What do you think?
Rate this book
Een moord in november
Een moord in november is het bloedstollend spannende eerste deel in de Oxford-serie van prijswinnend auteur Simon Mason. Een onwaarschijnlijk detectiveduo wordt geconfronteerd met een huiveringwekkend moordmysterie.
Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark, en is zijn afkeer voor de geprivilegieerde elite die op hem neerkeek nog altijd niet vergeten; zo ook niet zijn slechte manieren. Maar Ryan ziet dingen die anderen niet zien.
Zijn partner, DI Ray Wilkins, is een goed verzorgde, charismatische man van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
Je zou niet denken dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden. En dat kunnen ze ook niet. Maar wanneer er een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Wat deed de dode vrouw in het kantoor van de opvliegende provoost? En is het puur toeval dat er op de nacht van de moord hoog bezoek was van Sheik al-Medina? Een man die in eigen land is gelinkt aan meerdere mensenrechtenschendingen.
Wanneer de spanning stijgt, ontdekt het duo geleidelijk verbanden tussen een Syrische vluchteling die werkt in de keuken van de universiteit, een onbetaalbaar exemplaar van de Koran in de universiteitscollectie en de identiteit van het slachtoffer.
Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark, en is zijn afkeer voor de geprivilegieerde elite die op hem neerkeek nog altijd niet vergeten; zo ook niet zijn slechte manieren. Maar Ryan ziet dingen die anderen niet zien.
Zijn partner, DI Ray Wilkins, is een goed verzorgde, charismatische man van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
Je zou niet denken dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden. En dat kunnen ze ook niet. Maar wanneer er een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Wat deed de dode vrouw in het kantoor van de opvliegende provoost? En is het puur toeval dat er op de nacht van de moord hoog bezoek was van Sheik al-Medina? Een man die in eigen land is gelinkt aan meerdere mensenrechtenschendingen.
Wanneer de spanning stijgt, ontdekt het duo geleidelijk verbanden tussen een Syrische vluchteling die werkt in de keuken van de universiteit, een onbetaalbaar exemplaar van de Koran in de universiteitscollectie en de identiteit van het slachtoffer.
367 pages, Kindle Edition
Published October 28, 2025
2 people are currently reading
52 people want to read
About the author
Simon Mason
57 books242 followersSimon Mason was born in Sheffield, Yorkshire, on 5 February 1962. He was educated at local schools and studied English at Lady Margaret Hall, Oxford. He splits his time between writing at home and a part-time editorial position with David Fickling Books, an imprint of Random House and publisher of his 2011 children's novel, Moon Pie.
He is the author of the Quigleys series for young readers: The Quigleys (Highly Commended in the UK's Branford Boase Award), The Quigleys at Large, The Quigleys Not for Sale, and The Quigleys in a Spin. He has also written three adult novels.
Simon lives in Oxford with his wife and two children.
He is the author of the Quigleys series for young readers: The Quigleys (Highly Commended in the UK's Branford Boase Award), The Quigleys at Large, The Quigleys Not for Sale, and The Quigleys in a Spin. He has also written three adult novels.
Simon lives in Oxford with his wife and two children.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 40 reviews
November 15, 2025
Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark, en is zijn afkeer voor de geprivilegieerde elite die op hem neerkeek nog altijd niet vergeten; zo ook niet zijn slechte manieren. Maar Ryan ziet dingen die anderen niet zien.
Zijn partner, DI Ray Wilkins, is een goed verzorgde, charismatische man van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
Je zou niet denken dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden. En dat kunnen ze ook niet. Maar wanneer er een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Wat deed de dode vrouw in het kantoor van de opvliegende provoost? En is het puur toeval dat er op de nacht van de moord hoog bezoek was van Sheik al-Medina?
'Een moord in november' is het eerste deel van een nieuwe thrillerserie en de prachtige cover viel mij meteen op.
Je leest dit verhaal vanuit meerdere personen en even moest ik wennen aan de schrijfstijl en de personages die op mij afkwamen. Er zitten namelijk een aantal ingewikkelde namen tussen.
Waar ik ook aan moest wennen waren de twee namen van de hoofdpersonages: Ryan en Ray. Ze lijken nogal op elkaar en dan hebben ze ook nog dezelfde achternaam! Waarom de auteur hiervoor heeft gekozen weet ik niet, maar soms was het een beetje onhandig.
Ryan is een behoorlijk apart personage en ook dit was even wennen. Tegelijkertijd vond ik hem ook erg interessant en best grappig. Maar... het gaat uiteindelijk om de dode vrouw die gewurgd blijkt te zijn. Samen moeten ze op zoek gaan naar de dader, maar dat valt allemaal nog niet mee.
De zoektocht en de ontwikkelingen zijn interessant, net als het privéleven van Ryan. Het verhaal zelf vond ik ook prima om te lezen, maar misschien dat het soms een beetje traag voelde voor mij.
Toch ben ik benieuwd naar een tweede deel en een nieuwe, boeiende zaak! En Ryan vind ik wel een heel erg boeiend personage. Hier zou ik dus graag meer over willen lezen.
Ik wil @lsthrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar! Het was een leuke kennismaking met deze auteur.
Zijn partner, DI Ray Wilkins, is een goed verzorgde, charismatische man van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
Je zou niet denken dat de twee het goed met elkaar kunnen vinden. En dat kunnen ze ook niet. Maar wanneer er een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Wat deed de dode vrouw in het kantoor van de opvliegende provoost? En is het puur toeval dat er op de nacht van de moord hoog bezoek was van Sheik al-Medina?
'Een moord in november' is het eerste deel van een nieuwe thrillerserie en de prachtige cover viel mij meteen op.
Je leest dit verhaal vanuit meerdere personen en even moest ik wennen aan de schrijfstijl en de personages die op mij afkwamen. Er zitten namelijk een aantal ingewikkelde namen tussen.
Waar ik ook aan moest wennen waren de twee namen van de hoofdpersonages: Ryan en Ray. Ze lijken nogal op elkaar en dan hebben ze ook nog dezelfde achternaam! Waarom de auteur hiervoor heeft gekozen weet ik niet, maar soms was het een beetje onhandig.
Ryan is een behoorlijk apart personage en ook dit was even wennen. Tegelijkertijd vond ik hem ook erg interessant en best grappig. Maar... het gaat uiteindelijk om de dode vrouw die gewurgd blijkt te zijn. Samen moeten ze op zoek gaan naar de dader, maar dat valt allemaal nog niet mee.
De zoektocht en de ontwikkelingen zijn interessant, net als het privéleven van Ryan. Het verhaal zelf vond ik ook prima om te lezen, maar misschien dat het soms een beetje traag voelde voor mij.
Toch ben ik benieuwd naar een tweede deel en een nieuwe, boeiende zaak! En Ryan vind ik wel een heel erg boeiend personage. Hier zou ik dus graag meer over willen lezen.
Ik wil @lsthrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar! Het was een leuke kennismaking met deze auteur.
November 25, 2025
Wilkins & Wilkins 1
Een voor mij onbekende auteur. Een #scandithriller. Met deze 2 dingen was mijn interesse al gewekt.
Dit is deel 1 van een lopende serie. Deze bestaat op dit moment al uit 5 delen in de originele taal. Dus we kunnen nog even vooruit.
Een leuk politie detective verhaal.
De 2 hoofdpersonen heten beide R. Wilkins. Dit zorgt uiteraard voor verwarring binnen de politie. Maar wat zijn deze 2 leuk uitgewerkt. Elkaars tegenpolen. Een humoristische dynamiek. Wat het verhaal erg interessant maakt. Je wil graag meer over ze te weten komen. Ook de bijpersonages zijn goed uitgewerkt.
Het thriller aspect is tam. Dus zeker ideaal voor een beginner binnen het thriller genre.
In het begin kan het wat moeilijk zijn omdat je aanvde namen Ray en Ryan moet wennen. Wie is nu wie. Maar doordat ze zo verschillend zijn en hun eigen stempel op het verhaal drukken, heb je dat redelijk snel door.
De schrijfstijl is gedetailleerd, filmisch. Je ziet Oxford voor je. Er kwamen wel wat voor mij onbekende of ouderwetse woorden in voor, maar de context zorgt er wel voor dat je begrijpt waarover gesproken wordt.
Vlot geschreven, luchtig met veel humor en soms wat grove taal. Fijne korte hoofdstukken wat er voor zorgt dat "One more chapter" een makkelijk doel is.
Interessante onderwerpen en maatschappelijke thema's. Al met al een interessant uitgewerkt concept.
Ik wil dus ook graag het volgende vertaalde deel lezen. Welke waarschijnlijk ergens in de zomer van 2026 komt.
Ik ben benieuwd naar deze mannen en hun omgeving. Dus kom maar op.
3.5⭐️
Een voor mij onbekende auteur. Een #scandithriller. Met deze 2 dingen was mijn interesse al gewekt.
Dit is deel 1 van een lopende serie. Deze bestaat op dit moment al uit 5 delen in de originele taal. Dus we kunnen nog even vooruit.
Een leuk politie detective verhaal.
De 2 hoofdpersonen heten beide R. Wilkins. Dit zorgt uiteraard voor verwarring binnen de politie. Maar wat zijn deze 2 leuk uitgewerkt. Elkaars tegenpolen. Een humoristische dynamiek. Wat het verhaal erg interessant maakt. Je wil graag meer over ze te weten komen. Ook de bijpersonages zijn goed uitgewerkt.
Het thriller aspect is tam. Dus zeker ideaal voor een beginner binnen het thriller genre.
In het begin kan het wat moeilijk zijn omdat je aanvde namen Ray en Ryan moet wennen. Wie is nu wie. Maar doordat ze zo verschillend zijn en hun eigen stempel op het verhaal drukken, heb je dat redelijk snel door.
De schrijfstijl is gedetailleerd, filmisch. Je ziet Oxford voor je. Er kwamen wel wat voor mij onbekende of ouderwetse woorden in voor, maar de context zorgt er wel voor dat je begrijpt waarover gesproken wordt.
Vlot geschreven, luchtig met veel humor en soms wat grove taal. Fijne korte hoofdstukken wat er voor zorgt dat "One more chapter" een makkelijk doel is.
Interessante onderwerpen en maatschappelijke thema's. Al met al een interessant uitgewerkt concept.
Ik wil dus ook graag het volgende vertaalde deel lezen. Welke waarschijnlijk ergens in de zomer van 2026 komt.
Ik ben benieuwd naar deze mannen en hun omgeving. Dus kom maar op.
3.5⭐️
November 11, 2025
Op de universiteit van Oxford wordt een jonge vrouw wurgd gevonden in het kantoor van de opvliegende provoost. Twee totaal verschillende rechercheurs worden op de zaak gezet: Ryan Wilkins, ruw, scherp en opgegroeid buiten de elitewereld, en DI Ray Wilkins, charismatisch, verfijnd en afkomstig uit een rijke, prestigieuze achtergrond.
Hun samenwerking loopt stroef, maar ze moeten hun verschillen opzij zetten om een complex mysterie te ontrafelen. Wie was het slachtoffer? Wat deed ze op die plek? En wat heeft het mysterieuze bezoek van Sheik al-Medina, een man met een dubieuze reputatie, ermee te maken?
Terwijl ze dieper graven, ontdekken ze onverwachte verbanden tussen een Syrische vluchteling in de universiteitskeuken, een onbetaalbaar exemplaar van de Koran in de collectie en de ware identiteit van het slachtoffer.
Een moord in november is het bloedstollend spannende eerste deel van de Oxford-serie van Simon Mason – een verhaal vol intriges, gevaar en een briljant, onwaarschijnlijk detectiveduo dat je niet snel zult vergeten.
Mijn ervaring:
Grandioos! Wat een heerlijke, pakkende en intrigerende thriller. Een moord in november zit vol lagen, lijnen en diepgang die Simon Mason op indrukwekkende wijze met elkaar verweeft. De twee rechercheurs op de zaak – Ryan en Ray Wilkins – worden niet alleen levensecht neergezet, maar ook hun persoonlijke verhalen vloeien naadloos samen met de moordzaak. Dat maakt het geheel realistisch en meeslepend, bijna alsof je een waargebeurd verhaal leest.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waardoor Mason een breed en dynamisch beeld schetst van de gebeurtenissen. Door constant van standpunt te wisselen, houdt hij de spanning hoog en weet hij de lezer steeds een stap voor te blijven. Ryan en Ray vormen het kloppend hart van het boek: twee sterke, unieke en intrigerende personages die gaandeweg steeds meer diepgang krijgen. Hun onderlinge dynamiek – soms flink botsend – geeft het verhaal extra lading en menselijkheid.
Vanaf het begin hangt er een duistere, beklemmende sfeer. Het bezoek van de omstreden Emir Sheik al-Medina aan de universiteit van Oxford zet direct de toon. Ook de rector, de conciërge en de mysterieuze Ameena Najib roepen direct vragen op. Wanneer een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden, ontvouwt zich een complex web van intriges, geheimen en verrassende wendingen. Mason weet de vele verhaallijnen knap te verbinden, waardoor de spanning gestaag oploopt en je het boek nauwelijks kunt wegleggen.
Simon Mason doseert het tempo perfect: hij vertraagt waar nodig, versnelt op het juiste moment, en houdt de lezer voortdurend nieuwsgierig. Het onderzoek, de botsingen tussen de rechercheurs en de steeds intenser wordende zoektocht naar de waarheid maken dit tot een meeslepende thriller met inhoud.
Een moord in november is een sterke, gelaagde en slim opgebouwde thriller met een briljant en bijzonder rechercheduo in de hoofdrol. Simon Mason weet moeiteloos spanning, emotie en karakterontwikkeling te combineren. Een indrukwekkend begin van wat zonder twijfel een geweldige serie belooft te worden – ik kan niet wachten op deel twee!
Hun samenwerking loopt stroef, maar ze moeten hun verschillen opzij zetten om een complex mysterie te ontrafelen. Wie was het slachtoffer? Wat deed ze op die plek? En wat heeft het mysterieuze bezoek van Sheik al-Medina, een man met een dubieuze reputatie, ermee te maken?
Terwijl ze dieper graven, ontdekken ze onverwachte verbanden tussen een Syrische vluchteling in de universiteitskeuken, een onbetaalbaar exemplaar van de Koran in de collectie en de ware identiteit van het slachtoffer.
Een moord in november is het bloedstollend spannende eerste deel van de Oxford-serie van Simon Mason – een verhaal vol intriges, gevaar en een briljant, onwaarschijnlijk detectiveduo dat je niet snel zult vergeten.
Mijn ervaring:
Grandioos! Wat een heerlijke, pakkende en intrigerende thriller. Een moord in november zit vol lagen, lijnen en diepgang die Simon Mason op indrukwekkende wijze met elkaar verweeft. De twee rechercheurs op de zaak – Ryan en Ray Wilkins – worden niet alleen levensecht neergezet, maar ook hun persoonlijke verhalen vloeien naadloos samen met de moordzaak. Dat maakt het geheel realistisch en meeslepend, bijna alsof je een waargebeurd verhaal leest.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, waardoor Mason een breed en dynamisch beeld schetst van de gebeurtenissen. Door constant van standpunt te wisselen, houdt hij de spanning hoog en weet hij de lezer steeds een stap voor te blijven. Ryan en Ray vormen het kloppend hart van het boek: twee sterke, unieke en intrigerende personages die gaandeweg steeds meer diepgang krijgen. Hun onderlinge dynamiek – soms flink botsend – geeft het verhaal extra lading en menselijkheid.
Vanaf het begin hangt er een duistere, beklemmende sfeer. Het bezoek van de omstreden Emir Sheik al-Medina aan de universiteit van Oxford zet direct de toon. Ook de rector, de conciërge en de mysterieuze Ameena Najib roepen direct vragen op. Wanneer een jonge vrouw gewurgd wordt gevonden, ontvouwt zich een complex web van intriges, geheimen en verrassende wendingen. Mason weet de vele verhaallijnen knap te verbinden, waardoor de spanning gestaag oploopt en je het boek nauwelijks kunt wegleggen.
Simon Mason doseert het tempo perfect: hij vertraagt waar nodig, versnelt op het juiste moment, en houdt de lezer voortdurend nieuwsgierig. Het onderzoek, de botsingen tussen de rechercheurs en de steeds intenser wordende zoektocht naar de waarheid maken dit tot een meeslepende thriller met inhoud.
Een moord in november is een sterke, gelaagde en slim opgebouwde thriller met een briljant en bijzonder rechercheduo in de hoofdrol. Simon Mason weet moeiteloos spanning, emotie en karakterontwikkeling te combineren. Een indrukwekkend begin van wat zonder twijfel een geweldige serie belooft te worden – ik kan niet wachten op deel twee!
December 10, 2025
Een moord in november van Simon Mason is een ijzersterke, sfeervolle thriller die vanaf de eerste pagina weet te boeien. Het verhaal is zorgvuldig opgebouwd, met precies genoeg spanning en misleiding om je als lezer continu op het verkeerde been te zetten. Ik wilde zó graag weten wie de moord had gepleegd dat ik het boek nauwelijks weg kon leggen en tot aan het einde had ik absoluut niet door dat het plot deze richting op zou gaan. Dat maakt dit boek direct één van de sterkere thrillers die ik de laatste tijd heb gelezen.
Wat voor mij extra charme gaf aan dit verhaal, was de dynamiek tussen de twee agenten. Hun onderlinge frictie, verschillende karakters en de manier waarop ze langzaam naar elkaar toe groeien, deed me sterk denken aan het duo uit serie Smeris. Dat heerlijk schurende begin tussen de agenten, gevolgd door echte samenwerking.
Een spannende, slimme thriller met uitstekende personages en een plot dat zijn geheimen tot het allerlaatste moment bewaart. Dikke aanrader voor elke thriller/misdaad liefhebber.
Wat voor mij extra charme gaf aan dit verhaal, was de dynamiek tussen de twee agenten. Hun onderlinge frictie, verschillende karakters en de manier waarop ze langzaam naar elkaar toe groeien, deed me sterk denken aan het duo uit serie Smeris. Dat heerlijk schurende begin tussen de agenten, gevolgd door echte samenwerking.
Een spannende, slimme thriller met uitstekende personages en een plot dat zijn geheimen tot het allerlaatste moment bewaart. Dikke aanrader voor elke thriller/misdaad liefhebber.
November 16, 2025
‘Een moord in november’ is het eerste deel van een thrillerserie waarin het duo Ryan Wilkins en Ray Wilkins de hoofdrol speelt. De twee zijn geen broers, ze delen alleen dezelfde achternaam. Het boek start met een behoorlijk lang hoofdstuk waarin auteur Simon Mason de tijd neemt om de sfeer op de universiteit van Oxford te schetsen. We maken kennis met een heleboel personages die later in het verhaal nog zullen terugkomen. In combinatie met de gedetailleerde beschrijvingen van de omgeving is het eerste hoofdstuk relatief moeilijk te verteren, want er komt heel veel info op je af. Op het einde wordt het lijk van een jonge vrouw gevonden en dat is het startschot van de echte actie in het boek.
Zo leren we de aparte, losbandige rechercheur Ryan Wilkins kennen en even later zijn stipte, ambitieuze collega Ray Wilkins. Hun introductie verloopt vrij vlot, Manson benadrukt meteen de verschillen tussen hen, al is hij zuinig met de info over het duo, doorheen het verhaal ontdekken we wie ze zijn. De dynamiek tussen Ryan en Ray is ronduit schitterend. De twee zijn ontzettend verschillend, maar hebben dezelfde gedrevenheid en drang naar gerechtigheid. Alleen gaan ze elk daarmee anders om en dat maakt van hen een boeiend duo. Manson heeft hun karakters heel goed uitgewerkt. Elk detail klopt: het contrast in hun kledingstijl, de communicatie met hun omgeving en met elkaar… Het klassenverschil tussen de twee mannen wordt op die manier stevig benadrukt en dat zorgt voor heel wat boeiende situaties. De snedige dialogen met een vleugje humor doen je glimlachen. Wat ze zeggen, past perfect bij wie ze zijn. Je kan sowieso voor allebei sympathie opbrengen, omdat er ook voldoende op hun privéleven wordt ingegaan.
Beide rechercheurs hebben hun eigen problemen en op het vlak van die persoonlijke verhaallijnen is Manson er zeker in geslaagd spanning te creëren. Ook de case waar Ryan en Ray aan werken, is goed uitgewerkt. Heel de zaak voelt erg realistisch aan, net omdat ze moeilijk vooruitgang maken. De twee moeten veel mensen ondervragen en belanden dikwijls op een dood spoor. Daardoor krijg je als lezer genoeg ruimte om mee te speuren. De spanningsboog is prima, omdat de actie ook relatief goed verspreid is. De rechercheurs moeten moeite doen om iets te bereiken en het opvliegende karakter van Ryan zorgt vaak voor heftige scènes. Manson houdt zo zijn lezers bij de les en heeft een mooie mix gemaakt van pittige dialogen, meer verhalende alinea’s en uitgebreide sfeerschepping. Hier en daar voegt hij nog een ander perspectief van een nevenpersonage toe, waardoor hij de spanning extra opvoert. De overgang naar Ryans of Rays perspectief voelt altijd natuurlijk aan.
Ten slotte scoort Simon Mason met zijn gedetailleerde schrijfstijl, grappige bijnamen die Ryan verzint voor andere personages en Arabische zinnen die het verhaal extra karakter geven. Tussen de heel nauwkeurige beschrijvingen van de omgeving door (die hier en daar toch net iets te uitgebreid zijn) zijn heel belangrijke, actuele thema’s verweven. Zo gaat het over (macht)misbruik, grensoverschrijdend gedrag, druggebruik en de vluchtelingenproblematiek. Die aandacht voor andere culturen en mensen die een moeilijk parcours achter de rug hebben zorgt ervoor dat ‘Een moord in november’ een boek is waarmee iedereen zich kan identificeren. Het benadrukt dat er voor iedereen ruimte moet zijn in onze maatschappij. Manson doet niet aan hokjesdenken, maar weet prima in woorden te vatten hoe onze huidige samenleving eruitziet en wat er verkeerd loopt. De auteur sluit zijn Oxford-thriller af met een relatief goed einde, waar je toch nog verrast wordt. Ook al voelen bepaalde passages iets te verhalend en lijkt niet elke piste even goed afgerond, de epiloog is sowieso een meerwaarde.
Conclusie
4,25 sterren
‘Een moord in november’ is een geslaagd begin van de thrillerreeks over rechercheurs Ryan en Ray. Je raakt meteen betoverd door hun dynamiek en de actuele thema’s zorgen ervoor dat dit verhaal tot de laatste pagina interessant is.
Zo leren we de aparte, losbandige rechercheur Ryan Wilkins kennen en even later zijn stipte, ambitieuze collega Ray Wilkins. Hun introductie verloopt vrij vlot, Manson benadrukt meteen de verschillen tussen hen, al is hij zuinig met de info over het duo, doorheen het verhaal ontdekken we wie ze zijn. De dynamiek tussen Ryan en Ray is ronduit schitterend. De twee zijn ontzettend verschillend, maar hebben dezelfde gedrevenheid en drang naar gerechtigheid. Alleen gaan ze elk daarmee anders om en dat maakt van hen een boeiend duo. Manson heeft hun karakters heel goed uitgewerkt. Elk detail klopt: het contrast in hun kledingstijl, de communicatie met hun omgeving en met elkaar… Het klassenverschil tussen de twee mannen wordt op die manier stevig benadrukt en dat zorgt voor heel wat boeiende situaties. De snedige dialogen met een vleugje humor doen je glimlachen. Wat ze zeggen, past perfect bij wie ze zijn. Je kan sowieso voor allebei sympathie opbrengen, omdat er ook voldoende op hun privéleven wordt ingegaan.
Beide rechercheurs hebben hun eigen problemen en op het vlak van die persoonlijke verhaallijnen is Manson er zeker in geslaagd spanning te creëren. Ook de case waar Ryan en Ray aan werken, is goed uitgewerkt. Heel de zaak voelt erg realistisch aan, net omdat ze moeilijk vooruitgang maken. De twee moeten veel mensen ondervragen en belanden dikwijls op een dood spoor. Daardoor krijg je als lezer genoeg ruimte om mee te speuren. De spanningsboog is prima, omdat de actie ook relatief goed verspreid is. De rechercheurs moeten moeite doen om iets te bereiken en het opvliegende karakter van Ryan zorgt vaak voor heftige scènes. Manson houdt zo zijn lezers bij de les en heeft een mooie mix gemaakt van pittige dialogen, meer verhalende alinea’s en uitgebreide sfeerschepping. Hier en daar voegt hij nog een ander perspectief van een nevenpersonage toe, waardoor hij de spanning extra opvoert. De overgang naar Ryans of Rays perspectief voelt altijd natuurlijk aan.
Ten slotte scoort Simon Mason met zijn gedetailleerde schrijfstijl, grappige bijnamen die Ryan verzint voor andere personages en Arabische zinnen die het verhaal extra karakter geven. Tussen de heel nauwkeurige beschrijvingen van de omgeving door (die hier en daar toch net iets te uitgebreid zijn) zijn heel belangrijke, actuele thema’s verweven. Zo gaat het over (macht)misbruik, grensoverschrijdend gedrag, druggebruik en de vluchtelingenproblematiek. Die aandacht voor andere culturen en mensen die een moeilijk parcours achter de rug hebben zorgt ervoor dat ‘Een moord in november’ een boek is waarmee iedereen zich kan identificeren. Het benadrukt dat er voor iedereen ruimte moet zijn in onze maatschappij. Manson doet niet aan hokjesdenken, maar weet prima in woorden te vatten hoe onze huidige samenleving eruitziet en wat er verkeerd loopt. De auteur sluit zijn Oxford-thriller af met een relatief goed einde, waar je toch nog verrast wordt. Ook al voelen bepaalde passages iets te verhalend en lijkt niet elke piste even goed afgerond, de epiloog is sowieso een meerwaarde.
Conclusie
4,25 sterren
‘Een moord in november’ is een geslaagd begin van de thrillerreeks over rechercheurs Ryan en Ray. Je raakt meteen betoverd door hun dynamiek en de actuele thema’s zorgen ervoor dat dit verhaal tot de laatste pagina interessant is.
November 17, 2025
Een moord in november is het eerste deel in de Oxford serie. Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark, heeft een afkeer voor de geprivilegieerde elite en dwingt door zijn verschijning ((houding, trainingspak en cap) weinig respect af. Maar hij is scherp van geest! Zijn partner, DI Ray Wilkins, is een goed verzorgde, charismatische man van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford. Door een zaak van een geonden, gewurgde jonge vrouw zijn ze gedwongen met elkaar samen te werken.
De eerste hoofdstukken moest ik erg wennen aan de schrijfstijl en het feit dat de namen van de hoofdpersonen erg op elkaar lijken. Want Ray en Ryan liggen wel erg dicht bij elkaar. Nadat ik gewend was, kreeg het verhaal me ook meer te pakken en raakte ik meer dan geboeid, want dit is echt een goed verhaal!
De schrijfstijl is hier en daar net wat te gedetailleerd en dat haalt de vaart er uit. Tegelijkertijd roept het de sfeer op van een willekeurige politieserie op de BBC en dat maakt het wel heel herkenbaar. Het heeft een beetje dezelfde vibe, het typische Britse.
De hoofdpersonen verschillen enorm van elkaar en die tegenstelling komt goed naar voren. Maar in de kern verschillen ze juist ook weer niet. Ze zijn bijzonder gedreven en tot op het bot gemotiveerd om de dader te vinden. Het opvliegende karakter van Ryan zorgt voor veel dynamiek, onverwachte situaties en zet de zaak meer dan eens op scherp. Zijn humor is venijnig, maar kon mij wel bekoren. Ray aan de andere kant lijkt wat gematigder, maar gaat in het belang van de zaak toch ook wel over grenzen heen. Kortom, een onwaarschijnlijk maar zeer interessant duo!
Gaandeweg het verhaal komt het onderzoek meer tot leven en komen de privé levens van de rechercheurs ook meer aan bod. De spanning is wat meer onderhuids aanwezig, maar dat past goed bij het verhaal.
Dit is een fijne start van een nieuwe serie en het bevat alle ingrediënten om daar een succes van te kunnen maken. Ik wil @lsthrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar! Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
De eerste hoofdstukken moest ik erg wennen aan de schrijfstijl en het feit dat de namen van de hoofdpersonen erg op elkaar lijken. Want Ray en Ryan liggen wel erg dicht bij elkaar. Nadat ik gewend was, kreeg het verhaal me ook meer te pakken en raakte ik meer dan geboeid, want dit is echt een goed verhaal!
De schrijfstijl is hier en daar net wat te gedetailleerd en dat haalt de vaart er uit. Tegelijkertijd roept het de sfeer op van een willekeurige politieserie op de BBC en dat maakt het wel heel herkenbaar. Het heeft een beetje dezelfde vibe, het typische Britse.
De hoofdpersonen verschillen enorm van elkaar en die tegenstelling komt goed naar voren. Maar in de kern verschillen ze juist ook weer niet. Ze zijn bijzonder gedreven en tot op het bot gemotiveerd om de dader te vinden. Het opvliegende karakter van Ryan zorgt voor veel dynamiek, onverwachte situaties en zet de zaak meer dan eens op scherp. Zijn humor is venijnig, maar kon mij wel bekoren. Ray aan de andere kant lijkt wat gematigder, maar gaat in het belang van de zaak toch ook wel over grenzen heen. Kortom, een onwaarschijnlijk maar zeer interessant duo!
Gaandeweg het verhaal komt het onderzoek meer tot leven en komen de privé levens van de rechercheurs ook meer aan bod. De spanning is wat meer onderhuids aanwezig, maar dat past goed bij het verhaal.
Dit is een fijne start van een nieuwe serie en het bevat alle ingrediënten om daar een succes van te kunnen maken. Ik wil @lsthrillers heel erg bedanken voor het recensie-exemplaar! Dit heeft mijn mening niet beïnvloed.
November 12, 2025
Wanneer in de studeerkamer van de rector van Oxford het levenloze lichaam van een onbekende vrouw wordt aangetroffen, is de 26-jarige rechercheur Ryan Wilkins als eerste ter plaatse. Zijn verschijning – trainingsbroek, pet, en een houding die weinig respect afdwingt – wekt meteen wantrouwen bij de aanwezigen. Zijn afkeur voor de rijke elite is duidelijk voelbaar aan zijn optreden.
Zijn collega, de 30-jarige Ray Wilkins (geen familie), is een rechercheur die juist wél uit dat welgestelde milieu afkomstig is. Hij vormt een mooi tegenwicht voor de ongepolijste Ryan, al heeft hij het niet altijd gemakkelijk met de onconventionele werkwijze van zijn jonge collega. Toch zijn ze, ondanks hun verschillen, gedoemd om samen te werken aan deze complexe moordzaak. De vraag is: kunnen ze hun meningsverschillen opzijzetten om de dader te vinden?
Een moord in november is het eerste boek van de Britse auteur Simon Mason in de reeks rond de rechercheurs Wilkins & Wilkins. Hun tegenstelling is meteen het sterke fundament van dit verhaal.
De inleiding vond ik persoonlijk wat langdradig voor een thriller; het tempo ligt aanvankelijk laag en het duurde even voor ik echt in het verhaal zat. Maar vanaf het tweede hoofdstuk kwam alles tot leven – vooral dankzij de introductie van Ryan Wilkins. Zijn brutale eerlijkheid en onvoorspelbaar gedrag zorgen voor de nodige humor, soms ronduit hilarisch. Onder die stoere, nonchalante houding blijkt echter een man te schuilen met de nodige littekens en trauma’s. Dat maakt hem niet alleen interessant, maar ook verrassend menselijk.
De interactie tussen Ryan en de meer gedisciplineerde Ray is een van de grootse troeven van dit boek. Waar Ryan geen blad voor de mond neemt, probeert Ray vooral niemand tegen de schenen te schoppen – zeker niet de invloedrijke mensen. Naarmate hun samenwerking vordert, groeit er wederzijds respect, al blijft het een fragiel evenwicht. Vooral de manier waarop Ray door zijn vrouw wordt aangespoord om zijn partner beter te begrijpen, voegt een mooi menselijk element toe.
Simon Mason combineert een scherp oog voor karakterontwikkeling met een authentieke Britse sfeer. Het onderzoek zelf blijft boeiend, maar vooral de menselijke kant van de hoofdpersonages maakt dit boek bijzonder.
Een moord in november is een uitstekende start van wat belooft een veelbelovende serie te worden. Simon Mason weet humor, spanning en karakterontwikkeling op een fijne manier te combineren. Goed nieuws voor wie van dit duo geniet: in het Engels zijn al meerdere delen verschenen. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het volgende deel in het Nederlands!
Zijn collega, de 30-jarige Ray Wilkins (geen familie), is een rechercheur die juist wél uit dat welgestelde milieu afkomstig is. Hij vormt een mooi tegenwicht voor de ongepolijste Ryan, al heeft hij het niet altijd gemakkelijk met de onconventionele werkwijze van zijn jonge collega. Toch zijn ze, ondanks hun verschillen, gedoemd om samen te werken aan deze complexe moordzaak. De vraag is: kunnen ze hun meningsverschillen opzijzetten om de dader te vinden?
Een moord in november is het eerste boek van de Britse auteur Simon Mason in de reeks rond de rechercheurs Wilkins & Wilkins. Hun tegenstelling is meteen het sterke fundament van dit verhaal.
De inleiding vond ik persoonlijk wat langdradig voor een thriller; het tempo ligt aanvankelijk laag en het duurde even voor ik echt in het verhaal zat. Maar vanaf het tweede hoofdstuk kwam alles tot leven – vooral dankzij de introductie van Ryan Wilkins. Zijn brutale eerlijkheid en onvoorspelbaar gedrag zorgen voor de nodige humor, soms ronduit hilarisch. Onder die stoere, nonchalante houding blijkt echter een man te schuilen met de nodige littekens en trauma’s. Dat maakt hem niet alleen interessant, maar ook verrassend menselijk.
De interactie tussen Ryan en de meer gedisciplineerde Ray is een van de grootse troeven van dit boek. Waar Ryan geen blad voor de mond neemt, probeert Ray vooral niemand tegen de schenen te schoppen – zeker niet de invloedrijke mensen. Naarmate hun samenwerking vordert, groeit er wederzijds respect, al blijft het een fragiel evenwicht. Vooral de manier waarop Ray door zijn vrouw wordt aangespoord om zijn partner beter te begrijpen, voegt een mooi menselijk element toe.
Simon Mason combineert een scherp oog voor karakterontwikkeling met een authentieke Britse sfeer. Het onderzoek zelf blijft boeiend, maar vooral de menselijke kant van de hoofdpersonages maakt dit boek bijzonder.
Een moord in november is een uitstekende start van wat belooft een veelbelovende serie te worden. Simon Mason weet humor, spanning en karakterontwikkeling op een fijne manier te combineren. Goed nieuws voor wie van dit duo geniet: in het Engels zijn al meerdere delen verschenen. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar het volgende deel in het Nederlands!
November 25, 2025
Als een van mijn favoriete auteurs, M.W. Craven dit boek aanprijst met de woorden “Mijn favoriete Engelse serie”, dan moest ik ‘De moord in November” van Simon Mason absoluut lezen.
Er wordt een vrouw vermoord op het terrein van de prestigieuze universiteit van Oxford en nog wel in de studeerkamer de rector. Op zijn eerste dag wordt rechercheur Ryan Wilkins direct opgeroepen zonder zijn partner Ray Wilkins te hebben ontmoet. Ze staan voor een groot raadsel, welke belangen spelen er.
Het grootste thema in ‘Een moord in November’ is tegenstellingen of grote verschillen. De twee rechercheurs hebben toevallig dezelfde achternaam, maar zouden niet meer van elkaar kunnen verschillen in afkomst, uiterlijk en karakter. De een, Ray, opgegroeid in een rijk gezien en uiteraard een Oxford- alumnus. Ryan is afkomstig uit een woonwagenkamp met een agressieve alcoholist als vader. Zijn afkeer voor de privileges en superioriteitsgevoel van de rijken, enkel door afkomst, stuit hem zwaar tegen de borst en laat hem zijn controle verliezen.
‘De moord in November’ geeft een actueel beeld van de wereld en de realiteit omtrent Syrië en ook bijvoorbeeld de Mohammed cartoons. Simon Mason beschrijft ieder detail zeer gedetailleerd, de personages, hun kleding, de gebouwen, kamers en straatnamen. Oxford moest op het netvlies van de lezer verschijnen, maar het was iets teveel van het goede. Zeker in de eerste helft van het boek, ging het haast een beetje tegenstaan en haalde de vaart en interesse uit het plot. Gelukkig werd het beter in de tweede helft. Misschien wel een manco van een eerste deel van serie?
De spanning zat verstopt in de vragen die je als lezer net als de rechercheurs had. Kleine details bepaalden de uiteindelijk ontknoping. Sterk hoe de onbehouwen Ryan de Oxford elite met een andere blik aanschouwt en door hun gedrag heen prikt en zo de meest drijvende kracht achter de identificatie van de dader zit.
Er zijn heel veel woorden gebruikt voor de setting en personages, dat is jammer en zorgde voor een soort van vertraging in het plot. Toen het losser werd, was het ook prettiger om te lezen. Toch heeft het mij net kunnen overtuigen en nieuwsgierig maken naar het tweede deel.
Er wordt een vrouw vermoord op het terrein van de prestigieuze universiteit van Oxford en nog wel in de studeerkamer de rector. Op zijn eerste dag wordt rechercheur Ryan Wilkins direct opgeroepen zonder zijn partner Ray Wilkins te hebben ontmoet. Ze staan voor een groot raadsel, welke belangen spelen er.
Het grootste thema in ‘Een moord in November’ is tegenstellingen of grote verschillen. De twee rechercheurs hebben toevallig dezelfde achternaam, maar zouden niet meer van elkaar kunnen verschillen in afkomst, uiterlijk en karakter. De een, Ray, opgegroeid in een rijk gezien en uiteraard een Oxford- alumnus. Ryan is afkomstig uit een woonwagenkamp met een agressieve alcoholist als vader. Zijn afkeer voor de privileges en superioriteitsgevoel van de rijken, enkel door afkomst, stuit hem zwaar tegen de borst en laat hem zijn controle verliezen.
‘De moord in November’ geeft een actueel beeld van de wereld en de realiteit omtrent Syrië en ook bijvoorbeeld de Mohammed cartoons. Simon Mason beschrijft ieder detail zeer gedetailleerd, de personages, hun kleding, de gebouwen, kamers en straatnamen. Oxford moest op het netvlies van de lezer verschijnen, maar het was iets teveel van het goede. Zeker in de eerste helft van het boek, ging het haast een beetje tegenstaan en haalde de vaart en interesse uit het plot. Gelukkig werd het beter in de tweede helft. Misschien wel een manco van een eerste deel van serie?
De spanning zat verstopt in de vragen die je als lezer net als de rechercheurs had. Kleine details bepaalden de uiteindelijk ontknoping. Sterk hoe de onbehouwen Ryan de Oxford elite met een andere blik aanschouwt en door hun gedrag heen prikt en zo de meest drijvende kracht achter de identificatie van de dader zit.
Er zijn heel veel woorden gebruikt voor de setting en personages, dat is jammer en zorgde voor een soort van vertraging in het plot. Toen het losser werd, was het ook prettiger om te lezen. Toch heeft het mij net kunnen overtuigen en nieuwsgierig maken naar het tweede deel.
November 28, 2025
Een moord in november is het eerste boek in de nieuwe Oxford serie van Simon Mason. We volgen een politieduo die, ondanks hun verschillen en stroeve relatie, samen een mysterieuze moord moeten oplossen.
Dit boek was het echt niet voor mij helaas. Een duo agenten die heel erg van elkaar verschilen? Oké, dat is al heel vaak gedaan maar ik had nog hoop dat er iets origineels uit de bus kon komen. Ik bleef hier een beetje op mijn honger zitten. De twee agenten, die trouwens qua uiterlijk en karakter totaal verschillend zijn, hebben wel vrijwel dezelfde naam: Ryan Wilkins en Ray Wilkins. Waarom?! Dit zorgde voor zoveel verwarring in het begin. Het boek wordt ook uit meerdere perspectieven verteld dus het is zeker wat zoeken als je begint te lezen.
Nu, eenmaal je erin zit, leest het boek wel erg vlot. Maar waar de schrijfstijl wel oké zat, vond ik het verhaal tegenvallen. Het kan ingewikkeld overkomen, wat oké is, maar als je een ingewikkeld verhaal combineert met weinig spanning, dan gaat het niet werken voor mij. Ik vond de personages ook totaal niet interessant. Het enigste waar ik me echt in interesseerde was de relatie tussen Ryan en zijn zoon. En hoewel die wel mooi aan bod kwam, was dit niet de hoofdzaak van het boek, namelijk de moord. Die liet mij eigenlijk bijna volledig koud (haha, get it - het is een lange dag geweest, ik ben moe). Ik vond de ontknoping ook niet zo verrassend maar waar ik tijdens een thriller normaal actief meedenken 'wie kan het zijn', deed ik dat hier niet omdat het me eigenlijk niet echt boeide.
Oh, de setting in Oxford was wel cool!
Dit boek was het echt niet voor mij helaas. Een duo agenten die heel erg van elkaar verschilen? Oké, dat is al heel vaak gedaan maar ik had nog hoop dat er iets origineels uit de bus kon komen. Ik bleef hier een beetje op mijn honger zitten. De twee agenten, die trouwens qua uiterlijk en karakter totaal verschillend zijn, hebben wel vrijwel dezelfde naam: Ryan Wilkins en Ray Wilkins. Waarom?! Dit zorgde voor zoveel verwarring in het begin. Het boek wordt ook uit meerdere perspectieven verteld dus het is zeker wat zoeken als je begint te lezen.
Nu, eenmaal je erin zit, leest het boek wel erg vlot. Maar waar de schrijfstijl wel oké zat, vond ik het verhaal tegenvallen. Het kan ingewikkeld overkomen, wat oké is, maar als je een ingewikkeld verhaal combineert met weinig spanning, dan gaat het niet werken voor mij. Ik vond de personages ook totaal niet interessant. Het enigste waar ik me echt in interesseerde was de relatie tussen Ryan en zijn zoon. En hoewel die wel mooi aan bod kwam, was dit niet de hoofdzaak van het boek, namelijk de moord. Die liet mij eigenlijk bijna volledig koud (haha, get it - het is een lange dag geweest, ik ben moe). Ik vond de ontknoping ook niet zo verrassend maar waar ik tijdens een thriller normaal actief meedenken 'wie kan het zijn', deed ik dat hier niet omdat het me eigenlijk niet echt boeide.
Oh, de setting in Oxford was wel cool!
November 25, 2025
Weer mocht ik meedoen met de leesclub van Ilona en dit keer lazen we Een Moord in November van Simon Mason. Dit eerste deel van een nieuwe thrillerserie leest als een detective. Het verhaal draait om een spannend moordmysterie en zit vol verhaalwendingen.
Wat het boek voor mij echt bijzonder maakt, zijn de sterke personages. Ryan Wilkins is zonder twijfel mijn favoriet. Rauw, onaangepast, maar briljant. Hij is een rechercheur die niet in het Oxford-plaatje past en dat ook nooit zal doen. Hij deed me sterk denken aan Holger uit de tv-serie The Killing. Het is iemand die je misschien niet meteen sympathiek vindt, maar die door zijn koppigheid, scherpzinnigheid en menselijkheid langzaam onder je huid kruipt. Zijn dynamiek met de onberisperlijke rechercheur Ray Wilkins (geen familie) zorgt voor humor, frictie en een verrassend goede balans.
De moordzaak zelf is slim opgebouwd. Mason verweeft persoonlijke motieven met academische intriges en politieke spanningen. Ondanks de complexiteit (ook vanwege de naamkeuze van de rechercheurs) leest het boek ongelooflijk vlot.
Een Moord in November is een thriller / detective met een fantastisch rechercheursduo en een plot dat snel leest. Een absolute aanrader voor fans van sterke personages en intelligente mysteries. Dit boek is een geweldige start van een veelbelovende serie.
Bedankt LS uitgeverij voor het boek!
Wat het boek voor mij echt bijzonder maakt, zijn de sterke personages. Ryan Wilkins is zonder twijfel mijn favoriet. Rauw, onaangepast, maar briljant. Hij is een rechercheur die niet in het Oxford-plaatje past en dat ook nooit zal doen. Hij deed me sterk denken aan Holger uit de tv-serie The Killing. Het is iemand die je misschien niet meteen sympathiek vindt, maar die door zijn koppigheid, scherpzinnigheid en menselijkheid langzaam onder je huid kruipt. Zijn dynamiek met de onberisperlijke rechercheur Ray Wilkins (geen familie) zorgt voor humor, frictie en een verrassend goede balans.
De moordzaak zelf is slim opgebouwd. Mason verweeft persoonlijke motieven met academische intriges en politieke spanningen. Ondanks de complexiteit (ook vanwege de naamkeuze van de rechercheurs) leest het boek ongelooflijk vlot.
Een Moord in November is een thriller / detective met een fantastisch rechercheursduo en een plot dat snel leest. Een absolute aanrader voor fans van sterke personages en intelligente mysteries. Dit boek is een geweldige start van een veelbelovende serie.
Bedankt LS uitgeverij voor het boek!
November 25, 2025
Simon Mason (Sheffield, februari 1962) is een Engelse auteur van zowel fictie als non-fictie. Zijn boeken hebben op verschillende shortlists gestaan in Engeland en in 2017 won het tweede deel in de serie met Garvie Smith -Kid got shot- de Crimefest Prize for Best Crime Novel for Young Adults. Een moord in november is het eerste deel in de serie met het bijzondere rechercheurs duo Wilkins & Wilkins dat in Nederland uitkomt; Dennis Keesmaat is verantwoordelijk voor de vertaling naar het Nederlands.
In de prestigieuze Universiteit van Oxford wordt het lichaam van een dode vrouw gevonden. Rechercheur Ryan Wilkins, opgegroeid in een woonwagenkamp, is als eerste ter plaatse en weet bijna iedereen op de plaats delict tegen zich in het harnas te jagen met zijn onorthodoxe handelwijze en taalgebruik. Zijn partner Ray Wilkins is in alles zijn tegenpool: opgegroeid in een rijke Nigeriaans-Londense familie en Oxford-alumnus: beschaafd, beheerst en op de hoogte van alles ins- en outs van het leven op de universiteit. Dit levert uiteraard de nodige spanning tussen de beide Wilkins-heren op maar ze zullen samen moeten werken om de moord op de vrouw tot een goed eind te brengen.
Vanaf de eerste pagina is het duidelijk dat dit een boek is dat anders zal zijn. Dat begint met het taalgebruik. Kun je het oubollig noemen? Nee, dat is het niet. Het is gewoon… ánders:
Teksten als ‘Leonard voelde een golf van meesterlijke woede.’ en “Het gezicht van de agent was adembenemend geconcentreerd” zijn niet doorsnee. Geen idee wat “meesterlijke woede” is en hoe je gezicht eruit ziet als je “adembenemend geconcentreerd” kijkt. Wellicht dat dit toe te schrijven is aan de vertaling, maar bijzonder is het wel.
Naast dit bijzondere taalgebruik is het met name de prozaïsche schrijfstijl die opvalt: de auteur heeft de nodige aandacht aan het beschrijven van de setting. Aan de ene kant zorgt dit ervoor dat het je als lezer geen enkele moeite kost je de universiteit van Oxford voor te stellen en je de verloedering van het woonwagenkamp waar Ryan is opgegroeid voelt. Aan de andere resulteert dit erin dat het verhaal stroperig aanvoelt, waardoor je gedachten alle kanten op zouden kunnen dwalen. Dit wordt overigens gecompenseerd door de scherpe en van een heerlijk droge humor voorziene dialogen, zeker als Ryan één van de gesprekspartners is:
“En verder” ging de vrouw van de rector op haar rustige manier verder, “hoewel dit helemaal niet relevant is, was er een… klein incident toen de sjeik zich naar buiten begaf.” Kort beschreef ze het tonen van de blote billen.
“Studenten” zei de rector kortaf.
Er viel een korte stilte, gevolgd door Ryan die iets mompelde.
“Dat verstond ik niet,” zei de rector meteen, agressief.
“Volgens onze toekomstige premiers. Hilarisch”
“Ze kwamen trouwens niet van dit college”
“Hoe weet je dat? De vorm van hun kont?”
De botheid van Ryan en het niet buiten de lijntjes kleuren van Ray zorgt in ieder geval voor een toffe dynamiek. Dit, ondersteund door de integere, sympathieke vriendin van Ray (Diana) en het schattige zoontje van Ryan (Ryan jr), draagt het verhaal zonder enige twijfel. En dat komt simpelweg omdat Mason alle personages een zeer authentiek karakter heeft meegegeven en dat doet hij uitstekend!
Het verhaal zelf draait voor 80% om het oplossen van de moord en dit wil niet echt vlotten. De bijzondere opmerkingsgave van Ryan en de hieruit voortvloeiende sprongen in het onderzoek zijn de spreekwoordelijke lichtpuntjes in de toch wat kabbelende verhaallijn. Deze heeft richting het einde dan ook nog wat kunstgrepen nodig om tot een bevredigende ontknoping te komen. Gelukkig is er de tweede verhaallijn waarin we de privéomstandigheden van zowel Ryan als Ray beter leren kennen, waardoor enige verdieping ontstaat. De bijbehorende emoties variëren van ronduit ongeloofwaardig tot regelrechte tearjerkers. Dat maakt Een moord in november geen thriller a la Chris Carter maar zal de lezers van Pierre Martin of Richard Osman zeker aanspreken.
In de prestigieuze Universiteit van Oxford wordt het lichaam van een dode vrouw gevonden. Rechercheur Ryan Wilkins, opgegroeid in een woonwagenkamp, is als eerste ter plaatse en weet bijna iedereen op de plaats delict tegen zich in het harnas te jagen met zijn onorthodoxe handelwijze en taalgebruik. Zijn partner Ray Wilkins is in alles zijn tegenpool: opgegroeid in een rijke Nigeriaans-Londense familie en Oxford-alumnus: beschaafd, beheerst en op de hoogte van alles ins- en outs van het leven op de universiteit. Dit levert uiteraard de nodige spanning tussen de beide Wilkins-heren op maar ze zullen samen moeten werken om de moord op de vrouw tot een goed eind te brengen.
Vanaf de eerste pagina is het duidelijk dat dit een boek is dat anders zal zijn. Dat begint met het taalgebruik. Kun je het oubollig noemen? Nee, dat is het niet. Het is gewoon… ánders:
Teksten als ‘Leonard voelde een golf van meesterlijke woede.’ en “Het gezicht van de agent was adembenemend geconcentreerd” zijn niet doorsnee. Geen idee wat “meesterlijke woede” is en hoe je gezicht eruit ziet als je “adembenemend geconcentreerd” kijkt. Wellicht dat dit toe te schrijven is aan de vertaling, maar bijzonder is het wel.
Naast dit bijzondere taalgebruik is het met name de prozaïsche schrijfstijl die opvalt: de auteur heeft de nodige aandacht aan het beschrijven van de setting. Aan de ene kant zorgt dit ervoor dat het je als lezer geen enkele moeite kost je de universiteit van Oxford voor te stellen en je de verloedering van het woonwagenkamp waar Ryan is opgegroeid voelt. Aan de andere resulteert dit erin dat het verhaal stroperig aanvoelt, waardoor je gedachten alle kanten op zouden kunnen dwalen. Dit wordt overigens gecompenseerd door de scherpe en van een heerlijk droge humor voorziene dialogen, zeker als Ryan één van de gesprekspartners is:
“En verder” ging de vrouw van de rector op haar rustige manier verder, “hoewel dit helemaal niet relevant is, was er een… klein incident toen de sjeik zich naar buiten begaf.” Kort beschreef ze het tonen van de blote billen.
“Studenten” zei de rector kortaf.
Er viel een korte stilte, gevolgd door Ryan die iets mompelde.
“Dat verstond ik niet,” zei de rector meteen, agressief.
“Volgens onze toekomstige premiers. Hilarisch”
“Ze kwamen trouwens niet van dit college”
“Hoe weet je dat? De vorm van hun kont?”
De botheid van Ryan en het niet buiten de lijntjes kleuren van Ray zorgt in ieder geval voor een toffe dynamiek. Dit, ondersteund door de integere, sympathieke vriendin van Ray (Diana) en het schattige zoontje van Ryan (Ryan jr), draagt het verhaal zonder enige twijfel. En dat komt simpelweg omdat Mason alle personages een zeer authentiek karakter heeft meegegeven en dat doet hij uitstekend!
Het verhaal zelf draait voor 80% om het oplossen van de moord en dit wil niet echt vlotten. De bijzondere opmerkingsgave van Ryan en de hieruit voortvloeiende sprongen in het onderzoek zijn de spreekwoordelijke lichtpuntjes in de toch wat kabbelende verhaallijn. Deze heeft richting het einde dan ook nog wat kunstgrepen nodig om tot een bevredigende ontknoping te komen. Gelukkig is er de tweede verhaallijn waarin we de privéomstandigheden van zowel Ryan als Ray beter leren kennen, waardoor enige verdieping ontstaat. De bijbehorende emoties variëren van ronduit ongeloofwaardig tot regelrechte tearjerkers. Dat maakt Een moord in november geen thriller a la Chris Carter maar zal de lezers van Pierre Martin of Richard Osman zeker aanspreken.
November 25, 2025
3,5⭐️
Allereerst dank aan @lsuitgeverij @ilonaslevenbijls voor het recensie-exemplaar. Heel leuk om weer eens een nieuwe thrillerauteur te ontdekken! Een heel spannende thriller vond ik het niet, maar ik heb me er zeker goed mee vermaakt. Mijn recensie is daarom aan de lange kant: lees zeker even verder in de comments, want die informatie kan je zo maar eens over de streep trekken 😊
Een groot deel van het vermaak kwam door de personages en in het bijzonder de twee rechercheurs: Ray en Ryan Wilkins (sowieso respect voor auteur, vertaler en redacteur met 2 zo vergelijkbare namen: ze worden in het boek maar 1x verwisseld). Een origineel en ongewoon duo dat het ook zeker niet goed met elkaar kan vinden, maar wel gedwongen moet samenwerken. Ryan ziet er "meer uit als een crimineel dan een politieagent", is grof en overtreedt zonder moeite de regels om voor elkaar te krijgen wat gedaan moet worden. Tegelijkertijd is hij scherp en met een uitstekend observatievermogen.
Aan de andere kant is daar Ray: een iets tragere agent, maar wel georganiseerd, volgens protocol, gedegen en beter toegelegd om met diverse soorten mensen te communiceren. Daarbij is hij soms wel te snel onder de indruk van intellectueel hooggeplaatsten.
Het plot vond ik wat minder tot zijn recht komen. Het blijft voor mijn gevoel lang rommelig en ik heb niet echt in spanning gezeten tot de laatste 10%. Op pagina 250 dacht ik nog: hmm nog niet echt op het puntje van mijn stoel gezeten... Het eerste moment dat dat wel komt, is niet lang daarna. Een moment dat niet zozeer met de zaak te maken heeft als wel met het privéleven van Ryan.
Pas naar het einde toe wordt de ontknoping van de moordzaak echt spannend. Het was uiteindelijk voor mij een onverwachte dader. Dat vind ik altijd leuk! Toch deed het me dit keer wat minder. Ik was niet zo meegesleept in het boek, dus ik stond ook wat onverschillig in de uiteindelijke ontknoping.
Wel leest dit boek heerlijk vlot weg. De schrijfstijl heeft genoeg vaart, wisselt diepgaander en luchtig goed af en geeft een goed beeld van de personages. Ook bijrollen worden daardoor erg intrigerend en laten je uitkijken naar een volgend deel. Qua leestempo vloog ik echt door het boek heen. Ik had denk ik maar een pagina of 5 nodig voor ik er lekker in zat. Dat is behoorlijk snel en maakte me direct enthousiast.
Ook de setting vond ik heel leuk. Ik kon Oxford, ondanks dat ik er nog nooit geweest ben, echt voor me zien en de sfeer van november kwam goed over. Extra leuk om het boek ook echt in november te lezen. Hierdoor kon ik er nog meer in meegaan.
Kortom, een vermakelijke thriller die niet al te eng is: uitstekend instapniveau voor de wat minder geoefende thrillerlezer 😊
Allereerst dank aan @lsuitgeverij @ilonaslevenbijls voor het recensie-exemplaar. Heel leuk om weer eens een nieuwe thrillerauteur te ontdekken! Een heel spannende thriller vond ik het niet, maar ik heb me er zeker goed mee vermaakt. Mijn recensie is daarom aan de lange kant: lees zeker even verder in de comments, want die informatie kan je zo maar eens over de streep trekken 😊
Een groot deel van het vermaak kwam door de personages en in het bijzonder de twee rechercheurs: Ray en Ryan Wilkins (sowieso respect voor auteur, vertaler en redacteur met 2 zo vergelijkbare namen: ze worden in het boek maar 1x verwisseld). Een origineel en ongewoon duo dat het ook zeker niet goed met elkaar kan vinden, maar wel gedwongen moet samenwerken. Ryan ziet er "meer uit als een crimineel dan een politieagent", is grof en overtreedt zonder moeite de regels om voor elkaar te krijgen wat gedaan moet worden. Tegelijkertijd is hij scherp en met een uitstekend observatievermogen.
Aan de andere kant is daar Ray: een iets tragere agent, maar wel georganiseerd, volgens protocol, gedegen en beter toegelegd om met diverse soorten mensen te communiceren. Daarbij is hij soms wel te snel onder de indruk van intellectueel hooggeplaatsten.
Het plot vond ik wat minder tot zijn recht komen. Het blijft voor mijn gevoel lang rommelig en ik heb niet echt in spanning gezeten tot de laatste 10%. Op pagina 250 dacht ik nog: hmm nog niet echt op het puntje van mijn stoel gezeten... Het eerste moment dat dat wel komt, is niet lang daarna. Een moment dat niet zozeer met de zaak te maken heeft als wel met het privéleven van Ryan.
Pas naar het einde toe wordt de ontknoping van de moordzaak echt spannend. Het was uiteindelijk voor mij een onverwachte dader. Dat vind ik altijd leuk! Toch deed het me dit keer wat minder. Ik was niet zo meegesleept in het boek, dus ik stond ook wat onverschillig in de uiteindelijke ontknoping.
Wel leest dit boek heerlijk vlot weg. De schrijfstijl heeft genoeg vaart, wisselt diepgaander en luchtig goed af en geeft een goed beeld van de personages. Ook bijrollen worden daardoor erg intrigerend en laten je uitkijken naar een volgend deel. Qua leestempo vloog ik echt door het boek heen. Ik had denk ik maar een pagina of 5 nodig voor ik er lekker in zat. Dat is behoorlijk snel en maakte me direct enthousiast.
Ook de setting vond ik heel leuk. Ik kon Oxford, ondanks dat ik er nog nooit geweest ben, echt voor me zien en de sfeer van november kwam goed over. Extra leuk om het boek ook echt in november te lezen. Hierdoor kon ik er nog meer in meegaan.
Kortom, een vermakelijke thriller die niet al te eng is: uitstekend instapniveau voor de wat minder geoefende thrillerlezer 😊
November 25, 2025
Moord in november speelt zich af op de universiteit van Oxford, een mooie Engelse plek voor een spannend verhaal. Een jonge vrouw wordt op een vreselijke manier vermoord in Oxford, precies tijdens een belangrijk bezoek van sjeik Al-Medina.
Twee rechercheurs, Ryan Wilkins en Ray Wilkins (ze zijn geen familie van elkaar), krijgen de opdracht om uit te zoeken wat er is gebeurd. Waarom is de vrouw vermoord? Wie was zij? Ging het om macht, om corruptie, of om een groot schandaal? Ryan en Ray zijn heel verschillend. Ryan is stoer, zegt altijd wat hij denkt en komt uit een woonwagenkamp. Ray is juist netjes, vriendelijk en gewend aan een luxe leven. Ze hebben allebei hun eigen gezin en hun eigen problemen. Samenwerken is niet altijd makkelijk, want ze botsen vaak en maken soms ruzie, maar er zijn ook grappige momenten. Toch vullen ze elkaar goed aan en worden ze uiteindelijk een sterk team, een beetje zoals good cop en bad cop, en zelfs vrienden.
Wat ik goed vind aan het boek, is hoe Simon Mason Oxford beschrijft. Alles is heel duidelijk en geloofwaardig, en je ziet goed het verschil tussen macht en kwetsbaarheid, tussen rijk en arm, en tussen mensen met verschillende achtergronden. Je merkt de kloof tussen de slimme mensen van de universiteit en de gewone mensen in de stad. Het verhaal is makkelijk te lezen, met veel gesprekken en korte hoofdstukken waardoor je snel verder wilt lezen. Je voelt steeds de spanning en je wilt weten wie de moord heeft gepleegd en waarom. Je wordt meegenomen in het onderzoek en komt een paar keer voor verrassingen te staan.
De personages zijn een van de leukste dingen aan het boek. Ryan valt op door zijn bijzondere manier van werken en zijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid (hij neemt soms het recht in eigen hand), terwijl Ray juist heel charmant is en goed kan omgaan met mensen. Samen zijn ze een duo dat je niet snel vergeet. Ook de andere personen in het verhaal, zoals de vrouw van Ray, de zus van Ryan en zijn zoon, maken het verhaal extra interessant.
Wat mij opviel: ik vond dit boek geen thriller, maar echt een detective. Naast de moord komen onderwerpen als klassenverschillen, macht en corruptie op een subtiele manier voorbij. Hoe ver gaan mensen om zichzelf te beschermen? Dat maakt het verhaal extra spannend.
Mijn oordeel: een sterke detective met humor en leuke personages. Het einde was verrassend ... Ik had een andere dader verwacht, en dat maakt het juist leuk. Ik heb zin in het volgende deel. Ook wordt het boek verfilmd, daar kijk ik naar uit
Kudos aan@ilonaslevenbijls, @lsthrillers en @lsuitgeverij voor dit boek
Twee rechercheurs, Ryan Wilkins en Ray Wilkins (ze zijn geen familie van elkaar), krijgen de opdracht om uit te zoeken wat er is gebeurd. Waarom is de vrouw vermoord? Wie was zij? Ging het om macht, om corruptie, of om een groot schandaal? Ryan en Ray zijn heel verschillend. Ryan is stoer, zegt altijd wat hij denkt en komt uit een woonwagenkamp. Ray is juist netjes, vriendelijk en gewend aan een luxe leven. Ze hebben allebei hun eigen gezin en hun eigen problemen. Samenwerken is niet altijd makkelijk, want ze botsen vaak en maken soms ruzie, maar er zijn ook grappige momenten. Toch vullen ze elkaar goed aan en worden ze uiteindelijk een sterk team, een beetje zoals good cop en bad cop, en zelfs vrienden.
Wat ik goed vind aan het boek, is hoe Simon Mason Oxford beschrijft. Alles is heel duidelijk en geloofwaardig, en je ziet goed het verschil tussen macht en kwetsbaarheid, tussen rijk en arm, en tussen mensen met verschillende achtergronden. Je merkt de kloof tussen de slimme mensen van de universiteit en de gewone mensen in de stad. Het verhaal is makkelijk te lezen, met veel gesprekken en korte hoofdstukken waardoor je snel verder wilt lezen. Je voelt steeds de spanning en je wilt weten wie de moord heeft gepleegd en waarom. Je wordt meegenomen in het onderzoek en komt een paar keer voor verrassingen te staan.
De personages zijn een van de leukste dingen aan het boek. Ryan valt op door zijn bijzondere manier van werken en zijn sterke gevoel voor rechtvaardigheid (hij neemt soms het recht in eigen hand), terwijl Ray juist heel charmant is en goed kan omgaan met mensen. Samen zijn ze een duo dat je niet snel vergeet. Ook de andere personen in het verhaal, zoals de vrouw van Ray, de zus van Ryan en zijn zoon, maken het verhaal extra interessant.
Wat mij opviel: ik vond dit boek geen thriller, maar echt een detective. Naast de moord komen onderwerpen als klassenverschillen, macht en corruptie op een subtiele manier voorbij. Hoe ver gaan mensen om zichzelf te beschermen? Dat maakt het verhaal extra spannend.
Mijn oordeel: een sterke detective met humor en leuke personages. Het einde was verrassend ... Ik had een andere dader verwacht, en dat maakt het juist leuk. Ik heb zin in het volgende deel. Ook wordt het boek verfilmd, daar kijk ik naar uit
Kudos aan@ilonaslevenbijls, @lsthrillers en @lsuitgeverij voor dit boek
November 11, 2025
Een vrouw wordt gewurgd teruggevonden bij Barnabas Hall. Dat is de eerste zaak die het duo Ryan en Ray Wilkins krijgt toegewezen. Per vergissing wordt Ryan opgeroepen en komt hij als eerste toe. Bij de aanwezigen maakt hij allesbehalve een goede indruk. Hij is slordig gekleed, uitermate onbeleefd en laat zich vooral leiden door zijn vooroordelen over de elite.
Ray is de tegenpool van Ryan. Hij is wel aangenaam in de omgang en communiceert op een gepaste manier. Je kan je dus wel inbeelden hoe moeizaam hun samenwerking verloopt. De frustratie bij Ray begreep ik volledig. Ik ergerde me aan de manier waarop Ryan zichzelf niet onder controle hield en zelfs ongepast praatte over het slachtoffer.
Dat die houding consequenties heeft, was dan ook te verwachten. Een onderzoek door de tuchtraad vindt plaats. Al is er ook een positieve kant. Het onderzoek loopt van begin af stroef, maar Ryan weet toch een doorbraak te forceren.
Ondanks dat ik eerst niet veel van Ryan moest weten, had hij toch iets waardoor ik meer over hem te weten wilde komen. Mede dankzij zijn eigenwijze karakter en scherpe blik bleef het onderzoek naar de moord extra boeiend. Bovendien leren we hem beter kennen en hierdoor moest ik mijn mening uiteindelijk bijstellen. Hij en Ray werden beiden realistisch neergezet. Mason vond hierbij de perfecte balans tussen de verhaallijn over het moordonderzoek en de privélevens van beide personages.
Op basis van de flaptekst had ik hoge verwachtingen, maar die werden in eerste instantie getemperd. De eerste pagina's lazen niet zo vlot en bovendien leek de verhaallijn me toch niet te gaan aanspreken. Die eerste hoofdstukken gingen over wat er zich voor en tijdens de moord afspeelt.
Gezien die hoofdstukken een aantal elementen bevatten die mij minder lagen, vreesde ik dat dit boek het niet zou worden. Toch ging het verhaal nadien steeds vlotter lezen. Het onderzoek wijst meermaals in de richting van een ander personage, wat je scherp houdt en je eveneens uitdaagt om mee te speuren naar de ware toedracht.
Met Een moord in november heeft Simon Mason een originele, verfrissende en eigentijdse detective geschreven. Hij creëerde een interessant duo dat veel potentieel biedt en met momenten heel vermakelijk was. Ik ben dan ook benieuwd hoe beide personages zich verder ontwikkelen in een volgend deel.
Dankjewel aan VBK België en LS Uitgeverij voor het recensie-exemplaar!
Ray is de tegenpool van Ryan. Hij is wel aangenaam in de omgang en communiceert op een gepaste manier. Je kan je dus wel inbeelden hoe moeizaam hun samenwerking verloopt. De frustratie bij Ray begreep ik volledig. Ik ergerde me aan de manier waarop Ryan zichzelf niet onder controle hield en zelfs ongepast praatte over het slachtoffer.
Dat die houding consequenties heeft, was dan ook te verwachten. Een onderzoek door de tuchtraad vindt plaats. Al is er ook een positieve kant. Het onderzoek loopt van begin af stroef, maar Ryan weet toch een doorbraak te forceren.
Ondanks dat ik eerst niet veel van Ryan moest weten, had hij toch iets waardoor ik meer over hem te weten wilde komen. Mede dankzij zijn eigenwijze karakter en scherpe blik bleef het onderzoek naar de moord extra boeiend. Bovendien leren we hem beter kennen en hierdoor moest ik mijn mening uiteindelijk bijstellen. Hij en Ray werden beiden realistisch neergezet. Mason vond hierbij de perfecte balans tussen de verhaallijn over het moordonderzoek en de privélevens van beide personages.
Op basis van de flaptekst had ik hoge verwachtingen, maar die werden in eerste instantie getemperd. De eerste pagina's lazen niet zo vlot en bovendien leek de verhaallijn me toch niet te gaan aanspreken. Die eerste hoofdstukken gingen over wat er zich voor en tijdens de moord afspeelt.
Gezien die hoofdstukken een aantal elementen bevatten die mij minder lagen, vreesde ik dat dit boek het niet zou worden. Toch ging het verhaal nadien steeds vlotter lezen. Het onderzoek wijst meermaals in de richting van een ander personage, wat je scherp houdt en je eveneens uitdaagt om mee te speuren naar de ware toedracht.
Met Een moord in november heeft Simon Mason een originele, verfrissende en eigentijdse detective geschreven. Hij creëerde een interessant duo dat veel potentieel biedt en met momenten heel vermakelijk was. Ik ben dan ook benieuwd hoe beide personages zich verder ontwikkelen in een volgend deel.
Dankjewel aan VBK België en LS Uitgeverij voor het recensie-exemplaar!
November 12, 2025
Een intelligent moordmysterie met karakter en klasse.
Een moord in november van Simon Mason ❤️
LS Amsterdam LS Thrillers 😍
Simon Mason zet met Een moord in november niet zomaar een nieuwe detectiveserie neer, maar een zorgvuldig gecomponeerde botsing van werelden, karakters en morele grenzen. Het boek is het eerste deel van de veelbelovende Oxford-serie, en maakt meteen duidelijk dat Mason niet geïnteresseerd is in simpele puzzels of gladde whodunits, hij schrijft over mensen, systemen en de breuken daartussen.
De twee rechercheurs die het verhaal dragen, Ryan en Ray Wilkins (geen familie, maar wel elkaars tegenpolen), zijn het kloppend hart van het boek. Ryan, de ruwe diamant uit het trailerpark, is onbehouwen, koppig en tegelijk briljant in zijn intuïtie. Ray, de charmante, hoogopgeleide politieman met Nigeriaanse wortels, beweegt met vanzelfsprekend gemak door de wereld die Ryan veracht. Samen vormen ze een duo dat zowel frictie als vonken veroorzaakt en precies daarin ligt de kracht van Mason’s schrijfkunst. Hun dynamiek is soms geestig, vaak ongemakkelijk, maar altijd geloofwaardig.
De moord op een jonge vrouw in een Oxford-college fungeert als toegangspoort tot een wereld vol hypocrisie, academische geheimen en morele dubbelzinnigheid. Mason gebruikt de universiteit niet alleen als decor, maar als metafoor voor privilege, macht en ontwrichting. Het verhaal weeft op subtiele wijze thema’s als migratie, religie, schuld en klasse door de plot, zonder dat het belerend wordt.
Wat deze thriller onderscheidt, is het literaire vakmanschap waarmee Mason spanning en diepgang combineert. De dialogen zijn scherp en realistisch, de beschrijvingen van Oxford bijna filmisch, en de plot zit intelligent in elkaar, met genoeg onverwachte wendingen om zelfs de doorgewinterde thrillerlezer te verrassen.
Toch is het niet de moord die het langst blijft hangen, maar de karakters. Mason schrijft zijn protagonisten met empathie, zonder ze te idealiseren. Hun tekortkomingen maken hen menselijk, hun samenwerking, hoe schurend ook, geeft het verhaal emotionele gelaagdheid.
Een moord in november is een briljante start van een serie die niet alleen liefhebbers van Britse detectives zal aanspreken, maar ook lezers die houden van psychologische scherpte en maatschappelijk realisme. Simon Mason levert een roman af die spannend, slim en verrassend menselijk is. Een frisse, intelligente thriller met hart en hersens.
Een moord in november van Simon Mason ❤️
LS Amsterdam LS Thrillers 😍
Simon Mason zet met Een moord in november niet zomaar een nieuwe detectiveserie neer, maar een zorgvuldig gecomponeerde botsing van werelden, karakters en morele grenzen. Het boek is het eerste deel van de veelbelovende Oxford-serie, en maakt meteen duidelijk dat Mason niet geïnteresseerd is in simpele puzzels of gladde whodunits, hij schrijft over mensen, systemen en de breuken daartussen.
De twee rechercheurs die het verhaal dragen, Ryan en Ray Wilkins (geen familie, maar wel elkaars tegenpolen), zijn het kloppend hart van het boek. Ryan, de ruwe diamant uit het trailerpark, is onbehouwen, koppig en tegelijk briljant in zijn intuïtie. Ray, de charmante, hoogopgeleide politieman met Nigeriaanse wortels, beweegt met vanzelfsprekend gemak door de wereld die Ryan veracht. Samen vormen ze een duo dat zowel frictie als vonken veroorzaakt en precies daarin ligt de kracht van Mason’s schrijfkunst. Hun dynamiek is soms geestig, vaak ongemakkelijk, maar altijd geloofwaardig.
De moord op een jonge vrouw in een Oxford-college fungeert als toegangspoort tot een wereld vol hypocrisie, academische geheimen en morele dubbelzinnigheid. Mason gebruikt de universiteit niet alleen als decor, maar als metafoor voor privilege, macht en ontwrichting. Het verhaal weeft op subtiele wijze thema’s als migratie, religie, schuld en klasse door de plot, zonder dat het belerend wordt.
Wat deze thriller onderscheidt, is het literaire vakmanschap waarmee Mason spanning en diepgang combineert. De dialogen zijn scherp en realistisch, de beschrijvingen van Oxford bijna filmisch, en de plot zit intelligent in elkaar, met genoeg onverwachte wendingen om zelfs de doorgewinterde thrillerlezer te verrassen.
Toch is het niet de moord die het langst blijft hangen, maar de karakters. Mason schrijft zijn protagonisten met empathie, zonder ze te idealiseren. Hun tekortkomingen maken hen menselijk, hun samenwerking, hoe schurend ook, geeft het verhaal emotionele gelaagdheid.
Een moord in november is een briljante start van een serie die niet alleen liefhebbers van Britse detectives zal aanspreken, maar ook lezers die houden van psychologische scherpte en maatschappelijk realisme. Simon Mason levert een roman af die spannend, slim en verrassend menselijk is. Een frisse, intelligente thriller met hart en hersens.
November 25, 2025
Een moord in november’ is het eerste deel van de Oxford Thriller-serie van Simon Mason. Het boek introduceert de lezers aan rechercheurs Ray en Ryan, twee personages die een centrale rol spelen in het verhaal. Als eerste deel voelt het duidelijk als een opbouw: je leert de hoofdpersonen kennen, hun achtergrond en de dynamiek tussen hen. Dit maakt het boek interessant voor wie van karakterontwikkeling houdt, maar het heeft ook zijn uitdagingen.
De schrijfstijl van Mason is toegankelijk en eenvoudig, wat in principe prettig leest. Toch zorgt de overvloed aan details voor een vertragend effect. Beschrijvingen van omgeving, achtergrondinformatie en kleine nuances nemen zoveel ruimte in dat het verhaal soms stroperig aanvoelt. Je moet als lezer door veel beschrijvingen heen voordat er iets gebeurt, maar zelfs dan blijft de spanning het hele boek vlak. Dit maakt het lastig om volledig in het verhaal te duiken en vraagt extra geduld van de lezer, zeker als je een thriller verwacht die direct tempo en spanning biedt.
Een opvallend punt is het gebruik van namen. Ray en Ryan lijken qua klank sterk op elkaar, en daar komt nog bij dat Ryan een zoontje heeft dat óók Ryan heet. Door de afkortingen die in het boek worden gebruikt, ontstaat verwarring. Dit haalt soms de vaart uit het lezen en maakt het lastig om de personages goed uit elkaar te houden. Toch zijn de karakters op zichzelf interessant en goed uitgewerkt.
Een opvallend sterk punt van ‘Een moord in november’ is de diversiteit in personages, achtergronden en geloofsovertuigingen. Mason verweeft deze elementen subtiel in het verhaal, waardoor er ruimte ontstaat voor thema’s die in de maatschappij vaak lastig bespreekbaar zijn. Denk aan verschillen in cultuur, sociale positie en religie, die niet alleen kleur geven aan de personages, maar ook zorgen voor interessante dialogen en onderliggende spanningen. Dit maakt het boek meer dan een standaard thriller: het nodigt uit tot reflectie en gesprek.
Al met al is ‘Een moord in november’ een degelijk eerste deel dat vooral dient als kennismaking met de wereld van Ray en Ryan. Het boek heeft sterke personages en een interessante setting, maar verliest soms vaart door de vele details en verwarrende namen. Voor lezers die houden van karaktergedreven thrillers en een langzame opbouw, is dit een goede keuze. Wie meer spanning en snelheid zoekt, zal mogelijk moeite hebben om erin te komen.
Dankjewel aan LS Uitgeverij voor het recensie-exemplaar van deze unieke thriller
De schrijfstijl van Mason is toegankelijk en eenvoudig, wat in principe prettig leest. Toch zorgt de overvloed aan details voor een vertragend effect. Beschrijvingen van omgeving, achtergrondinformatie en kleine nuances nemen zoveel ruimte in dat het verhaal soms stroperig aanvoelt. Je moet als lezer door veel beschrijvingen heen voordat er iets gebeurt, maar zelfs dan blijft de spanning het hele boek vlak. Dit maakt het lastig om volledig in het verhaal te duiken en vraagt extra geduld van de lezer, zeker als je een thriller verwacht die direct tempo en spanning biedt.
Een opvallend punt is het gebruik van namen. Ray en Ryan lijken qua klank sterk op elkaar, en daar komt nog bij dat Ryan een zoontje heeft dat óók Ryan heet. Door de afkortingen die in het boek worden gebruikt, ontstaat verwarring. Dit haalt soms de vaart uit het lezen en maakt het lastig om de personages goed uit elkaar te houden. Toch zijn de karakters op zichzelf interessant en goed uitgewerkt.
Een opvallend sterk punt van ‘Een moord in november’ is de diversiteit in personages, achtergronden en geloofsovertuigingen. Mason verweeft deze elementen subtiel in het verhaal, waardoor er ruimte ontstaat voor thema’s die in de maatschappij vaak lastig bespreekbaar zijn. Denk aan verschillen in cultuur, sociale positie en religie, die niet alleen kleur geven aan de personages, maar ook zorgen voor interessante dialogen en onderliggende spanningen. Dit maakt het boek meer dan een standaard thriller: het nodigt uit tot reflectie en gesprek.
Al met al is ‘Een moord in november’ een degelijk eerste deel dat vooral dient als kennismaking met de wereld van Ray en Ryan. Het boek heeft sterke personages en een interessante setting, maar verliest soms vaart door de vele details en verwarrende namen. Voor lezers die houden van karaktergedreven thrillers en een langzame opbouw, is dit een goede keuze. Wie meer spanning en snelheid zoekt, zal mogelijk moeite hebben om erin te komen.
Dankjewel aan LS Uitgeverij voor het recensie-exemplaar van deze unieke thriller
November 24, 2025
Een moord in November - Simon Mason
Vertaald door Dennis Keesmaat
Op het universiteitsterrein van Oxford wordt een jonge vrouw dood gevonden in de studeerkamer van de rector.
Rechercheur Ryan Wilkins wordt midden in de nacht opgetrommeld om het onderzoek op te starten. In de ochtend komt men er achter dat er een fout is gemaakt en dat rechercheur Ray Wilkins op de zaak gezet had moeten worden. Zelfde achternaam, totaal verschillende personen.
Dit is het begin van een misdaadroman waarin een contrasterend beeld geschetst wordt van de stad Oxford; scherpe verschillen in sociale klassen waarbij Ray afkomstig is uit een rijke Nigeriaanse achtergrond en gestudeerd heeft in Oxford, en de 27-jarige bad boy rechercheur Ryan Wilkins, die de wereld van privileges veracht en opgroeit in een trailerpark in Oxford, als alleenstaande vader met een schattige jonge zoon, Ryan.
Ik had wat moeite om goed in het verhaal te komen, veel details, veel personen. Wanneer iemand in het verhaal verdwaalde, verdwaalde ik mee. Na enkele hoofdstukken kwam de vaart er in en kon ik het boek maar nauwelijks neerleggen omdat je beide rechercheurs echt beter wil leren kennen.
Mason maakt goed gebruik van de spanning tussen stad en universiteit en brengt Ray in ongemakkelijke situaties, aangezien hij eerst verbijsterd is door Ryans a-sociale gedrag, maar toch zijn afkeer ziet omslaan in respect. De dynamiek tussen beide rechercheurs voelt soms tenenkrommend aan en het schuurt aan alle kanten maar je merkt dat beide heren elkaar gaan respecteren ondanks de grote verschillen tussen hen. Ryan is misschien een onvoorspelbare factor, maar hij merkt details op en slaagt erin om doorbraken te forceren in een complexe en intrigerende zaak.
In “Een moord in november” worden allerlei maatschappelijke problematieken aangestipt waaronder het misbruik van academische macht, seksuele intimidatie, mogelijke banden met terrorisme en radicalisering. Deze problematieken worden heel netjes beschreven, zoals iemand in de Leesclub zei: “Het mag er gewoon zijn”.
“Een moord in november” is het eerste deel van een serie. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg en er vormt zich inmiddels al een plaatje in mijn hoofd welk personage meer uitgediept gaat worden.
Dank uitgeverij Luijtingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar. Dank @Ilonaslevenbijls voor de altijd leuke leesclub.
Vertaald door Dennis Keesmaat
Op het universiteitsterrein van Oxford wordt een jonge vrouw dood gevonden in de studeerkamer van de rector.
Rechercheur Ryan Wilkins wordt midden in de nacht opgetrommeld om het onderzoek op te starten. In de ochtend komt men er achter dat er een fout is gemaakt en dat rechercheur Ray Wilkins op de zaak gezet had moeten worden. Zelfde achternaam, totaal verschillende personen.
Dit is het begin van een misdaadroman waarin een contrasterend beeld geschetst wordt van de stad Oxford; scherpe verschillen in sociale klassen waarbij Ray afkomstig is uit een rijke Nigeriaanse achtergrond en gestudeerd heeft in Oxford, en de 27-jarige bad boy rechercheur Ryan Wilkins, die de wereld van privileges veracht en opgroeit in een trailerpark in Oxford, als alleenstaande vader met een schattige jonge zoon, Ryan.
Ik had wat moeite om goed in het verhaal te komen, veel details, veel personen. Wanneer iemand in het verhaal verdwaalde, verdwaalde ik mee. Na enkele hoofdstukken kwam de vaart er in en kon ik het boek maar nauwelijks neerleggen omdat je beide rechercheurs echt beter wil leren kennen.
Mason maakt goed gebruik van de spanning tussen stad en universiteit en brengt Ray in ongemakkelijke situaties, aangezien hij eerst verbijsterd is door Ryans a-sociale gedrag, maar toch zijn afkeer ziet omslaan in respect. De dynamiek tussen beide rechercheurs voelt soms tenenkrommend aan en het schuurt aan alle kanten maar je merkt dat beide heren elkaar gaan respecteren ondanks de grote verschillen tussen hen. Ryan is misschien een onvoorspelbare factor, maar hij merkt details op en slaagt erin om doorbraken te forceren in een complexe en intrigerende zaak.
In “Een moord in november” worden allerlei maatschappelijke problematieken aangestipt waaronder het misbruik van academische macht, seksuele intimidatie, mogelijke banden met terrorisme en radicalisering. Deze problematieken worden heel netjes beschreven, zoals iemand in de Leesclub zei: “Het mag er gewoon zijn”.
“Een moord in november” is het eerste deel van een serie. Ik ben heel benieuwd naar het vervolg en er vormt zich inmiddels al een plaatje in mijn hoofd welk personage meer uitgediept gaat worden.
Dank uitgeverij Luijtingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar. Dank @Ilonaslevenbijls voor de altijd leuke leesclub.
December 6, 2025
Veronique las 'Een moord in november' geschreven door Simon Mason.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark en heeft een afkeer voor de elite die altijd op hem neergekeken heeft. Hierdoor kan hij zijn slechte manieren ook nog steeds niet afleren. Maar Ryan ziet dingen die anderen niet zien.
Ryan wordt gekoppeld aan collega Ray Wilkins, hij is een goedverzorgde charismatisch man. Hij is van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
De twee verschillen als dag en nacht. En ze kunnen het dan ook absoluut niet met elkaar over weg. Maar als er een gewurgde vrouw gevonden wordt, moeten ze wel samenwerken. De druk neemt steeds verder toe, en ze weten uiteindelijk enkele verbanden te leggen.
Het verhaal begint op de universiteit, waar de directeur een afspraak heeft met een sjeik. De directeur wilt geld los krijgen van de sjeik, maar de sjeik heeft het alleen maar over de beveiliging en verlaat de universiteit eerder dan gepland.
Ik vond Ryan meteen geweldig. Heerlijk op de randjes van het toelaatbare lopen en er zelfs overheen gaan. Waarbij hij keer op keer terug gefloten wordt door Ray. In het begin moest ik wel even wennen aan de namen die zoveel op elkaar lijken, maar dat geeft het verhaal ook een bepaalde vibe.
De personages zijn erg goed uitgewerkt en doordat ook het persoonlijk aspect van de personages aan bod komt, zoals bijvoorbeeld de geweldige zoon van Ryan, beginnen de personages echt te leven.
Doordat Ryan en Ray echt zo totaal verschillend zijn, krijgt het verhaal meer diepgang. Hierdoor bleef ik ook geboeid verder lezen, want het echte thriller-aspect vond ik dunnetjes. Het is een zaak die me niet zo wist te raken. Het duurt vrij lang voordat duidelijk wordt welke richting het verhaal uit gaat en vooral de verhaallijn met de sjeik vond ik weinig toegevoegde waarde hebben.
Ik denk dat bij dit eerste deel ook meer de focus ligt op het leren kennen van het politieduo en dit duo is echt de plus van dit verhaal. En hierdoor kijk ik dan ook uit naar het vervolg om zo te weten te komen hoe het verder gaat met Ray en Ryan.
Dit boek ontvingen wij van LS Uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
Haar mening lees je hieronder.⬇️
Rechercheur Ryan Wilkins groeide op in een trailerpark en heeft een afkeer voor de elite die altijd op hem neergekeken heeft. Hierdoor kan hij zijn slechte manieren ook nog steeds niet afleren. Maar Ryan ziet dingen die anderen niet zien.
Ryan wordt gekoppeld aan collega Ray Wilkins, hij is een goedverzorgde charismatisch man. Hij is van rijke Nigeriaanse-Londense afkomst en is afgestudeerd aan het prestigieuze Balliol College in Oxford.
De twee verschillen als dag en nacht. En ze kunnen het dan ook absoluut niet met elkaar over weg. Maar als er een gewurgde vrouw gevonden wordt, moeten ze wel samenwerken. De druk neemt steeds verder toe, en ze weten uiteindelijk enkele verbanden te leggen.
Het verhaal begint op de universiteit, waar de directeur een afspraak heeft met een sjeik. De directeur wilt geld los krijgen van de sjeik, maar de sjeik heeft het alleen maar over de beveiliging en verlaat de universiteit eerder dan gepland.
Ik vond Ryan meteen geweldig. Heerlijk op de randjes van het toelaatbare lopen en er zelfs overheen gaan. Waarbij hij keer op keer terug gefloten wordt door Ray. In het begin moest ik wel even wennen aan de namen die zoveel op elkaar lijken, maar dat geeft het verhaal ook een bepaalde vibe.
De personages zijn erg goed uitgewerkt en doordat ook het persoonlijk aspect van de personages aan bod komt, zoals bijvoorbeeld de geweldige zoon van Ryan, beginnen de personages echt te leven.
Doordat Ryan en Ray echt zo totaal verschillend zijn, krijgt het verhaal meer diepgang. Hierdoor bleef ik ook geboeid verder lezen, want het echte thriller-aspect vond ik dunnetjes. Het is een zaak die me niet zo wist te raken. Het duurt vrij lang voordat duidelijk wordt welke richting het verhaal uit gaat en vooral de verhaallijn met de sjeik vond ik weinig toegevoegde waarde hebben.
Ik denk dat bij dit eerste deel ook meer de focus ligt op het leren kennen van het politieduo en dit duo is echt de plus van dit verhaal. En hierdoor kijk ik dan ook uit naar het vervolg om zo te weten te komen hoe het verder gaat met Ray en Ryan.
Dit boek ontvingen wij van LS Uitgevers. Dit beïnvloedt onze mening niet.
November 25, 2025
Twee rechercheurs, Ryan en Ray, met dezelfde achternaam komen samen te werken aan een
moordzaak in Oxford. Ze vormen een ongewoon speurdersduo, en het contrast tussen de
twee had bijna niet groter kunnen zijn: waar de één is opgegroeid in een trailerpark, komt de ander uit een welgesteld Nigeriaans-Londons gezin. En waar Ray een academische achtergrond heeft, is Ryan vooral streetwise en intuïtief slim. Wanneer er een moord wordt gepleegd, moeten de twee hun krachten bundelen, maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig.
Deze thriller komt vlot op gang met allerlei gebeurtenissen in Barnabas Hall. Je leert de
hoofdpersonages meteen goed kennen, en wat vooral opvalt, is hoe sterk de twee karakters zijn uitgewerkt. Met name bij Ryan is veel aandacht besteed aan karaktervorming. Al wordt hij soms wel wat erg cru neergezet: krabbend aan z’n kruis, in joggingbroek, petje achterstevoren op het werk zijn enkele voorbeelden daarvan. Zijn taalgebruik zorgt in de
wisselwerking met Ray bovendien regelmatig voor grappige momenten.
In het boek zijn ook een aantal actuele en relevante thema’s verwerkt, zoals de machtsverhoudingen op de universiteit, grensoverschrijdend gedrag, religie en het grote contrast tussen arm en rijk in Oxford. Het valt op dat de schrijver zeer eloquent en neutraal over de onderwerpen schrijft.
Mason blijkt een meester van de details. En in dit boek is dat zeker niet vervelend. De details helpen om de setting in en rond Barnabas Hall levendig vorm te geven, waardoor de karakters ook beter beklijven. Door zijn onconventionele houding is Ryan de gangmaker van
het stel: hij brengt ze soms in de problemen, maar bedenkt ook de meest briljante scenario’s rondom de moord.
Het enige dat me wat tegenviel, is dat de onthulling van de dader in de laatste drie hoofdstukken wel erg vlot werd afgehandeld. Je blijft achter met het gevoel: was dit het nou? Terwijl je eigenlijk meer wil lezen over Ray en Ryan. En daarmee is het wellicht een perfect begin
van de Oxford serie.
Bedankt Luitingh Sijthoff voor wederom een tof boek, gelezen voor de leesclub van Ilona van LS
#simonmason #akillinginnovember #ilonaslevenbijls #luitinghsijthoff #detective
moordzaak in Oxford. Ze vormen een ongewoon speurdersduo, en het contrast tussen de
twee had bijna niet groter kunnen zijn: waar de één is opgegroeid in een trailerpark, komt de ander uit een welgesteld Nigeriaans-Londons gezin. En waar Ray een academische achtergrond heeft, is Ryan vooral streetwise en intuïtief slim. Wanneer er een moord wordt gepleegd, moeten de twee hun krachten bundelen, maar dat blijkt nog niet zo eenvoudig.
Deze thriller komt vlot op gang met allerlei gebeurtenissen in Barnabas Hall. Je leert de
hoofdpersonages meteen goed kennen, en wat vooral opvalt, is hoe sterk de twee karakters zijn uitgewerkt. Met name bij Ryan is veel aandacht besteed aan karaktervorming. Al wordt hij soms wel wat erg cru neergezet: krabbend aan z’n kruis, in joggingbroek, petje achterstevoren op het werk zijn enkele voorbeelden daarvan. Zijn taalgebruik zorgt in de
wisselwerking met Ray bovendien regelmatig voor grappige momenten.
In het boek zijn ook een aantal actuele en relevante thema’s verwerkt, zoals de machtsverhoudingen op de universiteit, grensoverschrijdend gedrag, religie en het grote contrast tussen arm en rijk in Oxford. Het valt op dat de schrijver zeer eloquent en neutraal over de onderwerpen schrijft.
Mason blijkt een meester van de details. En in dit boek is dat zeker niet vervelend. De details helpen om de setting in en rond Barnabas Hall levendig vorm te geven, waardoor de karakters ook beter beklijven. Door zijn onconventionele houding is Ryan de gangmaker van
het stel: hij brengt ze soms in de problemen, maar bedenkt ook de meest briljante scenario’s rondom de moord.
Het enige dat me wat tegenviel, is dat de onthulling van de dader in de laatste drie hoofdstukken wel erg vlot werd afgehandeld. Je blijft achter met het gevoel: was dit het nou? Terwijl je eigenlijk meer wil lezen over Ray en Ryan. En daarmee is het wellicht een perfect begin
van de Oxford serie.
Bedankt Luitingh Sijthoff voor wederom een tof boek, gelezen voor de leesclub van Ilona van LS
#simonmason #akillinginnovember #ilonaslevenbijls #luitinghsijthoff #detective
November 25, 2025
Een moord in november van Simon Mason is het 1e deel van de Oxfordserie bij Luitingh Sijthoff en werd vertaald door Dennis Keesmaat. Het Engelse origineel kwam in 2022 uit en werd in 2023 genomineerd voor de CWA Gold Dagger. De inmiddels 5-delige serie heet van origine DI Ryan Wilkins mysteries.
We maken kennis met rechercheurs Ryan en Ray Wilkins. Hoewel hun namen (bijna) gelijk zijn, hadden ze persoonlijk niet verder uit elkaar kunnen liggen. Ryan groeide op in een trailerpark, heeft slechte manieren en een afkeer van de elite met hun privileges maar hij is ook bijzonder scherpzinnig. Zijn partner Ray is een goed verzorgde Oxford alumnus van het prestigieuze Balliol College, met rijke Nigeriaans-Londense roots en veel charisma. Ze hebben helemaal niets met elkaar, maar wanneer er een jonge vrouw wordt gewurgd bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Hoewel het hier als thriller is gepresenteerd, is het meer een detective of mystery. Het is niet bloedstollend spannend, meer suspense. De spanning zit met name in het schuren van de verschillende personages: Een botsing van karakters en verschillende leefwerelden. De interactie tussen beide rechercheurs geven het verhaal kleur, de moord en de oplossing daarvan raakten soms bijna op de achtergrond. Hun dynamiek is levensecht, het schuurt en het knalt, het is ongemakkelijk maar soms ook grappig door de scherpe dialogen. Naast deze goed uitwerkte personages is ook de sfeer subliem. Mason neemt ruim de tijd om de universiteitsterreinen en de stad zo te beschrijven dat je het helemaal voor je ziet. Het plot zit goed in elkaar en er zijn genoeg wendingen om het interessant te houden tot het einde. De schrijfstijl is gedetailleerd en de korte hoofdstukken nodigen uit tot doorlezen. Actuele maatschappelijke thema's zijn op neutrale wijze in het verhaal verwerkt, wat in combinatie met de gelaagde personages zorgt voor een mooi evenwicht in diepgang en spanning waarbij de humor het geheel vlot en luchtig maakt. Al met al een verrassend origineel begin van een Britse detectiveserie met een meesterlijk en ontzettend menselijk duo.
We maken kennis met rechercheurs Ryan en Ray Wilkins. Hoewel hun namen (bijna) gelijk zijn, hadden ze persoonlijk niet verder uit elkaar kunnen liggen. Ryan groeide op in een trailerpark, heeft slechte manieren en een afkeer van de elite met hun privileges maar hij is ook bijzonder scherpzinnig. Zijn partner Ray is een goed verzorgde Oxford alumnus van het prestigieuze Balliol College, met rijke Nigeriaans-Londense roots en veel charisma. Ze hebben helemaal niets met elkaar, maar wanneer er een jonge vrouw wordt gewurgd bij Barnabas Hall, moeten ze wel.
Hoewel het hier als thriller is gepresenteerd, is het meer een detective of mystery. Het is niet bloedstollend spannend, meer suspense. De spanning zit met name in het schuren van de verschillende personages: Een botsing van karakters en verschillende leefwerelden. De interactie tussen beide rechercheurs geven het verhaal kleur, de moord en de oplossing daarvan raakten soms bijna op de achtergrond. Hun dynamiek is levensecht, het schuurt en het knalt, het is ongemakkelijk maar soms ook grappig door de scherpe dialogen. Naast deze goed uitwerkte personages is ook de sfeer subliem. Mason neemt ruim de tijd om de universiteitsterreinen en de stad zo te beschrijven dat je het helemaal voor je ziet. Het plot zit goed in elkaar en er zijn genoeg wendingen om het interessant te houden tot het einde. De schrijfstijl is gedetailleerd en de korte hoofdstukken nodigen uit tot doorlezen. Actuele maatschappelijke thema's zijn op neutrale wijze in het verhaal verwerkt, wat in combinatie met de gelaagde personages zorgt voor een mooi evenwicht in diepgang en spanning waarbij de humor het geheel vlot en luchtig maakt. Al met al een verrassend origineel begin van een Britse detectiveserie met een meesterlijk en ontzettend menselijk duo.
December 8, 2025
Een moord in november - Simon Mason
Een moordmysterie zorgt ervoor dat detectiveduo Ray en Ryan per ongeluk met elkaar opgescheept zitten. Ryan schopt tegen autoriteit aan, maar heeft een scherp oog voor detail en ziet vaak patronen voordat anderen dat doen. Ray is het tegenovergestelde: welgeschoold, gerespecteerd en iemand tegen wie menig mens opkijkt. Op het eerste gezicht mogen Ray en Ryan elkaar totaal niet, maar het lot maakt dat ze moeten samenwerken. Er is een jonge vrouw gewurgd in het kantoor van een provoost. Is het toeval dat er juist in de nacht van de moord hoog bezoek was van een sjeik? Het duo legt geleidelijk verbanden en komt op sporen die ze allesbehalve hadden voorzien…
Een moord in november is het eerste deel van een nieuwe serie. In deze serie staan Ray en Ryan centraal, twee mannen die van elkaar verschillen als dag en nacht, maar elkaar op een bepaalde manier toch weten te waarderen. Van beide mannen leer je gedurende het boek steeds meer over hun achtergrond. De lezer krijgt zo beter inzicht in waar ze vandaan komen, wat ook compassie opwekt. De ontwikkelingen in het moordonderzoek en de dynamiek die dat tussen hen teweegbrengt, maakten dat ik het boek erg vermakelijk vond om te lezen.
Mason heeft een beeldende schrijfstijl. Zo zag ik zijn omschrijvingen van Oxford bijna voor me. Ook de moordzaak werd op een manier beschreven die het deed aanvoelen alsof het zich recht voor mijn neus afspeelde. Daarnaast leest het boek heerlijk vlot door, mede dankzij de (moeizame) band tussen Ray en Ryan waarin humor niet wordt geschuwd. Het is een komisch duo om over te lezen en ik genoot van hun interactie.
Een moord in november is een veelbelovende start van een nieuwe serie. Ik kan dan ook niet wachten op het tweede deel, waarin we hopelijk nog meer van Ray en Ryan gaan zien.
Ik ontving dit boek via de uitgever in ruil voor mijn eerlijke mening.
Een moordmysterie zorgt ervoor dat detectiveduo Ray en Ryan per ongeluk met elkaar opgescheept zitten. Ryan schopt tegen autoriteit aan, maar heeft een scherp oog voor detail en ziet vaak patronen voordat anderen dat doen. Ray is het tegenovergestelde: welgeschoold, gerespecteerd en iemand tegen wie menig mens opkijkt. Op het eerste gezicht mogen Ray en Ryan elkaar totaal niet, maar het lot maakt dat ze moeten samenwerken. Er is een jonge vrouw gewurgd in het kantoor van een provoost. Is het toeval dat er juist in de nacht van de moord hoog bezoek was van een sjeik? Het duo legt geleidelijk verbanden en komt op sporen die ze allesbehalve hadden voorzien…
Een moord in november is het eerste deel van een nieuwe serie. In deze serie staan Ray en Ryan centraal, twee mannen die van elkaar verschillen als dag en nacht, maar elkaar op een bepaalde manier toch weten te waarderen. Van beide mannen leer je gedurende het boek steeds meer over hun achtergrond. De lezer krijgt zo beter inzicht in waar ze vandaan komen, wat ook compassie opwekt. De ontwikkelingen in het moordonderzoek en de dynamiek die dat tussen hen teweegbrengt, maakten dat ik het boek erg vermakelijk vond om te lezen.
Mason heeft een beeldende schrijfstijl. Zo zag ik zijn omschrijvingen van Oxford bijna voor me. Ook de moordzaak werd op een manier beschreven die het deed aanvoelen alsof het zich recht voor mijn neus afspeelde. Daarnaast leest het boek heerlijk vlot door, mede dankzij de (moeizame) band tussen Ray en Ryan waarin humor niet wordt geschuwd. Het is een komisch duo om over te lezen en ik genoot van hun interactie.
Een moord in november is een veelbelovende start van een nieuwe serie. Ik kan dan ook niet wachten op het tweede deel, waarin we hopelijk nog meer van Ray en Ryan gaan zien.
Ik ontving dit boek via de uitgever in ruil voor mijn eerlijke mening.
November 21, 2025
Een dode vrouw wordt gevonden in het kantoor van de rector. Rechercheur Ryan Wilkins krijgt de opdracht om onderzoek te doen in Barnabas Hall, Oxford. Maar mede doordat hij opgroeide in een woonwagenkamp heeft hij een gruwelijke hekel aan de rijken. Hij valt dan ook behoorlijk uit de toon op de Universiteit van Oxford. Zijn partner Ray Wilkins komt wel uit de elite en past daardoor vlekkeloos in de omgeving. Hoewel beiden liever een andere partner hadden gehad, worden ze gedwongen om samen te werken. Wie heeft de jonge vrouw vermoord? En wie is de vrouw?
Iedereen kent de naam Oxford wel, en de meeste mensen zullen ook weten dat er een bekende universiteit gevestigd is. Maar hoe het er exact uitziet wist ik weer niet. De auteur begint met het beschrijven van de omgeving, waardoor de namen van de gebouwen en de vele details je om de oren vliegen. Voeg daar nog een aantal personages aan toe en je hebt er een compleet college opzetten, om maar in de sfeer van de universiteit te blijven. Gelukkig was het gezegde “alle begin is moeilijk” op dit boek ook van toepassing. Daarna werd het leuker en vlotter om te lezen.
Wat opvalt zijn de personages, en dan voornamelijk de rechercheurs Wilkins & Wilkins. Hoewel ze hun achternaam delen, hebben ze verder weinig gemeen. Ray Wilkin charmant, stijfjes en chique, terwijl Ryan Wilkins juist ongemanierd, impulsief en slordig gekleed is. Het is een heerlijk duo, juist omdat ze zo verschillend zijn. Het zorgt voor een bepaalde luchtigheid in het ietwat zware verhaal. Ook zullen sommige gebeurtenissen een glimlach op je gezicht toveren. Qua verhaallijn is het interessant, maar wel (soms te) gedetailleerd en wat traag. Je moet daardoor continu bij de les blijven. Ondanks de wat moeilijkere start, heeft de rest van het boek mij wel overtuigd en kijk ik dan ook uit naar het tweede deel.
Iedereen kent de naam Oxford wel, en de meeste mensen zullen ook weten dat er een bekende universiteit gevestigd is. Maar hoe het er exact uitziet wist ik weer niet. De auteur begint met het beschrijven van de omgeving, waardoor de namen van de gebouwen en de vele details je om de oren vliegen. Voeg daar nog een aantal personages aan toe en je hebt er een compleet college opzetten, om maar in de sfeer van de universiteit te blijven. Gelukkig was het gezegde “alle begin is moeilijk” op dit boek ook van toepassing. Daarna werd het leuker en vlotter om te lezen.
Wat opvalt zijn de personages, en dan voornamelijk de rechercheurs Wilkins & Wilkins. Hoewel ze hun achternaam delen, hebben ze verder weinig gemeen. Ray Wilkin charmant, stijfjes en chique, terwijl Ryan Wilkins juist ongemanierd, impulsief en slordig gekleed is. Het is een heerlijk duo, juist omdat ze zo verschillend zijn. Het zorgt voor een bepaalde luchtigheid in het ietwat zware verhaal. Ook zullen sommige gebeurtenissen een glimlach op je gezicht toveren. Qua verhaallijn is het interessant, maar wel (soms te) gedetailleerd en wat traag. Je moet daardoor continu bij de les blijven. Ondanks de wat moeilijkere start, heeft de rest van het boek mij wel overtuigd en kijk ik dan ook uit naar het tweede deel.
November 25, 2025
Samen met de leesclub van @ilonalevenbijls las ik in november 😉 Een moord in november.
Ik kende Simon Mason nog niet, dus ik ging vrij blanco het verhaal in — en juist dat maakte het extra leuk om me helemaal te laten verrassen.
Het verhaal draait om het bijzondere duo rechercheurs Ryan en Ray. Ryan, opgegroeid op een trailerpark, draagt zijn verleden overal met zich mee. Zijn afkeer van bevoorrechte
mensen en de hobbels in zijn privéleven maken hem rauw, maar ook ontzettend interessant om te volgen. Ray, zijn tegenpool, komt uit een rijke familie en straalt juist dat nette, perfecte voorbeeldgedrag uit. In het begin vroeg ik me af of die twee ooit zouden kunnen samenwerken, maar juist hun verschillen zorgen ervoor dat ze elkaar op een verrassend mooie manier aanvullen.
De setting in Oxford vond ik heerlijk: de universiteitsstad wordt tot in de puntjes beschreven. Wanneer er na een avond met de conrector en een sjeik uit Saoedi-Arabië een dode vrouw wordt gevonden, zat ik direct in het verhaal. De verdenkingen lijken snel een bepaalde kant op te wijzen — maar tijdens het lezen bleef ik me afvragen: klopt dit eigenlijk wel? Dat meedenkende, twijfelende gevoel vond ik een van de sterkste elementen van het boek.
Eindoordeel
Ik heb Een moord in november met veel plezier gelezen. De dynamiek tussen Ryan en Ray werkt verrassend goed, de sfeer van Oxford geeft het verhaal net wat extra’s en de plot houdt je nieuwsgierig zonder overdreven complex te worden. Een klein minpuntje vond ik het einde: dat ging voor mijn gevoel nét iets te snel. Ook zou ik het boek eerder onder het
genre detective plaatsen dan thriller.
Er volgen nog meer delen, dus ik ben benieuwd waar Mason ons nog mee naartoe neemt!
⭐️⭐️⭐️ — een sterke 3 sterren.
Bedankt @lsuitgeverij voor het recensie- exemplaar.
#ikleessimonmason #simonmason #buddyread #ilonalevenbijls #lsuitgeverij
Ik kende Simon Mason nog niet, dus ik ging vrij blanco het verhaal in — en juist dat maakte het extra leuk om me helemaal te laten verrassen.
Het verhaal draait om het bijzondere duo rechercheurs Ryan en Ray. Ryan, opgegroeid op een trailerpark, draagt zijn verleden overal met zich mee. Zijn afkeer van bevoorrechte
mensen en de hobbels in zijn privéleven maken hem rauw, maar ook ontzettend interessant om te volgen. Ray, zijn tegenpool, komt uit een rijke familie en straalt juist dat nette, perfecte voorbeeldgedrag uit. In het begin vroeg ik me af of die twee ooit zouden kunnen samenwerken, maar juist hun verschillen zorgen ervoor dat ze elkaar op een verrassend mooie manier aanvullen.
De setting in Oxford vond ik heerlijk: de universiteitsstad wordt tot in de puntjes beschreven. Wanneer er na een avond met de conrector en een sjeik uit Saoedi-Arabië een dode vrouw wordt gevonden, zat ik direct in het verhaal. De verdenkingen lijken snel een bepaalde kant op te wijzen — maar tijdens het lezen bleef ik me afvragen: klopt dit eigenlijk wel? Dat meedenkende, twijfelende gevoel vond ik een van de sterkste elementen van het boek.
Eindoordeel
Ik heb Een moord in november met veel plezier gelezen. De dynamiek tussen Ryan en Ray werkt verrassend goed, de sfeer van Oxford geeft het verhaal net wat extra’s en de plot houdt je nieuwsgierig zonder overdreven complex te worden. Een klein minpuntje vond ik het einde: dat ging voor mijn gevoel nét iets te snel. Ook zou ik het boek eerder onder het
genre detective plaatsen dan thriller.
Er volgen nog meer delen, dus ik ben benieuwd waar Mason ons nog mee naartoe neemt!
⭐️⭐️⭐️ — een sterke 3 sterren.
Bedankt @lsuitgeverij voor het recensie- exemplaar.
#ikleessimonmason #simonmason #buddyread #ilonalevenbijls #lsuitgeverij
November 8, 2025
Thriller met meest vermakelijk recherche duo
Een moord in november laat je grinniken en schaterlachen met het onwaarschijnlijke recherche duo Ryan Wilkins en Ray Wilkins. Yep
Auteur
De Britse Simon Mason woont in zijn studentenstad Oxford, waar het verhaal zich afspeelt. Hij heeft al tientallen boeken gepubliceerd, zowel voor kinderen, young adults en volwassenen. Respect!
Cover
Een nogal brave omslag met mistig zicht op de universiteit. Mag speelser.
Een moord in november: het verhaal
Een vreselijke moord in de elitaire universiteit Oxford doet de spanning stijgen; zowel bij de professoren als bij het hoofd van de politie. Twee rechercheurs zetten hun tanden in de zaak, maar zijn uiterst verschillende persoonlijkheden en verschijningen. Ze hebben daarenboven nog dezelfde achternaam!
Ryan groeide op in een trailerpark en Ray komt uit een prestigieuze familie. Samen hebben ze een complementair zicht op de zaak, maar het geeft de nodige frustraties.
Mijn gedacht
Hoe fijn om een doorwinterde auteur te ontdekken. En wat een vermakelijk duo heeft hij gecreëerd! Gelukkig dat dit boek de eerste moordzaak bevat in een serie. JEUJ! Simon Mason brengt uitmuntend diverse plotwendingen, maar de kers op te taart van deze thriller zijn de twee personages. Leuk.
‘What do you know about the Oxford colleges?’
‘Well, they’re pretty weird. A closed world. A world with its own rules, its own way of doing things.
We don’t risk offending them, because, for all we know, they’re advising the government on law-enforcement policy or police funding, or they have the ear of the producer of the News at Ten.’
(Simon Mason uit Een moord in november)
Een moord in november laat je grinniken en schaterlachen met het onwaarschijnlijke recherche duo Ryan Wilkins en Ray Wilkins. Yep
Auteur
De Britse Simon Mason woont in zijn studentenstad Oxford, waar het verhaal zich afspeelt. Hij heeft al tientallen boeken gepubliceerd, zowel voor kinderen, young adults en volwassenen. Respect!
Cover
Een nogal brave omslag met mistig zicht op de universiteit. Mag speelser.
Een moord in november: het verhaal
Een vreselijke moord in de elitaire universiteit Oxford doet de spanning stijgen; zowel bij de professoren als bij het hoofd van de politie. Twee rechercheurs zetten hun tanden in de zaak, maar zijn uiterst verschillende persoonlijkheden en verschijningen. Ze hebben daarenboven nog dezelfde achternaam!
Ryan groeide op in een trailerpark en Ray komt uit een prestigieuze familie. Samen hebben ze een complementair zicht op de zaak, maar het geeft de nodige frustraties.
Mijn gedacht
Hoe fijn om een doorwinterde auteur te ontdekken. En wat een vermakelijk duo heeft hij gecreëerd! Gelukkig dat dit boek de eerste moordzaak bevat in een serie. JEUJ! Simon Mason brengt uitmuntend diverse plotwendingen, maar de kers op te taart van deze thriller zijn de twee personages. Leuk.
‘What do you know about the Oxford colleges?’
‘Well, they’re pretty weird. A closed world. A world with its own rules, its own way of doing things.
We don’t risk offending them, because, for all we know, they’re advising the government on law-enforcement policy or police funding, or they have the ear of the producer of the News at Ten.’
(Simon Mason uit Een moord in november)
November 19, 2025
✨Recensie✨
In ‘Een moord in november’ neemt Simon Mason ons mee naar een statig college waar het lichaam van een jonge vrouw gevonden. De zaak lijkt meteen gevoelig, want er is een belangrijke buitenlandse gast aanwezig. Twee rechercheurs moeten het onderzoek leiden maar ze zijn elkaars tegenpolen, wel met dezelfde achternaam🤭
Ryan Wilkins is ruw, eerlijk en komt uit een arme buurt. Hij zegt wat hij denkt en trekt zich niets aan van regels of rangen. Ray Wilkins (geen familie, toevallig dezelfde achternaam) is juist netjes, beleefd en komt uit de wereld van Oxford zelf. Samen moeten ze uitvinden wat er die nacht is gebeurd, maar dat gaat niet zonder botsingen.
Mason weet Oxford te beschrijven als een stad vol geheimen achter oude muren. De tegenstelling tussen rijk en arm, macht en onmacht, loopt als een rode draad door het verhaal. Ook de relatie tussen Ryan en Ray is boeiend: ze begrijpen elkaar niet, maar hebben elkaar nodig om verder te komen. Langzaam groeit er respect, en dat maakt hun samenwerking geloofwaardig en menselijk. Wel den beetje verwarrend; Ryan, Ryan junior en Ray..😅
Ik had even wat moeite om in het verhaal te komen, een lang eerste hoofdstuk. De schrijfstijl is meeslepen maar ook echt literair. Mooie zinnen die van de bladzijdes afspatten. Sterke dialogen zijn ook volop aanwezig en hier en daar een beetje humor dit maakt het dat het boek vlot wegleest.
Ik ben verrast door dit sterkte eerste deel in de Oxford serie! Heel benieuwd naar het volgende deel!
Een boeiende en sfeervolle Oxford-thriller over twee totaal verschillende types die samen een ingewikkelde moord moeten oplossen.
In ‘Een moord in november’ neemt Simon Mason ons mee naar een statig college waar het lichaam van een jonge vrouw gevonden. De zaak lijkt meteen gevoelig, want er is een belangrijke buitenlandse gast aanwezig. Twee rechercheurs moeten het onderzoek leiden maar ze zijn elkaars tegenpolen, wel met dezelfde achternaam🤭
Ryan Wilkins is ruw, eerlijk en komt uit een arme buurt. Hij zegt wat hij denkt en trekt zich niets aan van regels of rangen. Ray Wilkins (geen familie, toevallig dezelfde achternaam) is juist netjes, beleefd en komt uit de wereld van Oxford zelf. Samen moeten ze uitvinden wat er die nacht is gebeurd, maar dat gaat niet zonder botsingen.
Mason weet Oxford te beschrijven als een stad vol geheimen achter oude muren. De tegenstelling tussen rijk en arm, macht en onmacht, loopt als een rode draad door het verhaal. Ook de relatie tussen Ryan en Ray is boeiend: ze begrijpen elkaar niet, maar hebben elkaar nodig om verder te komen. Langzaam groeit er respect, en dat maakt hun samenwerking geloofwaardig en menselijk. Wel den beetje verwarrend; Ryan, Ryan junior en Ray..😅
Ik had even wat moeite om in het verhaal te komen, een lang eerste hoofdstuk. De schrijfstijl is meeslepen maar ook echt literair. Mooie zinnen die van de bladzijdes afspatten. Sterke dialogen zijn ook volop aanwezig en hier en daar een beetje humor dit maakt het dat het boek vlot wegleest.
Ik ben verrast door dit sterkte eerste deel in de Oxford serie! Heel benieuwd naar het volgende deel!
Een boeiende en sfeervolle Oxford-thriller over twee totaal verschillende types die samen een ingewikkelde moord moeten oplossen.
November 27, 2025
Een moord in november is het eerste deel van een veelbelovende serie, een serie met inhoud die verder gaat dan het oplossen van een misdrijf. Je maakt kennis met Ray en Ryan: twee agenten die door een toeval tot elkaar veroordeeld zijn en moeten samenwerken, hoe moeizaam dat soms ook gaat. Twee tegenpolen ook: Ryan, met een getroebleerd en traumatisch verleden, en Ray, die koste wat kost de puinhoop die Ryan achterlaat weer probeert op te ruimen.
Het duurde even voordat het verhaal mij echt te pakken had, maar daarna… wauw. Ik kon het boek niet meer wegleggen. Ik heb genoten van de scherpe dialogen tussen Ray en Ryan. Het zijn personages die realistisch overkomen en zichtbaar worstelen met hun achtergrond, identiteit en opvoeding. Ze proberen er het beste van te maken, ondanks de ballast die ze meedragen. De dynamiek tussen Ray en Ryan geeft extra cachet aan het verhaal. En dan zijn er ook andere personages die interessant zijn en hopelijk nog verder worden uitgewerkt in de vervolgdelen. De schrijver maakt dus gebruik van meerdere perspectieven en wisselt deze af. Dit is verfrissend want het zorgt voor een constant gevoel van beweging, bijna alsof je zelf onderdeel bent van de actie. Hierdoor blijf je nieuwsgierig meespeuren naar de oplossing van dit misdrijf tegen de sfeervolle achtergrond op de universiteit van Oxford.
In dit boek worden veel actuele thema’s aangeraakt: machtsmisbruik, grensoverschrijdend gedrag, drugsproblematiek en de vluchtelingenkwestie. Zonder moralistisch te worden, verweeft Mason deze onderwerpen in het verhaal en laat hij zien hoe ongelijkheid en privilege in Oxford diep verankerd zijn.
De aandacht voor mensen met een moeilijk verleden of zonder stem maakt het verhaal menselijk en herkenbaar. Hierdoor wordt het boek meer dan een moordzaak: het gaat ook over wie gezien wordt, wie gehoord wordt en wie buitengesloten blijft.
Alles bij elkaar is het detective-duo, Ray en Ryan, dat het kloppend hart vormt van dit boek. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede deel en hoop dat de schrijver dit duo nog lang met elkaar laat samenwerken!
Dankjewel uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor dit recensie
Het duurde even voordat het verhaal mij echt te pakken had, maar daarna… wauw. Ik kon het boek niet meer wegleggen. Ik heb genoten van de scherpe dialogen tussen Ray en Ryan. Het zijn personages die realistisch overkomen en zichtbaar worstelen met hun achtergrond, identiteit en opvoeding. Ze proberen er het beste van te maken, ondanks de ballast die ze meedragen. De dynamiek tussen Ray en Ryan geeft extra cachet aan het verhaal. En dan zijn er ook andere personages die interessant zijn en hopelijk nog verder worden uitgewerkt in de vervolgdelen. De schrijver maakt dus gebruik van meerdere perspectieven en wisselt deze af. Dit is verfrissend want het zorgt voor een constant gevoel van beweging, bijna alsof je zelf onderdeel bent van de actie. Hierdoor blijf je nieuwsgierig meespeuren naar de oplossing van dit misdrijf tegen de sfeervolle achtergrond op de universiteit van Oxford.
In dit boek worden veel actuele thema’s aangeraakt: machtsmisbruik, grensoverschrijdend gedrag, drugsproblematiek en de vluchtelingenkwestie. Zonder moralistisch te worden, verweeft Mason deze onderwerpen in het verhaal en laat hij zien hoe ongelijkheid en privilege in Oxford diep verankerd zijn.
De aandacht voor mensen met een moeilijk verleden of zonder stem maakt het verhaal menselijk en herkenbaar. Hierdoor wordt het boek meer dan een moordzaak: het gaat ook over wie gezien wordt, wie gehoord wordt en wie buitengesloten blijft.
Alles bij elkaar is het detective-duo, Ray en Ryan, dat het kloppend hart vormt van dit boek. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het tweede deel en hoop dat de schrijver dit duo nog lang met elkaar laat samenwerken!
Dankjewel uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor dit recensie
November 29, 2025
'Een moord in november' is alweer het vierde boek dat ik mocht recenseren als LS Thriller-ambassadeur, maar helaas sprak dit boek me het minst aan. Begrijp me niet verkeerd; de Oxford-setting is heerlijk (ik hou van die academia vibes), het plot zit verrassend goed in elkaar en Simon Mason schrijft heel beeldend en prettig. Toch wist het moordmysterie mij niet echt te grijpen. Het gedoe rond de sjeik in het begin vond ik vooral verwarrend en wat langdradig, waardoor ik soms uitzoomde tijdens het lezen. Waarschijnlijk is dit vooral een kwestie van smaak, aangezien het thema rondom het moordmysterie gewoon niet echt mijn ding was.
De schrijfstijl van de auteur is heel vlot en beeldend en het moordmysterie zit goed doordacht in elkaar. Ik had namelijk tot het einde geen idee wie de dader was, al kwam dat deels omdat ik me niet echt betrokken voelde bij het mysterie. Wat wel indruk maakte, was de achtergrond van bijpersonage Ameena Najib en de thema’s die Simon Mason in dit verhaal heeft verwerkt, zoals huiselijk geweld en mensenhandel.
Rechercheur Ryan Wilkens (één van de hoofdpersonages) was voor mij het hoogtepunt van het boek. Ik las graag over de band tussen hem en zijn zoon, Ryan junior. Daarnaast moest ik lachen om de termen die hij naar het hoofd van de rector slingerde. De overige personages deden mij helaas niet zoveel. Wat er voor mij echt uitsprong, was dus vooral de setting op de Universiteit van Oxford en de ongefilterde directheid van rechercheur Ryan Wilkens, wat tot vele confrontaties en problemen leidt.
De schrijfstijl van de auteur is heel vlot en beeldend en het moordmysterie zit goed doordacht in elkaar. Ik had namelijk tot het einde geen idee wie de dader was, al kwam dat deels omdat ik me niet echt betrokken voelde bij het mysterie. Wat wel indruk maakte, was de achtergrond van bijpersonage Ameena Najib en de thema’s die Simon Mason in dit verhaal heeft verwerkt, zoals huiselijk geweld en mensenhandel.
Rechercheur Ryan Wilkens (één van de hoofdpersonages) was voor mij het hoogtepunt van het boek. Ik las graag over de band tussen hem en zijn zoon, Ryan junior. Daarnaast moest ik lachen om de termen die hij naar het hoofd van de rector slingerde. De overige personages deden mij helaas niet zoveel. Wat er voor mij echt uitsprong, was dus vooral de setting op de Universiteit van Oxford en de ongefilterde directheid van rechercheur Ryan Wilkens, wat tot vele confrontaties en problemen leidt.
November 27, 2025
Een nieuw duo ontstaat hier in dit verhaal, de twee totale tegenpolen worden gedwongen om samen te werken en een moord op te lossen. Het enige wat deze 2 gemeen lijken te hebben zijn hun achternaam en eerste letter van hun voornaam. Hun achtergrond, normen en waarden zijn totaal verschillend en dat maakt het voor het verhaal een leuk duo waar een leuke interactie is. Uiteindelijk is het door de verschillen dat ze uiteindelijk een prima duo zijn.
Ryan is opgegroeid op een trailerpark, recht voor zijn raap, ziet de kleine details, geeft niets om kleding, wordt niet als rechercheur herkend en daardoor ook anders benaderd dan zijn collega. Zijn stijl is snel binnenkomen en de boel op stelten zetten. En dat lukt ook hier weer.
Ray is een verzorgd type, naar Oxford geweest en heeft een rijke achtergrond, wil alles netjes en volgens de regels doen. Baalt enorm dat hijmoet samenwerken met Ryan.
Als er in de studeerkamer van de provoost op Barnabas Hall een lichaam wordt gevonden van een onbekende vrouw is alles omhuld met raadsels, waarom op die plek, wat is er gebeurd en wie is die vrouw?
De moord zorgt voor grote opschudding, vooral omdat er op dezelfde avond hoog bezoek aanwezig was. Heeft dat er mee te maken of is dat puur toeval?
Het boek leest prettig door de schrijfstijl en de korte hoofdstukken. De vele details zijn soms niet nodig en vertragen het verhaal.
Het is een leuk eerste deel en ik kijk uit naar het vervolg.
Ryan is opgegroeid op een trailerpark, recht voor zijn raap, ziet de kleine details, geeft niets om kleding, wordt niet als rechercheur herkend en daardoor ook anders benaderd dan zijn collega. Zijn stijl is snel binnenkomen en de boel op stelten zetten. En dat lukt ook hier weer.
Ray is een verzorgd type, naar Oxford geweest en heeft een rijke achtergrond, wil alles netjes en volgens de regels doen. Baalt enorm dat hijmoet samenwerken met Ryan.
Als er in de studeerkamer van de provoost op Barnabas Hall een lichaam wordt gevonden van een onbekende vrouw is alles omhuld met raadsels, waarom op die plek, wat is er gebeurd en wie is die vrouw?
De moord zorgt voor grote opschudding, vooral omdat er op dezelfde avond hoog bezoek aanwezig was. Heeft dat er mee te maken of is dat puur toeval?
Het boek leest prettig door de schrijfstijl en de korte hoofdstukken. De vele details zijn soms niet nodig en vertragen het verhaal.
Het is een leuk eerste deel en ik kijk uit naar het vervolg.
December 16, 2025
In Een moord in november wordt een jonge vrouw gewurgd gevonden bij Barnabas Hall in Oxford. Rechercheurs Ryan en Ray Wilkins krijgen de zaak toegewezen: twee mannen met dezelfde achternaam, maar uit compleet verschillende werelden. Hun samenwerking (vol botsingen, vooroordelen en scherpe dialogen) is zonder twijfel het leukste aan dit boek. Oxford zelf voelt daarbij bijna als een extra personage, met zijn statige gebouwen, academische sfeer en subtiele arrogantie.
De sfeer zit goed en het duo draagt het verhaal moeiteloos. Hun dynamiek maakt nieuwsgierig en zorgt ervoor dat je blijft lezen, zelfs als de zaak begint te slepen. Want daar wringt het. De plot verschuift al snel richting politieke en diplomatieke belangen en verliest onderweg vrijwel alle spanning. Het tempo ligt laag, de hoofdstukken zijn lang en het grote aantal personages maakt het begin onnodig verwarrend.
Voor mij kwam het verhaal daardoor nooit echt op gang. Ik las het uit, maar voelde geen enkele drang om door te lezen. Zonde, want Ryan en Ray zijn sterk genoeg om een veel strakker en spannender verhaal te dragen. Een volgend deel pak ik waarschijnlijk wel op, maar dan vooral voor hen, niet voor de misdaad.
Beoordeling: 2/5 sterren
Aanrader voor: lezers die houden van karaktergedreven Britse detectives en sterke duo’s.
Minder geschikt voor: wie zoekt naar vaart, spanning en een zaak die je bij de keel grijpt.
De sfeer zit goed en het duo draagt het verhaal moeiteloos. Hun dynamiek maakt nieuwsgierig en zorgt ervoor dat je blijft lezen, zelfs als de zaak begint te slepen. Want daar wringt het. De plot verschuift al snel richting politieke en diplomatieke belangen en verliest onderweg vrijwel alle spanning. Het tempo ligt laag, de hoofdstukken zijn lang en het grote aantal personages maakt het begin onnodig verwarrend.
Voor mij kwam het verhaal daardoor nooit echt op gang. Ik las het uit, maar voelde geen enkele drang om door te lezen. Zonde, want Ryan en Ray zijn sterk genoeg om een veel strakker en spannender verhaal te dragen. Een volgend deel pak ik waarschijnlijk wel op, maar dan vooral voor hen, niet voor de misdaad.
Beoordeling: 2/5 sterren
Aanrader voor: lezers die houden van karaktergedreven Britse detectives en sterke duo’s.
Minder geschikt voor: wie zoekt naar vaart, spanning en een zaak die je bij de keel grijpt.
November 24, 2025
Er is een moord gepleegd op de universiteit van Oxford. Rechercheur Ray Wilkins krijgt de opdracht deze moord te onderzoeken, samen met een nieuweling Ryan Wilkins. De een echte Oxford-man; jasje, dasje, onberispelijk. De ander een schoffie uit een trailerpark met een zoontje, een agressieprobleem en een hekel aan de rijke garde.
Toch worden zij geacht samen te werken en deze moord op te lossen. Dat blijkt een hele klus waarbij ze meerdere malen op het verkeerde been gezet worden en het geduld van Ray tot het uiterste wordt getergd door het lompe gedrag van zijn partner.
Een heerlijk boek vond ik dit. Dat onwaarschijnlijke duo, de ene zo grof en ongemanierd en de ander zo super chiq en netjes. Geweldig. Pas halverwege bedacht ik me dat ik even moest op gaan letten wie de dader zou zijn. Er zit onverwachts namelijk ook gewoon heel veel humor in dit boek. Dat is immers meestal het idee van een thriller. En daar word je dus steeds door op een verkeerde been gezet. Een berg plottwists. Daardoor leest het ook als een trein. Het is echt gebeurtenis op gebeurtenis. Zeer uiteenlopend, ook qua personages. Wat mij betreft echt een aanrader. Ik ben heel benieuwd naar het tweede deel.
Toch worden zij geacht samen te werken en deze moord op te lossen. Dat blijkt een hele klus waarbij ze meerdere malen op het verkeerde been gezet worden en het geduld van Ray tot het uiterste wordt getergd door het lompe gedrag van zijn partner.
Een heerlijk boek vond ik dit. Dat onwaarschijnlijke duo, de ene zo grof en ongemanierd en de ander zo super chiq en netjes. Geweldig. Pas halverwege bedacht ik me dat ik even moest op gaan letten wie de dader zou zijn. Er zit onverwachts namelijk ook gewoon heel veel humor in dit boek. Dat is immers meestal het idee van een thriller. En daar word je dus steeds door op een verkeerde been gezet. Een berg plottwists. Daardoor leest het ook als een trein. Het is echt gebeurtenis op gebeurtenis. Zeer uiteenlopend, ook qua personages. Wat mij betreft echt een aanrader. Ik ben heel benieuwd naar het tweede deel.
Displaying 1 - 30 of 40 reviews