What do you think?
Rate this book
Een tijd om te helen
Na ruim 500 jaar verdeeldheid tussen katholieken en protestanten is het tijd om te helen. De recente verschuiving naar een postchristelijke tijd maakt deze oproep urgenter dan ooit. In Een tijd om te helen bepleit Arjan Plaisier op basis van het gemeenschappelijk geloof in Christus een zichtbare eenwording tussen Rome en Reformatie. Dit boek neemt je mee op reis door de geschiedenis, waarin de oorzaken van de scheuring tussen protestanten en katholieken worden belicht en de diepgewortelde overtuigingen en tradities die beide groepen hebben gevormd. Zonder de zoektocht naar waarheid te verdoezelen, wordt de kracht van beide tradities benadrukt. Deze kracht roept op tot verzoening en biedt ruimte voor verscheidenheid. Met concrete stappen en praktische adviezen schetst de auteur een pad naar verzoening en samenwerking. Het is tijd om te helen.
317 pages, Kindle Edition
Published September 18, 2025
1 person is currently reading
5 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 25, 2025
Een sympathiek boek, dat serieus ingaat op acht aangelegen thema’s die het streven naar en de beleving van de 'grote' oecumene in de weg (kunnen) staan. Plaisier schrijft vanuit zijn betrokkenheid bij het Platform Rome-Reformatie, en doet dat met veel bagage (belezenheid is wel een dingetje, bij die PKN-scriba's).
Het lijkt voor de schrijver soms niet alleen schipperen tussen de 'polen' van elk begrippenpaar – er worden dus acht van zulke tweetallen behandeld die samen, tussen inleiding en conclusies, de leidraad van zijn betoog vormen – maar ook ‘tussen theologisch betoog en kerkelijk getuigenis’ en tussen ‘verstaanbaarheid’ en (de wens tot) nauwgezetheid.
Plaisier is er duidelijk over dat hij niet aan ‘onderhandelingsoecumene’ wil doen, en maakt wat mij betreft afdoende helder dat deze tijd van post-christendom vraagt om zichtbare kerkelijke eenheid, mede vanuit missionair oogpunt.
Overigens zou het boek gebaat zijn geweest bij een extra redactieslag, al is het maar omdat de schrijver er in een eerdere uitgave open over is geweest dat hij zijn beperkingen (ook) op dat vlak kent.
Het lijkt voor de schrijver soms niet alleen schipperen tussen de 'polen' van elk begrippenpaar – er worden dus acht van zulke tweetallen behandeld die samen, tussen inleiding en conclusies, de leidraad van zijn betoog vormen – maar ook ‘tussen theologisch betoog en kerkelijk getuigenis’ en tussen ‘verstaanbaarheid’ en (de wens tot) nauwgezetheid.
Plaisier is er duidelijk over dat hij niet aan ‘onderhandelingsoecumene’ wil doen, en maakt wat mij betreft afdoende helder dat deze tijd van post-christendom vraagt om zichtbare kerkelijke eenheid, mede vanuit missionair oogpunt.
Overigens zou het boek gebaat zijn geweest bij een extra redactieslag, al is het maar omdat de schrijver er in een eerdere uitgave open over is geweest dat hij zijn beperkingen (ook) op dat vlak kent.
Displaying 1 of 1 review