Léés dat boek

by Sylvia Witteman

‘Ik heb vrij veel gelezen. Dat is niks om prat op te gaan, want ik lees alleen maar voor mijn plezier. Dat moeten jullie ook eens proberen. Het gaat zo: je slaat een boek open, je leest er een paar bladzijden in, en als je het niets vindt, sla je dat boek weer dicht.’

Tien jaar lang schreef Sylvia Witteman over boeken in de Volkskrant. Jeugdsentiment (Red jezelf. Een handboek voor wie jong is en heel wil blijven), curiosa (ussr. 100 vragen en antwoorden uit 1983), oud goud als Emants en Couperus, de evergreens als Reve en – altijd weer – Carmiggelt, ‘want ben met die man vergroeid als een klimop met een eik’.

Vanwege haar omnivore leeshonger en gestaag snuffelen in de boekhandel, op internet en in straatbibliotheken onderwierp ze in de loop der jaren een onwaarschijnlijk brede keur aan oude liefdes, ontdekkingen en toevallige vondsten aan haar onomwonden oordeel. Doe er uw voordeel mee.

Genres: Nonfiction

384 pages, Paperback

Published August 26, 2025

About the author

Sylvia Witteman is a Dutch culinary journalist and columnist for the national daily newspaper De Volkskrant.

Reviews

[Matthieu Wegh]

?Een boek uit de kast van mijn vrouw, dat mij nieuwsgierig maakte; ik las niet eerder columns van haar in de volkskrant.
🤔 Ik voel mijzelf een veellezer, maar Sylvia is echt nieuwsgierig naar alles wat los en vast zit en letters heeft dus. Zelfs over de boeken van Lekturama, die ik nog wel eens ergens zie liggen, heeft zij een onderbouwde mening en vaak waren de stukjes ook nog humorvol ook al waren sommige schrijvers voor mij totaal onbekend. Ik heb mij boven verwachting vermaakt met deze uitgebreide bundel over boeken van Kuifje tot Vestdijk en van Olivier B. Bommel tot Carmiggelt.
MW6/8/26

[Jos]

Er komen nogal wat boeken voorbij die je volgens Witteman vooral niét moet lezen. Zoals alles van hedendaagse Nederlandse schrijvers. Wat ik aan dit boek heb overgehouden is dat ik me misschien nog eens in Vestdijk moet verdiepen. Verder ging dat kijk-mij-eens-grappig-zijn-toontje mij mateloos irriteren.

[Leesdame]

Ik hou van de columns van Sylvia Witteman én ik hou van boeken die over boeken gaan! Dit boek met een bundeling stukjes over boeken kon dan ook niet anders dan de jackpot zijn.

Lees verder op mijn blog :)

[Gijs Zandbergen]

Aanstekelijke leeservaringen naar aanleiding van oude en nieuwe boeken. Jammer dat er geen register van schrijvers en titels bij is gevoegd.

[Ineke]

Een ongelooflijke veellezer, Sylvia Witteman. Die, als ik haar moet geloven, nauwelijks een cent aan boeken spendeert, omdat ze alles uit minibiebjes haalt of in de brievenbus geworpen krijgt, wat ik niet zo heel erg sympathiek vind want schrijvers moeten toch ook iets verdienen? De stukjes happen lekker weg, zoals je een zak chips leeg eet. Er zijn er een paar, die ineens wél beklijven. Over de biografie van Ischa Meyer bijvoorbeeld. Of over het eerste boek van Reve. Jammer dat ze niet van navelstaren houdt.

[Anouk]

Heerlijk boek over boeken, de stapel met boeken die ik nog wil lezen is nog groter geworden. Ook de stukjes literatuurgeschiedenis zijn geweldig om te lezen!

[Michelle]

Krijg ik dankzij dit boek zin om andere boeken te lezen?
Absoluut niet.
Wat er wordt beschreven zijn voornamelijk boeken van Nederlandse auteurs, werken waar de hedendaagse lezer 0,0 voeling mee heeft (en die dan vaak nog negatief beoordeeld worden door Sylvia zelf) en grotendeels geschreven voor 1960.
Nope.
Lees dit "boek" niet.

[Bjorn Franke]

Sylvia Witteman bespreekt alles van meesterwerk tot foute pulp. Halverwege komt ze lekker op gang en ontstijgt ze de stijl van de standaardrecensent die dingen schrijft als dat een schrijver de stijl van de standaardrecensent ontstijgt. Je moet wel tegen obscuur werk kunnen. Maar laat maar aan Witteman over om daar zalig over te vertellen.

3½ sterren

[Wilte]

Fijne collectie columns over boeken; vaak oud en uit minibiebjes afkomstig. Met cameo’s van haar zonen die weigeren te lezen.