Twee jonge vrouwen - Sofia, een arbeidersdochter, en Maria, een meisje van stand - raken begin jaren zestig ongewenst zwanger en worden onder druk van hun familie naar Moederheil gestuurd, een tehuis waar ongehuwde moeders met een doek over hun ogen moeten bevallen voordat hun kind bij hen weggehaald wordt. In een verstikkende wereld vol schaamte en volhardend zwijgen zoeken de vrouwen in 'Moederheil' van Els Florijn naar regie over hun eigen lichaam, leven en moederschap.
Afschuwelijk verdrietig, maar prachtig tegelijk. Bijna niet te bevatten, maar blijkbaar toch realiteit dat er in de jaren '70 nog ongewenst zwangere vrouwen waren die hun pasgeborene moesten afstaan. Onbeschrijfelijke trauma's... Met prachtige, diepe en treffende woorden brengt Els Florijn de beide hoofdpersonages Sofia en Maria heel dichtbij. De compositie van de roman/de manier waarop beide hoofdpersonages met elkaar verweven worden, maken dit verhaal helemaal af. Els Florijn schrijft vaak over hele heftige onbekende historische thema's, maar er waren in dit boek ook kleine sprankjes hoop: vrouwen als lichtpuntjes. Must read!
Droevig. Dit woord komt bij mij op als ik Moederheil uit heb gelezen. Meisjes en jonge vrouwen die ongehuwd zwanger zijn worden naar Moederheil gestuurd. Moederheil bestaat vanaf 1925 tot in de jaren '70. Het is een huis waar de meisjes, de jonge vrouwen, verblijven tot hun baby wordt geboren. Het kindje moeten zij gedwongen afstaan. Jonge vrouwen die het kindje willen houden zijn volkomen rechteloos. Ouders en maatschappelijk werk beslissen voor hen. Het boek lezend word ik geconfronteerd met de radeloosheid van de jonge moeders.
Het boek heeft een open eind. Dat vind ik lastig, maar de boodschap van het boek is duidelijk. Aandacht vragen voor datgene dat de jonge moeders overkwam en voor de hardheid van de regels.
Verdrietig dat zowel lang zoveel jonge 'gevallen meisjes' en hun kinderen op deze manier zijn behandeld. Vaak zelf nog kinderen en niet zelden slachtoffer van incest of verkrachting... En dan wordt je weggestuurd naar een plek waar je moet werken en waar je vrijheid je eordt ontnomen en uiteindelijk wordt ook je kind nog weggehaald. Verschrikkelijk dat dit tot 50 jaar terug nog gebeurde. De verhalen in het boek zijn fictief en deels voorspelbaar, maar de aandacht voor deze vrouwen en hun kinderen is noodzakelijk. Het einde is open, dat is niet fijn voor het verhaal, maar wel de realiteit. Veel vrouwen bleven in het ongewisse of het duurde decennia voordat er meer bekend werd. Schrijnend en onmenselijk.
Moederheil of toch moederhel.. Het boek heeft een beetje een open einde, dat vind ik jammer. Tegelijkertijd is het hierdoor indringender, want het was voor veel vrouwen allerminst een happy ending. Een informatief en tegelijk schrijnend verhaal over praktijken die jarenlang aan de orde van de dag waren.
Het boek deed me, vanwege vergelijkbare thematiek, terugdenken aan het boek ‘Mara’ van Lisette van de Heg.
Mijn eerste boek van 2026 en wat voor een. Heerlijk geschreven over een verschrikkelijke onderwerp. Jonge kwetsbare moeders die hun kind tegen wil en dank moeten afgeven. Om boos van te worden, tegelijkertijd ook zo weer actueel over wat er nu speelt net abortus en dat het recht van vrouwen altijd in twijfel wordt gebracht. Boek wat iedereen moet lezen.
Over ongewenste zwangerschappen en vrouwen die hun baby's moeten afstaan. Ook gaat het over vrouwenvriendschappen die heel belangrijk zijn in dit boek. Soms wel een beetje ouderwets en had ik iets meer initiatief van de hoofdpersonen verwacht. Maar dat is ook mooi, omdat het in het echte leven ook wel zo gaat.
Het is verschrikkelijk hoe er nog maar zo kortgeleden omgegaan werd met meisjes en vrouwen die ongehuwd en ongewenst zwanger raakten, hoe de mannen er ongeschonden vanaf konden komen. Moederheil is een prachtig, emotioneel boek over de vriendschap van twee jonge moeders en hun strijd om met hun baby's te kunnen zijn.
Ik werd nieuwgierig naar dit boek na de aanprijzing van Judith Visser en daar ben ik blij om! Zeer indrukwekkend verhaal, gevoelig ook en verdrietig. Geschreven in een mooie en fijne stijl.