What do you think?
Rate this book
Ο Κόσμος του Παντάκ #1
Ο Κόσμος του Παντάκ, Βιβλίο 1: Η Τρύπα
2067 μ.Χ. Κυβερνήσεις, θρησκείες και μαφία στο κατόπι Μάγων. Η Γη βιώνει μια τεχνοκρατική δικτατορία. Ο αρχιμάγος Παντάκ Γκαριανάι και ο μαθητευόμενος μάγος του Νιτάλ Μακαλέι δημιουργούν το Γαέλιον, έναν ολόδικό τους κόσμο παιχνιδιού, για να εξαφανιστούν από προσώπου γης.
2069 μ.Χ. Ο δεκαεννιάχρονος Μέισον από το Σότεν, ένα χωριουδάκι της Αυστραλίας, έφερε ανέκαθεν τη σφραγίδα του παρείσακτου. Γι’ αυτόν τον λόγο, τα παράτησε όλα και τράβηξε για τα βουνά. Η ήσυχη ζωή του όμως παίρνει μια συγκλονιστική τροπή όταν εισέρχεται με απρόσμενο τρόπο στο Γαέλιον. Παγιδευμένος εκεί μέσα και χωρίς σαφή διέξοδο, αναγκάζεται να πορευτεί βασιζόμενος στον Οδηγό του. Από γνωριμίες με NPC και μάχες με παράξενα πλάσματα μέχρι την ανάληψη αποστολών που τεστάρουν το θάρρος του, ο Μέισον βελτιώνει σταδιακά τα στατιστικά του, συνάπτει συμμαχίες με άλλους παίκτες και έρχεται αντιμέτωπος με απροσδόκητες συναντήσεις. Θα βρει όμως ποτέ τον δρόμο της επιστροφής στη Γη ή μήπως αυτός ο κόσμος προορίζεται να γίνει η νέα του πραγματικότητα;
Μια LitRPG σειρά βιβλίων εμπνευσμένη από τον θρύλο της Τρύπας του Μιχάλη στο Σέλι.
2069 μ.Χ. Ο δεκαεννιάχρονος Μέισον από το Σότεν, ένα χωριουδάκι της Αυστραλίας, έφερε ανέκαθεν τη σφραγίδα του παρείσακτου. Γι’ αυτόν τον λόγο, τα παράτησε όλα και τράβηξε για τα βουνά. Η ήσυχη ζωή του όμως παίρνει μια συγκλονιστική τροπή όταν εισέρχεται με απρόσμενο τρόπο στο Γαέλιον. Παγιδευμένος εκεί μέσα και χωρίς σαφή διέξοδο, αναγκάζεται να πορευτεί βασιζόμενος στον Οδηγό του. Από γνωριμίες με NPC και μάχες με παράξενα πλάσματα μέχρι την ανάληψη αποστολών που τεστάρουν το θάρρος του, ο Μέισον βελτιώνει σταδιακά τα στατιστικά του, συνάπτει συμμαχίες με άλλους παίκτες και έρχεται αντιμέτωπος με απροσδόκητες συναντήσεις. Θα βρει όμως ποτέ τον δρόμο της επιστροφής στη Γη ή μήπως αυτός ο κόσμος προορίζεται να γίνει η νέα του πραγματικότητα;
Μια LitRPG σειρά βιβλίων εμπνευσμένη από τον θρύλο της Τρύπας του Μιχάλη στο Σέλι.
450 pages, Paperback
Published September 1, 2025
1 person is currently reading
10 people want to read
About the author
Στέφανος Καράμπαλης
33 books23 followersΟ Στέφανος Καράμπαλης γεννήθηκε, μεγάλωσε και μένει στην Ελλάδα. Εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας Μεταφραστής αγγλικών-ελληνικών και Αρθρογράφος-Κειμενογράφος. Είναι αρωγό μέλος στην Πανελλήνια Ένωση Μεταφραστών, έχει τελειώσει ένα μονοετές εντατικό πρόγραμμα και ένα πρόγραμμα μετάφρασης κόμικς σε ιδιωτική σχολή εκπαίδευσης μεταφραστών, αλλά και πέντε διαφορετικά προγράμματα (κειμενογραφία, μετάφραση, υποτιτλισμό και δύο για επιμέλεια) σε δημόσιο πανεπιστήμιο. Οι LitRPG σειρές βιβλίων «Ο Κόσμος του Παντάκ» και «Επίθεση των Ζόμπι» είναι τα πρώτα του συγγραφικά έργα και τα LitRPG βιβλία είναι η αγάπη του. Ως μεταφραστής, ασχολείται κυρίως με την τοπική προσαρμογή παιχνιδιών, ιστοσελίδων και εφαρμογών από τα αγγλικά στα ελληνικά και τη μετάφραση άρθρων, γενικών κειμένων και βιβλίων από τα αγγλικά στα ελληνικά, αλλά και από τα ελληνικά στα αγγλικά.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
November 11, 2025
Βιβλιο εισαγωγή σε έναν άλλο κόσμο. Διαβαζεται μονοκοπανιά και σε αφήνει με ένα αίσθημα ολοκλήρωσης, παρολο που δεν τελειώνει. Άλλωστε λεει ξεκάθαρα πως ειναι το πρώτο βιβλίο τηε σειράς.
Η εισαγωγή στον κοσμο-videogame είναι smoothly και δεν ξενίζει καθόλου. Οι ήρωες δεν είναι NPC (ειδατε τι έκανα εκεί;) αλλά αναπτύσσονται σταδιακά όσο κυλάει η ιστορία. οι NPCs απο την άλλη, αν και είναι τελείως αρχέτυπα, υπηρετούν το είδος και μας αρέσει.
Μου αφησε μια πικρή γευση το ότι τελειωσε καπως απότομα, αλλά είμαι σίγουρος πως θα απολαύσω το επόμενο...
Η εισαγωγή στον κοσμο-videogame είναι smoothly και δεν ξενίζει καθόλου. Οι ήρωες δεν είναι NPC (ειδατε τι έκανα εκεί;) αλλά αναπτύσσονται σταδιακά όσο κυλάει η ιστορία. οι NPCs απο την άλλη, αν και είναι τελείως αρχέτυπα, υπηρετούν το είδος και μας αρέσει.
Μου αφησε μια πικρή γευση το ότι τελειωσε καπως απότομα, αλλά είμαι σίγουρος πως θα απολαύσω το επόμενο...
October 15, 2025
Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι λατρεύω τις ταινίες (ειδικά όσες έχουν κινηματογραφικό ύφος - άξιες μιας κολεξιόν 90s, early 2000s και πειραματικού κινηματογράφου ή noir κινηματογράφου), τα βιντεοπαιχνίδια και τις καλές ιστορίες (αυτές που με λέξεις μπορούν να ενεργοποιήσουν το μυαλό να σκεφτεί τον κόσμο από τα μάτια του συγγραφέα). Αυτό το βιβλίο καταφέρνει και τα τρία και φοβάμαι ότι όσα περισσότερα γράψω, τόσο μεγαλύτερο spoil θα κάνω.
Το βιβλίο ξεκινά με noir στοιχεία κι ένα χαρακτήρα που σιγά - σιγά ανακαλύπτουμε μέσα από σκηνές που θυμίζουν Max Payne ή αντίστοιχη noir ιστορία σε βιντεοπαιχνίδι, βιβλίο ή ταινία. Ο ήρωας είναι ασπρόμαυρος - δε μας κάνει να νιώθουμε ότι είναι ούτε άπειρα καλός αλλά και ούτε κακός. Έχει τα μειονεκτήματά του, όπως όλοι μας και μπορούμε να ταυτιστούμε.
Ας πάμε στα ενδότερα! Έχοντας διαβάσει προηγούμενες δουλειές του Στέφανου και της σειράς βιβλίων του, Lit RPG, θα πω ξεκάθαρα ότι ο Κόσμος του Ποντάκ είναι ένα σκαλοπάτι προς τα πάνω (ή level up) σε σύγκριση με τα προηγούμενα και δείχνει πόσο έχει εξελιχθεί, επιλέγοντας να ονομάσει το χαρακτήρα του Mason (που για όσους είναι σινεφίλ και gamers γνωρίζουν χαρακτήρες με αυτό το όνομα να είναι συνήθως μπλεγμένοι με ιστορίες που δημιουργούν διαρκώς την απορία στον ίδιο τον ήρωα αλλά και το θεατή για το τι είναι αλήθεια - Δες Alex Mason - Call of Duty: Black Ops και Heather & Harry Mason - Silent Hill) ενώ ταυτόχρονα τοποθετεί τον αναγνώστη του μέσα σε έναν κόσμο μαγείας, ίντριγκας, εικονικής πραγματικότητας και απολυταρχίας που συναντάται συνήθως σε ταινίες του 80 αλλά και στο Matrix, ακολουθώντας δικό του ύφος και δρόμο, κάνοντας το μήνυμα και το συσχετισμό της ιστορίας με την πραγματική ζωή να βγαίνει σαφέστατα!
Στα τελευταία λόγια συνηθίζω να λέω τις ιδέες μου για το μέλλον ενός έργου τέχνης (ταινία, βιβλίο, παιχνίδι, μουσική κλπ.), με βάση το τι μέλλον βλέπω. Ζούμε σε μια εποχή που από τον κόσμο λείπουν τα καλά βιντεοπαιχνίδια και οι ταινίες. Ίσως να είναι δύσκολο να δούμε μια animated σειρά γιατί θα χρειαστεί πολύ χρόνο, ωστόσο ο Κόσμος του Ποντάκ αξίζει τη δική του σειρά επιτραπέζιου παιχνιδιού που θα προσθέτει κανόνες με βάση τα βιβλία και κυρίως ένα Roguelike - RPG παιχνίδι με στοιχεία visual novel που θα αναδείξουν τον κόσμο (ή κόσμους* για την ακρίβεια) που ο Στέφανος έχτισε! Αξίζει sequel ή ακόμα και κάποια spinoff σειρά και σίγουρα αξίζει να ασχοληθεί κάποιος και να διαβάσει το βιβλίο πάνω από μια φορά. Ξεκινώντας τη δεύτερη ανάγνωση, έχοντας εντοπίσει ορισμένα σημεία που θα ήθελα να ελέγξω ξανά θα αφήσω να αιωρηθεί ότι η επανάγνωση θα ανταμείψει τους τολμηρούς!
Το βιβλίο ξεκινά με noir στοιχεία κι ένα χαρακτήρα που σιγά - σιγά ανακαλύπτουμε μέσα από σκηνές που θυμίζουν Max Payne ή αντίστοιχη noir ιστορία σε βιντεοπαιχνίδι, βιβλίο ή ταινία. Ο ήρωας είναι ασπρόμαυρος - δε μας κάνει να νιώθουμε ότι είναι ούτε άπειρα καλός αλλά και ούτε κακός. Έχει τα μειονεκτήματά του, όπως όλοι μας και μπορούμε να ταυτιστούμε.
Ας πάμε στα ενδότερα! Έχοντας διαβάσει προηγούμενες δουλειές του Στέφανου και της σειράς βιβλίων του, Lit RPG, θα πω ξεκάθαρα ότι ο Κόσμος του Ποντάκ είναι ένα σκαλοπάτι προς τα πάνω (ή level up) σε σύγκριση με τα προηγούμενα και δείχνει πόσο έχει εξελιχθεί, επιλέγοντας να ονομάσει το χαρακτήρα του Mason (που για όσους είναι σινεφίλ και gamers γνωρίζουν χαρακτήρες με αυτό το όνομα να είναι συνήθως μπλεγμένοι με ιστορίες που δημιουργούν διαρκώς την απορία στον ίδιο τον ήρωα αλλά και το θεατή για το τι είναι αλήθεια - Δες Alex Mason - Call of Duty: Black Ops και Heather & Harry Mason - Silent Hill) ενώ ταυτόχρονα τοποθετεί τον αναγνώστη του μέσα σε έναν κόσμο μαγείας, ίντριγκας, εικονικής πραγματικότητας και απολυταρχίας που συναντάται συνήθως σε ταινίες του 80 αλλά και στο Matrix, ακολουθώντας δικό του ύφος και δρόμο, κάνοντας το μήνυμα και το συσχετισμό της ιστορίας με την πραγματική ζωή να βγαίνει σαφέστατα!
Στα τελευταία λόγια συνηθίζω να λέω τις ιδέες μου για το μέλλον ενός έργου τέχνης (ταινία, βιβλίο, παιχνίδι, μουσική κλπ.), με βάση το τι μέλλον βλέπω. Ζούμε σε μια εποχή που από τον κόσμο λείπουν τα καλά βιντεοπαιχνίδια και οι ταινίες. Ίσως να είναι δύσκολο να δούμε μια animated σειρά γιατί θα χρειαστεί πολύ χρόνο, ωστόσο ο Κόσμος του Ποντάκ αξίζει τη δική του σειρά επιτραπέζιου παιχνιδιού που θα προσθέτει κανόνες με βάση τα βιβλία και κυρίως ένα Roguelike - RPG παιχνίδι με στοιχεία visual novel που θα αναδείξουν τον κόσμο (ή κόσμους* για την ακρίβεια) που ο Στέφανος έχτισε! Αξίζει sequel ή ακόμα και κάποια spinoff σειρά και σίγουρα αξίζει να ασχοληθεί κάποιος και να διαβάσει το βιβλίο πάνω από μια φορά. Ξεκινώντας τη δεύτερη ανάγνωση, έχοντας εντοπίσει ορισμένα σημεία που θα ήθελα να ελέγξω ξανά θα αφήσω να αιωρηθεί ότι η επανάγνωση θα ανταμείψει τους τολμηρούς!
December 9, 2025
Πρώτη φορά διάβασα βιβλίο της κατηγορίας litrpg και μπορώ να πω ότι με συνεπήρε. Το συστήνω ανεπιφύλακτα
December 25, 2025
Δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο από τα χέρια μου μέχρι να διαβάσω και την τελευταία λέξη. Πολύ καλή ροή και ανάπτυξη των χαρακτήρων. Όμορφη εικονογράφηση. Το βιβλίο διαβάζεται εύκολα ακόμη και αν δεν είσαι λάτρης του είδους. Περιμένω το δεύτερο!
December 25, 2025
Είχα καιρό να απολαύσω τόσο ένα βιβλίο με συνέπεια να μην μπορώ να το αφήσω από τα χέρια μου.
Το βιβλίο σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε παιχνίδι RPG και με εντυπωσίασε η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων στην πορεία αυτού.
Ανυπομονώ να δω στο επόμενο της σειράς, τι επιφυλάσσει η μοίρα για τους πρωταγωνιστές!
Το βιβλίο σε κάνει να νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα σε παιχνίδι RPG και με εντυπωσίασε η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων στην πορεία αυτού.
Ανυπομονώ να δω στο επόμενο της σειράς, τι επιφυλάσσει η μοίρα για τους πρωταγωνιστές!
March 18, 2026
περα απο την καταπληκτικη ιστορια, το κανεις εναν κοσμο απο την αρχη, με δικη του γλωσσα, τοποθεσιες κτλπ, κ ολα αυτα με το πεπλο του litrpg, ειναι ενας συνδιασμος που δεν πρεπει να χασει κανενας!
March 26, 2026
Είναι το 2ο litrpg βιβλίο που διαβάζω και σίγουρα μου έχει κινήσει την περιέργεια να εξερευνήσω περισσότερο το είδος στο μέλλον. Νιώθω ότι τα litrpg δεν μου ταιριάζουν, μιας και πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα σκαλώνουν στα «φίλτρα» μου. Βέβαια, το συγκεκριμένο βιβλίο μου έδωσε σίγουρα ορισμένα στοιχεία ώστε να με κάνει να θέλω να πειραματιστώ περισσότερο.
Η έκδοση είναι τρομερά προσεγμένη, η γραφή ρέει και κάνει το βιβλίο απίστευτα ευκολοδιάβαστο, και όσα πλαισιώνουν το κείμενο (χάρτης, οδηγός, γραφιστικά) έχουν γίνει με τρομερή προσοχή στη λεπτομέρεια! Μόνο τα σκίτσα που ανοίγουν τα κεφάλαια θα ήθελα να είναι λίγο μεγαλύτερα, καθώς τώρα χάνονταν ορισμένες φορές λόγω μεγέθους.
Ωστόσο, υπήρχαν σημεία που για εμένα δεν λειτούργησαν καλά και με «πέταξαν» καμιά-δυο φορές εκτός κειμένου.
Πρώτο, η λεξιπλασία που αφορούσε έννοιες εδραιωμένες. Συνήθως μου αρέσει όταν συγγραφείς σκαρφίζονται λέξεις ή φτιάχνουν ορολογίες για in-world έννοιες (όχι πάντα, αλλά όταν γίνεται με φειδώ και με λόγο). Νιώθω ότι τα παραπάνω προσδίδουν στο κείμενο και στην κοσμοπλασία.
Όταν, όμως, αντικαθίστανται έννοιες εδραιωμένες (π.χ. το καλοκαίρι το λέμε Ραχμανίς στον κόσμο μου), για εμένα όλο αυτό λειτουργεί ακριβώς αντίθετα. Από την άλλη, θα τρελαινόμουν αν δεν υπήρχε καλοκαίρι, π.χ., κι αντί αυτού το Ραχμανίς ήταν μια χρονική περίοδος που χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα καιρικά/φυσικά/παραφυσικά/μεταφυσικά φαινόμενα. Φαινόμενα που αργότερα θα παίξουν ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής, των χαρακτήρων ή έστω θα μας δώσουν συγκεκριμένα πολιτισμικά χαρακτηριστικά για τον κόσμο ή κάποιο μέρος του. Δυστυχώς, στο Πάντακ δεν συμβαίνει αυτό.
Έτσι, κατέληγα να ανατρέχω στον οδηγό για να βρω έννοιες των οποίων η αλλαγή ένιωσα ότι δεν προσέφερε κάτι (όπως, π.χ., το καλοκαίρι), με αποτέλεσμα να διακόπτεται η ανάγνωση συχνότερα απ’ όσο μου αρέσει.
Ένα δεύτερο πράγμα που με ξένισε ήταν η επιλογή πλοκής/σεναρίου του βιβλίου/παιχνιδιού. Μου έκανε εντύπωση που επιλέχθηκε η φόρμα ενός MMORPG που θύμιζε M.U. ή Lineage κι όχι, π.χ., η φόρμα ενός παιχνιδιού με αρχή-μέση-τέλος. Το συγκεκριμένο γεγονός οδήγησε σε υποϊστορίες (subquests), οι οποίες δεν προσέφεραν σχεδόν τίποτα στην πλοκή ή στην εξέλιξη των χαρακτήρων (πέρα από τα XP, που, οκ, δεν θεωρώ πως αυτό μετράει, εφόσον μιλάμε για λογοτεχνικό έργο με φόρμα παιχνιδιού κι όχι παιχνίδι αυτό καθ’ αυτό).
Τέλος, η επιλογή του τρόπου αφήγησης (πρωτοπρόσωπη), ενώ μου άρεσε, θεωρώ ότι σε κάποια σημεία χρησιμοποιήθηκε άστοχα. Π.χ. είχαμε τον χαρακτήρα αφήγησης -Μέισον- να κοιτάει πολλές λεπτομέρειες σε ρούχα και εξοπλισμό των εχθρών του στην αρχή των συμπλοκών (που επέφεραν αντίστοιχες μακροσκελείς περιγραφές, οι οποίες δεν ταιριάζουν με την αμεσότητα που κουβαλά συνήθως η εν λόγω μορφή αφήγησης).
Έχοντας πει τα παραπάνω, έχω ήδη σκεφτεί σε ποιον θέλω να κάνω δώρο το βιβλίο. Μπορεί σε εμένα και την (σχεδόν) απαρχαιωμένη αισθητική μου να μην έκατσαν τα πάντα καλά, αλλά είμαι σίγουρος πως θα μπορούσε να κλέψει κάποιον gamer -έστω και για λίγο- από την οθόνη και να τον φέρει στον κόσμο του βιβλίου. Επίσης, είμαι βέβαιος πως αν διάβαζα κάτι αντίστοιχο στα εφηβικά μου χρόνια, θα το λάτρευα. Κι επειδή είμαι επίσης βέβαιος πως, αν επιστρέψω τώρα σε εκείνα που είχα λατρέψει ως έφηβος, θα τα βρω άγουρα ή ακόμη και λίγα, δεν θέλω να γίνομαι σκληρός.
Πιστεύω ότι το «Πάντακ» έχει πολλά να δώσει (και το 1ο βιβλίο αλλά και οι συνέχ��ιες που ακολουθούν), ειδικά σε νεαρότερους αναγνώστες ή σε λάτρεις του είδους.
Η έκδοση είναι τρομερά προσεγμένη, η γραφή ρέει και κάνει το βιβλίο απίστευτα ευκολοδιάβαστο, και όσα πλαισιώνουν το κείμενο (χάρτης, οδηγός, γραφιστικά) έχουν γίνει με τρομερή προσοχή στη λεπτομέρεια! Μόνο τα σκίτσα που ανοίγουν τα κεφάλαια θα ήθελα να είναι λίγο μεγαλύτερα, καθώς τώρα χάνονταν ορισμένες φορές λόγω μεγέθους.
Ωστόσο, υπήρχαν σημεία που για εμένα δεν λειτούργησαν καλά και με «πέταξαν» καμιά-δυο φορές εκτός κειμένου.
Πρώτο, η λεξιπλασία που αφορούσε έννοιες εδραιωμένες. Συνήθως μου αρέσει όταν συγγραφείς σκαρφίζονται λέξεις ή φτιάχνουν ορολογίες για in-world έννοιες (όχι πάντα, αλλά όταν γίνεται με φειδώ και με λόγο). Νιώθω ότι τα παραπάνω προσδίδουν στο κείμενο και στην κοσμοπλασία.
Όταν, όμως, αντικαθίστανται έννοιες εδραιωμένες (π.χ. το καλοκαίρι το λέμε Ραχμανίς στον κόσμο μου), για εμένα όλο αυτό λειτουργεί ακριβώς αντίθετα. Από την άλλη, θα τρελαινόμουν αν δεν υπήρχε καλοκαίρι, π.χ., κι αντί αυτού το Ραχμανίς ήταν μια χρονική περίοδος που χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα καιρικά/φυσικά/παραφυσικά/μεταφυσικά φαινόμενα. Φαινόμενα που αργότερα θα παίξουν ρόλο στην εξέλιξη της πλοκής, των χαρακτήρων ή έστω θα μας δώσουν συγκεκριμένα πολιτισμικά χαρακτηριστικά για τον κόσμο ή κάποιο μέρος του. Δυστυχώς, στο Πάντακ δεν συμβαίνει αυτό.
Έτσι, κατέληγα να ανατρέχω στον οδηγό για να βρω έννοιες των οποίων η αλλαγή ένιωσα ότι δεν προσέφερε κάτι (όπως, π.χ., το καλοκαίρι), με αποτέλεσμα να διακόπτεται η ανάγνωση συχνότερα απ’ όσο μου αρέσει.
Ένα δεύτερο πράγμα που με ξένισε ήταν η επιλογή πλοκής/σεναρίου του βιβλίου/παιχνιδιού. Μου έκανε εντύπωση που επιλέχθηκε η φόρμα ενός MMORPG που θύμιζε M.U. ή Lineage κι όχι, π.χ., η φόρμα ενός παιχνιδιού με αρχή-μέση-τέλος. Το συγκεκριμένο γεγονός οδήγησε σε υποϊστορίες (subquests), οι οποίες δεν προσέφεραν σχεδόν τίποτα στην πλοκή ή στην εξέλιξη των χαρακτήρων (πέρα από τα XP, που, οκ, δεν θεωρώ πως αυτό μετράει, εφόσον μιλάμε για λογοτεχνικό έργο με φόρμα παιχνιδιού κι όχι παιχνίδι αυτό καθ’ αυτό).
Τέλος, η επιλογή του τρόπου αφήγησης (πρωτοπρόσωπη), ενώ μου άρεσε, θεωρώ ότι σε κάποια σημεία χρησιμοποιήθηκε άστοχα. Π.χ. είχαμε τον χαρακτήρα αφήγησης -Μέισον- να κοιτάει πολλές λεπτομέρειες σε ρούχα και εξοπλισμό των εχθρών του στην αρχή των συμπλοκών (που επέφεραν αντίστοιχες μακροσκελείς περιγραφές, οι οποίες δεν ταιριάζουν με την αμεσότητα που κουβαλά συνήθως η εν λόγω μορφή αφήγησης).
Έχοντας πει τα παραπάνω, έχω ήδη σκεφτεί σε ποιον θέλω να κάνω δώρο το βιβλίο. Μπορεί σε εμένα και την (σχεδόν) απαρχαιωμένη αισθητική μου να μην έκατσαν τα πάντα καλά, αλλά είμαι σίγουρος πως θα μπορούσε να κλέψει κάποιον gamer -έστω και για λίγο- από την οθόνη και να τον φέρει στον κόσμο του βιβλίου. Επίσης, είμαι βέβαιος πως αν διάβαζα κάτι αντίστοιχο στα εφηβικά μου χρόνια, θα το λάτρευα. Κι επειδή είμαι επίσης βέβαιος πως, αν επιστρέψω τώρα σε εκείνα που είχα λατρέψει ως έφηβος, θα τα βρω άγουρα ή ακόμη και λίγα, δεν θέλω να γίνομαι σκληρός.
Πιστεύω ότι το «Πάντακ» έχει πολλά να δώσει (και το 1ο βιβλίο αλλά και οι συνέχ��ιες που ακολουθούν), ειδικά σε νεαρότερους αναγνώστες ή σε λάτρεις του είδους.
October 12, 2025
Αν και λίγο μακριά από εμένα το είδος η μοίρα το έφερε στα χέρια μου! Του έδωσα, λοιπόν, μια ευκαιρία και κυριολεκτικά άνοιξε μπροστά μου ένας νέος κόσμος! Πρώτη φορά στο είδος του φανταστικού κύλησε πολύ ωραία. Η πλοκή εξελισσόταν ομαλά χωρίς να μπερδεύει οι χαρακτήρες χτίστηκαν σταδιακά και φάνηκαν πολλές πτυχές τους. Μια όμορφη περιπέτεια που με έκανε να έχω αγωνία και να ανυπομονώ να βγει το δεύτερο για να ξανά μπω στον κόσμο! Ελπίζω σύντομα! Δέθηκα με τους χαρακτήρες και ανυπομονώ να τους ξανά συναντήσω..ελπίζω ο συγγραφέας να ακούει και να επιταχύνει 🥹😅
Displaying 1 - 8 of 8 reviews