Heerlijk is het als Arthur Japin over toneel schrijft! Zijn levenslust en schrijflust spatten dan van de pagina's, zo ook in het Literaire Juweeltje 'Zeep'. Hierin vermengt de auteur, wiens carriere op de planken begon, vaardig een Grieks drama met een hedendaagse tragedie. Op fraaie wijze laat hij de grenzen tussen de genres vervagen.
Dit boekje gekocht om eens wat van Japin te lezen onder het motto "liever beginnen met een kort verhaal dan direct in het diepe springen met een dikke roman". Het verhaal laat me warm noch koud. Het is vlot geschreven, maar de verhaallijn heeft weinig om het lijf en de "twist" zie je van mijlen ver al aankomen. Misschien is Japin sterker als hij meer pagina's heeft om zijn verhaal en personages uit te diepen, maar dit korte verhaal slaat voor mij de plank mis. Als dit is wat Japin in zijn mars heeft, ben ik niet echt onder de indruk.
Ik ben vergeten of dit onderdeel is van een groter verhaal, maar ik was er hoe dan ook geen fan van. De schrijfstijl van Arthur Japin sluit nog steeds niet lekker bij mijn taalgevoel aan, en de wil om dit verhaal te linken aan oude Griekse verhalen ligt er net iets te dik bovenop. Daar komt dan nog bij dat de personages eigenlijk verdomd irritant zijn...
Dit al vrij oud verhaal is voor mij één van de minst interessante Japins. Het tekent een actrice die net zoals Japin zelf in een soap meespeelt, maar helaas is de stijl waarin hij dit doet ook die van een soap. Positief bekeken kan je ook zeggen, kijkend naar recenter werk van hem: hij heeft een lange weg afgelegd.