Trzy

by Gabriela Pawlina

Tu każdy ma tajemnice. I nikt nie jest bez winy.

W Beskidzie Niskim, na terenie wysiedlonej łemkowskiej wsi, zostają odnalezione zwłoki młodej dziewczyny – owinięte folią, starannie ułożone w nienaturalnej pozycji. Komisarz Robert Ceglarski, zmuszony do przerwania urlopu, trafia na trop prowadzący do zaginionej nastolatki i sieci tajemnic skrywanych przez zamkniętą społeczność.

W śledztwo angażuje się również Aleksandra Wysocka – ekspertka od poszukiwań zaginionych osób, którą ze sprawą łączą osobiste powiązania. Trop prowadzi głęboko w beskidzkie lasy, gdzie każdy cień może skrywać odpowiedź... albo zagrożenie.

Opowieść o winie, grzechu i konsekwencjach nieodkupionych błędów.

Paperback

Reviews

[Ewa Cat Mędrzecka · Rating 4 out of 5]

Chciałabym, żeby tak wyglądały wszystkie kryminalne debiuty.

[Annika · Rating 3 out of 5]

Jest ok ale druga połowa się nieco dłuży. Strasznie dużo różnych wątków zostało wprowadzone. Domyśliłam się rozwiązania ale dlatego, że znam sprawę która zainspirowała autorkę do napisania tej książki (pisze o tym w posłowiu). Główni bohaterowie są bardzo ciekawi, mają jakąś głębie. Chętnie przeczytam z nimi kontynuację.

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Nie od dziś wiadomo, że polski kryminał to gatunek, po który sięgam najchętniej – zawsze z ciekawością i ogromną przyjemnością. Wiele razy podkreślałam też, że szczególne miejsce w moim czytelniczym sercu zajmują debiuty, zwłaszcza naszych rodzimych autorów. Nic więc dziwnego, że pierwsza powieść Gabrieli Pawliny od razu zwróciła moją uwagę, tym bardziej że inspiracją do jej stworzenia stały się prawdziwe wydarzenia kryminalne – a to obietnica realizmu i niepokojącej wiarygodności. Sięgając po tę książkę, byłam przekonana, że spełni moje oczekiwania.

„Trzy” to historia, w której Gabriela Pawlina przenosi czytelnika w Beskid Niski – na teren dawnej, wysiedlonej łemkowskiej wsi. To miejsce zachwycające pejzażami, a zarazem pełne cieni przeszłości i niewypowiedzianych tajemnic. Właśnie tam zostają odnalezione zwłoki młodej kobiety. Już sam sposób upozorowania zbrodni budzi niepokój: ciało owinięte w folię i ułożone w teatralnej pozie wygląda jak makabryczny znak, którego znaczenie dopiero trzeba odczytać.
Śledztwo prowadzi komisarz Robert Ceglarski, który zamiast zasłużonego urlopu musi zmierzyć się z gąszczem kłamstw i podejrzeń. Równolegle na scenę wkracza Aleksandra Wysocka – specjalistka od poszukiwań zaginionych osób, kobieta zdeterminowana, lecz obciążona własną przeszłością. Ich drogi krzyżują się w sprawie, która okazuje się nie tylko kolejnym dochodzeniem, ale także podróżą w głąb sekretów małej społeczności. Tutaj każdy wie więcej, niż chce przyznać, a prawda ma swoją cenę.

Autorka w swoim debiucie serwuje kryminał, który łączy klasyczną zagadkę detektywistyczną z psychologiczną analizą bohaterów oraz społeczności, w której żyją. Na pierwszy plan wysuwa się język powieści – oszczędny, a jednocześnie sugestywny. Opisy beskidzkich lasów, opuszczonych domów i mglistych dolin tworzą atmosferę izolacji i zagrożenia, w której każdy cień może skrywać rozwiązanie lub nowe niebezpieczeństwo. Pawlina umiejętnie splata elementy thrillera psychologicznego z klasycznym kryminałem, dzięki czemu czytelnik nie tylko stara się rozwikłać zagadkę, ale także zagląda w głąb ludzkich motywacji, grzechów i win.
Choć powieść jest obszerna, nie nuży. Wręcz przeciwnie – kolejne wydarzenia coraz mocniej wciągają, a napięcie rośnie z rozdziału na rozdział. Trudno uwierzyć, że to debiut, ponieważ styl autorki jest dojrzały, a konstrukcja fabuły przemyślana.
Szczególne znaczenie ma fakt, że intryga została zainspirowana prawdziwymi wydarzeniami. Nadaje to powieści autentyczności i sprawia, że staje się czymś więcej niż fikcją – refleksją nad tym, jak nierozwiązane tajemnice, dawne dramaty i przemilczane winy potrafią wpływać na kolejne pokolenia. Pawlina umiejętnie balansuje między autentyzmem a literacką inwencją, tworząc historię poruszającą, a jednocześnie prowokującą do myślenia o naturze zła i odpowiedzialności.
Struktura powieści jest spójna i wyważona – napięcie rośnie stopniowo, a kolejne tropy prowadzą do finału, który nie tylko satysfakcjonuje, lecz także skłania do refleksji nad moralnością i konsekwencjami ludzkich wyborów. Bohaterowie zostali wykreowani z wyczuciem: Ceglarski to doświadczony, ale wrażliwy policjant, zmuszony do mierzenia się z moralnymi dylematami, natomiast Aleksandra wnosi do historii osobisty wymiar, łącząc zawodowe obowiązki z prywatnymi emocjami. Ich relacja – oparta na napięciu, momentami konfliktowa, ale budowana na szacunku i potrzebie współpracy – dodaje opowieści głębi.
„Trzy” to kryminał, który wyróżnia się zarówno intrygą i umiejętnością budowania napięcia, jak i wnikliwym portretem społeczności oraz ludzkiej psychiki. To mocny, mroczny i wyjątkowo udany debiut, w którym zagadka kryminalna splata się z refleksją o winie i konsekwencjach dawnych błędów. Gabriela Pawlina stworzyła opowieść niepokojącą, wielowymiarową i wiarygodną – a dzięki inspiracji prawdziwymi wydarzeniami nadaje jej szczególnej siły. To powieść, która nie tylko wciąga, lecz także zapowiada autorkę jako nowe, obiecujące nazwisko w polskim kryminale.

[Wiktoria · Rating 3 out of 5]

Kurcze, za dużo wszystkiego na raz - zaginięcie, morderstwa, handel ludźmi, narkotyki itp. To nie jest złe, ale też nie jest dobre. Główny wątek zaginięcia ciekawy, choć widzę dość oczywistą inspirację prawdziwą sprawą kryminalną, nie zmniejsza to mojego zainteresowania. Kwestia innych zaginięć również jest ciekawa, ale to obudowanie milionem różnych relacji i wątków psuje odbiór całej historii. Intrtygujące elementy zostają przysłonięte przez nie do końca interesujące przeszłe relacje rodzinne i związkowe bohaterów, z których najnudniejszy jest romans.

Może brakuje tutaj troszkę klimatu i jest kilka niedociągnieć, ale z ciekawością przeczytam kolejną historię.

[Aneta · Rating 2 out of 5]

Debiut książki „Trzy” Gabrieli Pawliny, to przemyślany, mroczny thriller osadzony w surowym klimacie Beskidu Niskiego. Autorka imponuje dojrzałością stylu oraz tworzenia wiarygodnych postaci. Czytając, wgl nie odniosłam wrażenia, że jest to debiut! Autorka umiejętnie buduję napięcie, wprowadzając czytelnika w środowisko pełne tajemnic, sekretów i intryg. Atmosfera w książce jest niezwykle gęsta, czuć unoszący się w powietrzu emocjonalny ciężar. Zdecydowanie nie jest to lekka lektura, ale porusza istotne tematy i problemy.

Całość jest precyzyjnie przemyślana i dopracowana. Każdy poboczny wątek ma początek i koniec, nie ginąc w odmętach fabuły. Pytanie tylko czy ta mnogość wątków jest na pewno istotna w stosunku do całości? Moim zdaniem było ich za dużo, przez co chwilami gubiłam się w treści, a akcja ciągle zwalniała. Książka jest niemałym „grubaskiem”, co początkowo mnie cieszyło, ale ostatecznie zmęczyło. Myślę, że momentami ta precyzja i szczegółowość autorki działała na jej niekorzyść. Kilka wątków po prostu zostało „przedobrzonych”.

Książka na pewno idealna na miłośników kryminałów z górskim klimatem oraz dopracowaną i rozbudowaną fabułą. Styl autorki na pewno ma potencjał, czemu ochoczo kibicuję.

[Kawka Nad Książką · Rating 3 out of 5]

🌲🕯️ Trzy autorstwa Gabrieli Pawliny to literacki debiut, który zaskakuje dojrzałością, konsekwencją i klimatem, jakiego próżno szukać w wielu współczesnych kryminałach. Już od pierwszych stron wciąga nas mroczna, gęsta atmosfera Beskidu Niskiego – miejsca, w którym przyroda zdaje się obserwować ludzi z niemym oskarżeniem. To właśnie tam, na terenie dawno opuszczonej łemkowskiej wsi, zostają odnalezione zwłoki młodej dziewczyny. Zbrodnia, pozornie odosobniona, staje się punktem wyjścia do historii, w której każdy ma coś do ukrycia. Pawlina w mistrzowski sposób snuje opowieść o winie, strachu i tajemnicy, która oplata ludzi niczym mgła spływająca z beskidzkich szczytów.

🌲🕯️ W centrum wydarzeń stoi komisarz Robert Ceglarski – mężczyzna doświadczony przez życie, zmuszony do przerwania urlopu, by zająć się sprawą, która od początku wydaje się bardziej osobista, niż chciałby przyznać. Towarzyszy mu Aleksandra Wysocka, ekspertka od poszukiwań zaginionych osób. Ich relacja, zbudowana na wzajemnym szacunku, ale i ukrytych emocjach, wnosi w historię ludzkie ciepło, które kontrastuje z chłodem miejsca zbrodni. Pawlina potrafi budować napięcie powoli, nie spiesząc się – jej narracja jest jak śledztwo prowadzone z latarką w dłoni: każdy krok odkrywa nowy fragment prawdy, a zarazem rodzi kolejne pytania.

🌲🕯️ Siłą Trzy jest złożoność fabuły. Autorka nie serwuje nam prostych rozwiązań, lecz sieć powiązań, w której każde kłamstwo rodzi następne, a prawda ukryta jest pod warstwami milczenia. Mała, hermetyczna społeczność beskidzkiej wsi to mikrokosmos ludzkich słabości – tu każdy zna każdego, a jednocześnie nikt nie wie wszystkiego. Pawlina genialnie oddaje to napięcie: w ciszy lasu, w spojrzeniach mieszkańców, w gestach, które znaczą więcej niż słowa. Dzięki temu książka nie jest jedynie kryminałem, ale również studium psychologicznym, które obnaża ludzką naturę w jej najbardziej kruchych, niejednoznacznych formach.

🌲🕯️ Gabriela Pawlina nie boi się tematów trudnych – przemocy, winy, żalu, grzechów przeszłości. Każdy bohater tej powieści nosi w sobie jakiś ciężar, którego nie potrafi się pozbyć. Komisarz Ceglarski walczy z demonami dawnych decyzji, Aleksandra z bólem utraty i poczuciem winy, a mieszkańcy wsi z własnym milczeniem. Autorka pokazuje, że zło nie zawsze ma twarz mordercy – czasem kryje się w bierności, w chęci zapomnienia, w lęku przed prawdą. I właśnie dlatego ta książka działa tak silnie: bo dotyka tych emocji, które zwykle próbujemy w sobie uciszyć.
ㅤ
🌲🕯️ Warto też podkreślić, jak dopracowana jest warstwa literacka Trzy. Pawlina pisze z wyczuciem i świadomością stylu. Jej opisy przyrody są pełne detali, a jednocześnie nieprzesadzone – potrafią w jednym zdaniu oddać zarówno piękno, jak i grozę beskidzkiego krajobrazu. Dialogi są naturalne, a konstrukcja narracji przejrzysta mimo wielu wątków i retrospekcji. Na uwagę zasługuje też fakt, że autorka czerpała inspirację z prawdziwych wydarzeń, co nadaje opowieści jeszcze większej wiarygodności. Zakończenie – nieoczywiste, ale logiczne – sprawia, że po odłożeniu książki długo nie sposób o niej zapomnieć.
ㅤ
🌲🕯️ Trzy to debiut, który stawia Gabrielę Pawlinę w gronie autorek, na które warto zwrócić uwagę. To nie tylko pełnokrwisty kryminał, ale i opowieść o ludzkich sekretach, o tym, jak cienka jest granica między ofiarą a winowajcą. Każdy rozdział przynosi kolejne odkrycie, a zarazem kolejną warstwę emocji. To książka, która wymaga skupienia, ale odwdzięcza się gęstym klimatem, świetnie zarysowanymi postaciami i poczuciem literackiej satysfakcji. Gabriela Pawlina udowadnia, że prawdziwe tajemnice nie leżą w grobach, ale w sercach ludzi – i to one potrafią najbardziej przerażać.

[Atejka · Rating 5 out of 5]

"TRZY" autorstwa Gabrieli Pawliny to kolejny polski debiut, który miałam możliwość przeczytać. Jest to kryminał inspirowany prawdziwymi wydarzeniami (choć nieco podrasowanymi). Muszę przyznać, że to jedna z tych historii, które od początku mają w sobie coś niepokojącego, przez co czyta się ją z lekkim dreszczem.

Akcja toczy się w malowniczym, ale i mrocznym Beskidzie Niskim, gdzie zostaje odnalezione ciało młodej dziewczyny. Ofiara jest szczelnie owinięta folią, dokładnie umyta i ułożona w specyficzny, niemal rytualny sposób. Do sprawy zostaje przydzielony komisarz Robert Ceglarski, który po poważnym wypadku od dłuższego czasu przebywa na wymuszonym urlopie. Podczas oględzin miejsca zbrodni spotyka swoją dawną przyjaciółkę, Olę, z którą kiedyś łączyła go przyjaźń. Kobieta pojawia się tam z zupełnie innego powodu - prowadzi poszukiwania zaginionej przybranej siostry. Od tego momentu coraz więcej znajomych twarzy zaczyna krążyć wokół wydarzeń w górach, a dwie prowadzone równolegle sprawy coraz częściej się ze sobą przeplatają.

Mimo swoich gabarytów (ponad 700 stron) książka ani przez moment nie nuży. Do ostatnich stron trzyma w napięciu, nie ma w niej rozwleczonych opisów ani zbędnych scen. To czysta esencja tego, co w kryminałach najlepsze - dynamiczne dialogi, ciekawi bohaterowie i dużo akcji. Każdy trop prowadzi do kolejnych pytań, a każde odkrycie tylko bardziej komplikuje całą sprawę.

"TRZY" to historia, w której czuć klimat gór, ciężar emocji i rosnące napięcie z każdą stroną. Wszystko tu ze sobą gra - miejsce, bohaterowie, tempo. Nie mogę się doczekać, co autorka pokaże w kolejnych książkach, bo jeśli to dopiero początek, to zapowiada się naprawdę mocne nazwisko na polskiej scenie kryminalnej.

[Kama · Rating 4 out of 5]

fałszywa skromność jest gorsza od niewiedzy.
„Tu każdy ma tajemnice. I nikt nie jest bez winy.”
To co widzą inni często dalekie jest od prawdy. Przyjaźń podszyta zazdrością niszczy wszystkie zaangażowane osoby.

W głębi beskidzkich lasów znajduje się ciało młodej dziewczyny, owinięte w folię. Jej pozycja, sposób ułożenia, sugerują, że ktoś chciał coś wyrazić przez ten brutalny akt. Komisarz Robert Ceglarski rozpoczyna śledztwo, które prowadzi do zaginięcia nastolatki oraz społeczności, w której każdy coś ukrywa.

Do sprawy dołącza Aleksandra Wysocka – specjalistka od zaginionych, która nie tylko stara się rozwikłać zagadkę, ale także poznać prawdę o swojej zaginionej siostrze.

Z każdym nowym krokiem w dochodzeniu, w powietrzu coraz mocniej czuć ciężar tajemnic, winy i milczenia. Wkrótce okazuje się, że nie obcy, lecz bliscy są sprawcami największego zła.

W relacji Oli z Ceglarskim tworzy się subtelne napięcie – oparte bardziej na zrozumieniu i wzajemnym zaufaniu niż na klasycznym romansie. W ich dialogach czuć ciężar doświadczenia i zawodowego wypalenia.
Nie sposób pominąć Helenę , Klarę i Mariannę- To trzy kobiety z lokalnej społeczności – każda z nich jest w jakiś sposób uwikłana w przeszłość i w wydarzenia, które doprowadziły do tragedii.

Gabriela Pawlina, debiutując w literaturze, stworzyła książkę, która zaskakuje dojrzałością i głębokością emocji. To dzieło, które można śmiało nazwać wyjątkowym. Autorka posługuje się eleganckim, przemyślanym językiem, a atmosfera powieści jest gęsta, pełna napięcia, jak mgła spowijająca górskie szczyty.
Mimo swojej objętości - historia liczy ponad siedemset stron i tego ,że w moim odczuciu można było skrócić całość bardzo mnie wciągnęła i mogę ją z czystym sumieniem polecić 🌲🌲🌳

[Agata Górska · Rating 4 out of 5]

“Trzy” to debiut Gabrieli Pawliny - i to rewelacyjny debiut. Sięgając po tę książkę ani przez chwilę nie spodziewałabym się, że te 730 stron wciągnie mnie jak bagno! To kryminał z krwi i kości: porządnie napisany, pochłania i zostawia w czytelniku mnóstwo emocji.

“Trzy” nie jest kolejną historią z powieloną fabułą, bohaterami, atmosferą. W tej powieści wszystkie elementy są doskonale ze sobą powiązane: napięcie buduje się wokół zbrodni, wokół miejsca i ludzi, a jedno wynika tu z drugiego.

Autorka nie podąża za prostymi rozwiązaniami. To nie szaloną akcją, jej zwrotami chce przyciągnąć czytelnika. Zamiast nich mamy duszną atmosferę beskidzkiej wsi, w której trudno komukolwiek zaufać - nawet tym, którzy z pozoru powinni być wsparciem, powinni być niewinni, a jednak okazuje się, że mają naprawdę wiele do ukrycia.

Pomimo swojej objętości, książka jest niezwykle spójna. Autorka dobrze wie, jak zachować balans pomiędzy opisami, dialogami, szybką akcją, pozostawieniem miejsca na refleksję.

Ten kryminał czytałam z ogromnym zaangażowaniem. Szybko wsiąknęłam w klimat “Trzy”, z ciekawością śledziłam odkrywanie kolejnych elementów zagadki, a także coraz więcej dowiadywałam się o bohaterach. A ci okazali się wyjątkowi. Ich doświadczenia, sekrety, ich niepowtarzalne charaktery - rewelacyjnie ubogacają wątek kryminalny,

Gabriela Pawlina nie tylko wydała swój pierwszy kryminał. Napisała też powieść, którą może się równać z doświadczonymi “kryminalnymi” wygami. A niejednego przebiła. Polecam i trzymam kciuki za tę i za kolejne książki!

[Kasia · Rating 5 out of 5]

Życzę Wam z całego serca, żebyście trafiali na książki, na które będziecie patrzeć z takim uwielbieniem jak ja na tę książkę😍
.
Fakt, ktoś by mógł powiedzieć, że nie jestem obiektywna, bo autorka pochodzi z mojego miasta. Ale nie nie moi drodzy. Nie dałam tej książce żadnych forów. Z otwartą głową podeszłam do tej historii, a na końcu zbierałam szczękę z podłogi nie dowierzając, że to debiut (!!!🤯).
.
Bo to nie jest zwykły kryminał.
Nie chodzi tylko o to żeby odnaleźć zaginioną i złapać "psychola" jak najszybciej.
Tu chodzi o coś więcej.
Tu również chodzi o relacje międzyludzkie i zawiłość ludzkiej psychiki.
.
Klimat dusznej małomiasteczkowej Dukli wpływa na intensywność odczuć podczas czytania.
Mgła otaczających lasów oraz wilgoć w nich zawartych bagien przenikają głęboko przez nasze nozdrza.
Idziesz krok w krok z bohaterami.
.
Zniknięcie.
Porwanie.
Seryjność.
Charakter.
Tajemnica.
.
Daj się skusić🖤
Daj się porwać tej przygodzie🖤

[Marcin · Rating 5 out of 5]

It was very good. Can't wait to read the next installment.

[Iza Ożga · Rating 3 out of 5]

Pierwsza połowa książki - rewelacyjna. Druga się dłuży. zbyt dużo wątków, zbyt dużo bohaterów, zbyt wiele romansu.