Jump to ratings and reviews
Rate this book

Pissing Women

Rate this book
Pissing Women ABISBOOK CHEERIO Publishing.

Paperback

Loading...
Loading...

About the author

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
8 (36%)
4 stars
7 (31%)
3 stars
5 (22%)
2 stars
2 (9%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
Profile Image for Nasty_reads.
126 reviews3 followers
January 15, 2026
I love women pissing as a political statement because I am a woman adjacent and I love to piss
Profile Image for isabella.
101 reviews
December 30, 2025
with this being so short and all the segments in such different styles it's hard to rate this. i was most interested by sophie duker and hettie judah's inputs, how this work grates up against class and race and its place in the art scene at the time. some other sections just seemed so pointless and stupid and at times verging on bioessentialist.
Profile Image for Tim Florian.
39 reviews
January 18, 2026
Pissing Women is Sophie Rickett’s series of women taking a piss in public. In this essay collection various artists (musician, poet, photographer, filmmaker, comedian) comment on the images.
This collection started off strong with shrewd thoughts on what it means for women to piss publicly. I really enjoyed Hettie Judah’s statement that the cityscape’s not built for women’s bodies and needs. As well as Patricia Nilsson’s analysis of how it is now acceptable for women to act like men in corporate situations, yet even then they are expected to conform and meet certain standards. Even when women adopt traditionally male behaviour and looks, they are not afforded the same freedom. She states that breaking taboos holds revolutionary potential.
Numerous authors explicitly included trans women in their essays. For this reason, it is particularly troubling that two of the essays (by Juno Calypso and Chila Burman with Darren Biabowe Barnes) were deeply cisnormative, reducing gender to the assumption that men have penises and women have vulvas.
Profile Image for Bram.
350 reviews
November 5, 2026
Vorig jaar zag ik dit boekje bij mijn favoriete boekhandel (Bijleveld) in de etalage liggen. Ik liep naar binnen en schafte het aan. De aantrekkelijke vormgeving en dito prijsstelling speelden een rol bij de aanschaf, maar belangrijker was dat ik mij de baanbrekende serie van Rickett plots herinnerde.
De oorspronkelijke serie bestaat uit drie foto’s die halverwege de jaren negentig werden tentoongesteld en in tijdschriften werden gepubliceerd (Vauxhall Bridge, 1995; Silvertown, 1995; Old Street, 1995). In 2023 publiceerde Climax Books een duur boek met die ultrakorte serie, aangevuld met een ruime selectie outtakes en testopnames. Online heette dat: ‘now published in its entirety […] for the first time’, maar dat is een beetje misleidend. De serie zelf bestaat niet ineens uit meer dan drie foto’s.
In de uitgave die ik heb (CHEERIO Publishing, 2025) zijn die outtakes (een soort deleted scenes) en testopnames eveneens te vinden, maar krijgen de drie oorspronkelijke foto’s de meeste ruimte. Zo hoort het ook, want dat zijn de foto’s die in de jaren negentig de wereld overgingen.
Door het boekje heen staan tien prettig korte stukken, geschreven in reactie op de foto’s. Die beknoptheid werkt goed, want zo word je als lezer niet overspoeld met ideeën. Beschouwende stukken en creatieve reacties wisselen elkaar af. Het boekje sluit af met een informatief gesprek met Rickett (het tiende stuk). Dat vond ik een hoogtepunt.
Dan de foto’s (ik beperk mij tot de oorspronkelijke serie). Op elk van de drie foto’s staat een jonge vrouw staand te plassen in nachtelijk Londen. De foto’s zijn zwart-wit en de stijl is documentaire-achtig. De vrouwen zijn uitgedost als zakenvrouw en staan onbeschaamd en met een uitgestreken gezicht, hun rok opgetrokken, hun business te doen. Als een vorm van rebellie, de status quo bevragend, een geurvlag plantend in een mannelijke omgeving (zoals het financial district). Een krachtige protestplas.
Ik vind het een hele sterke serie, vooral omdat het niet zomaar foto’s van plassende vrouwen zijn (dan was het niet aan mij besteed geweest). Rickett en haar vriendinnen (de vrouw op de foto op Vauxhall Bridge is Rickett zelf) zijn duidelijk verkleed; ‘corporate drag’ noemt Hetty Judah het in haar bijdrage. Je kijkt dus naar een performance (het plassen is overigens echt), met naar mijn idee een satirisch randje.
Het moet bevrijdend hebben gevoeld voor deze jonge vrouwen (Rickett was midden twintig), maar vast ook belangrijk en leuk. Rickett: ‘[…] we were a group of friends hanging out, making art.’ (p. 122) Dat de foto’s uiteindelijk zo’n impact zouden hebben, konden ze tijdens die – volgens mij toch redelijk onbezonnen – nachtelijke sessies onmogelijk voorzien. Het geeft de foto’s een naïeve ondertoon (kijk maar naar die jonge gezichten): het zijn plassende hemelbestormers.
In het gesprek vertelt Rickett hoe ze destijds tegen de verkleedpartij aankeek en hoe ze die nu ziet: ‘The shoes we were wearing in the series were samples, lent by Nicky Lawler. At the time, we imagined that the suit I’m wearing on Vauxhall Bridge looked like Vivienne Westwood, but it resolutely was not. More like £2 from a charity shop, and full of moth holes – a 25-year old’s understanding of corporate attire, basically. A little bit off.’ (p. 121) En dat – en nog veel meer – zit allemaal in die foto’s.
Nog een laatste citaat, uit de bijdrage van comedian Sophie Duker, gewoon omdat ik het ermee eens ben: ‘This joyful revival of Pissing Women makes me think – where next? Which lines will be crossed and imaginations expanded when our trans siblings photograph themselves pissing? Will we soon see black, fat, disabled and divergent bodies weeing on white, mainstream gallery walls? I hope so. // To grossly paraphrase Maya Angelou: no one of us can pee till everybody can pee.’ (p. 85) Punt.
Profile Image for Theo.
124 reviews1 follower
October 12, 2026
CN Pipi machen

Es gibt diese weltsichtverschiebende Momente. Der Moment, in dem mir damals eine Freundin erklärt hat, dass einen eine VuIva anatomisch nicht davon abhält, im Stehen zu pinkeln und man einfach nur üben muss - genau, wie das Menschen mit anderen GenitaIien auch als Kleinkinder tun - war definitiv ein kleines mentales Erdbeben, für das ich ihr auf ewig dankbar bin. Der Tipp, in der Dusche zu üben und ordentlich Hand anzulegen, hörte sich aber auch nicht minder relevant an.

Die Arbeiten der Künstlerin Sophy Rickett sind 5 Sterne. Die Beiträge waren sehr unterschiedliche Auseinandersetzungen mit dem Thema. Ich hätte mir erhofft, vielleicht mehr aktuelle intersektionale feministische Einordnungen, Fragen zu Klassismus und Privilegien (urinary leash), Informationen zur Gesetzeslage zum Urinieren in der Öffentlichkeit, oder Gedanken zu Infektionsrisiko und Umweltverschmutzung oder sogar eine Anleitung mit Tipps zu finden - nicht nur Gefühle und überraschte Reaktionen der Beitragenden (“how can they actually do that?! I can’t get over this” über mehrere Seiten).

Es ist trotzdem relevant und regt zum Nachdenken und diskutieren an.
Profile Image for Lucy Figs.
3 reviews
August 25, 2026
Love Sophy Ricketts work so much!! Some of these responses didn’t really say much though tbh.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews