What do you think?
Rate this book
Welkom in onze duisternis: Wanneer je bovennatuurlijke gave een nachtmerrie ontketent
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
196 pages, Paperback
First published October 4, 2024
3 people want to read
About the author
Elke Emmermann
3 booksElke Emmermann (1986) behaalde in 2010 haar masterdiploma Vertaler-Tolk voor de talen Nederlands, Frans, Russisch en Chinees. Ze vond desondanks niet echt een bevredigende baan en bleef maar het gevoel hebben dat ze hier was om iets specifieks te doen, hoewel ze niet wist wat.
Toen ze in 2023 geveld werd door een burn-out en gedwongen werd om stilte en rust op te zoeken, begon ze steeds meer haar eigen essentie te herontdekken. Ze herinnerde zich weer dat ze als kind al heel graag schreef. Ook verschillende mensen uit haar omgeving hadden haar al verteld dat ze een echt schrijftalent had, en dus besloot ze haar eerste fictieboek te schrijven. Schrijven voelde als thuiskomen voor haar en Welkom in onze duisternis is daar het resultaat van.
Toen ze in 2023 geveld werd door een burn-out en gedwongen werd om stilte en rust op te zoeken, begon ze steeds meer haar eigen essentie te herontdekken. Ze herinnerde zich weer dat ze als kind al heel graag schreef. Ook verschillende mensen uit haar omgeving hadden haar al verteld dat ze een echt schrijftalent had, en dus besloot ze haar eerste fictieboek te schrijven. Schrijven voelde als thuiskomen voor haar en Welkom in onze duisternis is daar het resultaat van.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
December 30, 2025
✨️ Review Tijd ✨️ blogtour
Vandaag is het mijn dag voor mijn recensie van ' Welkom in onze duisternis ' van Elke Emmermann.
Het is een bovennatuurlijke thriller.
Het verhaal gaat over Grace en zij ziet zwarte vlekken in mensen zijn aura. Als ze de vlekken ziet bij iemand, dan betekent dat ze binnenkort dood gaan.
Op een gegeven moment ziet ze zwarte vlekken in haar man zijn aura. En zo begint haar zoektocht om haar man te redden.
Maar daar stuit ze op wat gevoelig informatie...
Calista is een 19 jarig meisje met visioenen. Zij wordt abrupt ontvoerd en wordt wakker in een gebouw met allemaal cellen. En ze is niet de enige daar...
Wat moeten die mannen toch van haar?
Lukt het haar om te ontsnappen?
Kan Grace achter de waarheid komen?
En kan ze haar man redden?
Allereerst wil ik zeggen dat het verhaal zelf heel erg spannend was! Heb het in 2 avonden uitgelezen.
En als ik alleen naar het verhaal zou kijken zou ik het 4,5 sterren geven..
MAAR.. voor mij waren er teveel Vlaamse woorden/zinnen die wij hier in Nederland niet gebruiken. Dat haalde me eruit.
Ook de dubbele zinnen die er werden beschreven met dezelfde woorden maar net iets anders. Bijv.:
Pietje ging linksaf. En de volgende zin of paar zinnen later was het; Pietje ging links.
Dat vond ik jammer en onnodig.
Dus mijn sterrenrating voor alles bij elkaar is 3,5. Alsnog een zeer goede rating.
Dus als je daar overheen kan kijken en even een lekker spannend verhaal wilt lezen waardoor je op het puntje van je stoel zit, raad ik je dit boek zeer zeker aan!
Dankjewel Elke Emmermann dat ik dit boek mocht lezen voor de blogtour.
Vandaag is het mijn dag voor mijn recensie van ' Welkom in onze duisternis ' van Elke Emmermann.
Het is een bovennatuurlijke thriller.
Het verhaal gaat over Grace en zij ziet zwarte vlekken in mensen zijn aura. Als ze de vlekken ziet bij iemand, dan betekent dat ze binnenkort dood gaan.
Op een gegeven moment ziet ze zwarte vlekken in haar man zijn aura. En zo begint haar zoektocht om haar man te redden.
Maar daar stuit ze op wat gevoelig informatie...
Calista is een 19 jarig meisje met visioenen. Zij wordt abrupt ontvoerd en wordt wakker in een gebouw met allemaal cellen. En ze is niet de enige daar...
Wat moeten die mannen toch van haar?
Lukt het haar om te ontsnappen?
Kan Grace achter de waarheid komen?
En kan ze haar man redden?
Allereerst wil ik zeggen dat het verhaal zelf heel erg spannend was! Heb het in 2 avonden uitgelezen.
En als ik alleen naar het verhaal zou kijken zou ik het 4,5 sterren geven..
MAAR.. voor mij waren er teveel Vlaamse woorden/zinnen die wij hier in Nederland niet gebruiken. Dat haalde me eruit.
Ook de dubbele zinnen die er werden beschreven met dezelfde woorden maar net iets anders. Bijv.:
Pietje ging linksaf. En de volgende zin of paar zinnen later was het; Pietje ging links.
Dat vond ik jammer en onnodig.
Dus mijn sterrenrating voor alles bij elkaar is 3,5. Alsnog een zeer goede rating.
Dus als je daar overheen kan kijken en even een lekker spannend verhaal wilt lezen waardoor je op het puntje van je stoel zit, raad ik je dit boek zeer zeker aan!
Dankjewel Elke Emmermann dat ik dit boek mocht lezen voor de blogtour.
November 13, 2025
2,5 ⭐
‘Twee vrouwen, één gave – en een schaduw die steeds dichterbij komt.’
Elke Emmermann studeerde Vertaler-Tolk in maar liefst vier talen: Nederlands, Frans, Russisch en Chinees. Na een burn-out in 2023 herontdekte ze haar liefde voor schrijven, iets wat voor haar voelde als thuiskomen. Nu maakt ze haar romandebuut met ‘Welkom in onze duisternis’, een thriller met een vleugje bovennatuurlijke spanning.
In dit verhaal volgen we twee vrouwen die allebei een bijzondere gave hebben. Grace ziet bij mensen die de dood naderen een zwarte aura. Calista, negentien jaar, wordt al jaren geplaagd door dromen en visioenen. Wanneer zij wordt ontvoerd en opgesloten in een faciliteit waar duistere praktijken plaatsvinden, kruisen hun paden zich op een onverwachte manier.
Het uitgangspunt van dit verhaal is sterk en origineel, maar de uitwerking blijft wat achter. De schrijfstijl is uitgebreid en soms wat onrustig, waardoor de vaart regelmatig verloren gaat. Bepaalde zaken worden dubbel verteld, zoals wanneer Calista eerst wordt beschreven als zes jaar oud met een broer van twaalf, en even later staat dat Sven zes jaar ouder is dan zij. Het zijn kleine details, maar ze halen de lezer soms uit het verhaal. Het duurt bovendien even voordat het verhaal echt op gang komt, en wanneer dat gebeurt, gaat het juist weer erg snel. Het einde voelt daardoor afgeraffeld, alsof er nog meer verteld had kunnen worden.
De personages blijven op afstand, waardoor het lastig is om echt met hen mee te leven. Jammer, want de gaven van Grace en Calista hadden juist veel ruimte geboden voor emotie en psychologische diepgang. De afwisseling tussen de twee perspectieven zorgt wel voor variatie en houdt het verhaal in beweging, maar niet alles komt even overtuigend over.
De duistere sfeer en het idee achter het boek spreken zeker aan, maar de balans tussen spanning, mysterie en karakterontwikkeling is nog niet helemaal gevonden. Het open einde laat ruimte voor een vervolg, maar laat ook het gevoel achter dat er iets ontbreekt.
Een debuut met een interessant idee en een vleugje duisternis, maar dat niet helemaal weet te overtuigen.
Hartelijk dank aan Boekscout en Elke Emmermann voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar, zodat ik mijn eigen, onafhankelijke mening over het boek kon geven.
‘Twee vrouwen, één gave – en een schaduw die steeds dichterbij komt.’
Elke Emmermann studeerde Vertaler-Tolk in maar liefst vier talen: Nederlands, Frans, Russisch en Chinees. Na een burn-out in 2023 herontdekte ze haar liefde voor schrijven, iets wat voor haar voelde als thuiskomen. Nu maakt ze haar romandebuut met ‘Welkom in onze duisternis’, een thriller met een vleugje bovennatuurlijke spanning.
In dit verhaal volgen we twee vrouwen die allebei een bijzondere gave hebben. Grace ziet bij mensen die de dood naderen een zwarte aura. Calista, negentien jaar, wordt al jaren geplaagd door dromen en visioenen. Wanneer zij wordt ontvoerd en opgesloten in een faciliteit waar duistere praktijken plaatsvinden, kruisen hun paden zich op een onverwachte manier.
Het uitgangspunt van dit verhaal is sterk en origineel, maar de uitwerking blijft wat achter. De schrijfstijl is uitgebreid en soms wat onrustig, waardoor de vaart regelmatig verloren gaat. Bepaalde zaken worden dubbel verteld, zoals wanneer Calista eerst wordt beschreven als zes jaar oud met een broer van twaalf, en even later staat dat Sven zes jaar ouder is dan zij. Het zijn kleine details, maar ze halen de lezer soms uit het verhaal. Het duurt bovendien even voordat het verhaal echt op gang komt, en wanneer dat gebeurt, gaat het juist weer erg snel. Het einde voelt daardoor afgeraffeld, alsof er nog meer verteld had kunnen worden.
De personages blijven op afstand, waardoor het lastig is om echt met hen mee te leven. Jammer, want de gaven van Grace en Calista hadden juist veel ruimte geboden voor emotie en psychologische diepgang. De afwisseling tussen de twee perspectieven zorgt wel voor variatie en houdt het verhaal in beweging, maar niet alles komt even overtuigend over.
De duistere sfeer en het idee achter het boek spreken zeker aan, maar de balans tussen spanning, mysterie en karakterontwikkeling is nog niet helemaal gevonden. Het open einde laat ruimte voor een vervolg, maar laat ook het gevoel achter dat er iets ontbreekt.
Een debuut met een interessant idee en een vleugje duisternis, maar dat niet helemaal weet te overtuigen.
Hartelijk dank aan Boekscout en Elke Emmermann voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar, zodat ik mijn eigen, onafhankelijke mening over het boek kon geven.
November 29, 2025
Elke Emmermann plaatste een post op Instagram voor de blogtour van haar eerste boek en ik moest me meteen aanmelden. De cover en het verhaal spraken me enorm aan, maar vielen tegelijkertijd enigszins buiten mijn normale genre (thriller). Ook dit boek is een thriller, maar dan met paranormale elementen, wat voor mij compleet nieuw en onbekend was. Ik vind het zelf altijd leuk om boeken van nieuwe auteurs te lezen. Ik weet zelf heel goed dat deze boeken me niet altijd ook goed liggen en dat er in het begin ook vaak dingen zijn die misschien anders kunnen. Maar dat hele feit maakt het juist extra leuk om deze boeken te lezen. De blogtours geven wat aandacht aan het boek, maar creëren ook een moment van feedback voor de auteur, wat diegene verder kan helpen in zijn reis van het schrijven. Gelukkig had Elke nog een plekje vrij in de blogtour en nog meer gelukkig was er iemand die met mij wilde wisselen in de blogtour toen het bij mij weer eens allemaal wat anders liep dan de bedoeling was.
Als allereerste wil ik Elke bedanken dat ik mee mocht doen aan de blogtour, kennis mocht maken met haar schrijfstijl en haar ideeën. Ik vond het heel leuk om in zo'n grote groep van bookstagrammers te zitten en wil daar ook echt bij vermelden dat iedereen, inclusief Elke zelf, heel fijn contact hebben geboden tijdens deze blogtour. Deze mensen zijn allemaal zo lief en warm en het gebeurt niet vaak dat er ook een groep gemaakt wordt voor de blogtour waarin iedereen zijn posts kan delen, vragen kan stellen en dat de auteur zelf ook zo actief betrokken is bij alles. het was echt een hele leuke ervaring en eigenlijk alleen daarom zou ik het zo weer doen. Dus Elke en alle betrokken bookstagrammers: Bedankt!
Dan over het boek "Welkom in onze duisternis". Voor mij waren al heel aantal mensen aan de beurt voor de blogtour. Het was erg leuk om hun recensies te lezen en hun enthousiasme te zien. Dit betekent bij mij echter wel dat mijn verwachtingen hoog zijn. Dit is ook precies waarom ik geen 'hype' boeken lees, want alle meningen dragen wel bij aan hoe ik het boek zelf ervaar. Ik ging (behalve dan met al het enthousiasme in mijn achterhoofd) zonder verwachtingen het boek in. Ik had echt geen idee wat ik kon verwachten.
De cover vind ik zelf een plaatje. Hij is donker en duister en de mooie vlinder maakt de cover compleet. Zo ongeveer alles met een vlinder maakt iets al mooi in mijn ogen, dus hier mag je zelf je oordeel over vellen, maar ik vind de cover mooi en mysterieus. De titel is ook interessant en wekt je interesse. Vaak heeft de titel iets met het verhaal te maken en deze titel gaf mij het gevoel dat er een stukje mentale gezondheid in het boek zat, naast het bovennatuurlijk thriller element.
De schrijfstijl van Elke is voor mij anders dan wat ik gewend ben. Elke is een Vlaamse auteur en dat lees je erg terug in haar boek. Voor sommige mensen was dit leuk, leerzaam en interessant. Echt merk ik, net als in het Engels, dat ik het moeilijker vond om in het verhaal te komen, omdat ik gewoon viel over de taal. Het is niet dat ik het verhaal niet begreep, of de woorden niet snapte. het is voor mij meer dat het me in dit geval gewoon niet zo ligt en minder het verhaal in trekt. Ook hadden heel veel woorden een - ertussen, op plekken waar dat normaalgesproken niet nodig is. Ik durf niet te zeggen of dat in het Vlaams normaal is, maar voor mij was het eigenlijk een beetje storend. Het boek las verder wel makkelijk weg en lekker door.
De personages waren interessant. Calista en Grace hebben beide een 'gave'. En deze gaves brengen de nodige problemen met zich mee, zoals duidelijk wordt door het verhaal heen. Het was mooi om te zien hoe zij hier beiden op hun eigen manier mee omgingen. Elke heeft heel erg haar best gedaan om de karakters diepgang te geven. Echter merkte ik wel dat sommige informatie compleet uit het niets kwam of op een moment dat het voor mij niet logisch was om het ineens toe te voegen.
Qua verhaal was het een leuk en interessant verhaal om te lezen. Heel anders dan wat ik gewend ben. Je leest vanuit verschillende perspectieven en dat maakt dat je meerdere kanten van het verhaal ziet en er mooi wordt toegewerkt naar een hoogtepunt. Ook hier merkte ik wel dat het soms wat veel werd. Er werden heel veel gebeurtenissen en details toegevoegd om het verhaal diepgang te geven, maar tegelijkertijd was het moeilijk om ook de impact te voelen en mee te voelen met de karakters, waardoor het ondanks alle (echt wel heftige) gebeurtenissen, wat oppervlakkig bleef. Het begin van het verhaal vond ik niet meteen trekkend. Ik had de informatie van de omslag en hierdoor wist ik wat er nog moest komen, maar ik vond zelf dat als ik de omslag niet had gelezen, ik me aan het begin niet echt aangetrokken voelde om verder te lezen. Later kwam dit wat beter op gang.
Het bovennatuurlijke element was wel heel erg leuk, heel vernieuwend, voor mij althans. Het feit dat de lijntjes kort gehouden worden, waardoor iedereen uiteindelijk bij elkaar komt, was ook erg goed gedaan. Het is net alsof er een web gesponnen wordt en je steeds wat dichterbij de ontknoping komt.
Zelf merkte ik wel dat het verhaal voor mij vrij voorspelbaar was als het ging om wat er gaande was en wie erachter zat. Het enige wat ik echt absoluut niet aan zag komen was het einde van het verhaal. En die wil ik dus ook even specifiek benoemen. Ik denk dat het laatste stuk van het boek bij mij het meeste is bijgebleven. In dit stuk was de spanning voelbaar, kwam er impact om de hoek kijken en het was zo goed geschreven, dat als het hele boek zo was geschreven, ik denk ik heel anders naar het verhaal had gekeken.
Voor mij was het verhaal interessant, maar het was geen verhaal dat me heel erg zou bijblijven en ook een verhaal dat van mij wat meer de tijd had mogen nemen om belangrijke gebeurtenissen ruimte te geven. Er had meer gevoel aan vast mogen zitten, meer diepgang, maar dan zonder alle extra gebeurtenissen.
Voor mij persoonlijk was het een wat minder boek, maar ik heb wel de potentie gezien en ik hoop ook zeker dat Elke lekker doorgaat met schrijven. Ik ben heel erg benieuwd wat ze nog meer aan verhalen kan schrijven en hoe ze zich ontwikkelt.
Voor mij krijgt 'Welkom in onze duisternis' 2,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
Als allereerste wil ik Elke bedanken dat ik mee mocht doen aan de blogtour, kennis mocht maken met haar schrijfstijl en haar ideeën. Ik vond het heel leuk om in zo'n grote groep van bookstagrammers te zitten en wil daar ook echt bij vermelden dat iedereen, inclusief Elke zelf, heel fijn contact hebben geboden tijdens deze blogtour. Deze mensen zijn allemaal zo lief en warm en het gebeurt niet vaak dat er ook een groep gemaakt wordt voor de blogtour waarin iedereen zijn posts kan delen, vragen kan stellen en dat de auteur zelf ook zo actief betrokken is bij alles. het was echt een hele leuke ervaring en eigenlijk alleen daarom zou ik het zo weer doen. Dus Elke en alle betrokken bookstagrammers: Bedankt!
Dan over het boek "Welkom in onze duisternis". Voor mij waren al heel aantal mensen aan de beurt voor de blogtour. Het was erg leuk om hun recensies te lezen en hun enthousiasme te zien. Dit betekent bij mij echter wel dat mijn verwachtingen hoog zijn. Dit is ook precies waarom ik geen 'hype' boeken lees, want alle meningen dragen wel bij aan hoe ik het boek zelf ervaar. Ik ging (behalve dan met al het enthousiasme in mijn achterhoofd) zonder verwachtingen het boek in. Ik had echt geen idee wat ik kon verwachten.
De cover vind ik zelf een plaatje. Hij is donker en duister en de mooie vlinder maakt de cover compleet. Zo ongeveer alles met een vlinder maakt iets al mooi in mijn ogen, dus hier mag je zelf je oordeel over vellen, maar ik vind de cover mooi en mysterieus. De titel is ook interessant en wekt je interesse. Vaak heeft de titel iets met het verhaal te maken en deze titel gaf mij het gevoel dat er een stukje mentale gezondheid in het boek zat, naast het bovennatuurlijk thriller element.
De schrijfstijl van Elke is voor mij anders dan wat ik gewend ben. Elke is een Vlaamse auteur en dat lees je erg terug in haar boek. Voor sommige mensen was dit leuk, leerzaam en interessant. Echt merk ik, net als in het Engels, dat ik het moeilijker vond om in het verhaal te komen, omdat ik gewoon viel over de taal. Het is niet dat ik het verhaal niet begreep, of de woorden niet snapte. het is voor mij meer dat het me in dit geval gewoon niet zo ligt en minder het verhaal in trekt. Ook hadden heel veel woorden een - ertussen, op plekken waar dat normaalgesproken niet nodig is. Ik durf niet te zeggen of dat in het Vlaams normaal is, maar voor mij was het eigenlijk een beetje storend. Het boek las verder wel makkelijk weg en lekker door.
De personages waren interessant. Calista en Grace hebben beide een 'gave'. En deze gaves brengen de nodige problemen met zich mee, zoals duidelijk wordt door het verhaal heen. Het was mooi om te zien hoe zij hier beiden op hun eigen manier mee omgingen. Elke heeft heel erg haar best gedaan om de karakters diepgang te geven. Echter merkte ik wel dat sommige informatie compleet uit het niets kwam of op een moment dat het voor mij niet logisch was om het ineens toe te voegen.
Qua verhaal was het een leuk en interessant verhaal om te lezen. Heel anders dan wat ik gewend ben. Je leest vanuit verschillende perspectieven en dat maakt dat je meerdere kanten van het verhaal ziet en er mooi wordt toegewerkt naar een hoogtepunt. Ook hier merkte ik wel dat het soms wat veel werd. Er werden heel veel gebeurtenissen en details toegevoegd om het verhaal diepgang te geven, maar tegelijkertijd was het moeilijk om ook de impact te voelen en mee te voelen met de karakters, waardoor het ondanks alle (echt wel heftige) gebeurtenissen, wat oppervlakkig bleef. Het begin van het verhaal vond ik niet meteen trekkend. Ik had de informatie van de omslag en hierdoor wist ik wat er nog moest komen, maar ik vond zelf dat als ik de omslag niet had gelezen, ik me aan het begin niet echt aangetrokken voelde om verder te lezen. Later kwam dit wat beter op gang.
Het bovennatuurlijke element was wel heel erg leuk, heel vernieuwend, voor mij althans. Het feit dat de lijntjes kort gehouden worden, waardoor iedereen uiteindelijk bij elkaar komt, was ook erg goed gedaan. Het is net alsof er een web gesponnen wordt en je steeds wat dichterbij de ontknoping komt.
Zelf merkte ik wel dat het verhaal voor mij vrij voorspelbaar was als het ging om wat er gaande was en wie erachter zat. Het enige wat ik echt absoluut niet aan zag komen was het einde van het verhaal. En die wil ik dus ook even specifiek benoemen. Ik denk dat het laatste stuk van het boek bij mij het meeste is bijgebleven. In dit stuk was de spanning voelbaar, kwam er impact om de hoek kijken en het was zo goed geschreven, dat als het hele boek zo was geschreven, ik denk ik heel anders naar het verhaal had gekeken.
Voor mij was het verhaal interessant, maar het was geen verhaal dat me heel erg zou bijblijven en ook een verhaal dat van mij wat meer de tijd had mogen nemen om belangrijke gebeurtenissen ruimte te geven. Er had meer gevoel aan vast mogen zitten, meer diepgang, maar dan zonder alle extra gebeurtenissen.
Voor mij persoonlijk was het een wat minder boek, maar ik heb wel de potentie gezien en ik hoop ook zeker dat Elke lekker doorgaat met schrijven. Ik ben heel erg benieuwd wat ze nog meer aan verhalen kan schrijven en hoe ze zich ontwikkelt.
Voor mij krijgt 'Welkom in onze duisternis' 2,75 sterren!
~ Live Your Life Reading
December 9, 2025
“Het zijn de onverwachte wendingen die ons doen beseffen hoe kostbaar de tijd is, en hoe belangrijk het is om de momenten te koesteren.”
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat niets is wat het lijkt en wie er nog te vertrouwen is. Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd . Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze ooit had durven dromen.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
Wat was dit verhaal spannend, wauw! Ik heb hem bijna in 1 ruk uitgelezen, zo erg werd ik er in mee gezogen. De hoofdpersonages Grace en Calista worden goed en sterk opgebouwd en ze hebben een speciaal plekje in mijn hart. De worldbuilding is ook heel goed gedaan, heel realistisch, alsof het zich 3 straten verder zou kunnen afspelen. Het is wel duidelijk dat de auteur Vlaams is en ja het viel mij wel op maar het trok mij niet uit het verhaal. Er zitten ook plottwists in, sommige zie je wel aankomen maar een aantal ook niet en die waren echt mindblowing.
Dit boek krijgt van mij 4 sterren, ik vond het zo origineel en spannend geschreven. Ben je fan van Karin slaughter meets Stephen King thrillers dan is dit echt een boek voor jou.
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat niets is wat het lijkt en wie er nog te vertrouwen is. Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd . Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze ooit had durven dromen.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
Wat was dit verhaal spannend, wauw! Ik heb hem bijna in 1 ruk uitgelezen, zo erg werd ik er in mee gezogen. De hoofdpersonages Grace en Calista worden goed en sterk opgebouwd en ze hebben een speciaal plekje in mijn hart. De worldbuilding is ook heel goed gedaan, heel realistisch, alsof het zich 3 straten verder zou kunnen afspelen. Het is wel duidelijk dat de auteur Vlaams is en ja het viel mij wel op maar het trok mij niet uit het verhaal. Er zitten ook plottwists in, sommige zie je wel aankomen maar een aantal ook niet en die waren echt mindblowing.
Dit boek krijgt van mij 4 sterren, ik vond het zo origineel en spannend geschreven. Ben je fan van Karin slaughter meets Stephen King thrillers dan is dit echt een boek voor jou.
November 2, 2025
Grace heeft een gave, ze ziet een zwarte vlek in iemands aura wanneer deze persoon gaat overlijden. Calista krijgt visioenen en heeft nachtmerries met voorspellende inhoud.
Wanneer Calista ontvoerd wordt, komen de verhalen van beide vrouwen samen tot een een ijzingwekkende thriller.
‘Welkom in onze duisternis’ wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, dat van Grace en Calista, maar ook dat van Calista’s broer Sven, haar psycholoog Julie en de inspecteur verantwoordelijk voor het onderzoek naar de ontvoering van Calista. We leren Calista kennen door hoofdstukken die zich afspelen in het verleden en langzaam naar het heden trekken.
Sommige onderdelen van het verhaal worden vanuit verschillende perspectieven verteld, dus het is wel even extra opletten en de datums die bovenaan elk hoofdstuk staan goed onthouden.
Los daarvan is het een spannende thriller, met kleine stukjes sci-fi, die je maar moeilijk aan de kant kan leggen (ik las hem uit op 2 dagen). En dan dat einde! Mijn haar komt nog overeind als ik aan die laatste paragraaf denk…
Wanneer Calista ontvoerd wordt, komen de verhalen van beide vrouwen samen tot een een ijzingwekkende thriller.
‘Welkom in onze duisternis’ wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, dat van Grace en Calista, maar ook dat van Calista’s broer Sven, haar psycholoog Julie en de inspecteur verantwoordelijk voor het onderzoek naar de ontvoering van Calista. We leren Calista kennen door hoofdstukken die zich afspelen in het verleden en langzaam naar het heden trekken.
Sommige onderdelen van het verhaal worden vanuit verschillende perspectieven verteld, dus het is wel even extra opletten en de datums die bovenaan elk hoofdstuk staan goed onthouden.
Los daarvan is het een spannende thriller, met kleine stukjes sci-fi, die je maar moeilijk aan de kant kan leggen (ik las hem uit op 2 dagen). En dan dat einde! Mijn haar komt nog overeind als ik aan die laatste paragraaf denk…
September 14, 2025
In het boek volg je twee verhaallijnen, namelijk die van Grace en Calista. Beide beschikken ze over een bepaalde gave die zich bij de één net iets anders uit dan bij de ander. Wat ze gemeen hebben is dat de gave bij beide te maken heeft met de dood. Creepy!
De schrijfstijl van Elke vond ik echt heerlijk. Wat schrijf jij mooi en wat kan je dingen goed op papier zetten. Dus ik was blij verrast toen ik het eerste hoofdstuk las. Het verhaal vond ik origineel en goed gevonden. De karakters waren goed neergezet. Ik moet wel zeggen dat ik in het verhaal net een klein beetje verdieping miste. Er was net niet genoeg tijd om een band met de karakters op te bouwen en de spanning er iets meer uit te slepen. Misschien komt dat ook omdat het verhaal relatief kort was (196 bladzijde).
Dit boek is zeker een aanrader! Ik ben ook erg benieuwd naar de nieuwe verhalen die je gaat schrijven. Ik geef dit boek tussen de 3,5 en 4 ⭐️!
De schrijfstijl van Elke vond ik echt heerlijk. Wat schrijf jij mooi en wat kan je dingen goed op papier zetten. Dus ik was blij verrast toen ik het eerste hoofdstuk las. Het verhaal vond ik origineel en goed gevonden. De karakters waren goed neergezet. Ik moet wel zeggen dat ik in het verhaal net een klein beetje verdieping miste. Er was net niet genoeg tijd om een band met de karakters op te bouwen en de spanning er iets meer uit te slepen. Misschien komt dat ook omdat het verhaal relatief kort was (196 bladzijde).
Dit boek is zeker een aanrader! Ik ben ook erg benieuwd naar de nieuwe verhalen die je gaat schrijven. Ik geef dit boek tussen de 3,5 en 4 ⭐️!
November 1, 2025
wauw wat een boek! Wat een einde. van begin tot eind spannend!
December 23, 2025
Recensie van:
Welkom in onze duisternis
Auteur :
Elke Emmermann
Elke Emmermann (1986) behaalde in 2010 haar masterdiploma Vertaler-Tolk voor de talen Nederlands, Frans, Russisch en Chinees. Ze vond desondanks niet echt een bevredigende baan en bleef maar het gevoel hebben dat ze hier was om iets specifieks te doen, hoewel ze niet wist wat.
Toen ze in 2023 geveld werd door een burn-out en gedwongen werd om stilte en rust op te zoeken, begon ze steeds meer haar eigen essentie te herontdekken. Ze herinnerde zich weer dat ze als kind al heel graag schreef. Ook verschillende mensen uit haar omgeving hadden haar al verteld dat ze een echt schrijftalent had, en dus besloot ze haar eerste fictieboek te schrijven. Schrijven voelde als thuiskomen voor haar en Welkom in onze duisternis is daar het resultaat van.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van uitgeverij Boekscout en de auteur in ruil voor mijn recensie en deelname blogtour.
Uitgeverij:
Boekscout
Genre:
Thriller, paranormaal, psychologisch, horror
Cover en flaptekst:
Een zwarte achtergrond. Een vrouw of meisje met haar ogen gericht op de vlinder die op haar lippen.zit. de enige kleur komt van de oranjerood gekleurde vlinder. Een intrigerende en prachtige cover.
De flaptekst vind ik indrukwekkend en informerend. Ik ben nieuwsgierig naar dit verhaal.
Mooie tekst:
Wanneer je bovennatuurlijke gave een nachtmerrie ontketent.
Quote:
Hoofdstuk 10 Grace:
Zodra ik de badkamer binnenstapte, viel mijn adem stil. Mijn hart trok samen. Vanwege het feit dat hij de laatste tijd ontzettend lange werkdagen draaide, had ik hem zo vroeg nog niet thuis verwacht, maar dat was niet wat me deed schrikken. Het leek alsof de tijd abrupt stopte en ik voelde mezelf verstijven, zoals het beeld van een televisie dat even bevriest. Tom keek me nietsvermoedend aan, zijn tandenborstel in de hand. Een ijskoude rilling trok over mijn rug toen ik het ondenkbare zag: een duistere, allesverterende vlek die als een schaduw Toms hoofd omhulde. De zwarte vlek leek te pulseren met een angstaanjagende intensiteit, en mijn wereld stortte in, terwijl ik staarde naar de duisternis die mijn man omringde.
2011
C A L I S T A ( 6 j a a r )
‘Heb je het ook in je hoofd luidop gezegd?’
Sven keek zijn zus met een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen aan. ‘Hoezo? Je mag het getal toch niet luidop zeggen? Wat valt er dan nog te raden?’
‘Neeee, ik bedoel niet dat je het getal luidop moet zeggen. Ik bedoel dat je in je hóófd het getal moet zeggen. Je hoort dan jezelf het getal zeggen in je eigen stem, maar je zegt het enkel in je hoofd, snap je?’
Haar broer knikte bevestigend.
‘Dus het is heel belangrijk dat je het getal echt voor je ogen ziet, en tege-lijkertijd het getal dat je voor je ziet, luidop in je hoofd herhaalt - en niet één keer, maar meerdere keren. En je moet het ook heel duidelijk uitspreken in je hoofd, want anders kan de ander het nooit raden,’ zei Calista geduldig, maar toch een tikkeltje opgewonden.
Hij knikte opnieuw en kreeg een guitige lach op zijn gezicht, aangestoken door het enthousiasme van zijn zusje, hoewel hij zich eigenlijk te oud voelde voor dit spelletje dat ze nu al enkele weken speelden en waarin ze beiden steeds beter werden.
Calista, zes jaar oud, en haar oudere broer, twaalf jaar oud, waren als twee handen op één buik. Sven, die zes jaar ouder was dan zij, luisterde naar zijn jongere zus alsof ze alle wijsheid in pacht had. Toen ze dit spelletje enkele weken geleden bedacht had en hem erover had verteld, was hij meteen van de partij geweest om het met haar te spelen. Nu zaten ze naast elkaar, op de rand van zijn bed.
‘Tot hoeveel gaan we nu?’ vroeg hij.
Ze keek hem bedachtzaam aan, een kleine frons op haar voorhoofd getuigend van de serieuze overwegingen die plaatsvonden in haar kinderlijke geest, voor ze antwoordde. ‘Twintig?’
‘Oké!’ riep hij enthousiast. Hij hield zijn handen voor zijn ogen en boog wat voorover op het bed. Na enkele seconden zei hij: ‘Ja! Doe maar!’
Calista sloot haar ogen en concentreerde zich op de duisternis. In de duisternis zag ze allemaal lijnen, in verschillende kleuren. Ze waren vrij fel, gaven bijna licht. Maar die lijnen betekenden niets. Ze moest geduldiger zijn, dat wist ze ondertussen. Ze probeerde zich nog meer te ontspannen. ‘Aan niets denken, aan niets denken...’ zei ze tegen zichzelf. Plots zag ze twee gebogen lijnen en... was dat een drie? Nee, daar moest ze te veel moeite voor doen om daar een drie in te zien. Dat was haar... haar verbeelding. Ze wilde het te graag. Nog even geduld, Calista, dan komt het vanzelf... Plots zag ze heel duidelijk, in witte lichtgevende lijnen omhuld door zwart, het getal twaalf. ‘Twaalf! Twaalf!’ riep ze enthousiast.
‘Jaaaaa!’ riep Sven, alsof hij haar grootste fan was. ‘Alweer juist! Hoe doe je dat toch?!’ bracht hij stomverbaasd uit.
Het verhaal:
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
Mijn leesbeleving:
Personages:
Grace een jonge vrouw die een gave bezit waardoor zij kan zien wanneer iemand sterft. Ze is gelukkig getrouwd met Tom.
Tom is getrouwd met Grace en hij heeft een veeleisende verantwoordelijke baan.
Becky is de vriendin van Grace en Tom. Zij heeft haar man Henk recentelijk verloren.
Calista is een jong meisje die kraakheldere visioenen en dromen heeft over diverse gebeurtenissen. Deze benemen haar veelal de adem en belasten haar gezondheid.
Sven is de grote broer van Calista en beschermd haar als een leeuw haar welpen. Hij is een fervent karate beoefenaar.
Julie is de psychologe van Calista. Gefascineerd door de rijke binnenwereld van haar cliënte.
Inspecteur Morris is een jonge en gedreven speurder die tot op de bodem alles uit zoekt.
Voldeed dit verhaal aan mijn vooraf gestelde verwachtingen?
Laat ik vooropstellen dat dit verhaal mijn verwachtingen meer dan overtroffen heeft. Een met krachtige fundamenten opgebouwd verhaal wat nergens inboet op kracht.
Dit verhaal laat je niet meer los als je eenmaal begonnen bent met lezen, stoppen is geen optie. Het verhaal greep me gelijk en het voelde voor mij alsof ik de wereld door de ogen van de personages zag. Alles wat zij zagen, hoorden, voelden etc. voelde ik ook intens in mijn psyche en lijf.
Ik las dit verhaal in minder dan een dag uit. Enkel de in het boek gecreëerde wereld bestond voor mij. Het dagelijks leven was ver weg.
Het verhaal wisselt zich grotendeels af tussen Grace en Calista. Eerst begrijp je als lezer niet wat deze dames met elkaar te maken hebben. De enige overeenkomst die ik zag was de paranormale begaafdheid die beide dames in een andere vorm bezaten.
De overgangen tussen Grace en Calista zijn duidelijk aangegeven. Daardoor is het een prettig leesbaar verhaal. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Voor mij waren de personages als levende mensen. Ze zijn dan ook met oog voor detail uitgewerkt.
Is het verhaal uniek?
Het verhaal in deze setting was voor mij uniek. De paranormaliteit reflecteerde met persoonlijke ervaringen. Ik droom vaak de toekomst maar weet nooit wanneer deze uitkomt. Bij onze dominee had ik ineens de gedachte toen hij door zijn krullen wreef: “dat kun je nu nog doen maar over een paar weken ben je kaal door de chemo”. Enkele weken later stierf hij aan uitgezaaide kanker.
Ook het ziekteproces van mijn neef heb ik gedroomd en alles kwam uit. Overleden dierbaren komen vaak bij mij in dromen of visioenen. Niet eng maar troostend. Daarom kon ik me zo goed spiegelen aan Grace en Calista. Ik voelde ten diepste hun angsten, frustraties, onzekerheid en verdriet. Ik ging ook volledig mee in hun beleving. Dat benam mij meerdere malen de adem. Zo intens en zo fenomenaal geschreven.
Zit er een goede opbouw in het verhaal?
De opbouw in dit verhaal vind ik uitstekend gedaan. Elke geeft niet gelijk alles prijs maar geeft kruimeltje weg. De lezer wordt uitgedaagd om mee te denken en te puzzelen. De spanning is enerzijds sluimerend en anderzijds op volle sterkte. Als alles kraakhelder wordt dan zijn de gebeurtenissen hartverscheurend, mensonterend, draconisch en begrijp je gelijk de belevingswereld van een door wanen gestoord brein.
In de plot komt alles samen. Voorafgegaan door hemeltergende gebeurtenissen. De kille meedogenloosheid van een verwrongen sujet voel je. Dit verhaal gaat psychologisch zeer diep. Het vreet aan je en wortelt diep.
Na de zinderende en heftige finale vraag je je af of het mogelijk is om versplinterde werelden opnieuw te lijmen.
Het einde vind ik subliem gedaan. Daar kunnen Stephen King, JD Barker en James Patterson nog wat van leren.
Ik ben fan van Elke Emmermann en lees en recenseer dolgraag meer boeken van haar.
Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een uitstekende en gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages. Een uiterst sterk opgebouwd verhaal dat zijn weerga niet kent.
Psychologisch onderhuids gaand en pas loslaten als de plot daar is. En je dan nog in verbijstering achterlaten. De King of horror Stephen King kan hier nog van leren.
Dit is een intrigerende, duistere, macabere, hoogwaardig kwalitatief paranormale diepgaande thriller.
Ik heb er een nieuwe favoriete auteur bij. Hulde aan Elke Emmermann.
Welkom in onze duisternis
Auteur :
Elke Emmermann
Elke Emmermann (1986) behaalde in 2010 haar masterdiploma Vertaler-Tolk voor de talen Nederlands, Frans, Russisch en Chinees. Ze vond desondanks niet echt een bevredigende baan en bleef maar het gevoel hebben dat ze hier was om iets specifieks te doen, hoewel ze niet wist wat.
Toen ze in 2023 geveld werd door een burn-out en gedwongen werd om stilte en rust op te zoeken, begon ze steeds meer haar eigen essentie te herontdekken. Ze herinnerde zich weer dat ze als kind al heel graag schreef. Ook verschillende mensen uit haar omgeving hadden haar al verteld dat ze een echt schrijftalent had, en dus besloot ze haar eerste fictieboek te schrijven. Schrijven voelde als thuiskomen voor haar en Welkom in onze duisternis is daar het resultaat van.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van uitgeverij Boekscout en de auteur in ruil voor mijn recensie en deelname blogtour.
Uitgeverij:
Boekscout
Genre:
Thriller, paranormaal, psychologisch, horror
Cover en flaptekst:
Een zwarte achtergrond. Een vrouw of meisje met haar ogen gericht op de vlinder die op haar lippen.zit. de enige kleur komt van de oranjerood gekleurde vlinder. Een intrigerende en prachtige cover.
De flaptekst vind ik indrukwekkend en informerend. Ik ben nieuwsgierig naar dit verhaal.
Mooie tekst:
Wanneer je bovennatuurlijke gave een nachtmerrie ontketent.
Quote:
Hoofdstuk 10 Grace:
Zodra ik de badkamer binnenstapte, viel mijn adem stil. Mijn hart trok samen. Vanwege het feit dat hij de laatste tijd ontzettend lange werkdagen draaide, had ik hem zo vroeg nog niet thuis verwacht, maar dat was niet wat me deed schrikken. Het leek alsof de tijd abrupt stopte en ik voelde mezelf verstijven, zoals het beeld van een televisie dat even bevriest. Tom keek me nietsvermoedend aan, zijn tandenborstel in de hand. Een ijskoude rilling trok over mijn rug toen ik het ondenkbare zag: een duistere, allesverterende vlek die als een schaduw Toms hoofd omhulde. De zwarte vlek leek te pulseren met een angstaanjagende intensiteit, en mijn wereld stortte in, terwijl ik staarde naar de duisternis die mijn man omringde.
2011
C A L I S T A ( 6 j a a r )
‘Heb je het ook in je hoofd luidop gezegd?’
Sven keek zijn zus met een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen aan. ‘Hoezo? Je mag het getal toch niet luidop zeggen? Wat valt er dan nog te raden?’
‘Neeee, ik bedoel niet dat je het getal luidop moet zeggen. Ik bedoel dat je in je hóófd het getal moet zeggen. Je hoort dan jezelf het getal zeggen in je eigen stem, maar je zegt het enkel in je hoofd, snap je?’
Haar broer knikte bevestigend.
‘Dus het is heel belangrijk dat je het getal echt voor je ogen ziet, en tege-lijkertijd het getal dat je voor je ziet, luidop in je hoofd herhaalt - en niet één keer, maar meerdere keren. En je moet het ook heel duidelijk uitspreken in je hoofd, want anders kan de ander het nooit raden,’ zei Calista geduldig, maar toch een tikkeltje opgewonden.
Hij knikte opnieuw en kreeg een guitige lach op zijn gezicht, aangestoken door het enthousiasme van zijn zusje, hoewel hij zich eigenlijk te oud voelde voor dit spelletje dat ze nu al enkele weken speelden en waarin ze beiden steeds beter werden.
Calista, zes jaar oud, en haar oudere broer, twaalf jaar oud, waren als twee handen op één buik. Sven, die zes jaar ouder was dan zij, luisterde naar zijn jongere zus alsof ze alle wijsheid in pacht had. Toen ze dit spelletje enkele weken geleden bedacht had en hem erover had verteld, was hij meteen van de partij geweest om het met haar te spelen. Nu zaten ze naast elkaar, op de rand van zijn bed.
‘Tot hoeveel gaan we nu?’ vroeg hij.
Ze keek hem bedachtzaam aan, een kleine frons op haar voorhoofd getuigend van de serieuze overwegingen die plaatsvonden in haar kinderlijke geest, voor ze antwoordde. ‘Twintig?’
‘Oké!’ riep hij enthousiast. Hij hield zijn handen voor zijn ogen en boog wat voorover op het bed. Na enkele seconden zei hij: ‘Ja! Doe maar!’
Calista sloot haar ogen en concentreerde zich op de duisternis. In de duisternis zag ze allemaal lijnen, in verschillende kleuren. Ze waren vrij fel, gaven bijna licht. Maar die lijnen betekenden niets. Ze moest geduldiger zijn, dat wist ze ondertussen. Ze probeerde zich nog meer te ontspannen. ‘Aan niets denken, aan niets denken...’ zei ze tegen zichzelf. Plots zag ze twee gebogen lijnen en... was dat een drie? Nee, daar moest ze te veel moeite voor doen om daar een drie in te zien. Dat was haar... haar verbeelding. Ze wilde het te graag. Nog even geduld, Calista, dan komt het vanzelf... Plots zag ze heel duidelijk, in witte lichtgevende lijnen omhuld door zwart, het getal twaalf. ‘Twaalf! Twaalf!’ riep ze enthousiast.
‘Jaaaaa!’ riep Sven, alsof hij haar grootste fan was. ‘Alweer juist! Hoe doe je dat toch?!’ bracht hij stomverbaasd uit.
Het verhaal:
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.
Mijn leesbeleving:
Personages:
Grace een jonge vrouw die een gave bezit waardoor zij kan zien wanneer iemand sterft. Ze is gelukkig getrouwd met Tom.
Tom is getrouwd met Grace en hij heeft een veeleisende verantwoordelijke baan.
Becky is de vriendin van Grace en Tom. Zij heeft haar man Henk recentelijk verloren.
Calista is een jong meisje die kraakheldere visioenen en dromen heeft over diverse gebeurtenissen. Deze benemen haar veelal de adem en belasten haar gezondheid.
Sven is de grote broer van Calista en beschermd haar als een leeuw haar welpen. Hij is een fervent karate beoefenaar.
Julie is de psychologe van Calista. Gefascineerd door de rijke binnenwereld van haar cliënte.
Inspecteur Morris is een jonge en gedreven speurder die tot op de bodem alles uit zoekt.
Voldeed dit verhaal aan mijn vooraf gestelde verwachtingen?
Laat ik vooropstellen dat dit verhaal mijn verwachtingen meer dan overtroffen heeft. Een met krachtige fundamenten opgebouwd verhaal wat nergens inboet op kracht.
Dit verhaal laat je niet meer los als je eenmaal begonnen bent met lezen, stoppen is geen optie. Het verhaal greep me gelijk en het voelde voor mij alsof ik de wereld door de ogen van de personages zag. Alles wat zij zagen, hoorden, voelden etc. voelde ik ook intens in mijn psyche en lijf.
Ik las dit verhaal in minder dan een dag uit. Enkel de in het boek gecreëerde wereld bestond voor mij. Het dagelijks leven was ver weg.
Het verhaal wisselt zich grotendeels af tussen Grace en Calista. Eerst begrijp je als lezer niet wat deze dames met elkaar te maken hebben. De enige overeenkomst die ik zag was de paranormale begaafdheid die beide dames in een andere vorm bezaten.
De overgangen tussen Grace en Calista zijn duidelijk aangegeven. Daardoor is het een prettig leesbaar verhaal. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. Voor mij waren de personages als levende mensen. Ze zijn dan ook met oog voor detail uitgewerkt.
Is het verhaal uniek?
Het verhaal in deze setting was voor mij uniek. De paranormaliteit reflecteerde met persoonlijke ervaringen. Ik droom vaak de toekomst maar weet nooit wanneer deze uitkomt. Bij onze dominee had ik ineens de gedachte toen hij door zijn krullen wreef: “dat kun je nu nog doen maar over een paar weken ben je kaal door de chemo”. Enkele weken later stierf hij aan uitgezaaide kanker.
Ook het ziekteproces van mijn neef heb ik gedroomd en alles kwam uit. Overleden dierbaren komen vaak bij mij in dromen of visioenen. Niet eng maar troostend. Daarom kon ik me zo goed spiegelen aan Grace en Calista. Ik voelde ten diepste hun angsten, frustraties, onzekerheid en verdriet. Ik ging ook volledig mee in hun beleving. Dat benam mij meerdere malen de adem. Zo intens en zo fenomenaal geschreven.
Zit er een goede opbouw in het verhaal?
De opbouw in dit verhaal vind ik uitstekend gedaan. Elke geeft niet gelijk alles prijs maar geeft kruimeltje weg. De lezer wordt uitgedaagd om mee te denken en te puzzelen. De spanning is enerzijds sluimerend en anderzijds op volle sterkte. Als alles kraakhelder wordt dan zijn de gebeurtenissen hartverscheurend, mensonterend, draconisch en begrijp je gelijk de belevingswereld van een door wanen gestoord brein.
In de plot komt alles samen. Voorafgegaan door hemeltergende gebeurtenissen. De kille meedogenloosheid van een verwrongen sujet voel je. Dit verhaal gaat psychologisch zeer diep. Het vreet aan je en wortelt diep.
Na de zinderende en heftige finale vraag je je af of het mogelijk is om versplinterde werelden opnieuw te lijmen.
Het einde vind ik subliem gedaan. Daar kunnen Stephen King, JD Barker en James Patterson nog wat van leren.
Ik ben fan van Elke Emmermann en lees en recenseer dolgraag meer boeken van haar.
Bedankt dat ik mee mocht doen aan de blogtour.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
Een uitstekende en gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages. Een uiterst sterk opgebouwd verhaal dat zijn weerga niet kent.
Psychologisch onderhuids gaand en pas loslaten als de plot daar is. En je dan nog in verbijstering achterlaten. De King of horror Stephen King kan hier nog van leren.
Dit is een intrigerende, duistere, macabere, hoogwaardig kwalitatief paranormale diepgaande thriller.
Ik heb er een nieuwe favoriete auteur bij. Hulde aan Elke Emmermann.
October 4, 2025
Origineel verhaal. Af en toe miste ik ook wat diepgang en voelde het wat plat, maar op een gegeven moment zat ik er in en werd het spannend dat maakt het weer goed. Al met al een spannende paranormale thriller.
December 22, 2025
Het boek voelt op diverse plaatsen niet af. Soms teveel informatie en soms ook weer te weinig. Hoewel ik het laatste hoofdstuk wel erg goed vond.
De schrijfster is Vlaams en is goed terug te lezen in dit boek. Dus sommige woorden moest ik opzoeken, omdat ik die niet kende. Maar dat doe ik in een andere taal ook.
De schrijfster is Vlaams en is goed terug te lezen in dit boek. Dus sommige woorden moest ik opzoeken, omdat ik die niet kende. Maar dat doe ik in een andere taal ook.
November 13, 2025
Onlangs ontving ik de uitnodiging om mee te doen aan de blogtour van het boek ‘Welkom in onze duisternis’. Het debuut van de Vlaamse auteur Elke Emmerman. Het verhaal beloofde een combinatie van thriller en mysterie, en dat sprak me meteen aan. Ook de kennismaking met een nieuwe auteur, vind ik altijd bijzonder. Tijdens het lezen werd mij al snel duidelijk dat dit geen alledaagse thriller is.
‘Welkom in onze duisternis’ is een bijzondere mix van spanning en mystiek
Wat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ direct onderscheidt van andere spannende verhalen, is de originele samensmelting van een psychologische thriller met een vleugje mysterie. Auteur Elke Emmermann weet het bovennatuurlijke element subtiel te verweven in een realistische kader. Hierdoor voelt het niet ongeloofwaardig. Integendeel: het versterkt de spanning.
Beeldende duistere, maar niet te zware schrijfstijl
De schrijfstijl van Elke Emmermann is toegankelijk en beeldend. Ze beschrijft situaties en emoties met een zekere flair, hierdoor kun je als lezer de sfeer goed voelen. Ze vertelt over dreiging, onbehagen, maar ook over de kwetsbaarheid van haar personages. Haar toon is wat duister, maar niet te zwaar. Precies goed genoeg, zo blijft de thriller met het mysterieuze aspect goed in balans. Tevens bespreekt ze ook thema’s als angst, vertrouwen en verlies.
Personages zijn origineel bedacht maar missen wat karakterontwikkeling
De personages zijn goed bedacht en ook wel interessant. Echter blijven ze qua karakterontwikkeling wat aan de oppervlakte zweven. Hun gevoelens en drijfveren worden wel benoemd, maar ik miste net dat beetje meer diepgang, waardoor ze niet écht tot leven kwamen. Er zat namelijk, voor mijn gevoel, veel meer in en ik had graag meer te weten willen komen over hun gedachten en emoties. Dan had ik ze ook beter kunnen begrijpen
Daarnaast duurde het, voor mijn gevoel, wat lang om echt in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken bouwen langzaam op. Na een tijdje werd de spanning wel meer en meer en in goede verhouding opgebouwd. Daarentegen komt het einde van het boek ‘Welkom in onze duisternis’, vrij plotseling. De snelheid waarmee de gebeurtenissen zich daar ontvouwen, staat in contrast met de trage opbouw van het begin. Het voelde ook een beetje een open einde, alsof dit verhaal nog niet helemaal klaar is. Wellicht dat het zelfs een vervolg verdient.
Een interessant en veelbelovend debuut
Ondanks die kleine kanttekeningen heb ik ‘Welkom in onze duisternis’ met plezier gelezen. Het is spannend, onderhoudend en verrassend, met een vleugje mystiek dat het onderscheidt van andere thrillers. Auteur Elke Emmermann laat zien dat ze het lef heeft om buiten de gebaande paden te schrijven. Als ze in haar volgende boek de karakters iets meer verdieping geeft en het tempo iets beter balanceert, zie ik haar uitgroeien tot een vaste naam binnen het genre.
Ik ben blij dat ik de uitnodiging voor de blogtour heb aangenomen, want dit was zonder meer een leuke en goede leeservaring. Bedankt Elke Emmermann en de uitgeverij voor het digitale recensie-exemplaar.
‘Welkom in onze duisternis’ is een bijzondere mix van spanning en mystiek
Wat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ direct onderscheidt van andere spannende verhalen, is de originele samensmelting van een psychologische thriller met een vleugje mysterie. Auteur Elke Emmermann weet het bovennatuurlijke element subtiel te verweven in een realistische kader. Hierdoor voelt het niet ongeloofwaardig. Integendeel: het versterkt de spanning.
Beeldende duistere, maar niet te zware schrijfstijl
De schrijfstijl van Elke Emmermann is toegankelijk en beeldend. Ze beschrijft situaties en emoties met een zekere flair, hierdoor kun je als lezer de sfeer goed voelen. Ze vertelt over dreiging, onbehagen, maar ook over de kwetsbaarheid van haar personages. Haar toon is wat duister, maar niet te zwaar. Precies goed genoeg, zo blijft de thriller met het mysterieuze aspect goed in balans. Tevens bespreekt ze ook thema’s als angst, vertrouwen en verlies.
Personages zijn origineel bedacht maar missen wat karakterontwikkeling
De personages zijn goed bedacht en ook wel interessant. Echter blijven ze qua karakterontwikkeling wat aan de oppervlakte zweven. Hun gevoelens en drijfveren worden wel benoemd, maar ik miste net dat beetje meer diepgang, waardoor ze niet écht tot leven kwamen. Er zat namelijk, voor mijn gevoel, veel meer in en ik had graag meer te weten willen komen over hun gedachten en emoties. Dan had ik ze ook beter kunnen begrijpen
Daarnaast duurde het, voor mijn gevoel, wat lang om echt in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken bouwen langzaam op. Na een tijdje werd de spanning wel meer en meer en in goede verhouding opgebouwd. Daarentegen komt het einde van het boek ‘Welkom in onze duisternis’, vrij plotseling. De snelheid waarmee de gebeurtenissen zich daar ontvouwen, staat in contrast met de trage opbouw van het begin. Het voelde ook een beetje een open einde, alsof dit verhaal nog niet helemaal klaar is. Wellicht dat het zelfs een vervolg verdient.
Een interessant en veelbelovend debuut
Ondanks die kleine kanttekeningen heb ik ‘Welkom in onze duisternis’ met plezier gelezen. Het is spannend, onderhoudend en verrassend, met een vleugje mystiek dat het onderscheidt van andere thrillers. Auteur Elke Emmermann laat zien dat ze het lef heeft om buiten de gebaande paden te schrijven. Als ze in haar volgende boek de karakters iets meer verdieping geeft en het tempo iets beter balanceert, zie ik haar uitgroeien tot een vaste naam binnen het genre.
Ik ben blij dat ik de uitnodiging voor de blogtour heb aangenomen, want dit was zonder meer een leuke en goede leeservaring. Bedankt Elke Emmermann en de uitgeverij voor het digitale recensie-exemplaar.
November 15, 2025
Toen ik de blogtour voor Welkom in onze Duisternis bij @elkeemmermann_auteur voorbij zag komen, werd ik nieuwsgierig, want de titel klonk erg spannend. Ik ben blij dat ik mee mocht doen, bedankt!
In het boek volg je twee verhaallijnen: die van Grace en Calista. Grace ziet door middel van een zwarte vlek in de aura de dood naderen bij mensen en Calista krijgt visioenen, maar daar zal ik verder niets
over verklappen. Op een gegeven moment komen de vrouwen met elkaar in aanraking en moeten ze hun grootste angst onder ogen komen.
Welkom in onze Duisternis is een paranormale thriller en dat vond ik een leuke combinatie die ik nog niet veel gelezen heb. Ik vond het dan ook een origineel verhaal! Het begint vrij langzaam, maar dat vond ik eigenlijk wel fijn. Op deze manier leerde je de personages eerst wat beter kennen. Doordat je beetje bij beetje ook meer leerde over de gaves, bleef het toch wel spannend. Later kwam er meer vaart in het verhaal, vooral nadat Calista ontvoerd werd, en volgende de gebeurtenissen elkaar soms nogal snel op. Dst vond ik een beetje jammer, want daardoor miste de diepgang een beetje die je aan het begin juist wel had. Aangezien het met net geen 200 pagina's een vrij dun boek, was daar denk ik wel plaats voor geweest. Het waren overigens wel spannende gebeurtenissen, dat moet ook even genoemd worden. Ik was in ieder geval wel benieuwd naar hoe het verhaal ging eindigen.
De schrijfstijl vond ik over het algemeen fijn lezen. Elke Emmermann heeft een beschrijvende schrijfstijl, waardoor je je als lezer enerzijds de dingen goed voor je zag. Anderzijds was het af en toe misschien wel wat veel, maar zo heel erg storen deed het nou ook weer niet. Daarnaast vond ik het Vlaamse taalgebruik leuk. Het is goed gelukt om een duistere sfeer in het boek te creëren.
Al met al is dit boek voor wie houdt van bovennatuurlijke gaven en spanning zeker een aanrader. Hoewel er misschien op sommige momenten wat meer diepgsng in had kunnen zitten, vond ik het boek tot aan het einde toe wel spannend en wilde ik blijven doorlezen. Daarom krijgt Welkom in onze Duisternis 3,5 ⭐️ van mij.
In het boek volg je twee verhaallijnen: die van Grace en Calista. Grace ziet door middel van een zwarte vlek in de aura de dood naderen bij mensen en Calista krijgt visioenen, maar daar zal ik verder niets
over verklappen. Op een gegeven moment komen de vrouwen met elkaar in aanraking en moeten ze hun grootste angst onder ogen komen.
Welkom in onze Duisternis is een paranormale thriller en dat vond ik een leuke combinatie die ik nog niet veel gelezen heb. Ik vond het dan ook een origineel verhaal! Het begint vrij langzaam, maar dat vond ik eigenlijk wel fijn. Op deze manier leerde je de personages eerst wat beter kennen. Doordat je beetje bij beetje ook meer leerde over de gaves, bleef het toch wel spannend. Later kwam er meer vaart in het verhaal, vooral nadat Calista ontvoerd werd, en volgende de gebeurtenissen elkaar soms nogal snel op. Dst vond ik een beetje jammer, want daardoor miste de diepgang een beetje die je aan het begin juist wel had. Aangezien het met net geen 200 pagina's een vrij dun boek, was daar denk ik wel plaats voor geweest. Het waren overigens wel spannende gebeurtenissen, dat moet ook even genoemd worden. Ik was in ieder geval wel benieuwd naar hoe het verhaal ging eindigen.
De schrijfstijl vond ik over het algemeen fijn lezen. Elke Emmermann heeft een beschrijvende schrijfstijl, waardoor je je als lezer enerzijds de dingen goed voor je zag. Anderzijds was het af en toe misschien wel wat veel, maar zo heel erg storen deed het nou ook weer niet. Daarnaast vond ik het Vlaamse taalgebruik leuk. Het is goed gelukt om een duistere sfeer in het boek te creëren.
Al met al is dit boek voor wie houdt van bovennatuurlijke gaven en spanning zeker een aanrader. Hoewel er misschien op sommige momenten wat meer diepgsng in had kunnen zitten, vond ik het boek tot aan het einde toe wel spannend en wilde ik blijven doorlezen. Daarom krijgt Welkom in onze Duisternis 3,5 ⭐️ van mij.
December 23, 2025
Wil je alles weten?
Grace kan zien dat mensen zullen sterven. Als ze een zwarte vlek in iemands aura ziet, dan weet ze dat het einde nabij is. De ervaring heeft haar geleerd dat ze dit het beste ongemoeid laat, maar als ze een dergelijke plek bij haar man ontdekt, weet ze dat ze hier niet voor weg kan lopen.
Op hetzelfde moment wordt de negentienjarige Calista ontvoerd. Ze heeft al zolang ze zich kan herinneren visioenen en voorspellende dromen. Calista belandt op een plek waar duistere praktijken plaatsvinden. Als de paden van beide vrouwen kruisen, heeft Grace inmiddels dingen over haar man ontdekt die haar met angst vervullen.
Zowel Calista als Grace leren dat gevaar soms dichterbij is dan je verwacht.
“Het voelde alsof ze net tegen een ijzeren standbeeld aan was gelopen. Terwijl een pijnscheut zich door haar linkerelleboog verspreidde, krabbelde ze snel terug recht.” Elke Emmermann
Welkom in onze duisternis van Elke Emmermann is een paranormale thriller met een verrassende ontknoping.
Het verhaalidee van Elke Emmermann is origineel en heeft veel potentie. Dat zorgde dat mijn interesse werd gewekt om in de (paranormale) levens van Grace en Calista te duiken. De auteur maakte dat een fijne en boeiende belevenis. De vrouwen zijn interessant en hun gaven worden voorzichtig in het verhaal gebracht. Vooral bij Calista is daar een duidelijke groei in te vinden, terwijl de gave van Grace al ontwikkeld is. Hierdoor is er een prettig paranormaal evenwicht ontstaan.
De start van Welkom in onze duisternis kent een uitwerking, die voor mijn gevoel net iets te veel op een paar, soms minder relevante, punten gericht is. Hierdoor worden bepaalde dingen op sommige momenten net iets te vaak, in verschillende bewoordingen, herhaald. Dat maakte voor mij dat het begin van het verhaal op een aantal vlakken net niet lekker op gang kwam. Maar richting het einde werd het spannend en wist Elke Emmermann er een paar goede verrassingen in te leggen. Het venijn zit hem in de staart is zeker van toepassing op dit boek en daardoor kon ik het met een tevreden gevoel sluiten.
⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
Grace kan zien dat mensen zullen sterven. Als ze een zwarte vlek in iemands aura ziet, dan weet ze dat het einde nabij is. De ervaring heeft haar geleerd dat ze dit het beste ongemoeid laat, maar als ze een dergelijke plek bij haar man ontdekt, weet ze dat ze hier niet voor weg kan lopen.
Op hetzelfde moment wordt de negentienjarige Calista ontvoerd. Ze heeft al zolang ze zich kan herinneren visioenen en voorspellende dromen. Calista belandt op een plek waar duistere praktijken plaatsvinden. Als de paden van beide vrouwen kruisen, heeft Grace inmiddels dingen over haar man ontdekt die haar met angst vervullen.
Zowel Calista als Grace leren dat gevaar soms dichterbij is dan je verwacht.
“Het voelde alsof ze net tegen een ijzeren standbeeld aan was gelopen. Terwijl een pijnscheut zich door haar linkerelleboog verspreidde, krabbelde ze snel terug recht.” Elke Emmermann
Welkom in onze duisternis van Elke Emmermann is een paranormale thriller met een verrassende ontknoping.
Het verhaalidee van Elke Emmermann is origineel en heeft veel potentie. Dat zorgde dat mijn interesse werd gewekt om in de (paranormale) levens van Grace en Calista te duiken. De auteur maakte dat een fijne en boeiende belevenis. De vrouwen zijn interessant en hun gaven worden voorzichtig in het verhaal gebracht. Vooral bij Calista is daar een duidelijke groei in te vinden, terwijl de gave van Grace al ontwikkeld is. Hierdoor is er een prettig paranormaal evenwicht ontstaan.
De start van Welkom in onze duisternis kent een uitwerking, die voor mijn gevoel net iets te veel op een paar, soms minder relevante, punten gericht is. Hierdoor worden bepaalde dingen op sommige momenten net iets te vaak, in verschillende bewoordingen, herhaald. Dat maakte voor mij dat het begin van het verhaal op een aantal vlakken net niet lekker op gang kwam. Maar richting het einde werd het spannend en wist Elke Emmermann er een paar goede verrassingen in te leggen. Het venijn zit hem in de staart is zeker van toepassing op dit boek en daardoor kon ik het met een tevreden gevoel sluiten.
⭐️⭐️⭐️
Instagram: sheila_hjv_inbooks
October 13, 2025
Wauw. Wat een verhaal! Eerst even de trigger warnings: er komt een miskraam in voor en de dood speelt ook een rol, daarnaast is er partnergeweld en ontvoering. Maar ga dit boek vooral lezen als je zin hebt in een thriller! 🖤
Dit boek begint met een treurige gebeurtenis, namelijk de begrafenis van Henk, een goede vriend van Grace en Tom. Het gekke is dat Grace zijn dood al had aan zien komen, want ze krijgt visioenen door, waardoor ze de meest vreselijke dingen ziet gebeuren. 💔
Ze is niet de enige, want tegelijkertijd volg je het verhaal van Calista. Al op jonge leeftijd krijgt ze de meest akelige visioenen, waar ik niet al teveel over wil spoilen, en komt op haar 14e bij een psycholoog Julie terecht die haar probeert te helpen ermee om te gaan. 💪
En ook Sven, haar broer, heeft deze gave 🖤
Komen ze allemaal op hun pootjes terecht en leren ze omgaan met deze bijzondere maar ook heftige gave? En zijn ze wel veilig?! Ga het vooral lezen, ik wil niets verklappen 😉😘.
Meerdere POVs
Je krijgt meerdere verhaallijnen mee en ik vind dat soms lastig, maar in dit boek was het prima te volgen en ook erg duidelijk, dat vond ik fijn! Je merkt aan het begin trouwens al dat Grace en Calista elkaar gaan tegenkomen, dat vond ik een goede hint. Ook als Sven wordt geïntroduceerd weet je al dat hij dezelfde gave heeft.
LENGTE BOEK
Ook is het geen enorm lang boek; mijn ereader gaf 192 paginas aan en ik vloog er doorheen. Heb je dus zin om een mooi verhaal te lezen dat geen 800 bladzijdes heeft? Say no more, koop dit boek 😉.
SCHRIJFSTER
Aangezien dit boek door een Vlaamse schrijfster is geschreven, heb ik af en toe aan Elke gevraagd wat de betekenis was van bepaalde woorden. Mijn favoriete "nieuwe" woord? Pompaf, wat hetzelfde betekent als "bekaf" 🤭😂. Zo leuk dat ze zo benaderbaar is! Dat maakte mijn leeservaring extra speciaal 🩷.
Kortom: 5 sterren. Ik heb genoten!
⭐⭐⭐⭐⭐
🖤🇬🇧 ARC review: this book is only available in Dutch.
Dit boek begint met een treurige gebeurtenis, namelijk de begrafenis van Henk, een goede vriend van Grace en Tom. Het gekke is dat Grace zijn dood al had aan zien komen, want ze krijgt visioenen door, waardoor ze de meest vreselijke dingen ziet gebeuren. 💔
Ze is niet de enige, want tegelijkertijd volg je het verhaal van Calista. Al op jonge leeftijd krijgt ze de meest akelige visioenen, waar ik niet al teveel over wil spoilen, en komt op haar 14e bij een psycholoog Julie terecht die haar probeert te helpen ermee om te gaan. 💪
En ook Sven, haar broer, heeft deze gave 🖤
Komen ze allemaal op hun pootjes terecht en leren ze omgaan met deze bijzondere maar ook heftige gave? En zijn ze wel veilig?! Ga het vooral lezen, ik wil niets verklappen 😉😘.
Meerdere POVs
Je krijgt meerdere verhaallijnen mee en ik vind dat soms lastig, maar in dit boek was het prima te volgen en ook erg duidelijk, dat vond ik fijn! Je merkt aan het begin trouwens al dat Grace en Calista elkaar gaan tegenkomen, dat vond ik een goede hint. Ook als Sven wordt geïntroduceerd weet je al dat hij dezelfde gave heeft.
LENGTE BOEK
Ook is het geen enorm lang boek; mijn ereader gaf 192 paginas aan en ik vloog er doorheen. Heb je dus zin om een mooi verhaal te lezen dat geen 800 bladzijdes heeft? Say no more, koop dit boek 😉.
SCHRIJFSTER
Aangezien dit boek door een Vlaamse schrijfster is geschreven, heb ik af en toe aan Elke gevraagd wat de betekenis was van bepaalde woorden. Mijn favoriete "nieuwe" woord? Pompaf, wat hetzelfde betekent als "bekaf" 🤭😂. Zo leuk dat ze zo benaderbaar is! Dat maakte mijn leeservaring extra speciaal 🩷.
Kortom: 5 sterren. Ik heb genoten!
⭐⭐⭐⭐⭐
🖤🇬🇧 ARC review: this book is only available in Dutch.
November 5, 2025
Elke Emmermann weet met Welkom in onze duisternis een intrigerend en gelaagd verhaal neer te zetten dat zich ergens tussen thriller, psychologisch drama en zelfs een vleugje sciencefiction beweegt. Het valt meteen op hoe zorgvuldig Elke haar personages introduceert en hoe ze met kleine details spanning en diepgang weet te creëren.
Het eerste deel van het boek is rustig van toon en ritme. Elke neemt uitgebreid de tijd om de lezer kennis te laten maken met de twee centrale vrouwen in het verhaal. Dat langzame tempo werkt in haar voordeel: het geeft ruimte voor karakterontwikkeling en zorgt ervoor dat de lezer zich echt in hun gedachten en emoties kan verplaatsen. Toch is het ook een risico, sommige lezers zullen in het begin even geduld moeten hebben, want de plot komt pas halverwege echt op stoom. Zodra het tempo aantrekt, voelt het verhaal als een diesel die langzaam op gang komt en vervolgens niet meer te stoppen is.
Vanaf het moment dat Calista wordt ontvoerd, verandert de toon van het boek drastisch. De spanning neemt toe en de gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Hier toont Elke haar talent voor het creëren van urgentie en beklemming; de lezer wordt meegezogen in een web van angst, wantrouwen en morele dilemma’s. De overgang naar meer thrillerachtige scènes is vloeiend gedaan, al gaat de versnelling ten koste van de opbouw die eerder zo zorgvuldig was neergezet. Omdat het boek relatief kort is — nog geen tweehonderd pagina’s — volgen deze stijlverschuivingen elkaar snel op. Een iets ruimer opgezette plot had meer ademruimte kunnen geven aan zowel de spanning als de emotionele lagen van het verhaal.
Elke’s schrijfstijl is toegankelijk en beeldend. Ze weet haar lezers zonder moeite mee te nemen in de belevingswereld van haar personages en bouwt de spanning gestaag op. De verhaallijnen worden netjes samengebracht, en het slot is zowel onverwacht als bevredigend — een knappe balans die niet elke debuterende thrillerauteur weet te vinden.
Het eerste deel van het boek is rustig van toon en ritme. Elke neemt uitgebreid de tijd om de lezer kennis te laten maken met de twee centrale vrouwen in het verhaal. Dat langzame tempo werkt in haar voordeel: het geeft ruimte voor karakterontwikkeling en zorgt ervoor dat de lezer zich echt in hun gedachten en emoties kan verplaatsen. Toch is het ook een risico, sommige lezers zullen in het begin even geduld moeten hebben, want de plot komt pas halverwege echt op stoom. Zodra het tempo aantrekt, voelt het verhaal als een diesel die langzaam op gang komt en vervolgens niet meer te stoppen is.
Vanaf het moment dat Calista wordt ontvoerd, verandert de toon van het boek drastisch. De spanning neemt toe en de gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Hier toont Elke haar talent voor het creëren van urgentie en beklemming; de lezer wordt meegezogen in een web van angst, wantrouwen en morele dilemma’s. De overgang naar meer thrillerachtige scènes is vloeiend gedaan, al gaat de versnelling ten koste van de opbouw die eerder zo zorgvuldig was neergezet. Omdat het boek relatief kort is — nog geen tweehonderd pagina’s — volgen deze stijlverschuivingen elkaar snel op. Een iets ruimer opgezette plot had meer ademruimte kunnen geven aan zowel de spanning als de emotionele lagen van het verhaal.
Elke’s schrijfstijl is toegankelijk en beeldend. Ze weet haar lezers zonder moeite mee te nemen in de belevingswereld van haar personages en bouwt de spanning gestaag op. De verhaallijnen worden netjes samengebracht, en het slot is zowel onverwacht als bevredigend — een knappe balans die niet elke debuterende thrillerauteur weet te vinden.
November 26, 2025
“Welkom in onze duisternis”… wat een intrigerende titel! En die cover, ook heel geslaagd!
Met veel goesting begon ik aan dit debuut van Elke en het bleek al snel een boeiende leeservaring.
Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, hoofdzakelijk de twee hoofdpersonages Grace en Calista. Maar ook de broer van Calista en de onderzoeksinspecteur komen aan de beurt. Op een gegeven moment is de volgorde van de hoofdstukken niet meer helemaal chronologisch en springt het verhaal enkele dagen terug in de tijd. Dat vraagt even aandacht. Gelukkig staat de datum steeds vermeld bij het hoofdstuk zodat je de draad niet kwijt raakt. Deze tijdswissel geeft het verhaal trouwens een leuke twist.
Elke heeft een aangename en beeldende schrijfstijl. Ondanks dat het geen dik boek is, krijgen we toch genoeg informatie en achtergrond van de hoofdpersonages. Het verhaal wordt mooi opgebouwd. Eenmaal het verhaal op zijn hoogtepunt zit, gaat het wel ineens snel. Op het einde iets te snel, dat had naar mijn gevoel meer uitgewerkt mogen zijn. Dit is dan ook de reden waarom ik het boek 3 sterren geef in plaats van 4 want qua originaliteit vind ik dit boek bijzonder geslaagd. Ik las al een paar boeken waarin het paranormale een rol speelde en dat was niet zo mijn ding. Welkom in onze duisternis daarentegen beviel mij uitstekend.
Elke bruist van creativiteit en inspiratie. Dat merk je ook in haar tweede boek “Losgeslagen op aarde”. Zelf heb ik het nog niet gelezen maar ik kwam al veel lovende recensies tegen. Voor wie interesse heeft in de boeken van @elkeemmermann_auteur weet dan dat de opbrengst naar een goed doel gaat namelijk WZC Ter Eyke in Edegem (België). Mooi toch!
Met veel goesting begon ik aan dit debuut van Elke en het bleek al snel een boeiende leeservaring.
Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld, hoofdzakelijk de twee hoofdpersonages Grace en Calista. Maar ook de broer van Calista en de onderzoeksinspecteur komen aan de beurt. Op een gegeven moment is de volgorde van de hoofdstukken niet meer helemaal chronologisch en springt het verhaal enkele dagen terug in de tijd. Dat vraagt even aandacht. Gelukkig staat de datum steeds vermeld bij het hoofdstuk zodat je de draad niet kwijt raakt. Deze tijdswissel geeft het verhaal trouwens een leuke twist.
Elke heeft een aangename en beeldende schrijfstijl. Ondanks dat het geen dik boek is, krijgen we toch genoeg informatie en achtergrond van de hoofdpersonages. Het verhaal wordt mooi opgebouwd. Eenmaal het verhaal op zijn hoogtepunt zit, gaat het wel ineens snel. Op het einde iets te snel, dat had naar mijn gevoel meer uitgewerkt mogen zijn. Dit is dan ook de reden waarom ik het boek 3 sterren geef in plaats van 4 want qua originaliteit vind ik dit boek bijzonder geslaagd. Ik las al een paar boeken waarin het paranormale een rol speelde en dat was niet zo mijn ding. Welkom in onze duisternis daarentegen beviel mij uitstekend.
Elke bruist van creativiteit en inspiratie. Dat merk je ook in haar tweede boek “Losgeslagen op aarde”. Zelf heb ik het nog niet gelezen maar ik kwam al veel lovende recensies tegen. Voor wie interesse heeft in de boeken van @elkeemmermann_auteur weet dan dat de opbrengst naar een goed doel gaat namelijk WZC Ter Eyke in Edegem (België). Mooi toch!
November 17, 2025
In 'Welkom in onze duisternis' volgen we Grace en de jonge Calista.
Waar het in het begin nog aparte verhaallijnen zijn, komen deze verder in het verhaal samen. De paden van Grace en Calista kruisen elkaar, maar hoe?
Grace heeft een gave; ze ziet zwarte vlekken bij mensen. Wanneer ze dit ziet bij mensen, betekent dat, dat zij op korte termijn zullen sterven.
Ondanks deze gave leidt ze een gelukkig leven met haar man Tom.
Maar op een dag krijgt ze de schrik van haar leven; ze ziet een zwarte vlek bij hem.
Waar ze normaal gesproken geen actie onderneemt, omdat ze het toch niet kan tegenhouden en mensen niet bang wil maken, wil ze nu koste wat kost voorkomen dat haar man doodgaat. Maar terwijl ze probeert te achterhalen wat hij zou kunnen mankeren, komt er een heel andere waarheid naar boven. Is haar man wel wie ze denkt dat hij is?
Tegelijkertijd volgen we het leven van Calista. Zij heeft al sinds jonge leeftijd visioenen, welke altijd uit lijken te komen. Dit is niet altijd gemakkelijk voor haar, maar ze kan er prima mee leven. Ze heeft een goede band met haar broer, ze studeert en ze sport….
Tot de dag dat het noodlot toeslaat. Ze wordt op brute wijze ontvoerd en opgesloten in een onbekend gebouw. Waar ze in eerste instantie geen idee heeft wat de ontvoerders van haar willen, wordt dit langzaam maar zeker duidelijk wanneer ze niet de enige blijkt te zijn die vast gehouden wordt….
Zal ze kunnen ontsnappen?
Elke heeft een heel beeldende schrijfstijl. Het zorgt ervoor dat je meteen meegezogen wordt in het verhaal. Je blijft nieuwsgierig en het blijft spannend tot het einde! Het einde wat ik absoluut niet zag aankomen, een echte cliffhanger!
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Zowel van Grace en Calista, als ook enkele sleutelpersonages. Op deze manier beleef je de gebeurtenissen op verschillende manieren en dat maakt het vaak extra spannend. Ook zitten er een aantal plottwists in die ik niet altijd zag aankomen.
De personages worden alleen niet echt uitgediept en sommige gebeurtenissen hadden uitgebreider verteld mogen worden om de spanning meer op te bouwen. Met name in het verhaal van Grace. Het boek had dus zeker dikker mogen zijn wat mij betreft!
Waar ik even aan moest wennen waren de Vlaamse woorden en uitdrukkingen. Nu woon ik in het zuiden van Nederland en kijk ik vaak Belgische tv-programma’s, dus de Vlaamse taal is mij niet vreemd. Mij persoonlijk stoorde het dus niet, maar ik kan me voorstellen dat sommige lezers even google moesten raadplegen ;-)
Al met al is het een boek dat mij in de greep hield en voor mij een echte pageturner. Ik kon niet stoppen met lezen en heb het boek dan ook in 2 dagen uitgelezen!
Waar het in het begin nog aparte verhaallijnen zijn, komen deze verder in het verhaal samen. De paden van Grace en Calista kruisen elkaar, maar hoe?
Grace heeft een gave; ze ziet zwarte vlekken bij mensen. Wanneer ze dit ziet bij mensen, betekent dat, dat zij op korte termijn zullen sterven.
Ondanks deze gave leidt ze een gelukkig leven met haar man Tom.
Maar op een dag krijgt ze de schrik van haar leven; ze ziet een zwarte vlek bij hem.
Waar ze normaal gesproken geen actie onderneemt, omdat ze het toch niet kan tegenhouden en mensen niet bang wil maken, wil ze nu koste wat kost voorkomen dat haar man doodgaat. Maar terwijl ze probeert te achterhalen wat hij zou kunnen mankeren, komt er een heel andere waarheid naar boven. Is haar man wel wie ze denkt dat hij is?
Tegelijkertijd volgen we het leven van Calista. Zij heeft al sinds jonge leeftijd visioenen, welke altijd uit lijken te komen. Dit is niet altijd gemakkelijk voor haar, maar ze kan er prima mee leven. Ze heeft een goede band met haar broer, ze studeert en ze sport….
Tot de dag dat het noodlot toeslaat. Ze wordt op brute wijze ontvoerd en opgesloten in een onbekend gebouw. Waar ze in eerste instantie geen idee heeft wat de ontvoerders van haar willen, wordt dit langzaam maar zeker duidelijk wanneer ze niet de enige blijkt te zijn die vast gehouden wordt….
Zal ze kunnen ontsnappen?
Elke heeft een heel beeldende schrijfstijl. Het zorgt ervoor dat je meteen meegezogen wordt in het verhaal. Je blijft nieuwsgierig en het blijft spannend tot het einde! Het einde wat ik absoluut niet zag aankomen, een echte cliffhanger!
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. Zowel van Grace en Calista, als ook enkele sleutelpersonages. Op deze manier beleef je de gebeurtenissen op verschillende manieren en dat maakt het vaak extra spannend. Ook zitten er een aantal plottwists in die ik niet altijd zag aankomen.
De personages worden alleen niet echt uitgediept en sommige gebeurtenissen hadden uitgebreider verteld mogen worden om de spanning meer op te bouwen. Met name in het verhaal van Grace. Het boek had dus zeker dikker mogen zijn wat mij betreft!
Waar ik even aan moest wennen waren de Vlaamse woorden en uitdrukkingen. Nu woon ik in het zuiden van Nederland en kijk ik vaak Belgische tv-programma’s, dus de Vlaamse taal is mij niet vreemd. Mij persoonlijk stoorde het dus niet, maar ik kan me voorstellen dat sommige lezers even google moesten raadplegen ;-)
Al met al is het een boek dat mij in de greep hield en voor mij een echte pageturner. Ik kon niet stoppen met lezen en heb het boek dan ook in 2 dagen uitgelezen!
December 21, 2025
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien
Je wordt meegenomen in dit verhaal op verschillende manieren. Bij Grace kon ik echt inleven in haar verhaal omdat het vanuit de ik-vorm wordt geschreven. De overige perspectieven wordt geschreven vanuit de derde persoon en dat vind ik persoonlijk altijd iets lastiger om dan in het verhaal te komen.
Je wordt meegenomen in het verhaal in zowel het heden als het verleden maar niet altijd chronologisch. Op het begin van het hoofdstuk wordt wel altijd netjes benoemd wanneer dit hoofdstuk zich afspeelt.
Er zitten er ook plottwists in dit boek dat je op je puntje van je stoel houdt en het boek niet wilt weg leggen.
Ik wil Elke weer bedanken dat ik mee mocht doen met haar blogtour en ik ben heel benieuwd naar wat zij nog meer gaat uitbrengen.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.
De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien
Je wordt meegenomen in dit verhaal op verschillende manieren. Bij Grace kon ik echt inleven in haar verhaal omdat het vanuit de ik-vorm wordt geschreven. De overige perspectieven wordt geschreven vanuit de derde persoon en dat vind ik persoonlijk altijd iets lastiger om dan in het verhaal te komen.
Je wordt meegenomen in het verhaal in zowel het heden als het verleden maar niet altijd chronologisch. Op het begin van het hoofdstuk wordt wel altijd netjes benoemd wanneer dit hoofdstuk zich afspeelt.
Er zitten er ook plottwists in dit boek dat je op je puntje van je stoel houdt en het boek niet wilt weg leggen.
Ik wil Elke weer bedanken dat ik mee mocht doen met haar blogtour en ik ben heel benieuwd naar wat zij nog meer gaat uitbrengen.
November 3, 2025
Vooraf had ik geen idee wat ik kon verwachten van dit verhaal, al had ik natuurlijk wel de flaptekst gelezen en had ik al een ander boek gelezen van Elke Emmermann. Dit verhaal klonk zo anders dan "Losgeslagen op aarde" dat ik er helemaal blanco ingegaan ben.
Toen ik begon in het boek moest ik even wennen aan alle namen die gebruikt werden, maar al snel komen de verhaallijnen bij elkaar en snapte ik hoe alles in elkaar zat. Nou ja... ik snapte "wie wie was". Het verhaal is echt heel bijzonder door het bovennatuurlijke aspect en de verhaallijnen die op een onverwachte manier bij elkaar komen.
Het verhaal gaat over Grace, ze ziet een zwarte vlek boveniemands aura als diegene niet lang te leven heeft, maar ze heeft ook voorspellende dromen, die echt heftige nachtmerries zijn.
De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit het gezichtspunt van o.a. Calisto, Grace en Inspectuer Morris. Het fijne daaraan vind ik dat je in hun hoofd kan kijken en echt in het verhaal getrokken wordt. Het verhaal las erg snel door de fijne schrijfstijl (al moest ik weer even wennen aan een aantal Vlaamse uitdrukkingen, maar dat haalde de vaart niet uit het verhaal). Ik had het boek dus ook al in 2 avonden uitgelezen, want ik wilde weten hoe het verder zou gaan.
Toen ik begon in het boek moest ik even wennen aan alle namen die gebruikt werden, maar al snel komen de verhaallijnen bij elkaar en snapte ik hoe alles in elkaar zat. Nou ja... ik snapte "wie wie was". Het verhaal is echt heel bijzonder door het bovennatuurlijke aspect en de verhaallijnen die op een onverwachte manier bij elkaar komen.
Het verhaal gaat over Grace, ze ziet een zwarte vlek boveniemands aura als diegene niet lang te leven heeft, maar ze heeft ook voorspellende dromen, die echt heftige nachtmerries zijn.
De hoofdstukken zijn afwisselend geschreven vanuit het gezichtspunt van o.a. Calisto, Grace en Inspectuer Morris. Het fijne daaraan vind ik dat je in hun hoofd kan kijken en echt in het verhaal getrokken wordt. Het verhaal las erg snel door de fijne schrijfstijl (al moest ik weer even wennen aan een aantal Vlaamse uitdrukkingen, maar dat haalde de vaart niet uit het verhaal). Ik had het boek dus ook al in 2 avonden uitgelezen, want ik wilde weten hoe het verder zou gaan.
December 26, 2025
Dit is het tweede boek van ik van Elke heb gelezen. Het boek is een heel ander soort boek, als het boek wat ik eerder las.
Dit is het debuut boek van Elke, wat je misschien niet zo 1,2,3 zou zeggen. En wat voor een.
In het begin moest ik echt even in het verhaal komen, het is dan ook een hele poos geleden dat ik een thriller las. Dit boek heeft ook paranormale krachten, wat je denk ik wel moet liggen.
Elke weet de personen en gevoelens zo neer te zetten dat ze echt binnenkomen. De schrijfstijl van Elke is fijn, al moet ik soms wel even wat wennen aan de Belgische woorden, maar dat maakt het boek ook wel echt Elke vind ik.
Het boek kan met vlagen ook wat zwaar aanvoelen, daar moet je stemming ook naar zijn om het te kunnen lezen.
Er waren zeker momenten waarop echt op t puntje van mijn bank zat, omdat ik verder wilde lezen, zo spannend was het.
Dankjewel @elkeemmermann_auteur
dat ik weer mee mocht doen aan je blogtour.
Dit is het debuut boek van Elke, wat je misschien niet zo 1,2,3 zou zeggen. En wat voor een.
In het begin moest ik echt even in het verhaal komen, het is dan ook een hele poos geleden dat ik een thriller las. Dit boek heeft ook paranormale krachten, wat je denk ik wel moet liggen.
Elke weet de personen en gevoelens zo neer te zetten dat ze echt binnenkomen. De schrijfstijl van Elke is fijn, al moet ik soms wel even wat wennen aan de Belgische woorden, maar dat maakt het boek ook wel echt Elke vind ik.
Het boek kan met vlagen ook wat zwaar aanvoelen, daar moet je stemming ook naar zijn om het te kunnen lezen.
Er waren zeker momenten waarop echt op t puntje van mijn bank zat, omdat ik verder wilde lezen, zo spannend was het.
Dankjewel @elkeemmermann_auteur
dat ik weer mee mocht doen aan je blogtour.
October 13, 2025
Dit is een spannend verhaal wat voor mij vernieuwd was. Het leest fijn en de personages zijn mooi met elkaar verweven. Een aanrader!
November 21, 2025
Welkom in onze duisternis is een paranormale thriller. Het verhaal gaat over Grace en Callista. Het verhaal word ook uit beide perspectieven verteld in verschillende tijdzones. Zoals jullie weten heb ik zelf altijd moeite met verschillende pov en dat had ik nu ook wel een beetje. Dit ligt absoluut niet aan het verhaal, maar echt aan mijzelf! Elke haar schrijfstijl is heel prettig en duidelijk. Wat ik wel wat lastig vond was de Belgische termen tussendoor, als Hollander was dat even wennen.
Hier en daar in het verhaal zijn er een aantal zinnen die hetzelfde zeggen. Dit haalde mij af en toe wel wat uit het verhaal. De spanning die ik gewend ben in een thriller was ook prima aanwezig - wel had ik het gevoel dat als het boek wat meer pagina's had gehad de spanning beter over zou komen. Het vloeide allemaal best goed in elkaar over, maar door de tijdverschillen in de povs moet je wel even goed op letten! Ik leefde ook wel mee met Grace en Calista. Wel miste ik hier en daar wat diepgang op sommige stukken in het verhaal. Vaak wanneer ik het gevoel had , ja hier komt de diepgang, verwisselde het pov. Misschien is dit juist tactisch gedaan om door te willen lezen. Dus ergens kon ik dit ook wel waarderen, want ik wilde doorlezen!
Het einde van het boek is echt onwijs spannend! De verschillende povs komen mooi samen en klopte voor mijn gevoel wel
Hier en daar in het verhaal zijn er een aantal zinnen die hetzelfde zeggen. Dit haalde mij af en toe wel wat uit het verhaal. De spanning die ik gewend ben in een thriller was ook prima aanwezig - wel had ik het gevoel dat als het boek wat meer pagina's had gehad de spanning beter over zou komen. Het vloeide allemaal best goed in elkaar over, maar door de tijdverschillen in de povs moet je wel even goed op letten! Ik leefde ook wel mee met Grace en Calista. Wel miste ik hier en daar wat diepgang op sommige stukken in het verhaal. Vaak wanneer ik het gevoel had , ja hier komt de diepgang, verwisselde het pov. Misschien is dit juist tactisch gedaan om door te willen lezen. Dus ergens kon ik dit ook wel waarderen, want ik wilde doorlezen!
Het einde van het boek is echt onwijs spannend! De verschillende povs komen mooi samen en klopte voor mijn gevoel wel
January 11, 2026
Nadat ik het tweede boek van Elke Emmerman, Losgeslagen op aarde, met veel plezier had gelezen werd ik nieuwsgierig naar haar debuut.
Het boek start met twee verhaallijnen over vrouwen die ogenschijnlijk geen overeenkomsten met elkaar hebben, behalve dat zij beiden over bijzondere paranormale gaven beschikken. Grace kan aan het aura van mensen zien wanneer zij gaan sterven. Calista heeft visioenen en voorspellende dromen.
Wanneer Grace haar man probeert te redden, blijkt hij een verborgen leven te hebben Wanneer in dezelfde week Calista wordt ontvoerd, blijken de levens van de vrouwen op een gevaarlijke manier met elkaar verbonden.
Het verhaal wordt verteld in zowel het heden als het verleden en niet altijd in chronologische volgorde. Ook is is er sprake van meerdere perspectieven. Het perspectief van Grave wordt vanuit de ik-vorm verteld. De overige perspectieven (o.a. Calista en inspecteur Morris) vanuit de derde persoon. Twee zaken die ik nog niet eerder ben tegen gekomen in een boek, maar die zeker bijdragen aan het verhaal en de spanningsopbouw. Doordat boven ieder hoofdstuk de datum, het moment van de dag en de betreffende persoon staan vermeld, blijft het allemaal goed te volgen.
Het boek is heel vlot geschreven, leest als een trein en was in no-time uit.
De karakters en de settings werden mooi uitgebreid beschreven, waardoor je goed in het verhaal komt. Slechts een enkele keer werden bijzaken wat uitgebreid toegelicht, bijvoorbeeld de twee televisieprogramma’s die worden beschreven in het boek.
De verhaallijnen zijn goed neergezet en origineel en komen in een sterk plot bij elkaar. Emmerman weet de spanning ontzettend goed op te bouwen en vast te houden. En op de laatste pagina’s wordt de boel nog een keer op spanning gezet zodat je het boek met een rilling over je rug afsluit.
Ik houd van thrillers, maar zou normaliter niet zo snel een paranormale thriller lezen, zeker niet een thriller als deze met horrorachtige elementen. Toch kon ik het vlot geschreven en spannende boek met sterke verhaallijnen en spannende plots erg waarderen en bewijst Elke Emmerman met dit debuut dat ze een veelbelovende schrijver is die weet hoe ze haar lezers sterk geboeid kan houden.
Ik deed mee aan de blogtour, maar dat heeft mijn mening niet beïnvloed. Ik benieuwd in welke richting de schrijverscarrière van Elke zich verder gaat ontwikkelen.
Het boek start met twee verhaallijnen over vrouwen die ogenschijnlijk geen overeenkomsten met elkaar hebben, behalve dat zij beiden over bijzondere paranormale gaven beschikken. Grace kan aan het aura van mensen zien wanneer zij gaan sterven. Calista heeft visioenen en voorspellende dromen.
Wanneer Grace haar man probeert te redden, blijkt hij een verborgen leven te hebben Wanneer in dezelfde week Calista wordt ontvoerd, blijken de levens van de vrouwen op een gevaarlijke manier met elkaar verbonden.
Het verhaal wordt verteld in zowel het heden als het verleden en niet altijd in chronologische volgorde. Ook is is er sprake van meerdere perspectieven. Het perspectief van Grave wordt vanuit de ik-vorm verteld. De overige perspectieven (o.a. Calista en inspecteur Morris) vanuit de derde persoon. Twee zaken die ik nog niet eerder ben tegen gekomen in een boek, maar die zeker bijdragen aan het verhaal en de spanningsopbouw. Doordat boven ieder hoofdstuk de datum, het moment van de dag en de betreffende persoon staan vermeld, blijft het allemaal goed te volgen.
Het boek is heel vlot geschreven, leest als een trein en was in no-time uit.
De karakters en de settings werden mooi uitgebreid beschreven, waardoor je goed in het verhaal komt. Slechts een enkele keer werden bijzaken wat uitgebreid toegelicht, bijvoorbeeld de twee televisieprogramma’s die worden beschreven in het boek.
De verhaallijnen zijn goed neergezet en origineel en komen in een sterk plot bij elkaar. Emmerman weet de spanning ontzettend goed op te bouwen en vast te houden. En op de laatste pagina’s wordt de boel nog een keer op spanning gezet zodat je het boek met een rilling over je rug afsluit.
Ik houd van thrillers, maar zou normaliter niet zo snel een paranormale thriller lezen, zeker niet een thriller als deze met horrorachtige elementen. Toch kon ik het vlot geschreven en spannende boek met sterke verhaallijnen en spannende plots erg waarderen en bewijst Elke Emmerman met dit debuut dat ze een veelbelovende schrijver is die weet hoe ze haar lezers sterk geboeid kan houden.
Ik deed mee aan de blogtour, maar dat heeft mijn mening niet beïnvloed. Ik benieuwd in welke richting de schrijverscarrière van Elke zich verder gaat ontwikkelen.
December 28, 2025
Ik moet eerlijk bekennen dat het een flinke poos geleden was dat ik zo'n flinke thriller heb gelezen. Eigenlijk lees ik niet heel veel van soort boeken meer en daardoor merkte ik dat ik er toch echt wel even in moest komen. Ook was het soms even schakelen door de Belgische woorden die erin zaten.
Het boek las wel erg snel weg door de korte hoofdstukken. Ondanks dat ik wat lastig in het verhaal kon komen, was het wel een erg spannend verhaal met paranormale krachten.
Het verhaal gaat over Grace en Callista. Je leest het verhaal vanuit beide perspectieven. Soms zat je net lekker in één van de hoofdpersonen en dan werd er gewisseld. Daardoor bleef je doorlezen.
Ondanks dat ik flink moest schakelen van jeugdliteratuur naar zo'n thriller was het leuk om eens een kijkje te nemen in een ander genre. Bedankt Elke dat ik mee mocht doen aan jouw blogtour en wie weet maak ik nog weer eens een "uitstapje" richting een ander genre.
Het boek las wel erg snel weg door de korte hoofdstukken. Ondanks dat ik wat lastig in het verhaal kon komen, was het wel een erg spannend verhaal met paranormale krachten.
Het verhaal gaat over Grace en Callista. Je leest het verhaal vanuit beide perspectieven. Soms zat je net lekker in één van de hoofdpersonen en dan werd er gewisseld. Daardoor bleef je doorlezen.
Ondanks dat ik flink moest schakelen van jeugdliteratuur naar zo'n thriller was het leuk om eens een kijkje te nemen in een ander genre. Bedankt Elke dat ik mee mocht doen aan jouw blogtour en wie weet maak ik nog weer eens een "uitstapje" richting een ander genre.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews