Արշակ Երկրորդ

by Perch Zeytuntsyan, Պերճ Զեյթունցյան

532 pages, Hardcover

First published January 1, 1977

About the author

Perch Zeytuntsyan is an Armenian playwright and screenwriter who served as Minister of Culture of Armenia from 1990 to 1991. Zeytuntsyan was born in Alexandria, Egypt in 1938. In the aftermath of World War II, his family moved to Soviet Armenia during a period of intense economic hardship. Zeytuntsyan attended the Aghayan School in Yerevan and it was during this period that he published his first short story "The Gift" (1953). Several years later, he published his first collection, "His First Companion". The latter work won him critical acclaim, after which he published a series of novels and novellas, including "Sounds of Our Neighborhood" (1959), "After Us" (1963), "For Paris" (1965), "Claude Robert Izerli or a Twentieth-Century Legend"(1975), "Arshak the Second", "The Last Dawn" (1989), and "The Stolen Snow" (1995). Since their publication, many of these works have been translated into Russian, Czech, Bulgarian, Hungarian, and the languages of the Baltic Republics.

Reviews

[Varduhi Hovhannisyan · Rating 4 out of 5]

Կարելի է ասել Հայոց պատմության ամենահետաքրքիր ու ինտրիգաշատ ժամանակաշրջանն է՝ Արշակ- Գնել- Տիրիթ- Փառանձեմ սիրային քառանկյուն, Արշակի մյուս 2 կանայք, պալատական սպանություններ, թույն, եկեղեցի- թագավոր անախորժություններ, Արշակի քայլելը հայոց հողի ու պարսից հողի վրա, թագավորի բանտարկվելը, թագուհու ստորացումները և այլն:
Հետաքրքիր է, որ էպիզոդիկ դեր ուներ նաև Սամվելը, բայց Սամվելի արարքը միանշանակ բացասական է ներկայացրել Պերճ Զեյթունցյանը: Հայրենիքի դավաճաններին ոչ մի արդարացում չկա, բայց էնքան սիրուն է ներկայացրել Մերուժան Արծրունու արտաքինն ու դավաճանությունը, որ հաստատ իրեն չես պատկերացնու որպես ստորաքարշ դավաճան:
Շատ կուզենամ էլի կարդալ Փառանձեմ թագուհու մասին, որովհետև էդպես էլ չհասկացա առաքինի կին էր, թե bitch😂 կներես Թագուհի
Բայց, եթե նորից ուզենամ կարդալ, հաստատ կվերընթերցեմ Լ. Խեչոյանի «Արշակ Արքա. Դրաստամատ ներքինի»ն

[Mar · Rating 3 out of 5]

Չեմ հասկանում՝ ինչի են բոլոր գրողները Արշակ II-ին պատկերում էսքան թույլ, կամազուրկ,խղճուկ արքա. Գուցե դրան նպաստել է նաև 《հող ու ջրի》 մասին մեզ հասած ավանդությունը, ինչևէ։
Շատ թույլ գործ էր, Արշակը պատկերված էր իբրև երեխա, հրճվում էր իր իսկ ասած ամեն մի դիպուկ խոսքից, սիրում էր ծիծաղել ու նեղը գցել նախարարներին🤷‍♀️, առանց Գնելի ու Դրաստամատի խորհուրդների ոչինչ չէր անում և այսպես շարունակ...
Ամբողջ գիրքը հեղինակը երկարացրեց և վերջում միանգամից թռիչքներով ավարտեց գիրքը՝ ամենակարևոր պահերը բաց թողնելով։

[Անի Կուռոյան · Rating 5 out of 5]

Զեյթունցյանը Արքային նկարագրում է ինչպես կա ։ Ամեն դեպքում այս Արշակ երկրորդի մասին չի պատմել ոչ Զորյանը ոչ Խեչոյանը։
Եվ արքան իրավունք չունի լինել սովորական մարդ և միևնույն ժամանակ պարտավոր է մնալ հպատակ։

[Sara Antonyan · Rating 5 out of 5]

Թերևս կարդացածս մյուս գործերից Արշակ արքայի մասին սա ամենալավն էր, ամենատպավորիչը։ Երևի թե ներկայումս կատարվող եկեղեցի պետություն հակամարտությունն էլ նշանակություն ունեցավ։ Էնքան արդիական էր։ Հատկապես " ... եկեղեցին պետք է ոչ թե հակադրել, այլ զուգակցել երկրի միասնական շահերին" նախադասությունը ամբողջովին փեխանցեց թե անցյալի շունչը, թե ներկա ցավալի իրավիճակը։ Զեյթունցյանը շարունկում է մնալ իմ սիրելի գրողներից մեկը։ Կերպարներից որոշները շատ հղկված չէին, բայց այստեղ դա չխանգարեց ինձ։

[Kamo Poxosyan · Rating 5 out of 5]

Like