Je verdiende loon

by Malu de Bont

Ook al gaan de twintigers en dertigers van nu naar dezelfde sportklasjes, drinken ze dezelfde koffies en zitten ze in dezelfde vriendengroep, de financiële toekomst ziet er voor ieder individu volslagen anders uit - want wat niemand wil toegeven, maar wat toch echt zo het belangrijkste blijft het vermogen van ouders.




In Je verdiende loon schetst Malu de Bont een eerlijk financieel portret van deze kansongelijke generatie, waarvan een groot deel voortdurend het gevoel heeft 'achter' te lopen. Wie geld erft of krijgt heeft veel meer kans om vooruit te komen in het leven dan wie simpelweg keihard werkt - in tegenstelling tot wat het maakbaarheidsideaal ons keer op keer doet geloven.






Met smaak fileert De Bont hedendaagse mythes rond succes, zelfredzaamheid en geld. Intussen geeft ze ook antwoord op de vraag hoe je je dan wél op een gezonde manier tot je geld, je verlangens, je dromen en je zelfbeeld kunt verhouden. Ook als je niet kunt rekenen op een zak geld van je familie.






Malu de Bont (1989) groeide op in een huis waar de belastingenveloppen ongeopend in een la verdwenen, als journalist koos ze ervoor om een eerlijk gesprek over geld aan te gaan (in een interviewrubriek voor elle) en de geldstromen van de superrijken te onderzoeken (als journalist voor Quote). Ze ontving een Mercur-nominatie voor haar podcast Mentorles en een Loep-nominatie voor haar onderzoek naar de scam rond EarthToday.

Genres: Nonfiction, Finance, Audiobook

189 pages, Kindle Edition

Published August 22, 2025

Reviews

[JF · Rating 4 out of 5]

Eindelijk een boek waar over geld wordt gesproken. Het eerste deel is beschrijvend, het tweede deel lijkt een beetje op een zelfhulpboek. Ik denk in veel opzichten een boek dat veel millennials kan aanspreken.

Voor de rest zijn er veel overeenkomsten met de boeken van onder andere Jonas Kooyman en Doortje Smithuijzen. Ook dit is een “witte linkse bubbel aan de oppervlakte” boek; een beschrijvend verhaal over een conclusie die we al kennen (sociaal, cultureel en economische rijkdom vallen niet meer samen, door ontkerkelijking missen we zingeving en zijn we individualistisch, het neoliberalisme en het systeem zijn de schuldigen) plus wat VVD-bashing.

Wat het boek anders maakt, is dat het, nadat het de zeer sombere conclusie trekt dat je zonder erfenis, rijke ouders of een rijke partner het niet kan maken, de lezer wat houvast probeert te bieden met wat praktische tips.

Twee dingen die ik meeneem:
1) comparison is the thief of joy:
2) lekker blijven beleggen.

[Hannie · Rating 4 out of 5]

Lang geleden dat ik een boek zo snel uit heb. De laatste tijd zat ik wat in een leesdip. Dit boek is interessant en leest vlot. Ook wilde ik blijven lezen, waardoor ik het maar moeilijk weg kon leggen. Hoewel ik het niet altijd eens ben met de schrijfster, vind ik het boek toch wel een eyeopener. Hoewel ik iets ouder ben dan haar, vind ik bepaalde dingen toch wel herkenbaar. Het enige wat ik een beetje mis is dat het boek vooral voor twintigers en dertigers is geschreven, terwijl het eerste deel juist ook heel belangrijk is voor de oudere generaties en mensen die werkzaam zijn bij maatschappelijke organisaties en de politiek. Dat is een gemiste kans. Verder vind ik het boek een aanrader. Vooral het eerste deel.

[Sander Veldkamp · Rating 4 out of 5]

Eerste deel was heel informatief en leerzaam, vooral om het contrast tussen de generaties te begrijpen. Het tweede deel is vooral gericht als zelfhulpboek wat soms ingewikkeld te lezen is maar iemand wel (in positieve zin) aan het denken kan zetten

[Maud Stamsnijder · Rating 4 out of 5]

Op een leuke, benaderbare manier alle actuele geldthema’s voor mijn generatie aangesneden.

“Weinig generaties geloven zo hardnekkig in maakbaarheid als de onze.”

“Want wie van zichzelf een succes maakt is immers vrij.”

“Vrijheid in de naoorlogse jaren van wederopbouw was geworteld in het collectief en draaide in bepaalde zin om het voorkomen van de val omlaag.”

[Isa Verhoeven · Rating 4 out of 5]

Vooral het eerste deel vond ik interessant, over het gevoel van ‘maakbaarheid’ van onze generatie. Verhelderend en herkenbaar, over iets wat ik altijd heb gevoeld en gemerkt zonder dat het een (veel)besproken onderwerp is. Het tweede deel als financieel zelfhulpboek vond ik minder interessant maar heeft me toch aan het nadenken gezet.

[Willeke Asselbergs · Rating 4 out of 5]

Ik wens dat iedere VVD’er dit boek leest (deel 1 dan). Deel 2 had van mij niet gehoeven.

[Tonya Sudiono · Rating 3 out of 5]

Las lekker weg, was soms iets te veel als een zelfhulpboek geschreven met alle geboden.

[Rosan · Rating 5 out of 5]

Informatief, leerzaam maar vooral; fantastisch leuk en goed geschreven. Een boek wat iedereen (van mijn generatie) zou moeten lezen.

[Roma · Rating 4 out of 5]

Scherpe analyse van een Elle journalist, dat zou ik niet verwachten. Het onderscheid tussen de will haves en de wont haves is interessant.

Tegelijkertijd heb ik enige moeite met de schitterende afwezigheid van collectieve waarde in het 'zelfhulp' gedeelte. Terwijl ze bij bekende artsen en biologen bespreekt hoe veel collectieve waarde ze toevoegen, komt burgerparticipatie en doneren niet voor in haar woordenboekje over je Excel sheet.

Ik vond het ook shockerend hoe ze vliegen normaliseerde. Los van dat het onethisch is, had er echt geen half hoofdstuk aan besteed hoeven worden

Al met al is het boek dus 3,5 a 4 sterren. Ik raad het aan, maar met een korrel zout.

[Ferre Wyckmans · Rating 2 out of 5]

Als de auteur in de helft van het boek gestopt had en me dus hoofdstuk 2 bespaard had had ik het een goed boek gevonden. De analyse over de ongelijke start die mensen ondervinden bij de opbouw van het financieel volledig voor zichzelf kunnen zorgen is pertinent. Dat oordeel werd dus vakkundig gesmoord door het tip en tricks deel dat ze om wat voor reden dan ook meende te moeten publiceren. Terwijl uitgerekend op het einde van hoofdstuk 1 gewag wordt gemaakt over de overvloed van zelfhulp-publicaties.

[Mandy · Rating 5 out of 5]

Erg interessant. Ik lees graag boeken over geld en persoonlijke financiën, maar ik vind dit eigenlijk de beste tot nu toe. Knap hoe De Bont persoonlijke introspectie verbindt aan grote maatschappelijke tendensen en wat je kunt doen op je eigen vierkante centimeter.

[Daan Van der Weijden · Rating 4 out of 5]

Het geldtaboe doorbreken is niet makkelijk, maar dit boek leest toch erg gemakkelijk weg. Een goed begin is het halve werk, en dat is in dit boek ook zeker het geval. Wat begint als een sterk uiteengezette geschiedenisles van onze neoliberale samenleving, wordt naar het eind van het boek soms iets te selfhelpy, maar misschien is dat de enige manier om de realiteit een beetje behapbaar te maken.

[Isabelle Kok · Rating 4 out of 5]

Moet nog wel de stappen doorlopen die ze benoemd maar vond het echt leuk en ook heel veel geleerd over geld en alles er omheen

[Lien · Rating 4 out of 5]

Leest vlot. Veel waarin ik me herken.

Tijd om mijn budgetexcel nog eens te updaten…

[Julia · Rating 5 out of 5]

heel goed boek! legt eerst heel duidelijk de vermogensongelijkheid uit en geeft daarna zelfs nog tips om je geldzaken overzichtelijk te houden

[Anna · Rating 4 out of 5]

het eerste deel is een grote aanrader voor het anti-misluktgevoel!

[Carlijn E. · Rating 3 out of 5]

Eerste deel geeft interessante inzichten over vermogensverschillen in NL, tweede deel kun je overslaan. Tenzij je op zoek bent naar open deuren over het bijhouden van een huishoudboekje.

[Leenke · Rating 4 out of 5]

Het boek bestaat uit 2 delen.
Eerste deel volgt de titel: 5 sterren. De vermogens kloof in Nederland is heel goed uitgelegd.
2e deel is een self help boek voor het maken van een geld schema en gaat over de impact van social media. 3 sterren.

[Mireille Howard · Rating 4 out of 5]

Ik heb het hoofdstuk over de financiële spreadsheet maar half gelezen, te saai. Voor de rest een interessant boek.

[Anneke · Rating 4 out of 5]

vier sterren. Want leuk, en toegankelijk geschreven. vooral het eerste deel, over de kloof tussen de will-haves en won't-haves is erg goed geschreven.
het tweede stuk was goed maar voor mij persoonlijk iets minder interessant. Ook vond ik het jammer dat ze, hoewel er een prachtige beschouwing in staat over hoe mooi het is wat sommige mensen zoals artsen toevoegen aan het collectief er verder weinig aandacht was voor de keuzes die je maakt om dat zelf te doen (geven aan goede doelen etc). Wel heel fijn dat de aandacht minder ging naar zo snel mogelijk rijk mogelijk worden en meer naar levenskwaliteit en slim en met verantwoordelijkheid omgaan met je geld.

[Lotta · Rating 4 out of 5]

Goed en duidelijk geschreven, en voor een boek over geld allesbehalve oppervlakkig. Het is evenmin enkel en alleen gericht op het “individu”. In plaats daarvan spreekt de Bont ook het sociale dier in ons aan.

Vandaag de dag geloven we dat alles - onszelf inbegrepen - maakbaar is. Aan die maakbaarheid zit, je kan het al raden, een duistere kant: het geloof dat succes én falen, en dus ook schuld en verdienste, afhankelijk zijn van het individu in kwestie. Alsof ze niet óók het gevolg zijn van een systeem dat klasseverschillen in stand houdt, onder andere via de great generational wealth transfer: ouders die hun vermogen doorgeven aan hun kinderen. Zo zag je onlangs in Blind Gekocht een koppel van amper 25 jaar met een budget van meer dan 600.000 (!) euro, zogezegd omdat ze “goed gespaard” hadden via studentenjobs. Uiteindelijk gaven ze - godzijdank - toe dat ze óók geld hadden gekregen van hun ouders. (No shit Sherlock.)

Die grote vermogensoverdracht tussen generaties is echter een beetje een dirty little secret. Sommige ouders komen uit een zeer bevoorrechte positie: ze hebben kunnen genieten van de verzorgingsstaat én van een neoliberaal kapitalisme waarin huizenbezit sterk werd aangemoedigd en steeds lucratiever werd. Maar in plaats van dat toe te geven, doen we alsof we in een eerlijke meritocratie leven, met maakbaarheid als nieuwe religie. Dat idee wordt ook voortdurend “verkocht” door bekende mensen en influencers: als ik het kan, kan - of moet - jij het ook kunnen.

De Bont maakt een interessant onderscheid tussen twee vormen van succes: particulier succes, dat gaat over de waarde van je eigen leven, en collectief succes, dat gaat over de waarde die je hebt voor de wereld om je heen. De laatste jaren worden we vooral aangemoedigd om dat particuliere succes na te jagen. Niet: hoe kan ik iets bijdragen aan de wereld? Maar: hoe kan de wereld bijdragen aan míjn leven? Denk maar aan Tim Ferriss en zijn vierurige werkweek, of aan mensen die niet gewoon “een beetje” rijk willen worden, maar volledig willen ontsnappen aan de 9 to 5 en willen leven van een passief inkomen. Maar hoe zou de wereld eruitzien als iedereen maar vier uur per week zou werken? De Bont maakt dit concreet door Ruth Bader Ginsburg als voorbeeld te gebruiken. Wat als zij zich door een online bro had laten influisteren dat ze beter in crypto had geïnvesteerd, in plaats van zich in te zetten voor het collectief? “Dit is wat we verliezen als we niet alleen onechte maakbaarheid najagen, maar ook nog eens flinterdunne maakbaarheid die enkel om onszelf draait: het collectief”, aldus de Bont.

Focussen op collectief succes kan echter een uitweg bieden. We moeten goed nadenken over wat we echt belangrijk vinden, wat we echt willen, en waaraan we ons geld willen uitgeven. Dat houdt ook in dat we bewuster en met meer aandacht leven. Door sociale media vergelijken we ons namelijk al snel met de 1% en willen we kost wat kost “het beste”, terwijl dat in feite een vorm van money dysmorphia is. Mensen hebben, o.a. door sociale media, het gevoel dat ze achterstaan. Dat gevoel proberen ze vervolgens te overbruggen door producten én tijd te consumeren. In de plaats daarvan moeten we misschien opnieuw momenten installeren die niets te maken hebben met productiviteit, efficiëntie of zelfoptimalisatie. Misschien eens geen podcast luisteren, maar een vriend bellen.

Tijdens het lezen van het boek moest ik regelmatig denken aan het concept van kapitaal bij Bourdieu. Als je bijvoorbeeld meer cultureel kapitaal hebt - wat ook wel vaak samenhangt met privilege - is het dan niet makkelijker om succes op een andere, minder kapitalistische manier in te vullen? Intelligente of hoogopgeleide mensen kunnen bijvoorbeeld status verkrijgen via cultureel kapitaal: de media die ze consumeren, de boeken die ze lezen, de woorden die ze gebruiken, de smaak die ze tonen. Maar iemand met minder cultureel kapitaal zal misschien sneller proberen om status te verwerven via economisch kapitaal, of toch het gevoel hebben dat dit de meest toegankelijke vorm van erkenning is. Misschien wordt er daarom ook sneller gefocust op particulier succes in plaats van collectief succes: omdat het zichtbaarder, meetbaarder en ogenschijnlijk haalbaarder lijkt. Kunnen we daar iets tegenover zetten door sociaal kapitaal opnieuw meer te waarderen? Door minder te focussen op het cultureel en/of economisch kapitaal dat we bezitten of uitstralen, en meer op wat we kunnen betekenen voor anderen, voor onze omgeving, voor de samenleving?

Kortom: een boek dat geld niet reduceert tot persoonlijke discipline of slimme keuzes, maar laat zien hoe sterk onze financiële verlangens verweven zijn met klasse, maakbaarheid en status. Aanrader.

[Alies Vercouteren · Rating 5 out of 5]

Ontzettend leuk boek – en veel filosofischer dan ik had verwacht. Het gaat niet alleen over geld, maar vooral over zingeving, autonomie en hoe je op een gezonde manier ambitieus kunt zijn.

Ik wist al langer dat ik mijn ambitie niet te veel in doelen wilde ophangen. Ik wil vooral bezig zijn met het proces, omdat ik geloof dat “succesvol zijn” uiteindelijk vooral iets is wat anderen op je projecteren – het perspectief van de toeschouwer. Juist daarom wilde ik mijn leven niet laten draaien om geld of status, en schoof ik geld een beetje aan de kant.

Het probleem was: doordat ik geld niet belangrijk wílde vinden, nam ik ook geen verantwoordelijkheid. Ik had weinig kennis, weinig gevoel van regie, en daardoor ook geen drive om inzicht te krijgen in mijn eigen financiën. Ik ging naïef met geld om en keek liever weg dan dat ik echt in de cijfers dook.

Dit boek heeft me laten zien dat je geld serieus kunt nemen zónder dat geld je doel wordt. Het gaat juist over hoe je financiële regie kunt pakken op een manier die past bij wie je wilt zijn en hoe je wilt leven. Het gaf me handvatten om verstandig met mijn geld om te gaan, terwijl ik trouw kan blijven aan mijn waarden en mijn focus op het proces.

Voor mij, als 21-jarige meid in De Pijp, (met overal Pilates en matcha om mij heen) – ambitieus op allerlei vlakken maar totaal niet op mijn eigen financiën – was dit precies wat ik nodig had. Als ik écht zelfstandiger wil worden, hoort een volwassen, ontspannen relatie met geld én met mijn ambitie daar gewoon bij. Dit boek was daarvoor een heel mooi startpunt.

[Tineke · Rating 3 out of 5]

Vol enthousiasme begon ik aan dit boek, omdat ik als eindtwintiger merk dat mijn omgeving steeds meer uiteenvalt in twee groepen: vrienden die plotseling een huis kunnen kopen, en vrienden voor wie dat een onbereikbare droom blijft.

Het eerste deel van het boek vond ik sterk: daarin schetst Malu de Bont de historische en politieke context achter de huidige wooncrisis. Dat gedeelte laat goed zien waarom de situatie is zoals die is, maar maakt ook pijnlijk duidelijk dat dit niet iets is waar je als individu direct invloed op hebt.
Het tweede deel richt zich juist op wat je wél kunt doen. En eerlijk gezegd stelde dat me teleur. De adviezen blijven hangen bij praktische tips als: een spreadsheet maken, sparen tot je zes maanden buffer hebt, minder vergelijken met anderen en je telefoongebruik beperken. Nuttig, maar voor mij onvoldoende. Want ook met een buffer van zes maanden kan ik nog steeds geen huis kopen. Moet ik me daar dan maar bij neerleggen?

Ik denk van niet. Juist hier had de schrijfster meer kunnen aanreiken: verdiep je in politiek, stem op partijen die ongelijkheid aanpakken, sluit je aan bij protesten, en zoek het collectieve in plaats van alleen het individuele. Dat zou beter aansluiten bij de waardevolle les die ik tóch uit het tweede deel haalde: zet je in voor een betere wereld!

[Tim · Rating 3 out of 5]

Ik sluit mij aan bij het merendeel van de recensies: de helft van het boek is het lezen waard.

De eerste helft schetst een leerzaam inzicht in de vermogenskloof tussen arm en rijk. Met nadruk op het feit dat geërfd vermogen vaak de overhand heeft en dat influencers en zogenaamde ‘selfmade millionaires’ schuilen achter de hulp van papa en mama. Zelfmaakbaarheid speelt een grote rol, waarbij je realiseert dat we inmiddels in een ‘ikke ikke en de rest kan stikken’ maatschappij zijn beland. Als je maar hard genoeg werkt, dan kom je er wel. Nou, zonder de jubeltonnen van je ouders niet dus. Ik heb dit gedeelte verslonden en had er graag meer over gelezen.

De tweede helft is een halfbakken poging tot educatie, waarbij de auteur naar mijn inziens volledig de plank misslaat door het verminderen van telefoongebruik en andere zelfhulp methodes te prediceren. Ik mis hier volledig de aansluiting met de eerste helft en had hier ook heel weinig aan.

Tenslotte viel mij op dat het boek wel erg gericht is op een specifieke doelgroep: Randstedelijke dertigers met bovenmodaal inkomen en bovengemiddelde taalkennis. Om een breder publiek aan te kunnen spreken had ik de auteur aangeraden om de overvloed aan complexe woorden en zinnen los te laten. Het voelt dan ook als een boek wat zij voor haar eigen bubbel heeft geschreven.

Gemiste kans.

[Gunther Ramysen · Rating 3 out of 5]

Mijn verwachtingen voor Je verdiende loon waren erg groot door de beschrijving van de kansongelijke generatie in de premies van het boek. Een generatie waarbij het vooral gaat over het verschil tussen iemand die het leven moet aanvatten met een zak geld en ouders die sponsoren of iemand die zelf zijn weg moet zoeken en zelf zijn geld moet verdienen. Een thema dat me enorm boeit omdat ik gerust mag zeggen dat ik voor elk stukje in mijn leven zelf heb moeten werken. Het zette me aan om het boek te kopen. En dat gedeelte van het boek heeft me aardig weten te bekoren. Maar verder in het boek is het allemaal teveel een zelfhulpboek aan het worden. Als het nadien nog eens gaat over social media en wat minder op de gsm zitten dacht ik vooral dat het onderwerp niet veel meer te maken had met de kansongelijke generatie en dat het allemaal wat te algemeen en clichématig werd.

[Robbert · Rating 3 out of 5]

Boek start heel interessant met de meer maatschappelijke kant van het verhaal. Daarna gaat het meer over naar een zelfhulpboek over geldzaken en n eindigt het zelfs ook met tips over minder telefoongebruik. Allemaal zaken waar ik an sich achter sta, maar hoopte toch meer op de maatschappelijke analyses. Misschien was ik niet het juiste publiek voor het boek.

[Emma · Rating 4 out of 5]

Eerste deel vond ik top, tweede deel vond ik minder. Ondanks dat ik helemaal achter haar tips sta vond ik dit niet heel goed aansluiten bij het eerste deel. Ik had liever gezien dat deel 1 verder was uitgebreid en deel 2 apart was uitgebracht (if at all, want er zijn al enorm veel personal finance boeken vol met tips).

[Ghislaine van Drunen · Rating 3 out of 5]

Eerste helft was interessant, tweede deel was een soort zelfhulpboek voor randstedelingen van 25-30. Toen haakte ik een beetje af. Ik vond het taalgebruik ook iets te populair maar misschien word ik gewoon oud.

[Karlijn · Rating 4 out of 5]

Vier sterren vooral door de boodschap van het boek.

Eerste deel over vermogensongelijkheid vond ik sterker dan tweede deel over geld besparen en financieel overzicht; dat voelde beetje als een willekeurige toevoeging aan het thema van het boek.

[Yasemin Kilic · Rating 4 out of 5]

Filosofische benadering van de kijk op- en omgang met geld in onze levens. Educatief geschreven.
Ik miste wel een beetje de structuur/ de rode draad in het boek. Want ik hoopte op meer van het eerste deel; namelijk tekst en uitleg over hoe de verschillen in de maatschappij zijn ontstaan.