Manouk werkt in het lab van haar moeder, waar ze onderzoek uitvoeren naar het 3d-printen van dieren. Het lab geeft kleur aan haar leven, in tegenstelling tot school, waar ze met tegenzin naartoe gaat. Tot Noa in de klas komt. De twee worden onafscheidelijk.
Maar dan slaat het noodlot toe. Noa blijkt kanker te hebben in een ongeneeslijk stadium. Terwijl Noa haar lot lijkt te accepteren, wil Manouk alles doen om haar bij zich te houden. En tijdens een vakantie in Los Angeles krijgt ze een idee. Maar daar heeft ze hulp bij nodig…
Kinderarts Michaël Boele van Hensbroek schreef een razendspannend en aangrijpend jeugdboek over vriendschap, moed, verlies, en acceptatie. Zijn medische achtergrond geeft het verhaal een meeslepende vanzelfsprekendheid. Een bijzondere, nieuwe stem in de jeugdliteratuur.
Een deel van de opbrengst van deze titel zal worden geschonken aan Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis.
Wat ouwelijk aandoend qua vertelstijl is dit desondanks wel een redelijk spannend bedacht jeugdboek over de mogelijkheden van bioprinting in de toekomst.
Hoofdpersoon Manouk zou een ravissant slim eigentijdse jonge vrouw kunnen zijn, maar blijft wat degelijk en verzonnen helaas - iets dat met redactie naar mijn smaak bijgestuurd had mogen worden. De spanningsboog is wisselend, de gedachten en opmerkingen van de tieners Manouk, Noa en Tom niet altijd leeftijdsadequaat (lees: redelijk cringe).
Voor liefhebbers van bijvoorbeeld 'Quotum' en 'Gewist', maar beduidend minder spannend en eigentijds ondanks het interessant bedachte plot.
Wie iets weet over de uitgeverij Lemniscaat zou bij deze auteur de wenkbrauwen even laten fronsen. Want ja, dit is de broer van de huidige directeur van Lemniscaat. Maar dat was zeker niet vanzelfsprekend, dat hoor je wel in de podcast Lemniscast waarin deze auteur te gast was. Aanrader trouwens maar terug naar het verhaal.
Manouk is liever in het lab van haar moeder waar ze een bijbaantje heeft dan dat ze op school is. Totdat Noa in haar klas verschijnt. De twee worden onafscheidelijk. Dan wordt Noa ziek, ongeneeslijk ziek. Maar voor een vriendin doe je alles. Maar lukt het haar om het noodlot af te wenden.
Het lijkt vooral een realistisch verhaal over vriendschap, verlies en moed maar daar komt gaande weg een nogal sciencefiction-achtig karakter bij. Het werk van haar moeder die onderzoek doet naar 3D printen van levende cellen en iets wat Mind Exchange heet komen samen in het plan van Manouk. Het is nogal technisch maar het wordt goed uitgelegd in het boek.
Het verhaal laat je echt nadenken over de wetenschap in de toekomst. Wat als al deze zaken op een dag echt zouden kunnen? Ik had het wel fijn gevonden als er een nawoord was geweest met de huidige stand van zaken in de wetenschap op de technieken die in het verhaal gebruikt worden.
Het verhaal leest vlot, is spannend en de prachtige cover snap je pas echt als je het verhaal uit hebt. Ondanks dat er wat onrealistisch aanvoelende zaken en belevingen inzitten ontkom je niet aan die traan op het einde.
Michaël Boele van Hensbroek is ook kinderarts en een deel van de opbrengst van deze titel zal dan ook worden geschonken aan Stichting Steun Emma Kinderziekenhuis.