Jump to ratings and reviews
Rate this book

คราส

Rate this book
"คราส" คือนวนิยายที่ว่าด้วยการเหลื่อมซ้อนของความทรงจำ คำว่า "คราส" ยังพ้องเสียงกับ "คลาด" อย่างน่าพิจารณา มันทั้งเหลื่อมซ้อนและคลาดเคลื่อน บิดเบือน ปรวนแปร จนแม้แต่เจ้าของความทรงจำเองก็ยังสับสนต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต

เรื่องราวของแต่ละตัวละคร เริ่มต้นและสิ้นสุดอย่างเป็นอิสระต่อกัน ไม่เรียงลำดับก่อนหลัง มีเพียงบางส่วนเสี้ยวที่เหลื่อมซ้อน สนับสนุนและคัดค้าน ส่งเสริมและขัดแย้ง
นี่เป็นนวนิยายในแนวทางที่ อติภพ ภัทรเดชไพศาล ทำมาตลอด สร้างและซ่อน เหมือนเล่นเกมปริศนาค้นหาความหมายกับผู้อ่าน

ในขณะที่เรื่องราวดำเนินไป ในขณะที่เราล่องไหลไปกับชีวิตของตัวละคร ในขณะนั้น...คำถามมากมายเหมือนแสงจ้าที่ส่องเข้าตาเรา เราหรี่ตาเพ่งมอง แล้วเราก็มองเห็นบางอย่าง...ซ่อนอยู่ด้านหลังแสงอันเจิดจ้านั้น

336 pages, Paperback

First published December 1, 2014

Loading...
Loading...

About the author

จบการศึกษาจาก Tashkent State Conservatory เมื่อปี 1999 โดยศึกษากับ Professor Felix Yanov-Yanovsky ในสาขาวิชาเอกการประพันธ์ดนตรี และได้รับรางวัลชนะเลิศจากการประกวดผลงานการประพันธ์ดนตรี ซึ่งจัดขึ้นโดย Union of Composers แห่ง Uzbekistan ในปีเดียวกัน และในปีถัดมาได้รับรางวัลรองชนะเลิศจากการประกวดผลงานใน Competition for Young Composers ที่งาน Asian Music Festival ที่ Yokohama ประเทศญี่ปุ่น อติภพมีผลงานการประพันธ์ออกแสดงในเทศกาลดนตรีต่างๆ ทั้งในญี่ปุ่น เกาหลี นิวซีแลนด์ ออสเตรีย สาธารณรัฐเช็ค อูเครน และสหรัฐอเมริกา

นอกจากการประพันธ์ดนตรีแล้ว อติภพยังทำงานด้านวรรณศิลป์มาตั้งแต่ราวปี 1993 มีผลงานทั้งเรื่องสั้น บทกวี นวนิยาย เรื่องแปล และบทความ

ปัจจุบัน อติภพเป็นนักแต่งเพลงและนักเขียนอิสระ มีคอลัมน์ประจำในหนังสือพิมพ์สยามรัฐรายวัน (ฉบับวันเสาร์) และนิตยสาร FINE ART

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
6 (33%)
4 stars
7 (38%)
3 stars
2 (11%)
2 stars
1 (5%)
1 star
2 (11%)
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
Profile Image for ดินสอ สีไม้.
1,111 reviews187 followers
April 22, 2015
ผู้เขียนใช้วิธีเล่าปูทางให้เราคิดถึงจุดจบในแบบหนึ่ง
แต่เมื่ออ่านถึงตอนจบจริงๆ
ความต้องการของเรากลับไม่ได้รับการตอบสนอง
เรียกว่าจบแบบขัดใจเจ้
ไม่มีคำตอบของหลายคำถามที่ผุดพ้นวนเวียนอยู่ในหัวขณะอ่าน

บทสรุป .. 'คราส' เป็นนิยายที่มีกลิ่นอายจิตๆ ติสต์ๆ
และสำหรับเรา มันคือนิยายที่เขียนไม่เสร็จ
Profile Image for Nakwan sriaru.
82 reviews25 followers
July 6, 2015
อ่านงานเล่มก่อนๆ ของอติภพแล้วไม่ค่อยถูกจริตนัก อาจเพราะจับไม่ติด แต่ คราส พอถอดรหัสใหญ่ๆ ได้ว่ามันพูดถึงประวัติศาสตร์เรื่องไหน สิ่งละอันพันละน้อยในนิยายจึงมีเสน่ห์มาก

พูดถึงตัวละคร 4+1 ตัว ที่ได้รับอิทธิพลทางความคิดจากครูกิตติ ครูมัธยมผู้เป็นแรงบันดาลใจของพวกเขา

เราคิดว่า พิมาย คือศิลปะจัดวาง เพราะเขาไม่ได้เผยเลือดเนื้อตัวตนออกมาให้เราเห็น แต่พิมายนี่แหละ ที่บอกเล่าเรื่องของครูกิตติได้ละเอียดกว่าใครๆ แม้เราตะไม่อาจแน่ใจได้เลยว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือไม่

แต่ศิลปะจัดวางอาจใช้เพื่อสะท้อนความจริง

เรื่องที่คราสพูดถึง คือด้านกลับของความรักความเทิดทูน เหมือนเงามืดที่เกิดจากการบังกันเองของแหล่งกำเนิดแสง ปกติจันาร์ก็สวยดี แต่นานๆ ทีย่อมเกิดคราส และในห้วงยามนั้น เราอาจหยิบฉวยมันมาใช้ทำเรื่องเลวร้าย เช่นการป้ายสีหรือย่ำยี 'คนอื่น' ในนามของความศรัทธา เหมือนประวัติศาสตร์บาดแผลในสังคมเรา ที่ไม่เคยเยียวยาแต่ได้แต่บังคับตัวเองให้ลืม
This entire review has been hidden because of spoilers.
Profile Image for ปฐมพงศ์.
20 reviews10 followers
February 21, 2015
เรื่องเล่าที่เหลื่อมเวลา กลับไปกลับมา ไม่ต่อเนื่องอย่างเวลาของโลกสมัยใหม่
เขาใช้การเล่าเรื่องคล้ายกระแสสำนึก ผ่านตัวละคร 4 คน แต่จบลงด้วยอีกตัวละครที่คล้ายคนเขียน แต่ไม่ใช่เขา
เรื่องเล่าคล้ายกับจะกระตุ้นให้เราคิดบางอย่าง ทว่าก็มีคำตอบให้ เพียงแต่คำตอบนั้นดูจะไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องหรือเป็นคำตอบใหม่สำหรับกระฎุมพีเท่าไหร่ เขาเสนอคำตอบเดิมที่กระฎุมพีตอบกันอยู่ทุกวัน นำเสนอออกมาให้น่าหมั่นไส้ นำเสนอให้เราหาคำตอบใหม่เอง จะว่าไปแล้วเขาก็ไม่ได้เล่าเรื่องอย่างเป็นกลางปราศจาก Ideology แต่เขาเล่าเรื่องแบบนำเสนอในมุมกลับอย่างชัดเจน แสร้งทำตัวเองเป็นชนชั้นกระฎุมพีตามแบบแผน ไม่แน่ว่าถ้าอ่านอย่างซื่อๆ นวนิยายเรื่องนี้ก็อาจเหมือน soap opera หลังข่าว 2 ทุ่มทุกวันก็เป็นได้ เพราะมี Ideology ของสังคมทุนนิยมศักดินาอย่างบ้านเราเต็มเปี่ยม
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 5, 2021
‘ความทรงจำกำมะลอ’ — ติดตรึง ลืมเลือน ชัดเจน พร่ามัว ไม่ปะติดปะต่อ รื้อถอนออก ประกอบสร้างใหม่

เป็นนวนิยาย ที่พออ่านๆ ไป ต้องคอยกลับมาย้อนอ่าน บทก่อนๆ หน้า เพราะมีบางส่วนซ้อนทับกัน แต่ถูกเล่าออกมาคนละมุมมองกัน คนละความทรงจำกัน
แปลก และ เจ๋งดีครับ ชอบ

“ชีวิตคือการเดินในตรอกแคบๆ ขณะที่ฝนตกและคิดฝันเพ้อเจ้อไปว่ารองเท้าผ้าใบสีขาวของคุณจะไม่แปดเปื้อน” - p.290
Profile Image for Supertanut.
18 reviews
April 17, 2015
ติดตามคุณอติภพมา 4-5 ปีแล้ว

ตั้งแต่ประวัติศาสตร์ความเงียบ

เล่มนี้ก็ดีพอกัน
Displaying 1 - 5 of 5 reviews