Koeman

by Jan Wester

Voor Jaap Koeman zijn alle dagen hetzelfde. Het ritme van de koeien bepaalt, alleen het contract met Campina doet ertoe. Tot Anne verschijnt en vader zegt dat er een kind moet komen om de toekomst van de boerderij veilig te stellen. Jaap knikt, zwijgend als altijd. Voor Anne biedt het moederschap de kans om te ontsnappen aan de klauwen van de god van honger. In deze duizelingwekkende hervertelling van een klassieke mythe broeit een vervreemdend verhaal over een kind dat nooit had mogen bestaan.

225 pages, Kindle Edition

First published August 27, 2025

Reviews

[Dolores Duhamel · Rating 4 out of 5]

Genoten, gelachen, gewalgd, ontroerd en getraumatiseerd van de pens tot de lebmaag.

Om even de sfeer te scheppen:

‘Er kwamen geen tranen, daarvoor was ze veel te koe.’

(maar neem het letterlijk hè!!)

Een gedetailleerde, bijna zakelijke beschrijving van het boerenleven wordt in een duistere en sinistere roman gegooid, die ineens verandert in een thriller???
De mythische onderlaag, die aanvankelijk wat vreemd voelde, zoekt werkelijk alle grenzen op in het boek, en maakt het verhaal zo beklijvend. Ik moet dit nog even verwerken, jeetje.

[Josephine Feij · Rating 4 out of 5]

4,5

Moet hier even van bijkomen…

[Ibe Rossel]

had nooit verwacht dat ik zo dol zou zijn op een totaal verknipte, ziekelijke, magisch realistische boer zoekt vrouw aflevering in roman vorm? bleef wel tweehonderdvijftig pagina’s lang hopen op een goddelijke interventie van dina tersago… enorm onder de indruk van de hartgrondig uitgewerkte literaire motieven en de stijlvastheid van dit debuut
(mega eetstoornis trigger warning wel)

[Julia - my.endless.library · Rating 3 out of 5]

Dit boek tilt unhinged wel even naar een ander level 🫢 moet denk ik even verwerken wat ik nou precies gelezen heb en welke boodschap de schrijver met dit verhaal wilde overbrengen… 🤔

⭐️⭐️⭐️

[Jelt · Rating 5 out of 5]

Wat een geweldig debuut. Ontzettend origineel verhaal, dat als een oncontroleerbaar vuur totaal uit de hand loopt. Ondanks de expliciete scènes met vlagen ook een ontzettend lief en zacht verhaal.

Ik zou zeggen 4,5 ster.

[Michiel Scheen · Rating 4 out of 5]

Vier en een halve ster!
Debutant Jan Wester creeërt hier een compleet nieuwe wereld, een soort polder-magisch-realisme, met een vleugje Griekse mythologie. Meesterlijke observaties, metaforen en bijzondere verwoordingen van alledaagse gewaarwordingen.
Het is als een stille ontleding van het leven in het decor van een melkveehouderij, een slachthuis, de afwezige buitenwereld en een psychiatrische kliniek.
Hoewel soms grimmig, is dit boek ook een liefdevol pleidooi voor het zien van de mens achter de eetstoornis, achter het autisme. Oh ja, het laatste deel lijkt ook nog even op een spannende rechtbank-thriller.
Ervaar dit boek!

[Laura Van Rijnsbergen · Rating 5 out of 5]

Goede schrijfstijl, Alle normale dagelijkse dingen worden heel gedetailleerd opgeschreven waardoor je het echt van dichtbij meemaakt (soms is dat wel een beetje naar en goor maar dat is wel vet om te lezen vind ik). Echt een intens vet verhaal, heel weird, ik hou ervan. Los van het verhaal gaat het boek ook goed in op autisme en anorexia, heel knap in elkaar verweven. Echt een aanrader!

[Sandra Van Der Kraan-Sarneel · Rating 3 out of 5]

Bijzonder is een understatement..... ik heb niet vaak zo'n bizar verhaal gelezen.

Een extreem autistische melkveehouder en een zwaar anorectische, jonge vrouw krijgen een 'relatie' na het overlijden van de vader van de boer. Er moet een opvolger komen.

De vele mythologische verwijzingen en de plottwists maken het boek interessant en zorgen ervoor dat je het in één ruk uitleest. Prima vermaak voor een slaperige zondag. Absoluut een aanrader voor de liefhebbers van horror en Brijs (De engelenmaker).

[Lisa · Rating 4 out of 5]

*4,5.
Wat een kneitergoed geschreven debuut, de verwoordingen van alle metaforen zijn echt spot on. Kei origineel verhaal, petje af!!

[Marie · Rating 5 out of 5]

Akke vroeg wat ik aan het lezen was… uhm een boeren-thriller-gruwel hahaha?? Een geniaal verknipt verhaal lijkt mij (!!!) waar het banale, het bizarre en het belangrijke achteloos door elkaar wordt gehusseld.

[Pauline · Rating 4 out of 5]

⭐️3.5
Op zich houd ik wel van absurde verhalen, maar van deze moet ik nog een heel leven bijkomen 😅 Vanaf de helft van het boek ben ik alleen maar misselijk geweest, maar ik was inmiddels zó invested dat ik toch wilde weten hoe het zou aflopen. Goed geschreven, karakters goed uitgewerkt, in het plot miste ik toch e.e.a.

[Geert Bremmer · Rating 3 out of 5]

Wat heb ik nou eigenlijk gelezen en wat vind ik daarvan? Ik weet het eigenlijk niet zo goed. Een nogal bizar boek met goed uitgewerkte personages maar een bizarre (en ook vrij dunne) verhaallijn. Het boek heeft mij wel weten te boeien, maar ik weet nog steeds niet zo goed of dat in positieve zin is of niet.

[David Lieffering · Rating 4 out of 5]

Ik weet het niet. Eindelijk een Nederlandse auteur met echte durf, waarvoor hulde. Maar toch lijkt de balans zoek als we een polder-Minotauros zitten te voeden met mensenvlees ingekocht op Grindr. Maar misschien ook niet? Ik ben vooral in de war, wat heel goed is.

3,5

[Frederik · Rating 4 out of 5]

Jan Wester neemt je van bij het begin bij je nekvel. Hij schetst het leven van 2 wel heel aparte mensen die hun levens aan elkaar verbinden. Het verhaal ontrolt zich snel en wordt steeds rauwer maar ook meer en meer bizar. Toch is het onmogelijk om het boek weg te leggen, zo graag wil je de ontknoping weten. Jan Wester weet niet alleen duidelijk hoe hij een goed verhaal moet schrijven, hij kan ook meesterlijk mooi beschrijven.

[Bert Van · Rating 3 out of 5]

Is het een streekroman? Een thriller over een bizarre moordenaar? Of is 'Koeman' bodyhorror? Jan Wester debuteert met een verhaal dat vele kanten uitschiet.

Wanneer melkveehouder Cor Koeman ziek wordt en hulp nodig heeft, doet de jonge Anne haar intrede in zijn leven en de boerderij. Anne worstelt met demonen, en sommige daarvan nemen in haar geest heel concrete vormen aan. Zo kijkt Limos, de mythologische bewaker van de honger, voortdurend mee of ze niet te veel calorieën inneemt. Doet ze dat toch, dan maakt hij dat ze het voedsel netjes weer uitbraakt.

Anne heeft intussen de volle aandacht van boerenzoon Jaap, die veel te star denkt om de complexe wereld te begrijpen. In hun ontreddering verbinden Anne en Jaap hun lot aan elkaar. Ze willen samen een kind op de wereld zetten.

Wat volgt is een almaar grotesker verhaal over een hybride wezen met buitenissige eetgewoonten en gewelddadige praktijken op nachtelijke parkings. De bedeesde streekroman ontaardt zo in bio-boeren-punk. In ons taalgebied zijn daarvan niet meteen veel voorbeelden; alleen al daarom is Koeman een opvallend debuut. (...)

Toch wordt Wester nooit prekerig of sentimenteel. In plaats daarvan laat hij zijn sinistere verbeelding de vrije loop. Van de typische autobiografische roerselen die veel debuten kenmerken, is hier geen sprake. Wester verdient dan ook lof voor het lef om radicaal door te denken en avontuurlijke literaire paden te verkennen. (...)

[Fragmenten uit: recensie in De Standaard, 17 oktober 2025]

[Kiki · Rating 5 out of 5]

Absurd verhaal. Knap hoe je zoiets kan bedenken en schrijven.

[Jade Franken · Rating 4 out of 5]

Bizar verhaal. Wel goed. Toch bizar.

[Lotte Van Der Wijk · Rating 4 out of 5]

3,5 ⭐️ wauw wat een bijzonder raar maar toch vermakelijk boek 😂

[Karlijn van den Berg · Rating 4 out of 5]

Holymoly, wat een weird boek. Als je van raar en gruwelijk en goed houdt, lees het.

[Ties Bergen Henegouwen · Rating 4 out of 5]

Jeetje wat heftig en wat veel (thema’s, motieven, verwijzingen, plottwists, (herhalingen)). Wel soepel en kunstig en beeldend in en aan elkaar geschreven. Niet helemaal mijn ding, maar ik waardeer de grondigheid en de overduidelijke doordachtheid.

[Anne Veenstra · Rating 4 out of 5]

Knotsgekke polderhorror. Literaire waaghalzerij die ik wel kan waarderen, met een knagend los eindje.

[Karel Van Assche · Rating 3 out of 5]

Nogal een andere vibe dan de Minotaurosmythe in de versie van Imme Dros die ik las als kind, maar eigenlijk is het verhaal hetzelfde. Griekse mythen abstraheren we, maar dit boek leest vooral zo fucked up omdat dat in se heel angstaanjagende motief in een zo realistische contemporaine setting is ingebed (melkboer, dijk, school, eetstoornis, thuiszorg, nieuwbouwwoning etc.).
Tegelijk met momenten hilarisch.

[verDorien · Rating 3 out of 5]

3,5/5. Wat een bizar boek. Ik weet gewoon even niet wat ik ervan moet zeggen, alleen dat het de boeren-variant is van de film Titane, waarin de hoofdpersoon een kind maakt met een auto.

Vond de verdieping in de ervaring met de eetstoornis van een van de hoofdpersonen echt goed gedaan, die van de autisme van de andere iets minder; die was wat mij betreft wat stereotyperend en simpel. De omschrijving van verschillende (intense) scenes waren erg goed en zorgden dat ik helemaal in het verhaal zat. Had hier telkens de pech dat de wat bloederige stukken telkens samenvielen met momenten dat ik aan het eten was, op die momenten was, dat wat minder relaxed. Wel vond ik dat de ontwikkelingen van de personages erg snel verliepen, van de een op de andere dag werd Jaap, voor mijn gevoel, een moordenaar en besloot Anne dat haar leven om te gooien door op de boerderij te gaan wonen. Dat vond ik soms wat ongeloofwaardig.

Verder heb ik even geen idee haha, moet dit verhaal even laten bezinken denk ik.

[Sophie · Rating 3 out of 5]

Toen ik het verhaal aan iemand navertelde klonk het als een veelbelovende film. Voor een boek vond ik het plot een beetje te plat en oppervlakkig.

De tijdsprongen maken het verhaal weliswaar boeiend, maar later begon ik steeds meer te missen. Ik had graag meer willen weten over de moorden van Jaap en het plan dat hij smeedde met de machines en organen. De transformatie van zijn eentonige bestaan als melkveehouder naar zijn obsessie met het voeden van de mensenkoe had voor mijn gevoel meer opbouw mogen hebben, maar wellicht was de plotselinge omslag juist ook wel weer passend bij Jaap
.
De eetstoornis van Anne domineerde het verhaal, en dat vind ik jammer. Ook de parallel tussen het boek waaruit ze voorlas en de manier waarop het kind gevoed werd, voelde nogal voor de hand liggend, ook omdat die eetstoornis zoveel aandacht had en het mensenkoe verhaal helemaal niet. Hetzelfde geldt voor het moment waarop Jaap kennismaakt met de wereld van sekswerkers, dat wel erg gemakkelijk gekoppeld wordt aan zijn zoektocht naar vlees voor zijn kind. Het leek er enigszins willekeurig in gestopt om er een haakje van te maken.
Desondanks was het wel een bizar verhaal, en dat maakte het een leuke lees.​​​​​​​​​​​​​​​​

[Bruno · Rating 3 out of 5]

Er zit een goed boek in dit boek.
Bedolven onder te veel tekst (en uitleg).
Er had veel moeten geschrapt worden.

Als het boek was geëindigd op bladzijde 233 was het beter geweest; de rest is onnodige uitleg, zoals in een wat mediocre thriller. Het begin/eerste deel heeft hetzelfde probleem: veel te veel uitleg, er wordt veel te veel verteld en te weinig vertrouwd op de lezer.

Er had een uitstekend boek van maximaal 120 (of als het echt moet 150) bladzijden uit kunnen gedestilleerd worden. Wester heeft het moeilijk om te kiezen. Tussen literatuur en thriller (op het einde is het bijna een courtroom drama), tussen serieus en karikaturaal (de namen van sommige personages), en tussen verhaallijnen onderling. Het boek bevat te veel parallelle plotten die allemaal om evenwaardige aandacht schreeuwen, waardoor het niet duidelijk is wat het hoofdverhaal is. Het autisme, de anorexie, de zwangerschap, en dan uiteindelijk het magisch realistische gebeuren, dat toch veel duidelijker de kern van het verhaal had mogen zijn.

Alle punten overigens voor het verhaal en het concept en ook een beetje voor de rode lijn van de Griekse mythologie. Want de premisse is echt, echt goed.

[Annemieke Blöte · Rating 1 out of 5]

Weinig fantasievolle bewerking van de mythe over de mensenetende Minotaurus, deze keer gesitueerd op een boerderij. Ik lees er eigenlijk niks nieuws of verrassends in, behalve een slordig los eindje dat het halfmens/halfdier aan haar lot wordt overgelaten en het probleem hoe zij gevoed moet worden blijft bestaan. Ook het door een eetstoornis geplaagde personage voegt weinig toe aan wat we al zo vaak hebben gelezen. De defaitistische suggestie wordt gewekt dat een eetstoornis geen oorzaak heeft en dat het dus ook weinig zin heeft om daar naar op zoek te gaan, of zelfs te zoeken naar een kans op genezing. De hoofdpersoon heeft een autistische stoornis, wat er in het boek als vanzelfsprekend toe leidt dat hij een seriemoordenaar wordt.
Prima keuze voor het kerstpakket van de BBB vanwege de beeldende beschrijvingen van het slachten van dieren en de saaie dagelijkse praktijk van de melkveehouderij, niet voor mij.

[Michelle Van Korlaar · Rating 5 out of 5]

Ik was meteen nieuwsgierig naar Koeman, vooral omdat ik een grote fascinatie heb voor Griekse mythologie. Bij de omschrijving dacht ik gelijk, dit klinkt als het verhaal van de Minotaurus! De schrijfstijl is vlot en beeldend, waardoor je er zo doorheen vliegt (1 dag in mijn geval) Ik begon stiekem een beetje van het wezen te houden. Het verhaal voelt origineel en fris, met precies genoeg mythologische vibes zonder dat het een kopie wordt. Want dat is het echt niet. 4.5⭐

[Margot Van · Rating 4 out of 5]

Pff ok ik moet hier even van bijkomen... wat een bizar verhaal. De laatste helft van het boek voelt als 1 grote koortsdroom, ik dacht waar ben ik in godsnaam in beland? Ik weet nog niet zo goed wat ik van dit boek moet denken maar 1 ding weet ik zeker dit is niet een boek wat ik snel ga vergeten. Wel een beetje het gevoel dat het einde is afgeraffeld. Ik had graag iets meer duidelijkheid gehad over waar het kind heen is.

[Hilde · Rating 5 out of 5]

4,5 ster. Dit was echt zo'n bizar en luguber boek! Het verhaal pakte mij meteen, mede door de zeer goed uitgewerkte personages. Bij menig actie van Jaap zat ik stomverbaasd met mijn boek in mijn handen. Meerdere malen was daar een WTF moment en heb ik ook mijn mobiel gepakt om een collega te appen (die het boek al had gelezen). Dit boek zal zeker niet voor iedereen zijn, maar ik vond het vet!

[Gabriëlle · Rating 3 out of 5]

Rating: 3
Wat heb ik zojuist gelezen, ik moet hier het komende jaar denk ik even van bijkomen.

Hij was de enige die kon weten wat er gebeurd was, die nacht in augustus, nu een halfjaar geleden. Het was voor het eerst geweest dat hij wist dat er iets bestond in zijn geest, maar niet daarbuiten.