Twee jonge vrouwen - Sofia, een arbeidersdochter, en Maria, een meisje van stand - raken begin jaren zestig ongewenst zwanger en worden onder druk van hun familie naar Moederheil gestuurd, een tehuis waar ongehuwde moeders met een doek over hun ogen moeten bevallen voordat hun kind bij hen weggehaald wordt. In een verstikkende wereld vol schaamte en volhardend zwijgen zoeken de vrouwen in 'Moederheil' van Els Florijn naar regie over hun eigen lichaam, leven en moederschap.
Afschuwelijk verdrietig, maar prachtig tegelijk. Bijna niet te bevatten, maar blijkbaar toch realiteit dat er in de jaren '70 nog ongewenst zwangere vrouwen waren die hun pasgeborene moesten afstaan. Onbeschrijfelijke trauma's... Met prachtige, diepe en treffende woorden brengt Els Florijn de beide hoofdpersonages Sofia en Maria heel dichtbij. De compositie van de roman/de manier waarop beide hoofdpersonages met elkaar verweven worden, maken dit verhaal helemaal af. Els Florijn schrijft vaak over hele heftige onbekende historische thema's, maar er waren in dit boek ook kleine sprankjes hoop: vrouwen als lichtpuntjes. Must read!
Droevig. Dit woord komt bij mij op als ik Moederheil uit heb gelezen. Meisjes en jonge vrouwen die ongehuwd zwanger zijn worden naar Moederheil gestuurd. Moederheil bestaat vanaf 1925 tot in de jaren '70. Het is een huis waar de meisjes, de jonge vrouwen, verblijven tot hun baby wordt geboren. Het kindje moeten zij gedwongen afstaan. Jonge vrouwen die het kindje willen houden zijn volkomen rechteloos. Ouders en maatschappelijk werk beslissen voor hen. Het boek lezend word ik geconfronteerd met de radeloosheid van de jonge moeders.
Het boek heeft een open eind. Dat vind ik lastig, maar de boodschap van het boek is duidelijk. Aandacht vragen voor datgene dat de jonge moeders overkwam en voor de hardheid van de regels.
Het feit dat dit gebaseerd is op waargebeurde gebeurtenissen die tot de jaren 70 nog voorkwamen in Nederland is echt hartverscheurend. Prachtig geschreven
Tot in de jaren 70 kende Nederland opvanghuizen voor zwangere vrouwen die op wat voor manier ook, zonder partner bij deze huizen werden ondergebracht. Zogenaamd met het idee het beste voor te hebben met de moeder en de baby. Maar heel vaak werd er in dit soort huizen op afstand van het kindje aangestuurd. De jonge moeders werd vertelt dat zij geen stabiel gezin konden vormen, en het daarom beter was dat de baby werd geadopteerd door mensen die dat wel konden bieden. Vaak onder psychologische druk werden de vrouwen gedwongen om een afstandsverklaring van hun kindje te tekenen. Dit heeft tot veel verdriet geleid, en er bestaan meer boeken mbt dit onderwerp, en documentaires gemaakt.
Dit boek is een fictieve roman, maar gebaseerd op verhalen van medewerkers van deze huizen, en van vrouwen die er hebben verbleven. Dit verhaal gaat over 2 jonge vrouwen. Sophia en Maria. De eerste raakt zwanger doordat ze op de avances van een rijke jongen in gaat, die haar gebruikt om zijn ouders te shockeren. Wanneer Sophia niet in gaat op zijn seksuele verlangen, dwingt hij haar tot gemeenschap. Zonder en eigen familie die haar opvangt, voelt Sophia zich gedwongen om het hulp bij Moederheil te zoeken. Maria is een meisje van goede komaf. Maar zij raakt zwanger van een man van buiten haar stand, en is daarmee een schande voor haar familie, die haar onderbrengt bij Moederheil. Daar raken de 2 meisjes bevriend, maar zien ook de misstanden in het opvanghuis. Hun angst voor de bevalling, en het lot van hun nog ongeboren kindje neemt steeds meer toe.
Een heel mooi geschreven verhaal over een zwarte bladzijde in de Nederlandse geschiedenis.
Verdrietig dat zowel lang zoveel jonge 'gevallen meisjes' en hun kinderen op deze manier zijn behandeld. Vaak zelf nog kinderen en niet zelden slachtoffer van incest of verkrachting... En dan wordt je weggestuurd naar een plek waar je moet werken en waar je vrijheid je eordt ontnomen en uiteindelijk wordt ook je kind nog weggehaald. Verschrikkelijk dat dit tot 50 jaar terug nog gebeurde. De verhalen in het boek zijn fictief en deels voorspelbaar, maar de aandacht voor deze vrouwen en hun kinderen is noodzakelijk. Het einde is open, dat is niet fijn voor het verhaal, maar wel de realiteit. Veel vrouwen bleven in het ongewisse of het duurde decennia voordat er meer bekend werd. Schrijnend en onmenselijk.
Moederheil of toch moederhel.. Het boek heeft een beetje een open einde, dat vind ik jammer. Tegelijkertijd is het hierdoor indringender, want het was voor veel vrouwen allerminst een happy ending. Een informatief en tegelijk schrijnend verhaal over praktijken die jarenlang aan de orde van de dag waren.
Het boek deed me, vanwege vergelijkbare thematiek, terugdenken aan het boek ‘Mara’ van Lisette van de Heg.
Mijn eerste boek van 2026 en wat voor een. Heerlijk geschreven over een verschrikkelijke onderwerp. Jonge kwetsbare moeders die hun kind tegen wil en dank moeten afgeven. Om boos van te worden, tegelijkertijd ook zo weer actueel over wat er nu speelt net abortus en dat het recht van vrouwen altijd in twijfel wordt gebracht. Boek wat iedereen moet lezen.
Over ongewenste zwangerschappen en vrouwen die hun baby's moeten afstaan. Ook gaat het over vrouwenvriendschappen die heel belangrijk zijn in dit boek. Soms wel een beetje ouderwets en had ik iets meer initiatief van de hoofdpersonen verwacht. Maar dat is ook mooi, omdat het in het echte leven ook wel zo gaat.
Het is verschrikkelijk hoe er nog maar zo kortgeleden omgegaan werd met meisjes en vrouwen die ongehuwd en ongewenst zwanger raakten, hoe de mannen er ongeschonden vanaf konden komen. Moederheil is een prachtig, emotioneel boek over de vriendschap van twee jonge moeders en hun strijd om met hun baby's te kunnen zijn.
Het gebeurt niet vaak, maar ik kon niet stoppen met lezen in dit boek. Het verhaal is indringend, spannend, je wilt weten hoe het afloopt. Ik heb enorm genoten van de schoonheid van de zinnen, subtiele beschrijvingen, mooie woordgebruik en de ontwikkeling van de personages. Nergens zoetsappig. En dan te bedenken dat dit op waarheid gebaseerd is, maakt het des te indrukwekkender. Echte aanrader!
Mooi verhaal. Vreselijk leuke karakters. Ik heb er enorm van genoten en kon niet stoppen met lezen. Een prachtig open einde. Je moet daarvan houden, maar ik hou daar dus van 😄
Ik werd nieuwgierig naar dit boek na de aanprijzing van Judith Visser en daar ben ik blij om! Zeer indrukwekkend verhaal, gevoelig ook en verdrietig. Geschreven in een mooie en fijne stijl.