What do you think?
Rate this book
Конзервирани импресии
122 pages, Paperback
First published January 1, 2014
2 people are currently reading
24 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
January 12, 2013
Подобро од обичен хроничар и набљудувач, Стефановски со своето „трето око“ продира во сржта на човековите чувства, мисли, феномени. Ниедна секојдневност не е доволно секојдневна да го избегне неговото прецизно сецирање, од кое не се поштедува ни самот себеси.
„Нема помрачно задоволство од она кога некој искрено се израдувал што сме му подариле нешто кое одамна не ни било потребно, па за малку ќе сме го фрлиле.“
Слично како во инсектариум, животот е стопиран на момент, моментот е уловен, систематизиран и конзервиран без излишна фикција, сиже и ликови да ја разводенат есенцијата.
„Поради матно чувство на вина одиме кај некого кого не сакаме посебно да го видиме. Не го наоѓаме дома. Му оставаме куса порака и брзо се оддалечуваме, среќни што сега нему му ја префрламе обврската да не бара нас.“
Концепирани како „Крајпатни знаци“ на Андриќ, овие „Конзервирани импресии“ даваат насока во замрсениот лавиринт на битисувањето.
„Нема помрачно задоволство од она кога некој искрено се израдувал што сме му подариле нешто кое одамна не ни било потребно, па за малку ќе сме го фрлиле.“
Слично како во инсектариум, животот е стопиран на момент, моментот е уловен, систематизиран и конзервиран без излишна фикција, сиже и ликови да ја разводенат есенцијата.
„Поради матно чувство на вина одиме кај некого кого не сакаме посебно да го видиме. Не го наоѓаме дома. Му оставаме куса порака и брзо се оддалечуваме, среќни што сега нему му ја префрламе обврската да не бара нас.“
Концепирани како „Крајпатни знаци“ на Андриќ, овие „Конзервирани импресии“ даваат насока во замрсениот лавиринт на битисувањето.
Read
August 30, 2025Каква вербална мајсторија!
„Кога со стравопочит влегуваме во манастир, кој безгрижно ги надживеал вековите и најверојатно ќе нè надживее и нас, чувствуваме дека не правиме доволно за да го оправдаме своето постоење. Не знаеме што точно треба да сториме, но знаеме дека тоа мораме да го сториме по секоја цена и, по можност, што побргу.“ (стр.42)
„Не ни е мака што не можеме да бидеме она што не сме, но зошто никако докрај да бидеме она што претпоставуваме дека сме.“ (стр. 47)
„Лесно се препознаваме во огледало. Како да се препознаеме во светот?“ (стр. 75)
„Се будам и го гледам врвот на носот. Несомнено, сè уште сум тука. Ќе мора да се станува. Нема кој да стане наместо мене. Никој друг не може да биде жив на мое место.“ (стр. 85)
„Одзади изгледа совршено. Одот, облеката, градбата на телото, сè е беспрекорно. Го забрзува, чекорот, ја пристигнувам и барам грешка. Фала богу, носот ѝ е малку крив. Што ќе правев со совршенство?“ (стр. 93)
„Кога со стравопочит влегуваме во манастир, кој безгрижно ги надживеал вековите и најверојатно ќе нè надживее и нас, чувствуваме дека не правиме доволно за да го оправдаме своето постоење. Не знаеме што точно треба да сториме, но знаеме дека тоа мораме да го сториме по секоја цена и, по можност, што побргу.“ (стр.42)
„Не ни е мака што не можеме да бидеме она што не сме, но зошто никако докрај да бидеме она што претпоставуваме дека сме.“ (стр. 47)
„Лесно се препознаваме во огледало. Како да се препознаеме во светот?“ (стр. 75)
„Се будам и го гледам врвот на носот. Несомнено, сè уште сум тука. Ќе мора да се станува. Нема кој да стане наместо мене. Никој друг не може да биде жив на мое место.“ (стр. 85)
„Одзади изгледа совршено. Одот, облеката, градбата на телото, сè е беспрекорно. Го забрзува, чекорот, ја пристигнувам и барам грешка. Фала богу, носот ѝ е малку крив. Што ќе правев со совршенство?“ (стр. 93)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 2 of 2 reviews