ปิตาย

ปิตาธิปตาย

by ชิรณะ

มันอยู่บนฟ้า ใต้น้ำ ในอากาศ มันอยู่ในร่างของคนข้าง ๆ คุณ มันอยู่ในเงากระจกที่คุณกำลังส่อง มันชอนไชเขมือบกลืนคุณ มันมีชื่อว่าปิตาธิปไตย
.
รวมกวีนิพนธ์และเรื่องสั้นอันสะท้อนจิตสะเทือนขวัญใต้ร่มปิตาธิปไตยกว่า 60 เรื่อง ภาพประกอบกว่า 20 ภาพ
___________________
ฉันมีปรสิตอยู่ในร่าง
มันขยายตัวได้ กินเวลาเป็นวัน เป็นสัปดาห์ เป็นเดือน มันสูบสารอาหารที่ฉันได้รับเข้าไป มันหายใจได้ก็เพราะหัวใจฉันยังเต้นอยู่ มันทำให้ฉันปวดหลัง เท้าบวม ต้องลุกขึ้นมาฉี่บ่อย ๆ กลางดึก
[ตอน ปรสิต]
___________________
"หากว่า...ซ่า หัวใจของฉัน เธอคิดจะ...ซ่า โยนทิ้งไป..."
ท่อนถัดไปของเนื้อเพลงเริ่มฟังไม่ออก เสียงซ่าชัดเจนขึ้นจนกลืนกินเสียงเพลง มือของเธอสั่นโดยไม่รู้ตัว
"ไป..."
คำสุดท้ายในบทเพลงเหมือนโดนกรอ แล้วมีใครมากดให้มันเล่นซ้ำ ๆ
"ไป..."
[ตอน แสนปฏิพัทธ์]
___________________
'สามวันจากชาตรีเป็นอื่น' ขื่นคู่
อย่า 'คบชู้สู่หญิง' เหย้าจะเน่าเหม็น
อิเหนาเขา 'ดอกทอง' อย่าลองเป็น
ขุนแผนเคยลำเค็ญเพราะผิดกาม
[ตอน สุภาษิตสอน**]
___________________
"มึงไปฟัดกับหมามาเรอะ"
สมชายมองผมด้วยแววตาว่างเปล่า
"ก็พี่ส่งรูปน้องส้มมา เมียก็เลยซ้อมผมไง"
[ตอน สมชาย]
___________________
"แฮ่!" เขายื่นมือไขว่คว้าหาฉัน ฉันฟูมฟายพลางกระถดกายหนี ขว้างปาข้าวของในบ้านใส่เขา
"ไสหัวไป! ทำไมต้องมาหลอกฉันด้วย!"
เขาเป็นซอมบี้มาตลอด! เขาแค่หลอกแต่งงานกับฉันเพื่อปกปิดเชื้อในกายตัวเอง!
[ตอน ดวงใจแม่]

390 pages, ebook

Published August 29, 2025

Reviews

[百牡丹 · Rating 4 out of 5]

มีคนเคยพูดเอาไว้ว่าระบบทุนนิยมจะไม่มีทางผงาดขึ้นมาได้ หากปราศจากระบบปิตาธิปไตย ซึ่งหากได้อ่านทุกเรื่องราวในเล่มนี้แล้วคิดว่าคนอ่านก็คงเข้าใจได้ไม่ยากเลยว่าระบบชายเป็นใหญ่นี้มันหล่อเลี้ยงสิ่งอื่นๆ ในสังคม ทั้งการกดขี่ในเรื่องชนชั้น เพศ ชาติพันธุ์ และอื่นๆ อีกไม่น้อย มันแทรกซึมเข้าไปในทุกพื้นที่ของชีวิตเรา ไม่เว้นแม้แต่พื้นที่ส่วนตัวที่ถูกสังคมผลักออกไปให้ไม่ถูกเหลียวแล ซึ่งภาษาที่นักเขียนใช้นั้นปรับเปลี่ยนไปตามแต่ละเรื่อง หากเป็นเรื่องที่ต้องการใช้ภาษาที่ดิบเถื่อนและเร้าอารมณ์คนอ่าน ก็สามารถทำได้ หากจะเป็นเรื่องที่ต้องการความกระชับและเข้าใจง่าย ก็สามารถทำให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นกลอนหรือประโยคสั้นๆ ที่มีหมัดฮุกในเรื่องก็มีทั้งนั้น ต้องชื่นชมเลยว่าเรนจ์การใช้ภาษาของนักเขียนค่อนข้างกว้าง ปรับเปลี่ยนตามเนื้อเรื่องได้แบบที่พูดไว้ข้างต้น ทำให้รสชาติในเรื่องสั้นทั้งหกสิบเรื่องมีหลากหลายรสชาติ แม้ส่วนมากจะเต็มไปด้วยรสคาวเลือดเสียส่วนใหญ่

เป็นหนังสือที่เอาเรื่องระบบปิตาธิปไตยมาผูกโยงกับปัญหาการกดขี่อื่นๆ ได้อย่างเข้าใจง่าย และแทบจะครบในทุกมิติที่เราคิดออก แต่คิดว่าอย่างไรมันก็ไม่มีทางครบทุกมิติจริงๆ เพราะมีอีกหลายอย่างแยกย่อยมากที่ระบบนี้ไปหล่อเลี้ยงจนเกิดเป็นปัญหาใหม่ๆ ออกมาได้เสมอ โดยอยากจะยกสักไม่กี่เรื่องที่ตราตรึงในตอนอ่านเป็นอย่างมากมาพูดถึงเสียหน่อย

ปรสิต - เรื่องราวของผู้หญิงที่ตั้งครรภ์และเกิดความรู้สึกที่มองว่าลูกในท้องคือปรสิต เป็นการถ่ายทอดอารมณ์ของแม่ที่กำลังเกิดเบบี้บลูและอารมณ์ที่ขึ้นลงจากการตั้งครรภ์ เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งที่กำลังท้าทายกับศีลธรรมอันดีงาม เพราะสังคมคาดหวังให้ผู้หญิงที่มีมดลูกทุกคนต้องมีสัญชาตญาณความเป็นแม่ และคาดหวังให้ผู้หญิงเหล่านั้นต้องรู้สึกปลื้มปิติยินดีกับการมีลูกในท้องของตัวเอง ในขณะที่ผู้ชายไม่เคยต้องได้รับแรงกดดันนั้นเลย

ปอบท้ายหมู่บ้าน - แค่เพราะเป็นผู้หญิงที่ไม่ปฏิบัติตัวตามขนบของสังคมก็ถูกตีตราว่าเป็นปอบแล้ว ให้ความรู้สึกไม่ต่างอะไรจากยุคกลางที่มองว่าผู้หญิงที่ฉลาดหรือไม่ทำตัวตามระเบียบก็คือแม่มด หลายๆ ครั้งการที่กล่าวหาว่าผู้หญิงเป็นปอบก็เป็นเพราะสังคมไม่ยอมรับความแตกต่าง ไม่ยอมรับว่าคนที่ต่างจากเราก็คือมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกัน

กฎการเอาตัวรอดในวันสิ้นโลก - เป็นแนว Rules of Horror ที่นำกฎการเอาตัวรอดมาปรับใช้กับกฎการเป็นชายแท้ โดยใส่องค์ประกอบของสัตว์ประหลาดแต่ละตัวที่แสดงถึงความชายเป็นใหญ่มา เป็นรสใหม่ที่น่าสนใจและค่อนข้างทำให้เห็นภาพในสังคมแบบปิตาแม้จะเป็นหลังวันสิ้นโลกแล้วก็ตามที

ผีปากแดง - ในเรื่องนี้คนที่ถูกผลกระทบจากระบบเป็นพิษนี้ไม่ได้มีแค่ผู้หญิงตรงเพศ แต่คนหลากหลายทางเพศก็คนอื่นๆ ก็เช่นกัน เป็นเรื่องที่นำผีปากแดงที่สื่อมักจะนำมาใช้เป็นตัวร้ายของเรื่อง มาเป็นสิ่งสะท้อนความต้องการลึกๆ ของตัวละครในการต้องการที่จะเป็นตัวของตัวเอง

พีระมิดแห่งความเงียบ - เป็นเรื่องที่แสดงให้เห็นถึงการกดทับว่ามันมีระบบของมัน และระบบปิตานี่แหละที่เป็นสิ่งที่หล่อเลี้ยงให้มันมีเจริญพันธุ์ยิ่งขึ้นไป เรื่องนี้แสดงถึงพีระมิดของการกดทับที่ลดหลั่นลงมาว่าใครคือฐานของการถูกกดขี่ และใครคือผู้กดขี่ที่อยู่ข้างบนสุด รวมไปถึงการพูดถึงความอยุติธรรมระหว่างนายจ้างกับลูกจ้าง ระหว่างนายจ้างไทยกับลูกจ้างต่างด้าว(ซึ่งไม่ใช้คำว่าแรงงานต่างชาติเพราะสังคมมองแรงงานจากแถบเอเชียอาคเนย์ในเชิงต่ำต้อยกว่าอยู่แล้ว)

นอกเหนือจากเรื่องที่ยกตัวอย่างมาก็ยังมีหลายอย่างที่อยากชมนักเขียน อย่างการนำผีผู้หญิงที่มักไปปรากฏในเรื่องเล่าผีที่มักจะถูกเล่าเป็นตัวร้าย มาเน้นที่ว่าผีเหล่านี้เป็นเหยื่อความรุนแรงทางเพศ และยังให้ผีได้มาช่วยเตือนผู้หญิงด้วยกันให้ไม่ทนกับผู้ชายที่ทำร้ายร่างกาย และต้องสารภาพว่ามีหลายเรื่องที่ได้เห็นผู้หญิงแก้แค้นพวกผู้กระทำคืนก็เป็นอะไรที่สะใจเหมือนกัน เพราะในชีวิตจริงเหยื่อหลายๆ คนไม่มีโอกาสแม้แต่จะกลับมาเล่าความจริงได้

[S.``` · Rating 4 out of 5]

งานโหดสัด บางเรื่องแอบท้าทายศีลธรรมในใจอยู่นะ คืออ่านแล้วถึงกับต้องถามตัวเองว่า 'นี่เราโลกสวยไปเปล่าวะ' ถ้าเขาทำเรา แล้วเราต้องเอาคืนให้มากกว่าเท่านั้นเหรอ เพื่ออะไร เพื่อให้สะใจเหรอ ทำงี้จะไปต่างอะไรจากมัน ความรุนแรงไม่ควรเป็นทางออกเปล่า ความสะใจไม่ควรเป็นเพื่อนคู่คิดไหม ส่วนอีกใจก็เอ้อออเอาเลยลูกพี่ คนอย่างนี้ต้องโดนซะบ้างจะได้สำนึก (สำนึกไหมอะ กับบางคนตายไปมันยังคิดไม่ได้เลยมั้ง) ก็นะ ความรู้สึกมันเลยก้ำกึ่ง ไม่รู้จะว่าไงดี

เรื่องที่ชอบสุดๆ
- ปรสิต; เคยอ่านในทวิตเตอร์มาก่อน ขนลุกอะ มาอ่านอีกทีก็ยังชอบ
- ตามรอยเท้า
- ตรอกเปลี่ยว; พี่สาวโคตรซิ่ง โคตรวิ่ง โคตรอันตรายยยย ไอดอลเลยค้าบบ
- ผีปากแดง/ดวงใจแม่; การเป็นตัวเองแม่งยากจริง รำคาญพวกคนปกติมาก ดีแต่กับมึง
- หมาหน้าโง่
- เส้นทางอัศวิน

เราชอบการที่เอาตัวละครเดิมกลับมาเล่าเพิ่มในอีกมุมอีกช่วงมาก ว้าวอะ เรื่องจบที่ไม่จบ คือพอมันเป็นเรื่องสั้น เราอาจจะไม่ได้รู้เบื้องลึกเบื้องหลังนิสัยใจคอการกระทำอะไรมากมาย แต่พอโยงงี้ละซู้ดปากเลยอะ อร่อยเอาเรื่อง มันอยู่ในทุกที่ของจริง ชอบการลำดับเรื่องด้วย ไต่อารมณ์ดีมากอะ อย่างโหด