เพียงสายลมหวน

ลมหนาว #3

by ระวิวรินทร์

บ้านตะวันคราม... หมู่บ้านเล็กๆ ท่ามกลางขุนเขาคือสถานที่ที่หมอหนุ่มอารมณ์ดีอย่าง ‘สิรวิทย์’ ตัดสินใจย้ายกลับมาทำงานอุทิศตนเพื่อคนไข้ การทุ่มเทชนิดหนักเอาเบาสู้ของเขานั้นสร้างความประทับใจให้ทุกคน จนได้ครองตำแหน่งคุณหมอขวัญใจชาวบ้านในที่สุด

และดินแดนอันห่างไกลแห่งนี้นี่เองที่ทำให้เขาได้พบกับ ‘พลอยพรรษา’ หญิงสาวที่เข้ามาฟื้นฟูไร่ร้างซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ของเขานัก เมื่อได้พบหน้า... ความรู้สึกบางอย่างในหัวใจก็ปะทุขึ้นมา หากทว่าในสายตาเธอ เขาเป็นเพียง ‘คนเลี้ยงวัว’ แต่หมอวิทย์... ก็ยินดีรับตำแหน่งนั้นอย่างเต็มใจ!

โชคร้ายของหญิงสาวที่พอมาถึงนี่ก็เหมือนคนไร้ญาติขาดมิตร จึงนับว่าเป็นโชคดีของหนุ่มเลี้ยงวัวจอมตื๊อที่จะได้หาเรื่องส่งคนงานไปช่วยเหลือ ส่วนตัวเองก็คอยวอแวอยู่ไม่ห่าง และแม้เธอจะเพียรปฏิเสธ แต่จอมยียวนอย่างเขาน่ะหรือจะยอม

การพบกันครั้งนี้ต้องเป็นเพราะคนบนฟ้าหนุนนำ และหมอวิทย์ก็บอกกับตัวเองเลยว่า... ข้างกายของเขานับจากนี้ไป จะต้องมีเธอคนนี้เดินเคียงกัน!

Genres: Love, Romance

392 pages, Paperback

Expected publication December 1, 2557

Reviews

[Paksiree Isarankura · Rating 5 out of 5]

เพียงสายลมหวน - หน้าฝน กับ คุณหมอเลี้ยงวัว - นิยายรักสีขาว มีฉากหลังเป็นสายหมอกกลางดอยบันเทิงจริง อย่างที่ รวิวรินทร์ บอกมา
“พลอยพรรษา” … พลอยที่มาในหน้าฝน เช้าวันเข้าพรรษา
คนเลี้ยงวัว ที่เกิดหน้าร้อน และอยากมีหน้าฝนเป็นของตัวเอง
“หน้าฝนของคนเลี้ยงวัว” 💕 ☔️🐄

❣️บทที่ 1 - ถ้าเห็นแค่ชื่อ ต้องคิดว่า คุณหมอสิรวิทย์ เป็นญาติกับ คุณเอก สิรชัช แน่ๆ 😅
❣️เดาออกตั้งแต่ตอนรถชนแล้วว่า นางเอกคือผู้หญิงใส่แมสค์มาช่วยหมอวิทย์ปฐมพยาบาลคนเจ็บ แต่ยังสงสัยว่าพระนางเกี่ยวข้องกันยังไง เมื่อไหร่ ต้องเคยเจอกันมาก่อนนั้นแน่ๆ ไม่งั้นหมอวิทย์คงไม่ชอบพลอยพรรษาเร็วแบบนี้ และยังทำอะไรมีลับลมคมในให้สงสัยอีกด้วย
❣️ชอบการดำเนินเรื่องให้ไร่ของหมอวิทย์และพลอยพรรษาเกี่ยวโยงกับโครงการหลวงได้อย่างกลมกลืน … น้ำตารื้นเมื่อได้ยินเพลงพระราชนิพนธ์ คิดถึงในหลวงรัชกาลที่ ๙ ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
❣️จุดหนึ่งที่ชอบมาตั้งแต่อ่านเรื่องของสิรชัช กับคุณนันท์แล้วล่ะ ชอบบทบรรยายสถานที่และบรรยากาศ ทำให้นึกภาพตามได้ชัดเจน ไม่เยิ่นเย้อไม่มากไม่น้อย เรื่องนี้ก็บรรยายได้เหมือนจะเอื้อมมือสัมผัสไอหมอกจริงๆ
❣️“อะไรๆ ที่บ้านตะวันคราม ก็ของหมอวิทย์หมดแหละ…” = ล่ำซำ 🤣
พระเอก คุณหมอสิรวิทย์ เป็นคุณหมอตาที่โรงพยาบาลด้วย เป็นหมออาสาด้วย ดูแลรักษาชาวบ้านชาวเขาบนดอยที่ห่างไกล เป็นที่รักของคนในพื้นที่ มีอะไรก็มาหาหมอวิทย์ และคุณหมอก็ยังทำไร่ ในพื้นที่ความดูแลของ ศูนย์พัฒนาโครงการหลวง อีกด้วย

😱😱😱 อ้าวๆๆๆ เดี๋ยวนะ คุณตาเป็นใคร เป็นคนหรือผี ??? 😱😱😱

❣️บทที่ 2 - ชอบชื่อนางเอก “พลอยพรรษา” หญิงสาวมีปมปัญหาครอบครัว แต่ยังมองโลกในแง่ดี เข้มแข็ง และเป็นตัวของตัวเอง มาอยู่หมู่บ้านตะวันครามเพื่อพิสูจน์ตัวเอง และในเมื่อ “อะไรๆ ที่บ้านตะวันคราม ก็ของหมอวิทย์ “… พลอยพรรษา ก็เลยเป็นของหมอวิทย์ไปด้วย 😆 แบบนี้ก็ได้เหรอ
❣️“อะไรๆ ที่บ้านตะวันคราม ก็ของหมอวิทย์”
“หมอ หรือ มาเฟีย ล่ะนั่น” 🤣
“นายหมอสิรวิทย์ ตอบได้ทุกอย่าง”
“หมอนะ ไม่ใช่สารานุกรม จะได้รู้ทุกเรื่อง” 😂
หมอวิทย์ = เป็นหมอ เป็นสารานุกรม เป็นมาเฟีย เป็นคนเลี้ยงวัว 🐄🐄🐄 ตอนนี้เป็นเจ้ากรมแผนที่ด้วย แล้วถ้าบ้านตะวันครามคือประเทศไทย บ้านของหมอวิทย์ก็คือเมืองหลวงเชียวนะ
❣️ชอบบทบรรยายฉากแวดล้อมธรรมชาติมากๆ ราวกับเห็นภาพจริงๆ ได้ความรู้เรื่องพืชพรรณ ดอกไม้ที่ปลูกในโครงการหลวงอีกด้วย ไม่เคยรู้ว่า ดอกรักเร่ คือ ดอกดาเลีย 💕 - รักเร่ หรือ รักแรก- 🌺
❣️คนเลี้ยงวัว กวนอ่ะ 😂 เจ้าเล่ห์ ร้ายใช่เล่น ขายของเก่ง หยอดเก่ง จีบเก่ง เนียนๆ โมเมเข้าข้างตัวเองตลอด
❣️ชอบสามหนุ่ม คุณพ่อ คุณแม่ ครอบครัว “ณทิวา”อย่างฮา “ครับ” 🤣 ความรักพี่น้องน่ารัก ชอบพี่น้องหนุ่มๆ พูดจาสุภาพ ครับผม 😂😂😂😂
❣️ประทับใจที่ธาวินและลมไปช่วยบริจาคเลือด ให้กำลังใจหมอวิทย์
❣️ส่วนพลพรรคลูกน้องคนเลี้ยงวัวก็ฮา เป็นสีสันของเรื่องจริงๆ เพิ่งนึกออก ลุงอินเรื่องนี้ คือพี่ชายลุงอ่ำในเรื่องคุณเอก ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญวางแผนง้อเมียให้คุณเอกจนเป็นเรื่องสินะ 🤣
❣️บทที่ 8 เรื่องของหมออาสา อ่านแล้วคิดถึงสมเด็จย่า คิดถึงในหลวงรัชกาลที่ ๙ 👍🏻 หมออยู่ที่ไหนก็รักษาคนไข้ได้เหมือนกัน

Noted : 🌼 ดอกลมแล้ง คือ ดอกราชพฤกษ์ 💛

❣️บทที่ 9 ปมดราม่าครอบครัวพลอยพรรษาคืออะไร ทำไมทุกคนจงเกลียดจงชังพ่อแม่และตัวพลอย ก้องภพ ลูกพี่ลูกน้องของพลอยคือคู่กัดของหมอวิทย์ในอดีต
❣️บทที่ 18 เกลียดพวกคนเลว ทำร้ายคุณหมอ ทำลายยา เครื่องมือแพทย์ที่ช่วยรักษาชีวิตคนอื่น เกลียดดดดดดดดด ขอบคุณ ที่บอกเล่าชีวิตของหมออาสา ที่เสียสละ เดินตามรอยเบื้องพระยุคลบาท ตอบแทนแผ่นดิน น้ำตาไหลทุกครั้งที่อ่านเรื่องของพวกเขาเหล่านั้น
❣️บทที่ 31 หมอวิทย์ขอพลอยแต่งงาน … ถ้าพลอยไม่ตกลงล่ะ 👉🏻👉🏻 “ฉุด ครับ” 😂

📍มึจุดที่คล้ายเรื่องของคุณเอก สิรธัช สร้างตัวละครแวดล้อมเยอะเกินความจำเป็น อย่าง พงษ์ ผู้ชายที่คอยตามพลอยพรรษา กับ คนที่ชื่อ ราช วางบทไว้เหมือนจะสำคัญ อ่านจนจบ ก็เอ๊ะ ไม่เห็นจะเป็นตัวแปรสำคัญอะไรเลย คือ ไม่มีก็ได้

💚 ดีใจ ที่ได้อ่าน ได้สัมผัสกับหมอภูผา และ หมอก ผ่านคำบรรยาย การระลึกถึง และ ดอกกุหลาบ Just Joey & ชมพูภูพิงค์ ได้รู้ว่าความฝันอันสูงสุดของหมอภูผา คือการเป็นแพทย์อาสา … งดงาม… แล้วก็รู้ตัวว่าคงอ่านเรื่อง “สุดปลายขุนเขา” ไม่ไหวแน่นอน 😭

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – เพียงสายลมหวน ชุดลมหนาว 3
ผู้แต่ง – ระวิวรินทร์


ตัวละคร
พลอยพรรษา (พลอย)
สิรวิทย์ สิรวานิช (หมอวิทย์)


รีวิวหลังอ่าน

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สามของชุดลมหนาว ใครผ่านเล่มแรกของชุดนี้มาได้ เล่มอื่นๆ คือละเมียดละไมละมุนหัวใจมากๆ เลยค่ะ เล่มแรกนั้นเศร้า เอ่ยถึงทุกครั้งก็คิดนะว่าทำไมพี่หมอภูผากับหมอกต้องมาเจอเรื่องแบบนั้นด้วยนะ แล้วเรื่องนี้มีก้องภพโผล่มา แม้จะอธิบายบอกว่าเพราะอะไรถึงเป็นคนแบบนี้ เราก็ยังเจ็บแทนอยู่ดี

มาถึงเรื่องราวของหมอวิทย์ เพื่อนรักเพื่อนสนิทของพี่หมอภูผานั่นเอง โดยเล่าถึงตอนที่ได้ทำงานในโรงพยาบาลในที่ห่างไกลเป็นจักษุแพทย์ มีพลอยพรรษามาทำไร่ระวีใกล้ๆ กัน เขาก็มักจะโผล่ไปในนามของคนเลี้ยงวัว แล้วก็เรียกกันแค่ว่าคนเลี้ยงวัวของหน้าฝน

ซึ่งตอนแรกๆ ที่อ่านเราก็จะแอบสงสัยนะว่า พลอยพรรษาไม่สงสัยเลยเหรอว่าหมอวิทย์คือใคร คือไม่เอ๊ะไม่อะไรเลยเหรอ แต่พออ่านเฉลยตอนท้ายก็จะเข้าใจ เราจะไม่สปอยล์ไปมากกว่านี้แล้ว 555+

แอบเห็นใจทั้งหมอวิทย์และพลอยนะ กว่าจะได้สายลมให้หวนกลับมาเจอกันอีกครั้ง ก็ใช้เวลานานพอควรเลย ต้องเข้มแข็งมีแรงใจเพียงใดถึงได้รอคอยวันนี้ที่มาถึงจนได้นะ

ภาษาในเรื่องละเมียดละไมมากค่ะ อ่านไปรู้สึกถึงความงดงามของภาษาที่พี่โจ้เขียนจริงๆ ค่ะ ใช้คำได้สวยงามงดงามจับจิตจับใจมากมาย อาจจะมีที่ทำให้รู้สึกอ่านแล้วงงๆ บ้าง ก็เป็นตอนบทสนทนาระหว่างคนหลายๆ คน พออ่านยาวๆ แล้วไม่ได้บอกว่าใครพูด เราต้องวนกลับมาอ่านใหม่อีกครั้งว่าประโยคนี้ใครพูดกันแน่

แต่โดยรวมแล้วเป็นเรื่องที่อ่านสนุกมาก หมอวิทย์ช่างหยอดจริงๆ หยอดเช้าถึงเย็นถึงในแบบคนเลี้ยงวัวของหน้าฝน หยอดเก่งตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงตอนนี้กับคนที่ใช่เท่านั้น เป็นคนที่ใครคิดวางแผนทำอะไร ก็จะจับได้ตลอด 555+ ขำมากที่วงแตกหมอโผล่มา

เดี๋ยวต้องไปอ่านเรื่องของหมอศศินต่อ 555+ ��ผล่มาทุกเรื่อง ฮาทุกเรื่องจริงๆ อยากรู้เลยว่าเป็นพระเอกแล้วจะเป็นยังไงบ้างนะ ^_^

[สปอยล์]

พลอยพรรษาเป็นลูกของวสันต์และพิมพลอย โดยมักจะโดนคนในตระกูลธารธิวัฒน์ตั้งแง่รังเกียจ ป้าที่ชื่อดวงพร ลุงที่ชื่อองอาจ โดยลุงเป็นพ่อของก้องภพ หรือหมอก้องที่เคยสร้างความร้าวฉานในอดีตให้กับพี่หมอกับหมอกอะ (เราจำไม่ได้ว่าทำอะไร แต่จำชื่อได้แม่น 555+) โดยปู่ชื่อคชานั้น พลอยก็เรียกได้แค่คุณท่านเท่านั้น

ที่ผ่านมาจะเข้าใจมาตลอดว่าวสันต์หนีออกจากบ้านไป ทำให้ปู่โ���รธมาก พลอยตั้งใจกลับมาเพื่อทำให้ไร่ระวีของพ่อกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง และจะได้ขอซื้อต่อจากองอาจที่ได้ซื้อมาจากพ่อตัวเองที่จากไปแล้วอีกที แต่เงื่อนไขคือเวลา 1 ปีเท่านั้น

หมอวิทย์ทำงานเป็นจักษุแพทย์อยู่ใกล้ๆ นี้ แล้วมักจะโผล่มาช่วยเหลือพลอย โดยบอกว่าให้เรียกแค่คนเลี้ยงวัว เป็นลูกน้องของหมอวิทย์ไรงี้ คนเลี้ยงวัวก็พยายามจีบพลอย โดยเรียกว่าเป็นหน้าฝนของคนเลี้ยงวัว ซึ่งพลอยเองก็หวั่นไหวไปกับเขา แล้วสุดท้ายก็รักกัน

หมอวิทย์ไม่ให้ใครเรียกว่าหมอ บอกว่าจะไม่เป็นหมอ จะเป็นแค่คนเลี้ยงวัว คนรอบข้างก็งงๆ กันไป แต่ก็ยอมร่วมมือด้วย มาความแตกก็ตอนที่พลอยไปเจอหมอที่โรงพยาบาล แล้วพลอยก็เดินจากมา หมอคิดว่าพลอยโกรธ แต่จริงๆ พลอยไม่ได้โกรธ แต่แค่ไม่อยากกลับไปเป็นพลอยพรรษาที่เป็นน้องก้องภพกับหมอวิทย์มารู้จักไรงี้ เพราะจริงๆ ทั้งสองต่างก็รู้แหละว่าอีกฝ่ายคือใคร เพราะแอบรักกันมาโดยตลอด แต่ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ไง

ก้องภพก็มาหาพลอย แล้วบอกว่ากลับไปกับเขาไหม เพราะหมอวิทย์ไม่สนใจแล้วไรงี้ พลอยก็บอกว่ารักหมอวิทย์จริงๆ แล้วสรุปว่าโดนเรียกตัวไปเพื่อบอกว่าไร่ระวีที่พลอยดูแลอยู่นั้นถูกขายไปแล้ว ตอนที่พลอยคืนดีกับหมอวิทย์แล้วนั้น เพิ่งมารู้จากก้องภพว่าหมอวิทย์เป็นคนซื้อที่ไป ก็คือเจ็บมาก ร้องไห้ทำท่าเหมือนจะจากไปเลย แต่หมอวิทย์ก็ติดพันกับเคสรักษาคนไข้ที่เกิดจากการปะทะตอนจับพวกค้ายากัน

ลืมเล่าว่ามีอยู่ครั้งหมอวิทย์กับพลอยเดินผ่านเจอพวกค้ายาขนของกัน หมอวิทย์โดนทำร้าย พลอยยืนยันว่ามีคนเห็นพลอย เลยเดาได้ว่าน่าจะเป็นสายของผู้กองนที แล้วพลอยก็อยู่เงียบๆ รอจนพวกนั้นไปหมด ค่อยออกมาพาหมอวิทย์กลับมาอีกที

พลอยได้รู้ความจริงเกี่ยวกับพ่อ โดยรู้จากพงษ์ คนงานที่มาช่วยงาน โดยพงษ์เป็นลูกของราช ราชเป็นคนขับรถที่พาวสันต์หนีออกจากบ้านในวันนั้น เหตุที่วสันต์ไม่เคยกลับไปหาคชาเลยนั้น เพราะโดนองอาจบอกว่าไม่ให้กลับมา แล้วก็ติดต่อใครไม่ได้ ก็เลยจากไปทั้งๆ ที่เข้าใจคชาผิดๆ แบบนั้น ไม่ได้มีโอกาสลาแม่เลี้ยงด้วยที่มาตายจากไปหลังจากที่วสันต์หนีออกไปไม่นาน

ทีนี้พลอยรู้เท่านี้ (ก่อนหน้านี้รู้จากองอาจว่าคนละสายเลือดกัน วสันต์แค่ลูกของลูกหนี้ไรงี้) ก็บุกไปบ้านคชา จนได้รู้ความจริงเพิ่มอีก เพราะตอนนั้นคชากับองอาจถกเถียงกัน แล้วองอาจไม่พอใจที่คชาเหมือนรักวสันต์มากกว่ามาโดยตลอด ทั้งๆ ที่ตัวเองเป็นลูกแท้ๆ ภรรยาองอาจนั้นเคยเป็นคู่หมายของวสันต์ รู้สิ่งที่องอาจทำก็ขอแยกทางกัน และบอกก่อนแยกทางนะว่า ฉันรักคุณมาโดยตลอด ทำไมคุณไม่เคยรับรู้เลย แล้วก็ไปทำร้ายวสันต์แบบนั้น

วสันต์เป็นลูกของผู้มีพระคุณที่ช่วยคชาไว้ โดยให้ยืมเงินเพื่อก่อร่างสร้างตัว ต่อมาพ่อแม่วสันต์ตาย เลยรับมาเป็นลูก แล้วคชาก็ไม่ได้บอกลูกๆ ตัวเองว่าวสันต์คือลูกของเจ้าหนี้ ทำให้ลูกๆ ไม่เคยเป็นมิตรกับวสันต์เลย แถมหาทางกีดกันไม่ให้วสันต์กลับมาเจอคชา ตอนที่คชาจะส่งวสันต์ไปเรียนต่อต่างประเทศนั้น ลูกๆ ก็อิจฉาเข้าให้อีก พลอยได้ยินทุกอย่างก็เสียใจ แล้วไร่ระวีจริงๆ ก็เป็นของพ่อแม่วสันต์ด้วย คชาเลยรับไม่ได้ที่องอาจขายมันไปแล้วโดยไม่บอกก่อน

ก้องภพนั้นเป็นคนมีปม เพราะว่าโดนองอาจฝังหัวว่าต้องที่ 1 เท่านั้นนะ เลยทำให้ทำทุกวิถีทางที่จะได้มา รวมถึงทุนไปเรียนต่อต่างประเทศที่เดิมทีภูผาได้ไป ก็หาเรื่องจนหมอวิทย์โมโห ก็เลยเกิดเรื่อง สุดท้ายภูผาก็ไม่เอาทุนนั้น และก้องภพก็ได้ไป และกลับมาเป็นอาจารย์หมอมั้งนะ ซึ่งคนที่ยึดเหนี่ยวจิตใจก้องภพมาตลอดก็คือพลอย ย่าเล็ก และแม่ตัวเองเท่านั้น

ก้องภพเป็นคนส่งพลอยกลับมาหาหมอวิทย์เอง เพราะว่าจริงๆ แล้วไม่ชอบหน้ากัน แต่ก็รู้ว่าพลอยกับหมอวิทย์รักกันมานานแล้วตั้งแต่มหาลัย และคิดว่าหมอวิทย์จะปกป้องดูแลพลอยได้ หมอวิทย์หลังจากรักษาคนไข้เสร็จ ก็เลยมาตามหาพลอย โดยบอกไว้ก่อนหน้านั้นไงว่า ถ้าพลอยจากไป เขาก็ยอมรับการตัดสินใจ พลอยเองก็กลับมาแหละ แล้วหมอวิทย์ก็บอกว่า ทำไมจะจำพลอยไม่ได้ จำได้มาตลอด รักมาตลอด

แล้วก็เล่าย้อนไปว่าหมอวิทย์เคยทำรายงานกระจุย ได้พลอยช่วยเก็บให้ เขาเลยอ่อยด้วยการทิ้งรองปกรายงานไว้ให้ ต่อมาก็มีรดน้ำดำหัวสงกรานต์กัน คนก็แซวๆ กัน แต่ทุกครั้งนั้นหมอวิทย์จะทำเป็นจำพลอยไม่ได้ ส่วนพลอยก็แอบชอบหมอวิทย์มาตลอด แล้วก็จะถามข่าวจากหมอกที่เรียนคณะเดียวกันแทน โดยพลอยเป็นรุ่นพี่ของหมอกอีกที ภูผาก็ดูออกว่าหมอวิทย์ชอบพลอย แต่หมอวิทย์ก็บอกว่าแสดงออกไม่ได้ เพราะเป็นน้องของก้องภพ เพื่อให้พลอยปลอดภัย และเขาเองนั้นก็คิดว่าเดี๋ยวถึงเวลา เขาจะออกไปตามหาพลอยเอง

พอได้ลงเอยกัน คชาขอโทษพลอย และแทนตัวเองว่าปู่ แต่พลอยก็ไม่สามารถเรียกคนตรงหน้าว่าปู่ได้จริงๆ ก้องภพเองนั้นแม้จะไม่ได้พูดจาอะไรดีๆ กับหมอวิทย์ แต่พอถึงตอนแนะนำคุยกับปู่ก็บอกว่าวิทย์จะปกป้องพลอยได้

หมอวิทย์พาพลอยไปหาพ่อแม่ตัวเอง พอขับเข้ามาไร่ทิวา พลอยก็งงๆ เพราะไร่นี้พลอยมาบ่อย เคยเจอกับธาวินที่รถเสียหน้าไร่ของพลอย แล้วก็วายุ พี่ชายคนโตกับน้องชายคนเล็กของตระกูลณทิวานี้ ได้เจอพ่อแม่ของสองหนุ่มแล้วด้วย และจริงๆ ก็เคยได้ยินว่ามีลูกคนกลาง แต่ก็ไม่เคยเอ่ยชื่อถึงเลย ซึ่งก็คือหมอวิทย์ โดยหมอวิทย์ใช้นามสกุลตามทางแม่ เพื่อสืบตระกูลทางฝั่งนั้นแทน ทุกคนยินดีต้อนรับพลอยกันสุดๆ มีแอบไปส่องไปดูมาตลอดด้วย พลอยก็เข้ากับทุกคนได้ดี

ปิดท้ายทุกคนรวมตัวกันชมดอกไม้คิดถึงพี่หมอกับหมอกด้วยกัน โดยมีเอิง พี่อาร์ หมอวิทย์ พลอย ไปด้วยกันนี่แหละ มีเล่าถึงด้วยนะว่าหมอวิทย์เคยเล่าให้พลอยฟังว่าตอนเพื่อนจากไปมันเจ็บมาก แต่อุปกรณ์ไม่มี เวลาไม่มี ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง รู้แหละว่ายังไงก็ไม่รอด ก็ได้แต่บอกลากันไป

Start 0.36 น. Tue 29 Mar 2022
End 2.42 น. Wed 6 Apr 2022
Review Date 21.20 น. Wed 6 Apr 2022

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวชุดเดียวกับ สุดปลายขุนเขา และตามรอยตะวัน
ซึ่ง สิรวิทย์ พระเอกเรื่องนี้เป็นเพื่อนรักกับหมอภูผา พระเอกเรื่องสุดปลายขุนเขา
ดังนั้นใครที่ยังคิดถึง อาลัยอาวรณ์หมอภูผากับหมอกอยู่ก็ห้ามพลาดเรื่องนี้ค่ะ
เพราะมีช่วงระลึกถึงอยู่บ่อยๆ

แล้วคนที่ไม่เคยอ่านสุดปลายขุนเขาล่ะ จะอ่านเรื่องนี้ได้ไหม?
.... ขอชูมือตอบเลยค่ะ ว่า อ่านได้ …
เพราะเราก็ไม่เคยอ่านสุดปลายขุนเขาเหมือนกัน
(ตอนนี้เป็นหนังสือหายากไปแล้วค่ะ)
แต่เคยอ่านตามรอยตะวัน
ทำให้พอได้รู้เรื่องของหมอภูผาบ้างนิดหน่อย
เรื่องนี้เต็มไปด้วยบทน่ารักๆ ไม่ว่าจะเป็นฉากจีบสาว
ระหว่างคนเลี้ยงวัวกับหน้าฝน ที่พอเริ่มเมื่อไหร่เป็นต้องอมยิ้มกับมุกต่างๆนาๆ
ที่พี่แกขนมาเล่น เป็นมุกโมเม เข้าข้างตัวเองซะเป็นส่วนใหญ่ ชอบค่ะสนุกดี
อ่านแล้วคิดว่าถ้าเราเป็นนางเอกก็คงไปไม่เป็���เหมือนกัน
นอกจากพวกมุกต่างๆ ที่ขนมากันจนเต็มแล้ว จุดที่ชอบมากๆ
คือสำนวนการบรรยายบรรยากาศในเรื่องค่ะ เรื่องนี้ยังคงเป็นฉากหนาวๆ
ท่ามกลางหมอกบนเขาบนดอย ซึ่งผู้เขียนบรรยายได้ละมุนมากค่ะ
ติดใจมาตั้งแต่เรื่องที่แล้ว

รีวิวเต็มๆที่บล็อกค่ะ >>> http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

เรื่องราวต่อจาก "สุดปลายขุนเขา" โดยเป็นเรื่องของหมอหนุ่มอารมณ์ดี ที่กลายมาเป็นคนเลี้ยงวัวในสายตาของนางเอกที่พยายามเข้าไปฟื้นฟูไร่ที่เคยเป็นของบิดาของเธอ

พระเอกในเรื่องนี้เป็นคุณหมอที่คาแร็คเตอร์ดุดี แต่ความซับซ้อนของความดราม่าเกี่ยวกับคู่พระนางดูฟุ่มเฟือยไปหน่อย ช่วงย้อนอดีตก็ดูจะใช้เวลามากไปนิด แต่ตัวละครแวดล้อมโดยเฉพาะบรรดาเหล่าสมุนของพระเอกนั้น ช่วยเพิ่มสีสันให้กับเนื้อเรื่องได้มากอยู่ และเมื่อมีการพูดถึงหมอภูผา ก็ยังคงทำให้เราน้ำตารื้นได้อยู่ดี

[Lawan Kachonjanyut · Rating 4 out of 5]

หวาน มุ้งมิ้ง เหมาะกับคนที่ชอบความรักแบบอบอุ่น

[Kwon B. Beer · Rating 4 out of 5]

เพียงสายลมหวน 🌸 / เป็นเด็กบ้านๆ เป็นเด็ก
เลี้ยงวัว เนื้อตัวไม่ใสสะอาด ไม่ได้ถือกระดาษ
พี่ถือเคียวตัดหญ้า หมอวิทย์ทำให้นึกถึงเพลง
มหาลัยวัวชน เพราะพระเอกอยากเป็นแค่...
คนเลี้ยงวัว เป็นหมอใส่ชุดกาวน์ดีๆ ไม่ชอบ
ชอบโพกผ้าขาวม้าไปจีบสาว

ความหมอวิทย์นี่กวนประสาทตั้งแต่เด็กเลยจ้า
ม.ปลายตั้งใจทำข้อสอบผิด 5 ข้อ พอครูถาม
ก็บอกว่า "ผมอยากได้คะแนนแค่นั้น" ครูโทร.
ไปรายงานความประพฤติกับพ่อแม่ว่า สิรวิทย์
ไม่เข้าเรียนเพราะมัวไปยืนดูภารโรงซ่อมท่อ
ประปา ทุกคนลงความเห็นว่าสิรวิทย์เรียนเก่ง
แต่ติดเล่นมากกว่า

ในที่สุดเราก็ได้เป็นหมอนะภู เหมือนเพิ่งผ่านมา
ไม่นานนี้เองที่เขาและภูผาทำงานด้วยกัน ภูผา
จากไปแล้ว 2 ปี สิรวิทย์ถึงย้ายกลับมาที่ฟ้าคราม
"มาอยู่ที่นี่เรามีวัวตั้ง 5 ตัวแน่ะภู ดูล่ำซำไหมวะ"
และในขณะเขากำลังจูงวัวไปกินหญ้าเสียงหนึ่ง
ก็ดังขึ้น "นี่เธอ รู้ไหมว่าบ้านหมอวิทย์อยู่ไหน?"
สิรวิทย์ชี้ไปยังบ้านของตัวเอง...มาหาหมอวิทย์
"มีคนบอกฉันว่าอยากรู้อะไรในฟ้าครามให้มาถาม
หมอวิทย์ เธอเป็นคนเลี้ยงวัวของหมอวิทย์หรอ"
หลังจากนั้นสิรวิทย์ก็ยึดตำแหน่ง...คนเลี้ยงวัว
สำหรับพลอยพรรษาเขาเป็นแค่คนเลี้ยงวัวก็พอ

พลอยพรรษาทิ้งทุกอย่างเพื่อมาที่ไร่ระวี ไร่ของพ่อ
ไม่มีญาติคนไหนนับเธอเป็นญาติ ปู่เองก็ยังให้เธอ
เรียกว่าคุณท่าน เธอทำตามสัญญาว่าภายใน 1 ปีจะ
ปรับปรุงให้ไร่ดีขึ้นเพื่อแลกกับการไม่ขายไร่แห่งนี้
มีคนแนะนำว่าอยากรู้อะไรในบ้านฟ้าครามให้ไปถาม
หมอวิทย์ ทุกอย่างของที่นี่เป็นของหมอวิทย์ นี่เขา
เป็นหมอหรือมาเฟียกันแน่ "เมื่อไหร่ ฉันจะได้เจอ
หมอวิทย์ล่ะ" มาหาทีไรก็เจอแต่คนเลี้ยงวัวที่บอกว่า
หมอวิทย์ส่งเขามาดูแลเธอ พาไปดูโครงการหลวง
และเป็นคนตัดดอกดาเลียทุกพันธุ์ให้เธอ

หมอวิทย์ไม่ว่างแต่ส่งคนมาช่วยปรับปรุงไร่รกร้าง
ของเธอให้ดีขึ้น และที่ดีขึ้นตามไปด้วยก็คือความ
สัมพันธ์ของเธอกับคนเลี้ยงวัวที่เธอไม่รู้จักชื่อด้วย
ซ้ำ "ผมเป็นคนเลี้ยงวัวของคุณพลอย คุณพลอยจะ
เป็นหน้าฝนให้คนเลี้ยงวัวได้ไหมครับ" พลอยพรรษา
แปลว่าหน้าฝน เขาอยากมีหน้าฝนเป็นของตัวเอง
สำหรับพลอยพรรษา เขาอยากเป็นแค่คนเลี้ยงวัว
เขาไม่อยากเป็นสิรวิทย์เพราะเหตุผลบางอย่าง
เขายังไม่อยากดึงเธอเข้ามาเกี่ยวข้อง

ทางเข้าไร่นี้มีต้นลมแล้งปลูกเป็นแนวยาว และที่ไร่นี้
มีดาเลียพันธุ์ที่เธอยังไม่มี "ผมไปคุยโทรศัพท์แค่
แปปเดียวหายไปกับลูกชายเจ้าของไร่ซะละ เป็นไง
ครับชอบไหม" ดูท่าเจ้าของไร่จะชอบเธอมากให้ของ
แถมมาซะเต็มรถ "ต้นลมแล้งที่นี่สวยมาก" พลอย
พรรษาว่า "เห็นลมแล้งก็อย่าลืมคิดถึงผมบ้างนะครับ"
"ของเธอดาเลียไม่ใช่หรอ" "ทั้งดาเลียทั้งลมแล้ง
นั่นแหละ เพราะผมเป็นคนพามาดู" พลอยพรรษา
ไม่รู้ตัวเลยว่าถูกคนเลี้ยงวัวพามาให้สมาชิกในครอบ
ครัวดูตัวว่าที่ลูกสะใภ้

หลังอ่าน...🥰
มีดราม่าเรื่องครอบครัวนางเอก แต่ไม่มากเท่าไหร่
เมื่อถึงจุดที่ต้องเคลียร์ก็เคลียร์จบไม่ยืดเยื้อ เรื่องนี้
เน้นความสัมพันธ์อันยาวนานของสิรวิทย์กับพลอย
พรรษา ต่างคนต่างรู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
แต่ต้องทำเป็นไม่รู้เพราะสิรวิทย์ไม่ถูกกับก้องภพ
พี่ชาย(ญาติ)ของพลอยพรรษา (ไม่เผาผีกันตั้งแต่ใน
สุดปลายขุนเขา) สวย น่ารัก ชอบ เลยทำความรู้จัก
ด้วยการเตะลูกบอลใส่ กะว่าพลอยพรรษาจะเอา
อย่างอื่นรับ แต่เธอเอาหน้ารับแทน ผลก็คือคิ้วแตก
(หมอวิทย์น่ะ อ่อยด้วยการทิ้งรองปกรายงานไว้ให้
พลอยพรรษาจำชื่อ แล้วตัวเองก็แอบขโมยใบสมัคร
กิจกรรมของสาวเจ้ามา ทั้งคู่เลยต่างรู้ว่าไม่มีทางที่จะ
รักกันได้ เพราะก้องภพต้องไม่ยอมแน่ๆ) จะบอกว่า
ความรักของหมอวิทย์น่ะเกิดก่อนคู่ภูผากับหมอกอีก
แต่เป็นการแอบรักเงียบๆ ไม่แสดงออก สิรวิทย์รอ
เวลา รอให้สายลมหวนมาอีกครั้ง เขาถึงจะรุกเข้าไป
หาพลอยพรรษาโดยไม่สนว่าใครจะว่ายังไง

ชอบความเป็นหมอวิทย์มากอ่ะ อีตอนหลอกให้
พลอยพรรษาชิมสตรอว์เบอรี่ที่ตัวเองปลูกแล้ว
แอบจูบเนี่ย อร้ายยยยยย เขินนนนนน อยากเป็น
สตอรว์เบอรี่ซะเอง อ่านแล้วฟินกับความเป็นหน้าฝน
ของคนเลี้ยงวัว เพราะเป็นแค่นั้นก็มีความสุขมากแล้ว
หมอวิทย์ถึงอยากเป็นแค่คนเลี้ยงวัวไง 🐂

บรรยากาศในเรื่องอยู่ท่ามกลางหมอกเขา ทุ่งหญ้า
แปลงดอกดาเลีย ต้นลมแล้งเป็นแนวยาวทอดไป
พระนางจูงวัวบ้าง ซ้อนจักรยานกันบ้าง น่าร้ากกก

[L-wind · Rating 4 out of 5]

เข้าใจว่าเป็นซีรีย์ต่อจากเล่มอื่น ซึ่งเราเคยอ่านรึเปล่าจำไม่แม่น ดังนั้นจึงมีการปูพื้นอยู่เป็นระยะ

แต่ในฐานะคนอ่านเราก็โฟกัสเฉพาะเรื่องราวของพระเอก นางเอก ซึ่งก็น่ารักดีตามประสานิยายฟีลกู้ด พระเอกเป็นหมอก็จริงแต่อีกหน้าที่คือทำไร่ด้วย (นางเอกถึงเข้าใจผิดไปค่อนเล่มว่าเป็นคนเลี้ยงวัว แต่ช่วงนั้นก็น่ารักนะ) ส่วนตัวเรื่องราวการพัฒนาความสัมพันธ์ระหว่างพระ-นาง เราว่าทำได้ดีนะ เพลินดี ยิ่งมีบรรดาตัวประกอบฮาเฮคอยเป็นกองหนุนนี่ยิ่งฮา

แต่ส่วนที่คิดเราว่าไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่ คือปมเรื่องครอบครัว ที่มันทำให้เป็นนิยายขนบเก่าทั้งที่ตัวเรื่องเล่าแ��บสมัยใหม่
คือยังมีตัวร้ายเป็นญาติผู้ใหญ่ใช้กิริยาแบบนางร้ายในละครยุคเก่า ปมเรื่องศึกสายเลือดรุ่นพ่อรุ่นแม่
สำหรับเรา แค่เรื่องราวพระเอก-นางเอก ก็สนุกแล้ว ไม่จำเป็นต้องเพิ่มดราม่า

แล้วก็สไตล์ของนักเขียนท่านนี้ มักจะมีการย้อนอดีตไปสมัยเรียน (อันนี้ก็เป็นส่วนขยายที่เรามองว่า มีก็ได้ ไม่มีก็ได้)
ซึ่งการมีการย้อนอดีตส่วนนี้ ก็ทำให้เราแอบงงนะว่า ถ้าเคยเจอกันมาก่อน ทำไมนางเอกจำพระเอกไม่ได้ (หรืออ่านข้ามไปตรงไหนก็ขออภัย)
สรุปว่า เราชอบในพาร์ทปัจจุบันที่หมอวิทย์กับพลอยเจอกันในไร่นะ แต่เรื่องอดีตกับดราม่าตระกูลนี่รู้สึกไม่จำเป็น

ปล. แอบคิดว่าทำไม สนพ ทำปกคล้ายกับ เล่ห์สายลม เลย ตอนแรกเลยนึกว่าเป็นเรื่องเดียวกัน มีคำว่าลมเหมือนกันอีก 55

[Nichada · Rating 4 out of 5]

เห็นชื่อแล้วตอนแรกคิดว่าสิรวิทย์กับสิรชัชนี่เกี่ยวอะไรกันหรือเปล่า แต่เปล่า ไม่เกี่ยว หมอวิทย์เป็นเพื่อนหมอภู ส่วนคุณเอกนั้นเป็นเพื่อนร่วมงาน (ถ้าจำไม่ผิด) กับพี่อาร์เท่านั้น แทบไม่มีความเชื่อมโยง ><
.
หมอวิทย์ เป็นหมอที่ทำได้ทุกอย่าง 555
.
ชอบนางเอก ปมสุดท้ายในครอบครัวนี่ให้ความรู้สึกหน่วงมากเลย คงเพราะเป็นเรื่องที่แก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้วด้วย ส่วนหมอก้องที่ร้ายๆ ใส่หมอภูหมอวิทย์ตลอดก็เหมือนได้มาเปิดเผยต้นสายปลายเหตุกันในเล่มนี้ แล้วพอมีหมอก้องโผล่มาเลยแอบเดาๆ ว่าพระเอกนางเอกนี่ยังไงๆ ลับลมคมในทั้งคู่เลย
.
ชอบลิ่วล้อของหมอมาเฟียมากค่ะ สีสัน 555
คิดว่าเล่มนี้ใกล้เคียงความสิรชัชพอประมาณเลยค่ะ คือพอมีเล่มนี้แล้วจะไม่ค่อยตกใจ แบบว่า...ถ้าใครอ่าน สุดปลายขุนเขา แล้วไปอ่าน เล่ห์สายลม เลยนี่ต้องพลิกดูนามปากกาหลายรอบแน่ๆ ว่าคนเดียวกันจริงๆ หรือเปล่า ^^

[Wimol · Rating 5 out of 5]

สนุก