“...raspravljao sam s Oesterheldom tri mjeseca, dok priča nije nastala kakva je nastala. Ja sam se bacio na stvaranje junaka, ali onako, na hladno, nije mi uspijevao... Onda sam mu rekao: Vidio sam kako si počeo priču, neka se Mort Cinder ne pojavljuje na prvih petnaest ili dvadeset stranica, nego samo starac. A starac želim biti ja!”
Londonskog antikvara Ezru Winstona misteriozni znakovi odvode do grobnice pogubljenika po imenu Mort Cinder. Mort se vraća iz smrti kako bi odvukao Ezru u sumorne avanture i kako bi mu pričao priče koje su se dogodile u davnim vremenima. Mort Cinder, remek-djelo scenarista Héctora Germána Oesterhelda i crtača Alberta Breccie, prvi put se pojavio 1962. godine u časopisu Misterix.
Povodom proslave svog petnaestog rođendana Fibra ponosno predstavlja ultimativna izdanja nekih davno rasprodanih naslova koji su je proslavili. Mort Cinder spada među najviše vrhunce devete umjetnosti, a Fibra je iznimno sretna što ga, nakon mukotrpnog skupljanja materijala i skenova originalnih tabli širom svijeta, konačno može predstaviti u punom sjaju i raskoši, u izdanju kakvo svijet još nije vidio, popraćenom opsežnim pogovorom Zorana Đukanovića!
Héctor Germán Oesterheld Puyol fue un guionista de historietas y escritor de relatos breves argentino de ciencia ficción y novelas
Seudónimos: H. Sturgiss, C. de la Vega, Francisco G. Vázquez, Germán Sturgiss, Héctor Sánchez Puyol, Joe Trigger, Patrick Hanson.
Nació en el año 1919 en Buenos Aires. Hijo de Ferdinand Kurt. Estudió y se graduó en la carrera de geología. Fanático de H. Melville y Joseph Conrad. A partir de 1950 cuando comienza a escribir guiones de historietas y relatos de aventuras. Publicó en las revistas "Misterix", "Hora Cero", "Frontera", entre otras. Sus personajes más conocidos son Sargento Kirk, Bull Rocket, Ernie Pike, Sherlock Time y Mort Cinder. Pero es sin dudas El Eternauta la creación que le ha dado un lugar entre los maestros de la historieta, y le permitió superar ampliamente el género. Apareció por primera vez en 1957, en la revista "Hora Cero Semanal" con dibujos de Solano López. Más tarde modifica algunos detalles del guión y la publica en "Gente" con dibujos de Alberto Breccia, pero por problemas con la editorial, Oesterheld es obligado a terminar la historia en tres entregas, transformándola en un resumen de la historia original de "El eternauta". En la década del setenta aparece la segunda parte en la revista "Skorpio", otra vez de la pluma de Solano López. A principios de la década del setenta se incorporó a la organización Montoneros. El 27 de abril de 1977 fue secuestrado en La Plata. Estuvo detenido en Campo de Mayo y en una cárcel clandestina de La Tablada. Se cree que fue asesinado en Mercedes. Sus cuatro hijas también están desaparecidas.Oesterheld desapareció en 1977, durante la última Dictadura Militar. Los sobrevivió su viuda, Elsa Sánchez de Oesterheld.