เรื่องไม่เคยเล่าจากเตาเผาถึงเถ้าถ่าน

by Big Brother, 大師兄, ต้าซือซยง

อะไรที่ไม่เคยเห็นก็จะได้เห็นที่นี่ ข้างเตาอุณหภูมิพันองศา
ความร้อนหรือ ความตายหรือ ไม่ใช่หรอก
สิ่งที่จะได้เฝ้ามองนับจากนี้คือเรื่องราวของ “ชีวิต” ต่างหาก

ชีวิตของ ต้าซือซยง เจ้าหน้าที่ประจำห้องเย็นถึงคราวพลิกผัน
เมื่อเขาต้องต้องย้ายมาประจำการที่เตาเผาศพในฌาปนสถาน
เฝ้ามองเปลวไฟเล็กๆ ลุกโชน ส่งผู้วายชนม์เดินทางสู่บ้านหลังใหม่
ฟังเสียงตะโกนบอก “ไฟมาแล้ว หนีเร็ว” ประสานเสียงร้องไห้ของคนที่ยังอยู่
เกิดเป็นเรื่องราวการพบ พราก จาก ตาย ที่ทั้งตลกร้าย จิกกัด แต่ลึกซึ้งสัมผัสหัวใจ
ชวนให้หันกลับมามองชีวิตเสียใหม่ด้วยความหมายที่ต่างไปจากเดิม

เรื่องจริงจากประสบการณ์ตรงข้างเตาที่สร้างแรงบันดาลใจให้นักอ่านทั่วไต้หวัน!

Genres: Ebooks, Fiction

284 pages, Paperback

Published September 11, 2025

Reviews

[purposeprose_ · Rating 5 out of 5]

This book made me tear up. A humorous and lighthearted book about a heavy topic - death. Death is often not about the individual who died but the people who are closest to them and how they react. The author was able to convey the different emotions one goes through when encountering death.

[LaiYi · Rating 4 out of 5]

大師兄當然還是大師兄,幽默又感性~
但感覺火葬場沒那麼多故事可聽,所以描寫沒那麼深入了....
但仍然是一本又輕鬆又沉重的書~

[Emma Yang · Rating 4 out of 5]

「對家屬來說，是一生一次的大事；但對我們來說，卻是每天都在上演的公事呀。」

《火來了，快跑》沒有過多華麗包裝的人生道理，但是每一篇都能激起我們對同一件事不一樣的想法與觀點：好比喪禮本身的形式該怎麼辦，該晉塔還是灑葬，這些想望說到底滿足的是逝者還是生者等等，都值得思量。

大師兄用詼諧直白的筆法，向我們描繪了一個又一個在火葬場經歷到的有笑有淚的故事，是本適合週末午後或平日閱讀的輕鬆小品。

而比起工具書或心靈語錄形式般的說道理，我想，透過這些小故事傳遞出來的能量反而更能觸及人心吧！

[Cadauline · Rating 5 out of 5]

Excellent book

I love this book and this author’s other books. The stories are so touching, full of philosophies, full of love and full of passion. Keep up and write more

[Bighead_Monster · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวชีวิตของทั้งคนตายและคนเป็น ในความร้อนและความตาย ในฌาปนสถานและพิธีการฌาปนกิจ พิธีของคนตายที่มีคนเป็นผู้จัดการ เล่าผ่านผู้ทำงานบริการผู้วายชนม์ที่ต้องพบกับหลากปัญหาของหลายครอบครัว อ่านเพลินสำราญเกินคาดได้มุมมองใหม่ ๆ รวมไปถึงแง่คิดดี ๆ
.
รวมเรื่องเล่าหลากหลายเรื่องราว ผ่านประสบการณ์ตรงของเจ้าหน้าที่ที่ทำงานหน้าเตาเผาศพในประเทศไต้หวัน ถ่ายทอดความเป็นจริงในเรื่องความตาย ให้บริการผู้เป็นผ่านผู้ตาย เล่าถึงทั้งการจัดเตรียมศพ กระบวนการเผา พิธีกรรมรวบรวมเถ้ากระดูก จัดเรียงเถ้าลงโถอัฐิ ไปจนการให้คำแนะนำต่าง ๆ แก่ญาติ

ตัวเล่มแบ่งเป็น2ภาค ทำงานในโซนเตาเผากับโซนห้องเย็นเก็บศพ ไปจนทำศูนย์อภิบาล สำนวนแปลดีมากแต่ละบทมีแค่2-3หน้าแต่เล่าได้อ่านเพลินจัด แถมยังได้ข้อคิดอีกเหมือนกินขนมชิ้นอร่อย ๆ ต้องกินอีก อยากรู้เรื่องราวที่เขาจะเล่า อยากรู้ว่าต้องเจอเรื่องราวอะไรอีก เอามาอีก(แม้จะเป็นเรื่องการเผาศพ)

เต็มไปด้วยเรื่องราวปัญหาและเหตุการณ์น่าสะเทือนใจมากมาย ทั้งการตายก่อนวัยอันควร ตายหนีปัญหา ทั้งแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ฆตต.รมควันกับลูกสาว บุคคลที่เหนื่อยล้าจากการดูแลคนชรา การทะเลาะกันของครอบครัว ฯลฯ ศพที่ต้องจัดการมีไปตั้งแต่เศรษฐียันคนยากไร้ ทหารผ่านศึก แรงงานต่างด้าวไปจนถึงศพทารก

คนอ่านจะได้เห็นบริบทสังคม-ครอบครัวของคนไต้หวัน ผู้เขียนเฝ้ามองและนำมาเล่าสู่กันฟัง(บางเรื่องก็ตกใจว่ามีงี้ด้วย) ซึ่งพิธีกรรมเหล่านี้คือส่วนหนึ่งของระเบียบทางสังคม คนที่ยังอยู่ก็ต้องสะสาง แต่จุดมุ่งหมายของพิธีกรรมเองก็ช่วยสมานแผลใจ เชื่อมสมานความตายของคนที่จากไปกับความเป็นของคนที่ยังอยู่

ภายใต้เรื่องราวเหล่านี้มีทั้งอารมณ์ขันและความเศร้าโศกผสมกันไป ซึ่งผู้เขียนเล่าสอดแทรกแนวคิดและชีวิตความเป็นมาของตนเองด้วย มีมุมมองที่ให้แง่คิดจากความจริงที่เห็นตรงหน้า เขียนเก่งถ่ายทอดเรื่องราวดี โทนการเล่าจัดว่าน่าติดตาม อ่านเพลินแฝงแง่คิดและมีอารมณ์ขัน(ในเวย์ที่ดีมีกาลเทศะต่อผู้วายชนม์นะ)

เล่มแห่งการแบ่งปันประสบการณ์ชีวิตผู้คน ได้ตกตะกอนทางใจ สำรวจความรู้สึกและชีวิตผ่านเหตุการณ์เหล่านี้ สะท้อนให้เห็นถึงความเปราะบางของชีวิตคน ได้ข้อฉุกคิดเกี่ยวกับชีวิตที่ว่าคนเราควรทะนุถนอมสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้ จัดว่าเป็นเล่มที่อ่านแล้วได้อะไรกลับมาเยอะทีเดียว เล่มที่ดี ได้ทั้งความเพลิดเพลินและได้ข้อคิด


วรรคที่ชอบ

- มีชีวิตก็ยังมีความหวัง ถ้าไม่อยู่จะรู้อนาคตได้อย่างไร

- ผู้อยู่ในเตาเผาหลุดพ้นจากโลกนี้ไปแล้ว ไร้ความปรารถนาใด ๆ แต่คนที่ยังอยู่กลับต้องดิ้นรนกระเสือกกระสนในสังคมต่อไป

[SimplyReads · Rating 3 out of 5]

Why is the phenomenon of funeral ritual exclusive to the human species? What makes human invent such practice? From a psychoanalytical standpoint, the very process of cremation and the ritual of gathering ashes can be interpreted as a desperate psychic attempt to suture the break that death introduces into our societal order. The point is that the funeral ritual aims to incorporate the trauma into social memory, making the impossible loss symbolically possible. However, what the novel vividly shows us is the fact that the residue—the irreducible ash—resists precisely this symbolic absorption. In this sense, the novel thus serves as a sharp psychoanalytic map, confirming that all the societal attempts to contain such trauma are doomed to fail.

In other words, death, from a philosophical perspective, transcends mere biological cessation; it functions as the ultimate manifestation of "The Lack" that fundamentally structures the human Subject. The protagonist's struggle to articulate the 'untold story' represents a desperate attempt to bring the pure, traumatic experience of absolute loss into the coherent logic of our social language. Yet, this endeavor ultimately highlights the insurmountable failure of language to contain or fully process death. The resulting tension is portrayed as a compulsive repetition, a painful oscillation within the domain of trauma—the extreme, destructive satisfaction inherent in confronting one's own annihilation.

[chapterly · Rating 4 out of 5]

เคยไหม แค่ได้ยินคำว่า “เตาเผา” ก็รู้สึกหนาววาบขึ้นมาในใจทันที?
แต่หนังสือเล่มนี้จะทำให้คุณเปลี่ยนความรู้สึกนั้นไปตลอดกาล

“เรื่องไม่เคยเล่าจากเตาเผาถึงเถ้าถ่าน” โดย Big Brother คือหนังสือที่พาเราเดินเข้าไปในพื้นที่ที่น้อยคนนักจะกล้าแตะ — โลกของความตาย ที่กลับเต็มไปด้วยชีวิตอย่างไม่น่าเชื่อ ไม่มีถ้อยคำสวยหรู ไม่มีบทเทศนา มีเพียงเรื่องเล่าจากคนที่เห็นการจากลาเกิดขึ้นทุกวัน แต่ยังคงพูดถึงมันด้วยน้ำเสียงอบอุ่นและซื่อตรง

Big Brother ถ่ายทอดประสบการณ์จากการทำงานในเตาเผาอย่างเรียบง่ายแต่ลึกซึ้ง แต่ละเรื่องเล่าคือบันทึกของ “การเดินทางครั้งสุดท้าย” ที่เต็มไปด้วยความรัก ความขัดแย้ง ความเงียบ และความคิดถึงที่ไม่ทันได้พูด บางตอนขำจนต้องยิ้ม บางตอนกลับจุกจนต้องกลั้นน้ำตา มันทำให้เราเห็นว่า แม้ในที่ที่ดูสิ้นสุดที่สุด ก็ยังมีเศษแสงของความเป็นมนุษย์ซ่อนอยู่เสมอ

สิ่งที่ทำให้เล่มนี้พิเศษ คือมันไม่ได้พยายามสอนหรือปลอบใจใครเลย แต่มันทำให้เรารู้เองว่า “การมีชีวิตอยู่” นั้นมีค่าแค่ไหน
เพราะเมื่ออ่านจบ เราอาจเริ่มถามตัวเองว่า ระหว่างที่ยังอยู่ เราได้รักใครมากพอแล้วหรือยัง?

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้พูดเรื่องความตายอย่างน่ากลัว แต่มันพูดเรื่อง “การมีชีวิตอยู่” อย่างลึกซึ้งที่สุดเท่าที่จะทำได้


น้องแชปเตอร์อยากแนะนำให้อ่านเล่มนี้มาก ๆ
เพราะมันจะทำให้เรามองความตายไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความเข้าใจ และกลับมามองชีวิตประจำวันด้วยหัวใจที่อบอุ่นขึ้นอีกนิดหนึ่ง หลังอ่านจบ คุณอาจเริ่มโอบกอดคนที่รักแน่นขึ้น พูดคำว่ารักโดยไม่ผัดวัน และใช้ชีวิตอย่างรู้คุณค่ากับทุกลมหายใจที่ยังอยู่.

[T.e. Lawrence · Rating 3 out of 5]

ในชีวิตมีความตาย ในความตายเราได้เห็นชีวิต
อ่านได้เพลินๆ เป็นเรื่องของชีวิตคนมากกว่า เทคนิควิธี เรื่องเฉพาะที่รู้กันเฉพาะคนทำอาชีพนี้อะไรแบบนั้น
ชีวิตที่ผ่านไปแล้ว กับชีวิตของคนที่ยังอยู่
ครอบครัวที่ขัดแย้งแย่งทรัพย์สมบัติคนตาย หรือแม้แต่แย่งอัฐิ, ศพคนที่รวย, ศพคนไร้ญาติ, ฆตต. ยกครัว เพราะไม่อยากทิ้งใครไว้ข้างหลัง, อุบัติเหตุ, บ้างก็แค่จำใจต้องมาส่งศพ มากกว่าจะเต็มใจ เพราะความหลังที่เจ็บปวดต่อกัน, แม้แต่ธรรมเนียมพิธีความเชื่อ ที่เหมือนห่วงผูกคนตายและเป็น ไม่ให้เป็นอิสระ ต่อกันซะที (ในทัศนคติเราอ่ะนะ)
หลายเรื่องก็เหมือนซำ้ซาก แต่อารมณ์ขันเล็กน้อยของคนเขียนก็ทำให้อ่านได้เพลินดี

[Tina · Rating 4 out of 5]

作者作為殯葬業從業者，人生豐富到每天都會看到各種人情冷暖和生命極度的脆弱，真的不需要咬文嚼字或者硬拗多深刻的哲學思考，簡單的敘述工作中人和事就能直擊到人心最柔軟的地方。

在火葬場工作，會直面各種死亡的可能性，生命痛苦到選擇自殺的，沒人送一個人走的，家人不和在靈前翻臉的，小孩子出意外白髮人送黑髮人的。即使壽終正寢，未亡人也總是會有無盡的悲慟和遺憾，真的很佩服作者能身處其中卻保持自己情緒的健康，一定是個很溫柔堅定的人吧。

人生天地間，若白駒之過隙，忽然而已。只好但願人長久，千里共嬋娟吧。

[Microbear · Rating 4 out of 5]

大師兄的文筆有進步。同樣產業，不同部門。跟一般上班族似乎沒什麼不同，但就像是二個不同世界。書中影約有提到這個產業之後的發展，在少子化的情況下，應該也不會有那麼多需求。道謝，道歉，道愛，道別，是我看這本書的一個重點。這四點，不管那一個都不容易。

[Bb5201314570 · Rating 3 out of 5]

燒的是逝去的人，過去的情，還有留下的念想
也許是最後一程了，沒那麼多DRAMA
還留著的多是一點點的遺憾 感念

沒有前二本那麼重擊，而是一絲絲漣漪

[Daisy Lin · Rating 2 out of 5]

預期以為會有很多感人或是令人鼻酸的人性樣貌，結果不是，用黑色幽默與超凡（離俗）的角度來看死亡的最後那段路，鬆鬆的就會把書看完，好想看了點什麼又好像沒有留下太多什麼

[Yu hana · Rating 4 out of 5]

第三本的大師兄從殯儀館調到火葬場，因為火葬場是葬禮的最後一環，沒有那麼多故事可以說，但看他講清火爐、封罐、撿骨那些跟火葬場有關的事還是很新奇，因為這些都是我們看不到或是只能看幾秒的部分。像是很多人都想在棺木裡放死者生前喜歡的東西或是家屬認爲他應該會喜歡的東西會讓工作人員很困擾，因為有些東西不可燃，可燃的燒完又很難撿骨。然後放棺木還不夠，還有人要放骨灰罐裡，本來放完剛好可以蓋起來，一放別的東西就把頭骨壓碎了囧 真的不要為難工作人員啦.......好需要知道的常識...

[Fene · Rating 4 out of 5]

《火來了，快跑》是大師兄繼《接體員》後的全新力作。這一次，故事不再圍繞著遺體接運和冷冰冰的冰庫，而是來到車水馬龍、熱炎炎的火葬場。

大師兄的寫作方式很詼諧幽默，可我讀了卻覺得心裡眼裡一陣陣的酸。在火葬場工作，聽起來好像很可怕，但更可怕的其實是人心百態。有些往生者沒有親屬來送，一把火燒了、骨頭一撿一裝，人生就算正式結束，一了百了。還有一些很諷刺的，就是往生者剛燒完，骨頭都還沒來得及冷卻，外邊的孝子孝孫已經爭得吵得不可開交。 更不堪的還有要求把父母的骨灰分裝，手足間從此再不相往來; 又或者兄弟間相互推託着誰把骨灰抱回家，省得日後自己還要麻煩祭拜等等。最讓我動容的，無非就是那些跪倒在火爐前，嘶聲力竭的對離開的人喊著最後的叨唸。

//生與死，在火葬場就是那麼容易區別。
活著的聲聲吶喊; 而死亡的，
就算他對你仍有再多思念，
也沒辦法說出口。//

這本書是一部輕鬆小品，大師兄寫出了各種光怪陸離的最後一程，同時也是家屬們對離開的人最後一點思念的方式。

我忌諱生死，但我不避談生死。我很常和媽媽討論生離死別，她已經交代好，她以後不需要任何儀式，把她捐了就好了。終究是要一把火燒掉的，與其搞那麼多花樣，還不如為社會做最後的一點貢獻。我不知道自己孝不孝順，但是父母是真的一天比一天老去、 而我能當女兒的日子也真的是過一天少一天。所以，趁著愛我的人、和我愛的人還在的時候，及時行愛。

//珍惜和身邊人相處的時刻，別等人走了，再用傷害自己的方式思念他。//

[Hiu Ying · Rating 5 out of 5]

漂書已記錄/漂出2022。