พัสดุจากดาวหมา

by นทธี ศศิวิมล

หนูรู้ว่าพ่อรักหนูมากแค่ไหน หนูก็รักพ่อมากเหมือนกัน เราต่างก็เป็นโลกทั้งใบของกันและกันใช่ไหม หนูเข้าใจว่าพ่อจะต้องเสียใจ แต่หนูขออย่าให้ความเศร้านี้กลายเป็นความรู้สึกผิดเลยนะ

การจากลาโดยไม่ได้กล่าวอำลา
อาจทิ้งสิ่งตกค้างเอาไว้มากมายในทุกความสัมพันธ์
โดยเฉพาะคำว่าขอบคุณ และขอโทษ

‘ดาวหมา’ โลกหลังความตายอันเงียบงามจะมีดอกไม้ผลิบานขึ้นทุกหนที่มีใครสักคนคิดถึงวิญญาณหมาบนนั้น คืนหนึ่งหลังแสงอาทิตย์เลือนลับ มีลูกหมาบีเกิ้ลตัวน้อยลงมาบนโลกพร้อมตำแหน่งไปรษณีย์ฝึกหัดทดลองงานเป็นคืนแรก หน้าที่หลักคือนำส่งจดหมายและพัสดุจากเหล่าวิญญาณหมาลงมาให้มนุษย์หนึ่งคน ทว่าอีกสิ่งสำคัญที่จะทำให้ภารกิจลุล่วงคือปลดปล่อยผู้รับออกจากความรู้สึกผิดที่คอยกัดกร่อนหลังการจากลา ไม่ใช่เพื่อห้ามไม่ให้รู้สึกรู้สา แต่เพื่อให้รู้สึกด้วยหัวใจที่อ่อนโยนต่อตัวเอง

หมาเป็นสิ่งมีชีวิตโง่ที่เต็มใจจะโง่ เต็มใจจะรัก เต็มใจจะมอบให้เราเป็นทั้งจักรวาล นั่นอาจเป็นเหตุผลที่เราเผลอล่ามตัวเองไว้กับความแหลกสลายหลังมันไป เพราะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใช้ชีวิตที่มีอยู่รักมันอย่างดีพอหรือยัง

224 pages, Paperback

Published September 1, 2025

About the author

Associated Names:
Notthi Sasiwimon (English profile)

นทธี ศศิวิมล เป็นนามปากกาขอนทธี ศศิวิมล สุระเดชชะมงคล นักเขียนหญิงชาวไทย

ประวัติส่วนตัว
นทธีเกิดเมื่อวันที่ 8 พ.ย. 2524 บิดาเสียชีวิตตอนอายุแปดขวบ เนื่องจากสมาชิกครอบครัวฝั่งบิดาหลายคนประกอบอาชีพในวงการแพทย์ มารดาจึงผลักดันให้เรียนต่อสาขาพยาบาล หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 นทธีจึงเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สวรรค์ประชารักษ์ จังหวัดนครสวรรค์ ทว่าหลังผ่านไปหนึ่งปีได้ตัดสินใจลาออกเพราะปัญหาความเครียด

ต่อมานทธีเข้าศึกษาที่คณะวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยรามคำแหง ทว่าเกิดภาวะเศรษฐกิจฟองสบู่แตกขึ้นมากะทันหัน ส่งผลให้สถานะการเงินไม่เอื้ออำนวยจนไม่สามารถเรียนต่อได้ นทธีจึงเปลี่ยนมาเรียนคณะมนุษยศาสตร์ เอกภาษาไทยแทน

ภายหลังเรียนจบได้เข้าทำงานเป็นครูภาษาไทย ก่อนจะย้ายไปทำงานที่ฝ่ายพิสูจน์อักษร สำนักพิมพ์นานมี หลังจากทำงานอยู่สามปีก็ได้ลาออกเพื่อมาเรียนต่อคณะจิตวิทยาคลินิก มหาวิทยาลัยรามคำแหง หลังสำเร็จการศึกษาก็เริ่มงานเป็นนักจิตวิทยาอยู่ที่สถานสงเคราะห์เด็กอ่อนรังสิต แต่เพราะปัญหาด้านสุขภาพและตั้งท้องลูกคนแรก จึงตัดสินใจลาออกมาอยู่บ้าน และเริ่มพึ่งพาการเขียนหนังสือเป็นอาชีพหลัก

นทธีสมรสกับจารี จันทราภาในปีพ.ศ. 2557 มีลูกด้วยกันสองคน

ผลงาน
ระหว่างที่ทำงานอยู่สำนักพิมพ์ นทธีลองส่งผลงานเรื่องสั้นเข้าประกวดรางวัลรายอินทร์อะวอร์ดตามคำแนะนำของบรรณาธิการ โดยผลงานเรื่องสั้น 'กระต่ายตายแล้ว' ได้เข้ารอบตีพิมพ์รางวัลนายอินทร์อะวอร์ด รวมเล่มตีพิมพ์ในหนังสือสมภารระดับ 8 (2550) ต่อมาเรื่องสั้น 'ดอยรวก' ได้รับรางวัลชนะเลิศนายอินทร์อะวอร์ดประเภทเรื่องสั้นปี 2551

นอกจากงานเขียนแนวผีสาง-ลี้ลับ ซึ่งทำให้นทธีเป็นที่รู้จักแล้ว นทธียังมีผลงานแนวอื่นอีกด้วย เช่น เต้นรำไปบนท่อนแขนอ่อนนุ่ม (2555) ที่กล่าวถึงบทบาทของผู้หญิงในหลายแง่มุม และจดหมายจากดาวแมว (2568) ที่แสดงถึงความรักความผูกพันระหว่างเจ้าของและสัตว์เลี้ยง

Reviews

[Luk-Wa · Rating 3 out of 5]

คล้ายๆกับเล่มแมว แต่เปลี่ยนเป็นน้องหมา และเพิ่มเรื่องราวดราม่าระหว่างทางที่ไปส่งจดหมาย เรื่องราวหลากหายของน้องหมากับเจ้าของ เราอ่านละแอบไม่ซึ้งเท่าที่คาดไว้ แต่คนทาสหมาก็น่าจะชอบ

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

ถึงแพนด้าลูกรัก

หนูเดินทางไปดาวหมาครบหนึ่งสัปดาห์แล้วนะลูก ได้แอบส่องมี๊ผ่านบ่อน้ำบ้างรึเปล่า น้ำตาทุกหยดของมี๊ที่ให้หนูคงทำให้ริมบ่อกลายเป็นทุ่งดอกไม้สีเทากว้างสุดลูกหูลูกตา

วันก่อนมี๊ได้หนังสือชื่อ 'พัสดุจากดาวหมา' มาจากร้านหนังสือแถวบ้านเรา

หนังสือเล่มนี้มี๊เห็นมานานแล้ว แต่ไม่กล้าหยิบขึ้นมาอ่าน
จนวันที่หนูต้องเดินทางไกล ถึงได้ยอมเปิดมันออกและยอมรับความจริงว่าหนูไม่ได้อยู่ตรงนี้อีกต่อไป

บางทีมี๊ก็คงดูถูกฝีมือคนเขียนและความอ่อนแอของหัวใจตัวเองมากเกินไป

ไม่คิดเลยว่าหนังสือเล่มเล็กๆ จะทำให้เสียน้ำตาได้มากขนาดนี้

เรื่องในหนังสือเล่าถึงชายคนหนึ่งที่ได้พบลูกหมาไปรษณีย์ในตอนโพล้เพล้วันหนึ่ง ลูกหมาตัวนั้นได้รับมอบหมายให้ส่งพัสดุและจดหมายจากเพื่อนๆ บนดาวหมาไปถึงเจ้าของที่ยังคงเฝ้ารออยู่บนโลกมนุษย์

จดหมายแต่ละฉบับ พัสดุแต่ละกล่อง ต่างมีเรื่องราวของมันอยู่ในนั้น สุขบ้าง เศร้าบ้าง ปนเปกันไป เหมือนชีวิตของเราตลอดสิบสองปีที่ผ่านมาเลยลูก

เพิ่งรู้ว่าการพลัดพรากมันเจ็บปวดขนาดนี้ แต่ก็หวังว่าสักวัน หนูจะส่งพัสดุจากดาวหมามาให้มี๊บ้าง

รักและคิดถึงสุดหัวใจ
มี๊

Goodreads ให้ 4.2 เราให้ 5

[Ibfahseyo]

เพิ่งอ่านจบเลย ช่วงแรกรู้สึกพอเอาไปเทียบกับจดหมายจากดาวแมว แล้วรู้สึกอินกับเรื่องดาวแมวมากกว่า ซึ้งกว่า แต่พอถึงพัสดุชิ้นสุดท้ายเท่านั้นแหละ ร้องไห้เป็นหมาเลย
เราเองก็เคยเสียน้องหมาไป ช่วงที่มีน้องเราอยู่มัธยมจนถึงมหาลัย แล้วน้องตายตอนที่เราไปใช้ทุนต่างจังหวัดพอดี ไม่ได้กลับมาบอกลากันด้วยซ้ำ ยังดีที่อาทิตย์ก่อนน้องจะไปได้กลับมาเจอกันครั้งสุดท้าย
เพราะเป็นหมาตัวแรกและยังเด็ก หลายๆอย่างก็ไม่ค่อยรู้เรื่อง มันก็ยังติดอยู่ในใจตลอดว่าเราเลี้ยงเค้าไม่ดี ทำไมไม่พาเค้าไปเดินเล่นเยอะๆ ไม่ซื้อของอร่อยให้กินมากกว่านี้ ทำไมเวลาเราอยู่บ้านแล้วเราไม่เล่นกับเค้า ผ่านมาหลายปีจนมีหมาอีกตัว ก็ยังมีความคิดพวกนี้แว้บเข้ามาตลอด
จากนี้จะไม่โทษตัวเองแล้ว หวังว่าแจ๊คจะมีความสุข ได้กินไก่พุงกางแล้วไม่แพ้นะ

[On holiday · Rating 4 out of 5]

เป็นการอ่านที่เหนื่อยมาก ร้องไห้แทบจะบทเว้นบท แม้เรื่องราวไม่ซับซ้อน บิ๊วมาตามสูตรสำเร็จ แต่นักเขียนทำถึง ทำเกิน ชวนให้นึกถึงหลากหลายความสัมพันธ์ ไม่ใช่แค่กับสัตว์ แต่กับสิ่งที่เราอยากขอบคุณและขอโทษ

เสียน้ำตากับเล่มนี้มากมายจริงๆ 😭🤧

📚 เรารู้สึกว่าเราเป็นอะไรสักอย่างเวลาที่มีแกอยู่ เป็นอะไรไม่รู้ที่ถูกมองเห็น ถูกให้ความหมาย

📚 เพิ่งรู้ว่าความว่างเปล่ามันไม่ได้เปล่าว่าง ไม่ได้ไม่มีอยู่ ตรงกันข้าม มันแหลมคม กอดแล้วเจ็บเกือบตาย

📚 หมาทุกตัวที่เดินผ่าน ท้องฟ้าทุกสีที่มองเห็น หญ้าทุกผืนที่สัมผัส มีแกเป็นส่วนประกอบอยู่ในนั้นทั้งหมด

📚 เวลาไม่ได้ซ่อมหัวใจ มันแค่ทำให้เรียนรู้ที่จะเต้นต่อไปทั้งที่ยังเป็นรูโหว่อยู่แบบนั้น

[0206 · Rating 5 out of 5]

คนรักหมาต้องมาอ่าน เรื่องนี้ทำให้กูร้องไห้ไปเป็นสิบ+รอบ ไม่ไหวจริงๆ ใครมีเลี้ยงสัตว์จะรู้ว่าเขาไม่ใช่สัตว์เเต่เป็นเหมือนคนในครอบครัว พออ่านเรื่องนี้เหมือนได้ปลดล็อคอะไรบางอย่าง อ่านไปก็นึกถึงสัตว์เลี้ยวของตัวเองเเล้วอดคิดถึงไม่ได้ เรื่องนี้ทำชีจริงๆ🥹 ไม่ไหว เดียวจะอ่านของดาวเเมวบ้างน่าจะร้องไห้ไม่ต่างกัน

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

หมาจิ๋วไปรษณีย์ฝึกหัดที่ยังพูดไม่ได้จึงต้องมีผู้ช่วยเป็นคนที่จู่ ๆ ก็กลายเป็นร่างหมามาช่วยกันส่ง #พัสดุจากดาวหมา ส่งจดหมายตามบ้านด้วยกัน ผ่านมุมมองหมาที่มีต่อเจ้าของ ทั้งมุมิวายป่วงโทนสดใสแต่ก็จุกใจกับการห่วงหาบอกลา หลากอารมณ์อ่านเพลิน หลายฉบับจากหลากพันธุ์ น่ารักซึ้ง ๆ ปนเอ็นดู
.
ชายหนุ่มคนหนึ่งต้องจับพลัดจับผลูมาช่วยลูกหมาบีเกิ้ลไปรษณีย์ฝึกหัดจากดาวหมา มีหน้าที่ส่งพัสดุกับจดหมายจากเหล่าหมาผู้ล่วงลับซึ่งวิ่งเล่นอยู่บนดาวให้ถึงมือเจ้าของ ธีมเหมือนเล่มจดหมายจากดาวแมวที่เมื่อเจ้าของได้อ่านจดหมายก็จะจำได้ถึงแค่ถึงเช้าวันใหม่แล้วก็ลืม แต่กระนั้นหัวใจยังคงอบอุ่น

เปิดด้วยพัสดุและจดหมายแรกจากน้องไมโลหมาดื้อถึงพ่อ ด้วยเนื้อความที่ทำงานกับใจเราอย่างไม่รู้สาเหตุ เช่น ขอบคุณที่พ่อช่วยเปลี่ยนโลกของผมฯ พ่อไม่ต้องรู้สึกผิดที่ช่วยผมไว้ไม่ได้ฯ(น้ำตาไหลเป็นสาย) และมีทั้งหมาลูกคุณหนูชื่อถุงเงินหมากระเป๋าสุดเริ่ดเขียนถึงคุณเจ้าของสไตล์เพื่อนสาวไฮโซ

แต่ก็แฝงไปด้วยความห่วงใยและรักลึกซึ้งภายในความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอ ไปจนเรื่องราวของน้องแฮปปี้ที่ทำให้คนเลี้ยงแฮปปี้ได้จริง แต่น้องก็มีชะตากรรมผกผันไม่เหมือนชื่อทำเอาเศร้าซึมทีเดียวตอนอ่านตอนนี้จบ มีทั้งสายัณห์หมาไซบีเรียน หมวดร็อกกี้หมาตำรวจ หมาเซเลป หมาวัดนักเทศน์ ฯลฯ

จดหมายแต่ละฉบับมีเรื่องราวสุขเศร้าปะปนไปเหมือนชีวิตผู้คน ซึ่งเรื่องราวของหมาแต่ละตัวน่าเอ็นดูมาก ไร้เดียงสากว่าเล่มแมวมากถ้าเทียบคู่กัน ยิ่งมองผ่านมุมมองของน้องหมาคือจุดสังหารต่อมน้ำตา เพราะเรื่องเล่าจากน้องหมามันมีแค่เจ้าของจริง ๆ ใครแพ้ทางหมาร้องไห้เหมือนหมาเหมือนเราแหงม

น้องหมายิ่งพวกในเล่มนี่ดูไม่เคยคาดหวังอะไรนอกจากให้เจ้าของมันมีสุข หมามีมุมมองแสนซื่อและบริสุทธิ์ เป็นสิ่งมีชีวิตที่รักเจ้าของหมดใจแบบไร้เงื่อนไข ดีใจตลอดที่ได้เห็นหน้าเจ้าของ ทำไมหมามันน่ารักจัง ขนาดเราเป็นทาสแมว อ่านเล่มนี้เอ็นดูหมามาก(เหมือนจะเปลี่ยนทาสแล้วหรือไม่ มิอาจทราบ)

เป็นเล่มที่ปิดจบได้น่ารัก อบอุ่นทั้งหัวตา(ร้องไห้)และหัวใจเลยทีเดียวเอาเข้าจริงถ้ามีดาวหมาแมวแบบในเล่ม แล้วน้องสามารถส่งจดหมายกลับมาหาเจ้าของได้ น้องอาจจะส่งจดหมายมาให้เรา ๆ กันแล้วล่ะ แต่เราอาจจะลืมเพราะ���ช้าวันรุ่งขึ้นมันมาถึงแล้ว เพราะฉะนั้นอย่าเศร้าไปเลย ยิ้มแล้วเดินหน้าต่อไป

วรรคที่ชอบ

- หมาเป็นสิ่งมีชีวิตโง่ที่เต็มใจจะโง่ เต็มใจจะรัก เต็มใจจะมอบให้เราเป็นทั้งจักรวาล นั่นอาจเป็นเหตุผลที่เราเผลอล่ามตัวเองไว้กับความแหลกสลายหลังมันไป เพราะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าใช้ชีวิตที่มีอยู่รักมันอย่างดีพอหรือยัง

[Reader · Rating 5 out of 5]

พัสดุจากดาวหมา

🌟🌟🌟🌟🌟

โดนเกือบทุกบท มันเป็นจดหมายจากหมาที่แม่งเป็นหมาจริง ๆ การเขียนการอะไรคือรับรู้ว่าเป็นหมา และข้อความโครตยาว ยาวกว่าจดหมายจากดาวแมวเยอะมาก มี 15 บท บทที่เจ็บที่สุด คือบทสุดท้าย ทางนี้อ่านจนไม่รู้เรื่อง ม่านตามันปิดด้วยน้ำตาไปหมด อ่านจนเจ็บหัวใจ นาน ๆ ทีจะมีเรื่องอ่านจนเจ็บหัวใจ

เนื้อเรื่องคร่าวคร่าว ๆ ; หมาเป็นโรคหลังความตายอันเงียบงามมีลูกบีเกิ้ลตัวน้อยเป็นพนักงานไปรษณีย์ฝึกหัดส่งพัสดุจากเราวิญญาณหมาถึงมนุษย์ผู้หวงแหนอดีตถ้อยคำลาถูกสลักไว้เพื่อปลดปล่อยหัวใจผู้รับออกจากความรู้สึกผิดที่คอยกัดก่อนทุกโมงยาม

“ การจากลาโดยไม่ได้กล่าวอำลาอาจทิ้งสิ่งตกค้างเอาไว้มากมายในทุกความสัมพันธ์โดยเฉพาะคำว่าขอบคุณ และขอโทษ”

แต่ก็จริงอย่างที่เขาว่ากัน หมา เป็นสิ่งมีชีวิตที่แสนซื่อ เป็นสิ่งมีชีวิตที่โง่เขลาที่รักเราจนหมดหัวใจแบบไม่มีเงื่อนไข จะแสดงออกด้วยท่าทางที่ดีใจทุกครั้งที่เราปรากฏตัวขึ้น หมา เป็นเพื่อนหนึ่งเดียวในชีวิตที่ไม่เคยคาดหวังให้เราเป็นอะไรมากกว่าตัวเราเอง ฟ้าเป็นคนที่ไม่ได้เลี้ยงหมาไม่เคยเลี้ยงหมา แต่ก็ซึม อาจเป็นเพราะว่าฟ้าเป็นคนที่เซนซิทีฟ ใครที่เซนซิทีฟกับเรื่องน้องหมา เรื่องน้องแมว การจากลา เรื่องนี้ก็อาจจะทำให้คุณเสียน้ำตาได้

อ่านแล้วคิดถึงแมว ห้ะ อ่านพัสดุจากดาวหมาแต่คิดถึงแมวแต่ก็นั่นแหละเพราะตอนอ่านอยู่ แล้วก็นึกเล่น ๆ ว่าถ้าเรื่องนี้มันเป็นจริง น้องแมวก็คงส่งจดหมายมาหาเราแล้วเนอะ แต่เราแค่ลืมในเช้าวันถัดไป

แต่ยังไงก็ดีใจที่ได้รู้จักนะ เราเชื่อว่าเราคงได้เจอกันอีกที่ไหนสักที่ :)

[Wasin Waeosri · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของบรรดาน้องหมาที่จากไปที่ส่งผัสดุหรือจดหมายจากดาวหมากลับมาให้เจ้าของ

ซาบซึ้ง กินใจมาก ในฐานะที่เลี้ยงหมาจนแก่ตายคาบ้านมา 5 ตัว น้ำตาไหลตั้งแต่คำนำยันบทสุดท้าย คนรักสัตว์ไม่ว่าจะหมาหรือแมวควรอ่านมาก

[Khingsn · Rating 4 out of 5]

ไม่ค่อยซึ้งหรือเศร้าเหมือนกับจดหมายจากดาวแมว แต่ก็เรียกน้ำตาได้มากอยู่เหมือนกัน

[janeny ไก่บิน · Rating 4 out of 5]

ได้เรื่อยๆ มีมุมที่ทำให้เราคิดถึงสัตว์เลี้ยงแสนรัก
บรรยายดาวหมาได้ดี เหมือนปลอบประโลมหัวใจคนที่เคยเสียลูกรักไป

[nidaforgoodluck · Rating 5 out of 5]

เพราะเล่มนี้ ทำให้คิดถึงเบ็น