In het kort

by Paulien Cornelisse

Verwonderd – en nu en dan machteloos – beschouwt Paulien Cornelisse het dagelijks leven. Ze tuurt naar defecte kattenluikjes, vraagt zich af wanneer barista’s naar de wc mogen en ontleent levenslessen aan een verstopt doucheputje. Ook buigt ze zich over de kwesties waarom we op perrons met de trein meehollen, waarom politici zo graag praten over ‘hoe de hazen lopen’ en hoe het komt dat medisch personeel zoveel voelt voor de ludieke sok.

Met In het kort laat Paulien Cornelisse ons door haar vergrootglas naar de wereld kijken. Zelfs in grote tegenvallers weet ze schoonheid te vinden. Haar scherpe observatievermogen en onophoudelijke nieuwsgierigheid werken zeer aanstekelijk. Kortom, dit dikke boek vol korte stukjes is een feest van herkenning.

Genres: Nonfiction, Humor

416 pages, Paperback

First published November 11, 2025

Reviews

[Jochen]

4.5* - Misschien is Paulien Cornelisse wel de allergrootste cursiefjesschrijfster van de Lage Landen. Knap hoe ze kort en beknopt haar hersenkronkels aan het papier weet toe te vertrouwen. Als Belg ook altijd smullen van de Nederlandse formuleringen, uitdrukkingen en woorden die je meekrijgt. Op dagelijkse basis enkele cursiefjes uit deze bundeling lezen is mijn tip voor de toekomst. 2026 wordt op die manier een pak dragelijker!

[Marte]

Ik vind de humor van Paulien Cornelisse gewoon heel leuk, dus natuurlijk heb ik me tijdens het lezen van dit boek vermaakt. Een aanrader!!

[Hilde Van der Eijk]

wat een top boek! heel veel moeten gniffelen :)

[Floor]

Gewoon heel fijn!

[Jona]

Even 400 columns van Paulien er doorheen gejaagd, aanrader!

[ela]

als zijnde tiktokvervanging, geweldig gezellig.

[Lotte]

Leuke stukjes om te lezen en nodigen uit om ook met een Paulien-bril naar de wereld te kijken. 
Ik vind dit soort boeken altijd wel lastig, zeker omdat het een sprinter van de bieb was. Dan lees je veel stukjes achter elkaar, terwijl ze meer binnen zouden komen als je ze een voor een leest. 

[Wout]

vaak plots hard uit m'n neus uitgeademd

[Mark Zand Scholten]

Ik houd echt zo van de manier waarop Paulien Cornelisse denkt. Ze is zo taalkundig en grappig, en dat komt in de columns die in dit boek verzameld zijn leuk naar voren. Het is ook een beetje een reis door de tijd, want de columns staan er op chronologische volgorde met datum van publicatie in, waardoor je doorkrijgt wat er speelde in de wereld en in Pauliens eigen wereld ten tijde van het schrijven. Ik genoot daarvan.

Ik heb gemerkt dat dit boek ideaal was om er even bij te pakken tijdens mijn pauzes van mijn vakantiebaantje bij de Scapino, doordat de stukjes lekker kort zijn en je dus ook prima even 5 minuutjes erin kan lezen. Dit is ook meteen een nadeel: buiten de Scapino om had ik vaak moeite om uit dit boek te lezen, omdat het door alle korte stukjes die niet heel erg samenhangen niet per se een boek was dat je snel oppakte of waar je meer dan een half uur uit ging lezen. Daardoor kwam ik er nogal traag doorheen.

Toch raad ik hem zeker wel aan, gewoon om af en toe eens een stukje uit te pakken. Ik heb meerdere teksten doorgestuurd naar vrienden omdat ik ze wel goed bedacht vond, dus dat is een goed teken.

[Mies]

paulien en winter vol liefde slepen me de wintermaanden wel door 🥰

[Jolijn Verhoeven]

Geweldig komisch en herkenbaar

[Sarah]

Ja erg leuk weer. Geschikt als campingboek ook.

[Sven]

Blij dat ik hier zeven maanden over heb gedaan, ontzettend genoten

[Leonie]

I adore Paulien, her way of seeing the world, words and her translating this to sweet short chapters - it's absolutely my kind of book!

Chapters i took photos of to remember/read back, chapters that made me giggle...She inspires me and gave me some good quality time reading❤️

[Annemieke]

Elke keer weer genieten van en gniffelen om de boeken van Paulien Cornelisse! Favoriete stukjes: Alpenweide, Zien, Modder, Vinger en (opperfavoriet) Gezellig. (Overigens waren de stukjes Nodig en Zwaar pijnlijk herkenbaar)

[Froukje Veenstra]

Ik las dit telkens als ik nog 5 minuten wilde lezen voor het slapengaan

[Frederike]

Over In het kort kan ik kort zijn: er is werkelijk niets wat hieraan schort (oeps, rijm)

[Astrid]

Meerdere keren hardop gelachen en taalkundig zó goed. Ik ben dol op Paulien.

[Claire]

4,5 ⭐️

[Emilie Hersbach]

perfectie voor een boek op de wc

[Romy]

Dit boek maakte me blijer en liet me anders kijken naar de dagelijkse dingen.

[Louiza]

Fun times 🙂‍↕️

[Sielke Vercooren]

Van gniffelen tot gieren; ik heb me opperbest vermaakt in het heerlijke hoofd van Paulien Cornelisse!

[Sam Fish]

Dit is een echt wc boek. En dat bedoel ik zeker niet op een negatieve manier. De korte verhaaltjes zijn heerlijk om te lezen. Maar het nadeel vind ik dat je niet in een verhaallijn kan worden getrokken. En met een wc boek wil je dat ook helemaal niet. Als je wat langer op de wc zit, zijn korte verhaaltjes veel praktischer.

[Anne Willems]

Hardop gelachen!

[Geerte]

Treffend en scherp en vrolijkmakend.

[Valerie Van Reeuwijk]

Wat een mens, die Paulien. Ik ben groot fan.

[Artuur Gysenbergs]

Toen ik ‘In het kort’ op mijn ‘want to read’-lijst zette en zag dat het boek meer dan 40O pagina’s telt, vroeg ik me af wat er dan precies ‘kort’ aan was. Dat bleek natuurlijk te slaan op de lengte van columns: stukjes van zo’n 150 woorden. Normaal ben ik niet zo’n fan van dit soort boeken: bundels met eerder verschenen krantencolumns voelen toch een beetje als “twee keer langs de kassa”. Al moet ik toegeven: als ik zelf auteur was, zou ik precies hetzelfde doen. Het is ook gewoon fijn om al die stukjes samen in één boek te hebben. En ‘never judge a book by its cover’, maar dit heeft wel echt een hele leuke cover.

Hoe dan ook, ik heb enorm genoten van ‘In het kort’. Ik had eerder al de twee boeken van ‘De verwarde cavia’ gelezen, dus ik wist ongeveer wat ik kon verwachten: droge humor, absurde situaties en een schrijftsijl die me regelmatig luidop laat lachen. Precies dat maakte dit boek voor mij zo leuk.

Als ik dan toch een klein minpuntje moet noemen, is het de grote variatie aan onderwerpen. Elk stukje gaat weer ergens totaal anders over, en omdat je ze in minder dan een minuut kan lezen, moet je brein voortdurend schakelen. Al geldt dat natuurlijk vooral ajs je, net als ik, het hele boek in één ruk leest. Daarom geef ik het toch gewoon 5 sterren. Eigenlijk lijkt het me nog leuker om dit boek gewoon ergens binnen handbereik te leggen en er af en toe een willekeurige pagina uit te pikken.

Sinds kort maak ik ook van elk gelezen boek een collage. Meestal is er meteen een duidelijk thema zichtbaar, maar bij deze vraag je je meteen af wat al de afbeeldingen met elkaar te maken hebben. Op het eerste gezicht helemaal niets, en precies dat is voor mij de charme van dit boek.

[Marjolein]

In het kort is een bundel van allerlei mijmeringen van Paulien Cornelisse, opgeschreven tussen augustus 2018 en juli 2025. Dat is ook direct iets heel leuks aan dit boek: hoewel lang niet alle stukjes betrekking hebben op het moment waarop ze geschreven zijn, hebben er genoeg dat wel. Zo wandel je met Paulien door onze recente geschiedenis: voor, tijdens en na de pandemie. Het wordt op die manier een portret van de tijd, zonder je expliciet iets te willen leren en meegeven. 

Het kabbelt gewoon. En hoewel ik dat op zich heerlijk vindt, duurde het daardoor voor mij in totaal wel ruim 4 maanden om alles te lezen. Omdat de stukjes dit keer geen duidelijk thema hebben, spreekt onvermijdelijk het ene stukje je meer aan dan het andere. Dat is prima, maar maakt wel dat het boek als geheel je minder gebonden houdt. Het verschilde echt per pagina of ik gelijk zin had om de volgende ook te lezen of dat ik het boek prima weg kon leggen. 

Los van de inhoud die je meer of minder aanspreekt, leest het allemaal wel weer heel lekker weg. Paulien schrijft met vlotte pen, onomwonden en doet scherpe observaties. Ook heb ik meermaals hardop moeten lachen bij de clou van een verhaal. Bovendien ontbreken gelukkig ook dit keer de observaties rondom taal niet, want die blijven voor mij toch de allerleukste! 

Tot slot: wie zegt überhaupt dat je het boek op volgorde moet lezen en niet gewoon kunt bladeren en een verhaal kan kiezen omdat het titelwoord er voor je uitspringt? Voor dat laatste doel ga ik hem in de toekomst gebruiken. Ik leg hem op mijn werk, want bij een logopedist moet er nou eenmaal weleens voorgelezen worden en dit lijkt me daar een prima boek voor 😊

[Luna]

Er valt vast ook een Paulien Cornelisse-achtige beschrijving te geven van mij - een in kleedje gehulde midtwintiger - die, aangestaard door een kat vernoemd naar een filosoof, flink moet gniffelen vanwege Marsverpakkingen die voor vogels aangezien worden, alledaagse overpeinzingen, leuke woordgerelateerde hersenkronkels en soms zeer treffende feministische stukjes. Het valt te proberen, zo’n beschrijving, maar ik denk dat Cornelisse dat beter kan. Wat raar eigenlijk, dat ‘het valt’ of ‘er valt’. Waarom valt er iets en waarheen valt het?, bedenk ik me, terwijl de filosoofkat zich op mijn schoot nestelt.

Leuk zeg, die columns!