Valse papieren

by Valeria Luiselli, Luc de Rooy (Translator)

'Sommige boeken worden vergeten. Ze worden vergeten op het toilet, of in de keuken achtergelaten. Ze worden vervangen door andere boeken zodra onze onverschilligheid dat toestaat. Maar er zijn erbij die tegenstribbelen. In dat geval hoef je het boek alleen maar opnieuw open te slaan en verder te lezen. De weinige boeken die we echt lezen zullen voor eeuwig plekken blijven waarnaar we altijd terug kunnen keren.'




Het cultdebuut van een van de meest originele en opwindende literaire stemmen uit Latijns-Amerika.






Een nieuwe editie om het 15-jarige jubileum te vieren van een everseller die al vele harten heeft veroverd - en blijft veroveren.






Met een nieuw voorwoord van Jan Postma.






'Na lezing van Valse papieren ga je anders om je heen kijken.' - Trouw






Het werk van de Mexicaanse Valeria Luiselli (1983) is in meer dan 30 talen vertaald. Bij Das Mag verscheen eerder het essay Vertel me het einde, De gewichtlozen en de roman Archief van verloren kinderen, die meerdere prijzen won en werd genomineerd voor de Booker Prize.

105 pages, Kindle Edition

Published August 28, 2025

About the author

Valeria Luiselli was born in Mexico City in 1983 and grew up in South Africa. Her novels and essays have been translated into many languages and her work has appeared in publications including the New York Times, Granta, and McSweeney’s. Some of her recent projects include a ballet libretto for the choreographer Christopher Wheeldon, performed by the New York City Ballet in Lincoln Center in 2010; a pedestrian sound installation for the Serpentine Gallery in London; and a novella in installments for workers in a juice factory in Mexico. She lives in New York City.

Reviews

[Annadwolf · Rating 4 out of 5]

‘Een schrijver is hij die stiltes en leegtes verspreidt’ (117)

Om ieder jaar opnieuw te lezen en iets meer te begrijpen

[Beyza Çalışkan · Rating 4 out of 5]

"Clichés: saudade heb je zoals je speelgoed kunt bezitten. Als een perfecte, ronde en eindeloze knikker. Als iets snoezigs in de palm van je hand: een presse-papier waarin een miniatuurwinterlandschap opgesloten zit. Saudade is saudade is saudade. Een leeg middelpunt waar alles om draait: een speelgoedtrein.\n\nVerrukkelijk en pijnlijk: saudade is als de korstjes op onze knieën waaraan we krabben tot ze weer bloeden; de tanden die we met het puntje van de tong op en neer wroeten tot ze eindelijk loslaten; de poriën van de huid die zich openen als we in een bad met te heet water stappen. Saudade is de aanwezigheid van het afwezige: fantoompijn; de rivieren en meren van Mexico-Stad; de lakens nadat we de liefde hebben bedreven."

[Jonathan Van der horst · Rating 5 out of 5]

Een waardig vervolg op Ruimten rondom

[Michaela Daelemans · Rating 1 out of 5]

Waarover gaat dit boek? Geen lijn in gevonden, geen thema, niks

[Stef Korterik · Rating 2 out of 5]

Had iets heel anders van dit boek verwacht, weet niet waarom. Kon er geen enkel moment in komen, deed verder niks met me.