What do you think?
Rate this book
หวานใจคนพาล
"เรามาแต่งงานกันเถอะค่ะ"
เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นหมายในวัยเด็ก
เพราะคิดว่าเขาคือ 'ขอนไม้ใหญ่' กลางคลื่นลมมรสุม
ที่ไหนได้...ขอนไม้ที่ควรจะนิ่งกลับกระแทกเข้าใส่เธอเสียอีก!
"ถอดสิ"
"คะ?"
"เกิดคบกันไปแล้วมารู้ทีหลังว่า เรื่องนั้น เข้ากันไม่ได้ มันก็เสียเวลาเปล่า"
"พี่วิณณ์หมายถึง..."
"จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง เทสต์ ก่อนไหมครับ"
เธอบากหน้าไปทวงสัญญาหมั้นหมายในวัยเด็ก
เพราะคิดว่าเขาคือ 'ขอนไม้ใหญ่' กลางคลื่นลมมรสุม
ที่ไหนได้...ขอนไม้ที่ควรจะนิ่งกลับกระแทกเข้าใส่เธอเสียอีก!
"ถอดสิ"
"คะ?"
"เกิดคบกันไปแล้วมารู้ทีหลังว่า เรื่องนั้น เข้ากันไม่ได้ มันก็เสียเวลาเปล่า"
"พี่วิณณ์หมายถึง..."
"จะรับคนเข้าทำงานยังต้องทดลองงานก่อนต่ำๆ สามเดือนเลย นี่จะแต่งงานทั้งที...ก็ต้อง เทสต์ ก่อนไหมครับ"
530 pages, ebook
Published September 13, 2025
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
April 5, 2026
เห็นนักเขียนคนนี้ผ่าน ๆ ตาตามรีวิวในกรุ๊ป ดูมีชื่อพอสมควร เลยขอลองหน่อย
เขาบอก NC แซ่บ ใครอ่านแล้วมองว่าแซ่บก็แซ่บเลย ส่วนสำหรับฉันคือ nc เรื่องนี้ยังห่างไกลจากคำนั้นอยู่มาก บรรยายแบบทำไม่กี่ท่าแล้วก็เสร็จน่ะ ไม่ได้ลงลึกไปถึงดีเทลความรู้สึกความหลงใหลตอนกายประสานกันในแบบที่ตรงจริตฉัน คืออ่านแล้วฉันไม่เสียวไม่ซี้ด มาแบบให้รู้ว่ามี ถึงได้บอกใครชอบก็ชอบเลย
ส่วนเนื้อเรื่อง ถือว่าเขาอุดช่องโหว่เก่งนะ ไอ้จุดไหนที่ฉันกำลังเอ๊ะ ๆๆ ชีวิตจริงมันใช่แบบนี้มั้ย นักเขียนเฉลยในแทบจะบรรทัดหรือประโยคคำพูดต่อมาเลย555 อย่างจุดที่ฉันประทับใจคือเรื่องแต่งงานเอามรดก สัญญาบังคับให้ลูกหลานแต่งงานกันอะ เรื่องนี้น่าจะเป็นนิยายเรื่องแรก (เท่าที่ฉันอ่านมานะ ถ้าใครเจอในเรื่องอื่นก็มาแนะนำได้) ที่บอกมาตรง ๆ เลยว่าตามกฎหมายมันทำไม่ได้ แล้วไปเล่นเรื่องบุญคุณเลยทำให้นางเอกกดดัน คิดแต่งกับพระเอกแทน ซึ่งมันดีมาก real จับต้องได้ กฎหมายที่นำมาใช้อ้างอิงถูกต้อง ขอปรบมือแปะ ๆ ให้เลน
แล้วมันมีอีกซีน คือพระนางได้กันตอนแรกก็เอาสดแบบไม่ใส่ถุงละ ฉันขมวดคิ้วกับจุดนี้เกือบ ๆ ร้อยหน้าอยู่ และเขาก็ยินดีเฉลยให้ในที่สุด ถึงแม้จะช้าไปนิดก็ตามว่าเอ้อ นางเอกรู้จักยาคุมเด้อ ชีกินอยู่ มีฉากบอกให้พระเอกป้องกันอยู่ นักอ่านสาย safe sex อย่างฉันก็โล่งใจ
เนื้อเรื่องถือว่าอ่านได้เพลิน ๆ เลย แต่จะไปติดตรงตอนพระนางรักกันนี่แหละ เพราะในเรื่องก็เกริ่น ๆ มาบ้างว่านางเอกกับพระเอกเขาก็ฟอร์มจัดพอกัน แต่ละคนเป็นสเป็คของกันและกัน แต่ก็ไม่พูดไม่ยอมรับ ทีนี้กลายเป็นว่าพอถึงตอนสารภาพรักขอคบกันจริงจัง มันมาแบบง่าย ๆ เลยเว้ย ฉันเลยแอบเสียดาย Character ความฟอร์มจัดของแต่ละคนที่เขาอุตส่าห์เกริ่น ๆ มาอะ เพราะจุดนี้มันคือจุดที่นักอ่านจะลุ้นเลยนะ ว่าพวกปากแข็งไม่ยอมบอกรัก พวกฟอร์มจัดแอ๊บว่าไม่คิดอะไร พอถึงจุดที่รักมากจนแทบจะทนไม่ไหว จะแสดงความรู้สึกออกมายังไง แต่มันดันออกมาแบบ ง่าย ๆ ไม่ค่อยตราตรึงจนแอบเสียดายอะ
และพระนางเรื่องนี้อายุห่างกัน 7 ปี นางเอกแอบชอบพระเอกก่อน ช่วงแรกเขาจะบรรยายว่าพระเอกไม่ได้คิดอะไร พระเอกพูดด้วยซ้ำว่าถ้าคิดก็เปโดดิวะ เขาพูดออกมาเลย แต่ช่วงท้าย ๆ มันดูขัดแย้งกันอะ กลายเป็นว่าพระเอกบอกไม่คิดอะไร แต่คำบรรยายตอนย้อนอดีตกลับทำให้พระเอกในวัย 22 (นางเอก 15) ดูจะคิดเกินเลยกับเด็กน้อยอะ มีการบรรยายว่าเราไม่ชอบน้องเขาหรอก ไม่ได้คิดอะไร แล้วสุดท้ายก็มาเฉลยว่าพระเอกตกผลึกเรื่องนี้ได้และตั้งใจจะมาขอคบกับนางเอก ตอนนางเอกอายุ 20 ปี ฉันแอบขมวดคิ้วนะ เพราะมันจะไปขัดแย้งกับการที่นักเขียนพยายามปกป้องพระเอกว่าเขาไม่เปโด แต่ใจเขาก็ดูเหมือนจะแอบคิดเกินเลยกับเด็กไปแล้ว แค่ไม่ได้ลงมือทำอะไรประเจิดประเจ้อเฉย ๆ
ไม่ใช่อะไรหรอก พอดีฉันมีโอกาสได้อ่านนิยายที่พระนางอายุห่างกันมาก รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้วเพิ่งมารู้ตัวว่ารักกันตอนทั้งสองฝ่ายโตแล้ว (เป็นเรื่องโปรด 5 ดาวตลอดกาลของฉันเลย ใครทายถูกคือรู้กัน555) แล้วการบรรยายในเรื่องนั้นทำให้ฉันเชื่อได้ว่าพระเอกไม่เคยคิดอะไรกับนางเอกตอนเด็กจริงๆ ความรู้สึกนั้นเริ่มเติบโตก็เมื่อได้กลับมาเจอกันในวันที่นางเอกผู้ใหญ่แล้ว ก็เลยคิดว่าถ้ามีพล็อตสุ่มเสี่ยงแบบนี้อีก แนะนำให้อย่าให้ตัวละครที่โตกว่ามาบรรยายแบบแอบคิดเกินเลยขนาดนั้น ความทรงจำในวัยเด็กก็ปล่อยไปเลย บอกว่าแค่เอ็นดูเฉย ๆ แต่โตแล้วได้อยู่ด้วยกัน เธอน่ารักมาก อะไรก็ว่าไป
คือที่เสนอแบบนี้ เพราะนักเขียนยินดีใส่บทว่าไม่ใช่เปโดให้พระเอกไง แต่ความคิดเขามันดูขัดแย้งกันหน่อย ๆ เพื่อความปลอดภัยก็ให้บริสุทธิ์ใจมองเป็นน้องนุ่งแต่เด็กไปเลยก็ได้ค่ะ ไม่งั้นพอเจอแบบนี้ก็จะได้ซีนด่าจากฉันไปอะ ซีนด่าจากฉันเป็นไง เป็นแบบนี้
เอ๊า ว่าไหนพระเอกมันบอกตัวเองไม่เปโด แต่มันแอบมองน้อง แอบอยากตัดใจจากน้องว่าไม่ได้ชอบเขาหรอกตอนตัวเองอายุ 22 แต่นางเอกอายุ 15 วะ55555
เป็นต้นค่ะ
ส่งท้าย ชื่นชมในพาร์ทศัพท์แสงทางธุรกิจ ภาษาดอกไม้ และพาร์ทการทำงานของพระนางนะ ลื่นและทำให้เชื่อได้อยู่ว่าพระเอกคือ CEO นางเอกคือนักจัดดอกไม้ที่มีทีมงานคุณภาพช่วยงาน เลยมีเวลามาให้พระเอกจับกินบ่อย ๆ แล้วมันสมเหตุสมผล555
เขาบอก NC แซ่บ ใครอ่านแล้วมองว่าแซ่บก็แซ่บเลย ส่วนสำหรับฉันคือ nc เรื่องนี้ยังห่างไกลจากคำนั้นอยู่มาก บรรยายแบบทำไม่กี่ท่าแล้วก็เสร็จน่ะ ไม่ได้ลงลึกไปถึงดีเทลความรู้สึกความหลงใหลตอนกายประสานกันในแบบที่ตรงจริตฉัน คืออ่านแล้วฉันไม่เสียวไม่ซี้ด มาแบบให้รู้ว่ามี ถึงได้บอกใครชอบก็ชอบเลย
ส่วนเนื้อเรื่อง ถือว่าเขาอุดช่องโหว่เก่งนะ ไอ้จุดไหนที่ฉันกำลังเอ๊ะ ๆๆ ชีวิตจริงมันใช่แบบนี้มั้ย นักเขียนเฉลยในแทบจะบรรทัดหรือประโยคคำพูดต่อมาเลย555 อย่างจุดที่ฉันประทับใจคือเรื่องแต่งงานเอามรดก สัญญาบังคับให้ลูกหลานแต่งงานกันอะ เรื่องนี้น่าจะเป็นนิยายเรื่องแรก (เท่าที่ฉันอ่านมานะ ถ้าใครเจอในเรื่องอื่นก็มาแนะนำได้) ที่บอกมาตรง ๆ เลยว่าตามกฎหมายมันทำไม่ได้ แล้วไปเล่นเรื่องบุญคุณเลยทำให้นางเอกกดดัน คิดแต่งกับพระเอกแทน ซึ่งมันดีมาก real จับต้องได้ กฎหมายที่นำมาใช้อ้างอิงถูกต้อง ขอปรบมือแปะ ๆ ให้เลน
แล้วมันมีอีกซีน คือพระนางได้กันตอนแรกก็เอาสดแบบไม่ใส่ถุงละ ฉันขมวดคิ้วกับจุดนี้เกือบ ๆ ร้อยหน้าอยู่ และเขาก็ยินดีเฉลยให้ในที่สุด ถึงแม้จะช้าไปนิดก็ตามว่าเอ้อ นางเอกรู้จักยาคุมเด้อ ชีกินอยู่ มีฉากบอกให้พระเอกป้องกันอยู่ นักอ่านสาย safe sex อย่างฉันก็โล่งใจ
เนื้อเรื่องถือว่าอ่านได้เพลิน ๆ เลย แต่จะไปติดตรงตอนพระนางรักกันนี่แหละ เพราะในเรื่องก็เกริ่น ๆ มาบ้างว่านางเอกกับพระเอกเขาก็ฟอร์มจัดพอกัน แต่ละคนเป็นสเป็คของกันและกัน แต่ก็ไม่พูดไม่ยอมรับ ทีนี้กลายเป็นว่าพอถึงตอนสารภาพรักขอคบกันจริงจัง มันมาแบบง่าย ๆ เลยเว้ย ฉันเลยแอบเสียดาย Character ความฟอร์มจัดของแต่ละคนที่เขาอุตส่าห์เกริ่น ๆ มาอะ เพราะจุดนี้มันคือจุดที่นักอ่านจะลุ้นเลยนะ ว่าพวกปากแข็งไม่ยอมบอกรัก พวกฟอร์มจัดแอ๊บว่าไม่คิดอะไร พอถึงจุดที่รักมากจนแทบจะทนไม่ไหว จะแสดงความรู้สึกออกมายังไง แต่มันดันออกมาแบบ ง่าย ๆ ไม่ค่อยตราตรึงจนแอบเสียดายอะ
และพระนางเรื่องนี้อายุห่างกัน 7 ปี นางเอกแอบชอบพระเอกก่อน ช่วงแรกเขาจะบรรยายว่าพระเอกไม่ได้คิดอะไร พระเอกพูดด้วยซ้ำว่าถ้าคิดก็เปโดดิวะ เขาพูดออกมาเลย แต่ช่วงท้าย ๆ มันดูขัดแย้งกันอะ กลายเป็นว่าพระเอกบอกไม่คิดอะไร แต่คำบรรยายตอนย้อนอดีตกลับทำให้พระเอกในวัย 22 (นางเอก 15) ดูจะคิดเกินเลยกับเด็กน้อยอะ มีการบรรยายว่าเราไม่ชอบน้องเขาหรอก ไม่ได้คิดอะไร แล้วสุดท้ายก็มาเฉลยว่าพระเอกตกผลึกเรื่องนี้ได้และตั้งใจจะมาขอคบกับนางเอก ตอนนางเอกอายุ 20 ปี ฉันแอบขมวดคิ้วนะ เพราะมันจะไปขัดแย้งกับการที่นักเขียนพยายามปกป้องพระเอกว่าเขาไม่เปโด แต่ใจเขาก็ดูเหมือนจะแอบคิดเกินเลยกับเด็กไปแล้ว แค่ไม่ได้ลงมือทำอะไรประเจิดประเจ้อเฉย ๆ
ไม่ใช่อะไรหรอก พอดีฉันมีโอกาสได้อ่านนิยายที่พระนางอายุห่างกันมาก รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้วเพิ่งมารู้ตัวว่ารักกันตอนทั้งสองฝ่ายโตแล้ว (เป็นเรื่องโปรด 5 ดาวตลอดกาลของฉันเลย ใครทายถูกคือรู้กัน555) แล้วการบรรยายในเรื่องนั้นทำให้ฉันเชื่อได้ว่าพระเอกไม่เคยคิดอะไรกับนางเอกตอนเด็กจริงๆ ความรู้สึกนั้นเริ่มเติบโตก็เมื่อได้กลับมาเจอกันในวันที่นางเอกผู้ใหญ่แล้ว ก็เลยคิดว่าถ้ามีพล็อตสุ่มเสี่ยงแบบนี้อีก แนะนำให้อย่าให้ตัวละครที่โตกว่ามาบรรยายแบบแอบคิดเกินเลยขนาดนั้น ความทรงจำในวัยเด็กก็ปล่อยไปเลย บอกว่าแค่เอ็นดูเฉย ๆ แต่โตแล้วได้อยู่ด้วยกัน เธอน่ารักมาก อะไรก็ว่าไป
คือที่เสนอแบบนี้ เพราะนักเขียนยินดีใส่บทว่าไม่ใช่เปโดให้พระเอกไง แต่ความคิดเขามันดูขัดแย้งกันหน่อย ๆ เพื่อความปลอดภัยก็ให้บริสุทธิ์ใจมองเป็นน้องนุ่งแต่เด็กไปเลยก็ได้ค่ะ ไม่งั้นพอเจอแบบนี้ก็จะได้ซีนด่าจากฉันไปอะ ซีนด่าจากฉันเป็นไง เป็นแบบนี้
เอ๊า ว่าไหนพระเอกมันบอกตัวเองไม่เปโด แต่มันแอบมองน้อง แอบอยากตัดใจจากน้องว่าไม่ได้ชอบเขาหรอกตอนตัวเองอายุ 22 แต่นางเอกอายุ 15 วะ55555
เป็นต้นค่ะ
ส่งท้าย ชื่นชมในพาร์ทศัพท์แสงทางธุรกิจ ภาษาดอกไม้ และพาร์ทการทำงานของพระนางนะ ลื่นและทำให้เชื่อได้อยู่ว่าพระเอกคือ CEO นางเอกคือนักจัดดอกไม้ที่มีทีมงานคุณภาพช่วยงาน เลยมีเวลามาให้พระเอกจับกินบ่อย ๆ แล้วมันสมเหตุสมผล555
Displaying 1 of 1 review