What do you think?
Rate this book
สืบรัก ล่าอดีต
กวินท์ลาออกจากงานสำนักงานข่าว แล้วย้ายกลับไปอยู่บ้านหลังเดิมที่ภูเก็ต แต่ว่าบ้านหลังนั้นค่อนข้างเก่าโทรม เขาจึงทำการรีโนเวตใหม่ ทว่าเขากลับได้พบกับโครงกระดูกโบกปูนอยู่ในเสาบ้าน สืบทราบว่าเป็นหมอเบญมินทร์ที่หายสาบสูญไปตั้งแต่เมื่อสิบปีก่อน มิหนำซ้ำกวินท์ยังตกเป็นผู้ต้องสงสัย เพราะเหตุนี้เขาจึงสืบหาความจริงและได้พบเจอกับเรื่องวุ่นวายมากมายจนหาความสงบสุขไม่ได้ กระทั่งสิ่งที่ไม่คาดคิดได้เกิดขึ้นเมื่อเขา… สามารถติดต่อกับคนในอดีตได้!
624 pages, Paperback
Published September 1, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 1 of 1 review
August 21, 2026
ฉันเป็นคนชอบนิยายแนวคนละมิติเวลา
แต่ว่าเรื่องนี้มันอ่านยากนะ แล้วเรื่องมันซับซ้อนมาก มันไม่ใช่แค่คุณหมอตายแล้วไปช่วยไขปริศนา ไปช่วยคุณหมอ มันยังมีฆาตกรรมหญิงสาว แล้วจู่ๆ ก็ไปโผล่เรื่องการตายของพ่อตัวเอก มีการค้ามนุษย์ ฆ่าหมา ฯลฯ ความคดีเล็กน้อยพ่วงมาเต็มไปหมด ที่ตอนเราอ่านเราก็แอบคิดว่ามันจำเป็นกับเส้นเรื่องหลักใช่มั้ยนี่ ส่วนตัวมันทำให้เราเขวออกไปจากใจความหลักของเรื่องพอสมควร
แล้วไอ้ทฤษฎี butterfly effects ที่ชอบเป็นจุดเด่นของนิยายแนวนี้ทำได้ไม่ค่อยเริ่ดเลย เดี๋ยวมีเปลี่ยน เดี๋ยวไม่มี หรือเปลี่ยนแล้วแบบงงๆ อ่านไปไม่รู้เลย
แต่ตอนอ่านมีความคิดว่าถ้าเอามาทำเป็นซีรีส์ได้ก็คงเหมาะ เหมือนเขียนมาเหมาะเป็นซีรีส์มากกว่าอีก
ทีนี้เรื่องนี้
น้ำเยอะเว่อร์ ทุกคนต้องมีชื่อ-สกุล ชื่อเล่นตำแหน่งอาชีพ เป็นรายละเอียดที่ไม่สำคัญอ่ะ และตัวละครเยอะมาก 30-40 ตัวได้ เป็นนิยายเล่มเดียวจบที่ตัวละครเยอะสุดแล้วมั้ง เป็นการอ่านที่เจอชื่อตัวละครแล้วต้องนึกอยู่พักนึงว่าคนนี้เป็นใคร โผล่มาจากช่วงไหน ตัวละครใหม่หรือเพิ่งเคยโผล่มานะ
แล้วต้องมีสมาธิมากด้วย บางครั้งการอธิบายว่าเป็นใครจะไม่ใช้ชื่อด้วย แต่จะอธิบายว่า ชายหุ่นล่ำหรือ ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้าง - แล้วใครในสมการนี้ที่เป็นชายหุ่นล่ำ แล้วใครเป็นชายตาสีน้ำตาลอ่ะ โอ้ย~จะบ้า อ่านแล้วงงว่านักเขียนพูดถึงใคร
ความสัมพันธ์ของตัวเอกทั้งคู่จืดจางมากเลย เพราะเหมือนไปโฟกัสในรายละเอียดคดีอะไรพวกนี้เยอะ แล้วโมเม้นท์พระเอกในอดีตกับนายเอกในปัจจุบันยิ่งจืดจาง เป็นพล็อตคนละมิติที่ผิดจากที่คาดไปนิด
ตอน(เกือบจบ) แทบงงในบทสรุปอีก แล้วตอนเฉลยว่าฆาตกรสนิทกัน พ้มนี่เหวอเลยคับ!! ไปสนิทกันตอนไหน อ่านมาทั้งเล่มคุยกันกี่คำก๊อนนนนน~ ~ เอาจริง ๆ ก็คืองงตอนจบแหละ
ก็เป็นเรื่องที่อ่านได้ ฉันแค่ไม่ชอบ แต่คนอื่นอาจจะชอบก็ได้นะ
แต่ว่าเรื่องนี้มันอ่านยากนะ แล้วเรื่องมันซับซ้อนมาก มันไม่ใช่แค่คุณหมอตายแล้วไปช่วยไขปริศนา ไปช่วยคุณหมอ มันยังมีฆาตกรรมหญิงสาว แล้วจู่ๆ ก็ไปโผล่เรื่องการตายของพ่อตัวเอก มีการค้ามนุษย์ ฆ่าหมา ฯลฯ ความคดีเล็กน้อยพ่วงมาเต็มไปหมด ที่ตอนเราอ่านเราก็แอบคิดว่ามันจำเป็นกับเส้นเรื่องหลักใช่มั้ยนี่ ส่วนตัวมันทำให้เราเขวออกไปจากใจความหลักของเรื่องพอสมควร
แล้วไอ้ทฤษฎี butterfly effects ที่ชอบเป็นจุดเด่นของนิยายแนวนี้ทำได้ไม่ค่อยเริ่ดเลย เดี๋ยวมีเปลี่ยน เดี๋ยวไม่มี หรือเปลี่ยนแล้วแบบงงๆ อ่านไปไม่รู้เลย
แต่ตอนอ่านมีความคิดว่าถ้าเอามาทำเป็นซีรีส์ได้ก็คงเหมาะ เหมือนเขียนมาเหมาะเป็นซีรีส์มากกว่าอีก
ทีนี้เรื่องนี้
น้ำเยอะเว่อร์ ทุกคนต้องมีชื่อ-สกุล ชื่อเล่นตำแหน่งอาชีพ เป็นรายละเอียดที่ไม่สำคัญอ่ะ และตัวละครเยอะมาก 30-40 ตัวได้ เป็นนิยายเล่มเดียวจบที่ตัวละครเยอะสุดแล้วมั้ง เป็นการอ่านที่เจอชื่อตัวละครแล้วต้องนึกอยู่พักนึงว่าคนนี้เป็นใคร โผล่มาจากช่วงไหน ตัวละครใหม่หรือเพิ่งเคยโผล่มานะ
แล้วต้องมีสมาธิมากด้วย บางครั้งการอธิบายว่าเป็นใครจะไม่ใช้ชื่อด้วย แต่จะอธิบายว่า ชายหุ่นล่ำหรือ ดวงตาสีน้ำตาลเบิกกว้าง - แล้วใครในสมการนี้ที่เป็นชายหุ่นล่ำ แล้วใครเป็นชายตาสีน้ำตาลอ่ะ โอ้ย~จะบ้า อ่านแล้วงงว่านักเขียนพูดถึงใคร
ความสัมพันธ์ของตัวเอกทั้งคู่จืดจางมากเลย เพราะเหมือนไปโฟกัสในรายละเอียดคดีอะไรพวกนี้เยอะ แล้วโมเม้นท์พระเอกในอดีตกับนายเอกในปัจจุบันยิ่งจืดจาง เป็นพล็อตคนละมิติที่ผิดจากที่คาดไปนิด
ตอน(เกือบจบ) แทบงงในบทสรุปอีก แล้วตอนเฉลยว่าฆาตกรสนิทกัน พ้มนี่เหวอเลยคับ!! ไปสนิทกันตอนไหน อ่านมาทั้งเล่มคุยกันกี่คำก๊อนนนนน~ ~ เอาจริง ๆ ก็คืองงตอนจบแหละ
ก็เป็นเรื่องที่อ่านได้ ฉันแค่ไม่ชอบ แต่คนอื่นอาจจะชอบก็ได้นะ
Displaying 1 - 1 of 1 review