The Creative How to Dance with AI Instead of Fear It
In Quiver, don't Quake, Nadim Sadek shows how to partner with Allied Intelligence to amplify - not replace - your imagination. With a maker's voice and a psychologist's clarity, he reframes AI as a creative collaborator, liberating the creativity of all 8 billion people on Earth.
Sadek gives you the tools to dance with it.
the Spark-Draft-Polish creative loop; the Three C's (Context, Constraint, Conversation); Calibrated Trust.
Playbooks and examples from publishing, film, music, games, architecture, medicine, advertising, and education.
Processes to avoid bias checks, provenance, ethics, authorship.
Tactics to raise your RODE (Ratio of Dream to Effort).
A hands-on sandbox project to build a live brand concept in hours.
From studios to classrooms and city halls, he shows how The Panthropic – the distilled wisdom of us all - unlocks new voices, workflows and industries. Clear-eyed about bias, ethics and jobs, Sadek offers tools, cases and mindsets to create with confidence.
If you create anything, this is your field guide to the new creative alliance.
„Oswoić AI” to książka, która wywołała we mnie bardzo skrajne odczucia. Pierwsza część była dla mnie mocno irytująca – przypominała rozbudowany manifest zachwytu nad sztuczną inteligencją, w którym autor wielokrotnie porównuje AI do partnerki do tańca. Ta metafora była powtarzana tak często, że w pewnym momencie włączyłam Budkę Suflera. Chyba nietrudno zgadnąć, jaka piosenka leciała w tle 😉 💃🕺
Druga część wypada zdecydowanie lepiej. Autor przedstawia w niej różnorodne przykłady zastosowań AI, które rzeczywiście mogą inspirować. Zwraca też uwagę na konieczność świadomego korzystania z narzędzi, testowania wyników i weryfikowania ich poprawności, aby uniknąć halucynacji. Dla osób, które dopiero zaczynają swoją przygodę z „partnerką do tańca”, może to być wartościowy zestaw podstawowych wskazówek, nawet jeśli dla bardziej zaawansowanych czytelników są one już dobrze znane.
Jednocześnie podczas lektury trudno oprzeć się wrażeniu, że książka została w dużej mierze napisana przy wsparciu AI. Co ciekawe, autor sam odnosi się do tego na końcu, pokazując przykłady tego, jak różne modele językowe pomagały mu w jej tworzeniu. Mimo tej „transparentności” nie do końca mnie to przekonuje 🤬 – szczególnie pierwsza część sprawia wrażenie tekstu wygenerowanego, pełnego ogólników i bezpiecznych, mało charakterystycznych sformułowań.
Na półce mam jeszcze trzy książki o sztucznej inteligencji, więc na pewno przygotuję później podsumowanie tego, co warto przeczytać i dlaczego 🤖
Autor książki przedstawia nam bliżej AI, mówi nam jak ta technologia może wpłynąć na ludzką kreatywność i pomóc w jej rozwoju. Skupia się głównie na przedstawieniu AI jako „partnerki” w procesie tworzenia. Ma ona współdziałać z nami i pomagać w rozwoju, kiedy my wniesiemy emocje i intuicję.
Książka to logiczne spojrzenie na AI, osobiście mam podobne zdanie co Nadim Sadek, uważam, że AI może pomóc wielu twórcom, tak samo jak wcześniej inne produkty np. Wymienione przez autora kalkulatory. Kwestią jest nasze podejście, jak nauczymy się rozmawiać z AI w prawidłowy sposób, będzie ona wspaniałym pomocnikiem w twórczości. Dla mnie książka mimo, że ciekawa, pokazała wiele rzeczy o których już wiedziałam, jednak dla osób które nie interesują się tym tematem jak najbardziej polecam.