Οι Μπολσεβίκοι δεν φοράνε νυχτικά

by Ivana Maksić, Χρήστος Κολτσίδας (Translator)

H Ivana Maksic, ποιήτρια, μεταφράστρια και δοκιμιογράφος, αποτελεί ξεχωριστή περίπτωση στη λογοτεχνική σκηνή της σύγχρονης Σερβίας. Υπάρχει ένας ισχυρός δεσμός ανάμεσα στον ποιητικό της λόγο και τις πολιτικές της θέσεις, πράγμα για το οποίο η ίδια μιλά ανοιχτά και δημόσια, με ειλικρίνεια και αυτογνωσία. Η κειμενική πολιτική [textual politics] που εφαρμόζει η Maksic στην ποίηση διαπνέει τόσο τις μεταφράσεις της όσο και τη δοκιμιακή της γραφή. Το ένστικτο της μεταφράστριας είναι εμφανές σε ορισμένα ποιήματα, κάτι που γίνεται αντιληπτό στη δημιουργική αναζήτηση της "σωστής λέξης", και σε γλωσσικές ιδιαιτερότητες, ήτοι: στη φιλοδοξία της συγγραφέως να είναι διαρκώς -όπως θα το έθετε η Rosi Braidotti- πολύγλωσση στην ίδια της τη γλώσσα. Ως δοκιμιογράφος, η Maksic υιοθετεί μιαν εξωτερική οπτική. Είναι συναρπαστικό να εξετάζει κανείς τα ποιήματά της υπό το πρίσμα των δοκιμίων της, μιας και τα δύο εμφορούνται από μαρξιστικές και (οικο)φεμινιστικές θέσεις.

56 pages, Unknown Binding

Published August 1, 2025

About the author

Ivana Maksić (1984) piše poeziju, prozne crtice, eseje i prevodi s engleskog jezika. Master studije anglistike završila je na Filozofskom fakultetu u Novom Sadu. Objavila je nekoliko knjiga poezije: O telo tvori me (Matica srpska, 2011.), Izvan komunikacije (Presing, 2013.), La mia paura di essere schiava (Gilgamesh Edizioni, 2014.), knjižicu Jaz sem tvoj propagandni film (Ignor festival, Ljubljana, 2018.) i Kćeri, zar ne vidiš da gorim (Treći Trg, 2020.), koja je 2021. godine bila u najužem izboru za nagradu „Dušan Vasiljev“ i „Vasko Popa“. Njena poezija je uvrštena u nekoliko regionalnih antologija i zbornika, a prevođena je na italijanski, slovenački, grčki i engleski. Kao prekarna profesorka predaje engleski jezik hiljadama ljudi širom sveta.