Jump to ratings and reviews
Rate this book

พับแพว

Rate this book
ไพฑรย์ ธัญญา เล่าเรื่องคู่ขนาน ไปกับเรื่องเล่าโบราณ ซ้อนเรื่องของพญาโคธะ สัตว์สิ้นสองแฉกในตำนานพุทธนิมิต และตำนานแห่งแผ่นดินกัมพูชา เป็นเรื่องเล่าสมัยใหม่ ผ่านการแสดงของหนังตะลุงเร่ สร้างความหรรษาให้กับชาวเมือง ที่ความหรรษาได้หดหายไป ในห้วงเวลาที่ใครก็ตอบไม่ได้ว่า เมื่อไหร่รถไฟจะมา

320 pages, Paperback

Published August 1, 2025

5 people want to read

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
0 (0%)
4 stars
0 (0%)
3 stars
4 (100%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for Pawarut Jongsirirag.
719 reviews140 followers
December 23, 2025
หากผมเป็นผี ล่องลอยไปดูตอนที่คุณไพฑูรย์เขียน พับแพว สิ่งที่เดาว่าจะได้เห็น คือ ท่าทางการเขียนที่เหมือนงานของคนหนุ่ม สนุกสนาน เขียนเอามันแต่ไม่ทิ้งลายครามความคมของปากกา (หรือคีย์บอร์ด ต๊อกๆแต๊กๆ) เขียนไปจิบเบียร์ไป เคล้าเสียงดนตรี โจ๊ะให้เกิดความคึกคัก เพราะงานชิ้นนี้ดูจะติดรสความสนุกเอามันมากกว่าจะเป็นงานเขียนที่มาโชว์พาว โชว์เก๋า อะไรทั้งนั้นเลย

แม้ตัวงานจะมีความสนุกสนาน ออกแนวตลกขบขันจิกกัดสังคมทุกวันนี้ก็ตาม แค่กลวิธีการสอดแทรกเรื่องราวซ้อนเรื่องเล่า หรือนัยจองสัญญะต่างๆ ก็ยังมีอยู่ครบถ้วนชวนให้คนอ่านลองตีความว่าสิ่งที่ดูเหมือนจะไม่ได้เข้าพวกนี้ มันกำลังสื่อถึงอะไรและทำงานอย่างไรในเมืองพับแพว

องค์ประกอบหลายอย่างในเรื่องชวนให้นึกถึงงานคลาสสิค ความรักของของหนุ่มบ้านนา ความตลกร้ายของชีวิตราชการ หรือความแตกต่างของเมืองและชนบท ที่นำมากลั่นลงหม้อให้มีความสดใหม่อีกครั้ง แม้บางส่วนจะยังคง "เดิม" อยู่บ้าง แต่ผมคิดว่ามันเป็นงานที่คาบเกี่ยวกับงานดั้งเดิมที่คุ้นชิน กับความสดใหม่ไปพร้อมกัน ทำให้งานมันยังคงไม่ได้ล้าสมัย มีพลังของความเป็นเรื่องเล่าที่สามารถทำงานได้ในยุคปัจจุบัน

ความน่าสนใจคือ ผมคิดว่าเป็นงานไม่กี่ชิ้นที่วิจารณ์สังคมการเมืองด้วยท่าทีของความตลกแบบตลกหน้าตาย เอาถาดมาตีหัว แล้วหันไปช็อตมุขแฮร่ ซึ่งเป็นสิ่งที่หาอ่านได้ยากแล้วในยุคสมัยนี้ที่งานการเมืองมักปรากฎตัวในท่าทีขึงขัง ดุดัน และเผลอคือตรงไปตรงเหมือนมีดดาบที่แทงทะลุ ไม่ปฏิเสธที่งานที่ตรงไปตรงมา มันทำงานได้ผลป็นอย่างมากในเชิงการเมือง แต่มุมหนึ่งมันก็คงเหมือนอาหาร ที่ทานไปบ่อยๆก็ลิ้นชาเบื่อหน่าย อยากลองลิ้มรส เปรี้ยวหวานมันเค็มแบบอื่นบ้าง แม้รสจะไม่จัดจ้านถึงเครื่องแต่ก็ทำให้สามารถจ้วงเข้าปากได้เรื่อยๆ โดยไม่เปลี่ยนไปสั่งอย่างอื่นแทน

งานชิ้นนี้เลยเป็นงานที่อ่านเอาสนุก ความบันเทิงครบถ้วน โดยไม่ทิ้งรสความคมของงานเขียน งานที่ไม่ได้ทำให้หนักหัวแต่ก็ยังมีน้ำหนักลงไปสู่หัวใจ ซึ่งเป็นอะไรที่ประทับใจใช้ได้เลยละครับ
Displaying 1 of 1 review

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.