In 'De eeuwige mens' laat de Engelse journalist en essayist G.K. Chesterton zien dat het christendom niet slechts een van de vele mythes is, maar een verhaal dat alle mythes overstijgt. Er is geen enkele andere religie waarin de Schepper zelf mens werd om zijn schepping te redden. Met fonkelende humor, meeslepende zinnen en diepe inzichten ontvouwt Chesterton een werk dat even tijdloos en uitdagend is, met als resultaat een ongeëvenaard betoverende geschiedenis van de mens, en de menswording van God.
Gilbert Keith Chesterton was an English writer, philosopher, lay theologian, and literary and art critic.
He was educated at St. Paul’s, and went to art school at University College London. In 1900, he was asked to contribute a few magazine articles on art criticism, and went on to become one of the most prolific writers of all time. He wrote a hundred books, contributions to 200 more, hundreds of poems, including the epic Ballad of the White Horse, five plays, five novels, and some two hundred short stories, including a popular series featuring the priest-detective, Father Brown. In spite of his literary accomplishments, he considered himself primarily a journalist. He wrote over 4000 newspaper essays, including 30 years worth of weekly columns for the Illustrated London News, and 13 years of weekly columns for the Daily News. He also edited his own newspaper, G.K.’s Weekly.
Chesterton was equally at ease with literary and social criticism, history, politics, economics, philosophy, and theology.
Zoals je van Chesterton mag verwachten: prikkelend, mooie zinnen. De lijn van zijn betoog is dat wie de mens reduceert tot geëvolueerd dier, de essentie mist. Belangrijker: wie het christendom op een lijn zet met andere godsdiensten, mist ook veel. Het christendom verenigt mythologie, filosofie en moraal, terwijl in de pre- en niet-christelijke wereld (muv de islam) deze gescheiden waren. En het christendom is soms stervende, maar is evenzovaak herrezen. Want haar God weer de weg uit het graf!
Niettemin, voor wie iets meer rationeel, en minder romantisch is ingesteld, zal niet iedere stelling overtuigend zijn.
hoewel bedoeld als een verdediging van het christelijk geloof. geeft het boek zulke sterke argumenten tegen de klassieke heidense religies (Grieken en Romeinen) , dat ze de neiging hebben om ook argumenten tegen alle religies te zijn.
De inleiding door Anton de Wit was daarentegen leuk om te lezen!