เลมอนกับฆาตกรปีศาจ

by Ayu Kuwagaki, くわがきあゆ, สุรีรัตน์ งามสง่าพงษ์ (Translator)

กลางภูเขาอันห่างไกล ตำรวจพบศพหญิงสาวผู้หนึ่ง

พร้อมเสียงลือว่าเธออาจเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมเพื่อเงินประกันชีวิต
ทว่า มิโอะ ผู้เป็นพี่สาว ไม่เชื่อในข้อกล่าวหานั้น

และพร้อมจะเสี่ยงทุกอย่างเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของน้องสาว

ระหว่างเส้นทางที่เต็มไปด้วยคำโกหก ความลับ และแรงจูงใจอันดำมืด
สิ่งที่ถูกเปิดเผยอาจทำลายความเชื่อมั่น…

หรืออาจพิสูจน์พลังแห่งความรักที่ไม่เคยดับสูญ

เลมอนกับฆาตกรปีศาจ ไม่ใช่แค่นิยายสืบสวนสุดหักมุม

ที่มอบความประหลาดใจให้แก่ผู้อ่าน

แต่ยังนำทางไปสำรวจจิตใจมนุษย์ เผชิญหน้ากับความรัก ความเชื่อใจ

และความสิ้นหวังซึ่งพันผูกอยู่กับความจริงที่คาดไม่ถึง

Genres: Mystery, Japanese Literature

288 pages, Paperback

First published April 6, 2023

Reviews

[Makmild · Rating 2 out of 5]

อะไรวะ

[DucklingReader · Rating 4 out of 5]

ทำไมครอบครัวนี้ต้องถูกพรากความสุข
ซ้ำแล้วซ้ำเล่า?

⚠️ trigger warning...นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับการฆ่าผู้อื่น การใช้อาวุธ การกระทำทารุณ และการใช้ความรุนแรง

ครอบครัวโคบายาชิเคยเผชิญโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ คือ พ่อถูกฆ่ๅ แม่หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ทำให้สองพี่น้อง มิโอะ และ ฮินะ ต้องแยกย้ายไปอยู่กับญาติ

สิบปีต่อมา คนร้ายที่ฆ่ๅพ่อได้รับการปล่อยตัว แต่กลับหายตัวไปอย่างลึกลับ มิโอะ ยังคงรู้สึกไม่ปลอดภัย จนเมื่อร่างไร้วิญญาณของ ฮินะ ถูกพบพร้อมข่าวลือเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมเพื่อเงินประกันชีวิต มิโอะ จึงตัดสินใจสืบหาความจริงเพื่อปกป้องน้องสาว

หักมุมไม่หวั่นไม่ไหว ไม่แผ่วสักตอน!
หนังสือเล่มนี้ไม่เพียงแต่คลี่คลายปริศนาฆาตกรรม แต่ยังตีแผ่ความสัมพันธ์ในครอบครัว และความยุติธรรมที่คลุมเครือ ผ่านสายตาของผู้สูญเสียที่ต้องเผชิญการสูญเสียซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เป็นงานเขียนที่บาดลึก ตอนจบอาจเป็นไปตามคาด แต่สำหรับเป็ด มันยังทิ้งคำถามค้างคาใจว่า มีทางเลือกอื่นไหม ที่ทำให้ มิโอะ เติบโตขึ้นมาโดยไม่ต้องอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความรุนแรง หากช่วงวัยเด็กเลือก "สู้" ในทางอื่น บางทีอาจสู่ตอนจบที่ positive กว่านี้ก็ได้ค่ะ 🍋 ไม่ต้องจบแบบที่ต้องใช้ความรุนแรงเหมือนกัน...

[YuzuChu · Rating 1 out of 5]

ฉันชักจะเริ่มกังขาในหลักเกณฑ์รางวัล Kono Mystery Ga Sugoi! ละว่าคัดเลือกจากอะไร ได้ 1 ดาวจากฉันไปถึง 2 เล่มนี่ถือว่าเข้าขั้นไม่ธรรมดา อันนี้คือโดดเด่นสุดในปีนั้นแล้วเหรอ ขอถามจากใจ ชนะได้ไงวะ

เล่มนี้ทำฉันโกรธอะ ยอมใจทุกคนมาก ๆ ที่รีวิวว่าหักมุม หักมุม! ไม่สปอยล์แบบให้ลุ้นเอง เพราะงั้นฉันเองก็จะทำแบบนั้นเหมือนกัน แต่พอเจอไอ้จุดหักมุมที่ว่า มันไม่ใช่ความรู้สึกตื่นเต้น ว้าวซ่าส์ แต่เป็นการสบถเสียงดังลั่นอย่างหยาบคายตอนตี 3 ของฉันว่า

โถ ไอ้ห่าเอ๊ยยยย

ฟีลนั้นเลย555 มันเป็นการหักมุมที่มาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอะ คนร้ายตัวจริงเป็นตัวละครบทจาง ๆ ที่นักเขียนไม่คิดจะให้คำใบ้มาเลยตลอดทั้งเล่มจนฉันโกรธอะ ฉันเกลียดนิยายสืบสวนแบบนี้มาก พวกนักเขียนที่ทะนงตนว่านักอ่านไม่มีทางรู้ตัวคนร้ายแน่ คิ ๆ ไม่ใช่เพราะคุณฝีมือฉกาจจนสามารถวางแผนตลบหลังนักอ่านอย่างแยบยล แต่เพราะคุณมักง่ายว่ะ เลือกที่จะไม่พูดถึงตัวละครนี้ ไม่ใส่คำใบ้ให้นักอ่านได้ลองชายตามอง แต่เลือกที่จะมาหักมุมเอาช่วง 90% ในช่วงใกล้จบว่าอ๊าาา ตกใจล่ะซี้ ไม่คิดเลยใช่มั้ยล่าว่าจะเป็นคนเนี้ยะห์ อิอิ

...เหมือนฉันโดนดูถูกอะ อ่านเจอซีนเฉลยง่าย ๆ แบบหน้าไม่อายของนักเขียนไปคือมือสั่นสุด ๆ นักเขียนใส่ปมใส่พล็อตแต่ละอันมาได้ชวนขมวดคิ้วมาก คนที่เข้าหานางเอกก็มีเหตุผลแหละ แต่เหตุผลมันชวนกุมขมับอะ ตัวเองยังโน้มน้าวใจให้คนอ่านเชื่อไม่ได้เลยว่าทำไมตัวละครนั้น ๆ ถึงเลือกจะทำแบบนี้ สักแต่จะเอาหักมุมแบบสั่ว ๆ ให้ได้ พล็อตยิบย่อย+ปมของใครอีกคนเลยมาแบบเบาบาง งง ๆ พยายามจะแตะประเด็นสังคมใส่หน้ากาก อยากหักมุมให้ว้าว สุดท้ายก็มือไม่ถึง เหอะ กลายเป็นเล่มที่อ่านจบแล้วกุมขมับกับตั้งคำถามถึงเกณฑ์การให้รางวัลไปเลยค่ะ ไม่เชื่อหรอกว่าไม่มีเล่มที่ดีกว่านี้อะ

ทำทรงจะตีแผ่สังคม ใส่ซีนนักข่าวหิวแสงรุมนางเอกที่เป็นเหยื่อ แต่ก็มือไม่ถึง พอจะไปเขียนบทฆาตกรโรคจิตใจคิดเป็นปีศาจ ก็สักแต่จะบรรยายออกมาแบบไม่มีเบื้องลึกเบื้องหลังที่หนักแน่นพอ สุดท้ายเขาฆ่าครอบครัวนางเอกยังไง ทำลายศพยังไง หนีเอาตัวรอดอีท่าไหน ไม่บอกกก เก่งมาจากไหนวะ ก็งง ๆ ก่งก๊งไปว่ายุคมีโควิด 19 มันก็สมัยนี้ปะนะ ไม่ยักรู้ว่าตำรวจญี่ปุ่นจะโง่ขนาดนั้น

แล้วมันไม่มีกล้องวงจรปิดได้ไงวะ เรื่องเกิดในมหาลัยและบริเวณใกล้เคียงเลยนะ ทุกคนเหมือนใช้กล้องกันไม่เป็นอะ ยุคโควิดนี่ก็ไม่กี่ปีผ่านมาเองป่าววะ งง งงมาก ไม่เข้าใจอะไรสักอย่างในเรื่องนี้ ไปไม่ถึงทุกซีน

เออ แต่ดูภาพรวมแล้ว ตำรวจอาจไม่ได้โง่หรอก บางทีคนโง่อาจจะเป็น

ส่งท้าย เล่มนี้ชนะรางวัลได้ไงวะเนี่ย ตั้งแต่ไอ้เรื่อง กลิ่นปริศนาจากร้านขนมปัง ละนะ ได้ข่าวห้องปิดตายของฟาห์โรก็ได้รางวัลนี้เหมือนกัน ฉันยังไม่อ่าน แต่ไม่อ่านดีกว่า พอจะเดาคะแนนได้ละ ฉันหมดความศรัทธาในรางวัลนี้เรียบร้อย

[Ningning the suspicious reader · Rating 3 out of 5]

คนเราจะโดนหลอกด้วยมุกเดิมได้กี่รอบ

[Luk-Wa · Rating 3 out of 5]

เหมือนจะดีนะ เล่าเรื่องปัจจุบันสลับกับอดีต ตอนท้ายหักมุมหลายตลบ แต่รู้สึกยัดเยียดเกินไป ยิ่งพอเฉลยคนร้ายละ รู้สึกไม่ว้าว มันแปลกๆไม่เมคเซนต์เลย

[Siwabhorn Anothaisintawee · Rating 5 out of 5]

มิโอะเคยใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับพ่อ แม่ และน้องสาว ครอบครัวเปิดร้านอาหารเล็ก ๆ ที่มีเมนูเด็ดคือ “ไก่เลมอนซอเต”

จนวันหนึ่ง ความสุขนั้นก็พังทลาย พ่อถูกพบเป็นศพถูกฟันอย่างโหดเหี้ยมใกล้บ้าน แม่หายสาบสูญ และมิโอะกับฮินะ น้องสาว ถูกพรากจากกัน

เมื่อเติบโตขึ้น ทั้งคู่ยังนัดพบกันเป็นระยะ เพื่อเล่าความทุกข์และปลอบใจกัน แต่แล้วมิโอะก็ได้รับข่าวร้าย ฮินะถูกพบเป็นศพ การตายของเธอถูกสงสัยว่าเป็นคดีหลอกผู้ชายไปฆ่าเพื่อเรียกร้องเงินประกัน

มิโอะไม่เชื่อข้อกล่าวหา จึงเริ่มสืบหาความจริงเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของน้องสาว แต่ยิ่งสืบลึก เธอยิ่งต้องเผชิญกับความจริงอันบิดเบี้ยว…ว่า ความทรงจำ ตัวตน และสิ่งที่เธอเชื่อ อาจไม่ใช่อย่างที่คิดมาตลอดก็ได้

เรื่องเล่าผ่านทั้งมุมมองของตัวเอก บันทึกวัยเยาว์ และความคิดของคนร้าย ทุกอย่างเต็มไปด้วยเงื่อนงำ อ่านแล้วระแวงไปหมดว่าใครกันแน่คือฆาตกร

ช่วงแรกเหมือนการสืบคดีการตายของน้องสาวธรรมดา แต่พอเข้าสู่พาร์ทที่สอง เรื่องกลับลึกและมืดกว่าที่คิด ลามไปถึงอดีตในวัยเด็กของตัวเอกและคนรอบข้าง

ตอนท้ายหักไปหักมา ต้องตั้งสติอ่าน ไม่งั้นตามไม่ทัน

ใครชอบหักมุมแนะนำเรื่องนี้เลย

Goodreads ให้ 3 เราให้ 4.7

[Koroz · Rating 3 out of 5]

หักมุมแล้วหักมุมอีก แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยมีอะไรว้าวซักเท่าไร บางอย่างในเรื่องดูโดนจับยัดมา

[Phongsapak Pipatnavakij · Rating 4 out of 5]

“ผู้ข่มเหง” คืออะไร “ผู้ถูกข่มเหง” คืออะไร การมีอยู่ของพวกมันอาจทำให้ผู้คนอ้างความชอบธรรมในการปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างโหดร้าย และสิ่งที่เราพอจะทำได้ คือการโยนความผิดให้สภาพสังคมที่ฟอนเฟะ มันควรเป็นแบบนี้จริงๆ หรือ

ข้อนี้เป็นหนึ่งในหลายๆ อย่างที่ผมตกผลึกได้หลังจากที่อ่าน ”เลมอนกับฆาตกรปีศาจ“ จบ หนังสือเล่าเรื่องผ่านสายตาของโคบายาชิ มิโอะ ซึ่งสืบเรื่องราวของมินะ น้องสาวที่ตายไปแล้ว เพราะเชื่อว่าเธอไม่ได้เกี่ยวพันกับเหตุฆาตกรรมหวังเงินประกัน ก่อนจะพาพวกเราท่องเที่ยวไปในเรื่องราวซับซ้อนและหักมุมอย่างไม่คาดคิด

คุวะงะกิ อายุ ไม่เพียงทำพล็อตซับซ้อนชวนติดตาม แต่ยังพาเราสำรวจสภาพสังคมของญี่ปุ่นที่มีทั้งคนป่วยทางจิต ความเข้าใจผิด การคว่ำบาตรทางสังคม รวมถึงตำแหน่งแห่งที่ของผู้มีอิทธิพลที่มีอำนาจพอจะขยับความเชื่อในสังคมได้ หากจะหาหนังสือที่สะท้อนมุมมืดของสังคม นี่อาจเป็นหนึ่งในเล่มตัวแทนที่ดีครับ

plot twist ในเล่มนี้ทุกจุดเป็นสิ่งที่ชวนให้เซอร์ไพรส์เหมือนกันนะ การวางวิธีคิดบนตัวละครบางตัวอาจทำให้คุณเข้าใจเขาผิดได้ คล้ายจะสะท้อนภาพในโลกจริงว่าเราอย่าเพิ่งเชื่อมั่นใครหากยังไม่รู้จักเขาดีพอ ตัวละครในเรื่องนี้ทุกตัวมีความน่าสนใจ น่าค้นหา และมีมิติซับซ้อนชวนให้เราอยากเข้าใจพวกเขา และการหักมุมบางจุด อาจทำให้คุณมองเรื่องราวที่ผ่านมาเปลี่ยนไปเลย

ข้อนึงที่ผมชอบมากๆ คือเรื่อง เลมอน รู้สึกติดใจตั้งแต่มันเป็นส่วนนึงของชื่อเรื่องแล้วแหละ และพอกลับไปมองเรื่องผู้ข่มเหงกับผู้ถูกข่มเหงแล้ว ทำให้ผมเข้าใจทะลุปรุโปร่งเลย เลมอนไม่ได้เป็นเพียงหนึ่งในส่วนประกอบของไก่เลมอนซอเต เมนูสำคัญในเรื่องเท่านั้น แต่มันคือตัวแทนของทุกสิ่งในเล่มนี้ ใครที่อยากรู้คำตอบของเรื่องนี้ ไปลองอ่านดูนะครับ สนุก ติดมือ วางไม่ลง และลุ่มลึก

[Arielliasa · Rating 3 out of 5]

Сколько психов вам нужно на один короткий роман? Да. Это какая-то ненормальная концентрация психопатов, раскиданная на триста страниц, где каждая новая глава начинается с: "вот это поворот". Понравилось бы мне это, напиши книгу кто-нибудь другой? Вполне вероятно. Но, к сожалению, писательница не дотянула, а где-то и переборщила, поэтому из сумасшедшей истории вышел какой-то невкусный винегрет. Не то чтобы прямо вообще плохо, но если бы мне предложили попробовать его во второй раз, я предпочла бы отказаться, не задумываясь.

Младшую сестру Мио находят убитой в горах. Вместо того чтобы требовать поимки преступника, общественность начала нападки на жертву в интернете. Один сказал, что она оформляла страховки на своих парней, другой подхватил и добавил, что один из этих парней внезапно умер, свалившись со скалы. Время шло, и появлялось всё больше людей, которые нелестно отзывались о жертве, и эти слухи привели к тому, что на порог к Мио начали приходить журналисты в надежде узнать ещё какую-нибудь пикантную подробность. Героиня решает выяснить, что из слухов правда и как жила её сестра до того, как её убили.

Когда я говорила про психопатов, героиню тоже относила в эту категорию. Она максимально странный и неприятный человек, и я, кстати, люблю таких героинь, но опять же, писательница с ней не справилась. Что из себя представляет героиня? Молчаливая, боязливая, слабая. Она избегает людей, влачит жалкое существование, постоянно меняет одну низкоприбыльную работу на другую и не любит никого, включая саму себя. За желанием Мио узнать о сестре не стоит никакой семейной привязанности. Сестру она не любила и воспринимала лишь в контексте того, что они на одном социальном уровне, а точнее на дне. Стопроцентные жертвы, о которых постоянно все вытирают ноги, а тут бах, и люди начинают говорить, что её младшая сестра обманывала людей ради денег. В голове Мио это звучит примерно так: "ты перестала быть жертвой и стала агрессором, а этого я допустить не могу".

Само повествование поделено на несколько частей: история от лица героини, записи из дневника и мысли самого убийцы. Неожиданные повороты, в принципе, есть в каждой из них, но последние две действительно смогли удивить. Впрочем, не то чтобы это было приятное удивление. Скорее, оно пришло вместе с мыслью: "а нам точно нужно столько поворотов?". Детективная линия откровенно слабая, но это и не детектив в привычном его слове. Скорее читатель оказывается в голове не самой здоровой женщины и барахтается в её мыслях. Наблюдать за жизнью Мио оказалось непросто. Не потому, что она неприятная, это скорее плюс, а потому, что реально жалкая. Её жизнь движется по проторенному сценарию: убили и убили, издеваются, ну и пусть. Она с этим смирилась, поэтому ничего менять не собирается, и вот это как раз тяжело.

Второстепенные персонажи все поголовно психи, ну, пожалуй, кроме двоих. Одна — это журналистка, а вот про второго не стану спойлерить. Впрочем, он до самого конца оставался таким подозрительным, что не закончи авторка историю, обязательно бы открыл в себе сумасшедшую жилку. Финал мне даже понравился, поэтому поставила нейтральную оценку. Ну и сам текст читался легко и не напрягал.

[Angel 一匹狼 · Rating 1 out of 5]

This is ludicrous. Nothing makes sense in this "mystery" novel, and stupid plot development piles on top of another stupid plot development, particularly in the third part, with twists that seem to have been written after drinking five bottles of sake this man is the killer! he has a fake name! he is close to the main character! but no! he just wants to scare his girlfriend (?)!, then is this other one! but no! even if he behaves like a person in need of help he is just trying to help! it is the old man whose son killed the main character's father!. Also, the idea that "sickness" (or whatever) runs "in the family" is, well, sick.

PS: whoever is in the jury that gives the award for the "このミステリーがすごい!" seems obsessed with serial killers (and not, as one would expect with, well, mysteries).

The best: the first part kind of makes sense

The worst: all those mega super extra silly twists that make no sense whatsoever

Alternatives: read anything else, from Miyabe Miyuki to... well, anything else

1/10

(Japanese; original)

[Chihiro]

★★★


Let me just say how beautiful the cover art is!
(Illustrated by Mayu Yukishita)

We're following this female character Mio who works at an university. One day she finds out that her little sister has been found dead and it's all over the news. Mio believes that the person who killed her sister is the same person who killed her father in her childhood.

I enjoyed the sketchy characters, the twist and turns. Some parts were unrealistic and I know I'm not supposed to laugh at this particular scene but I'm sorry it made me laugh.

[Erika · Rating 3 out of 5]

3.5

「二転三転四転五転の力業で読者をねじ伏せてくる、一級のサスペンス小説」
という解説の題名がまさにぴったりの小説。

ミステリというのは、どんでん返しが楽しい物語だ。登場人物の印象が180度変わる描写も楽しい。
そして、物語を読みながら、著者の小出しにするヒントで「正解」にたどり着くのも楽しい。
が、大抵のミステリは最後に取って付けた感が強い「ひねり」を持ってくる事が多く、閉口する事が多い。
けれど、この作品は他の作品に比べても多いくらい、最後の最後まで何度も何度もどんでん返しをして、しかもそのどんでん返しが全く後付け感のない/後出しジャンケン感の無いもので、でも無理矢理な伏線もなく全て自然で、感動。
登場人物達も、大抵こういうどんでん返しに重点が置かれたミステリは「物語の展開の為だけに作られた」感が強いものになりがちなのに、この物語だと全てのキャラの言動や行動理由に納得ができる。「こういう人物がいたら、物語はどうひねくれるか」と���う書かれ方。

物語も登場人物も全て好きではないんだけれど、（というかよく考えると気が滅入る）、物語の構築の仕方があっぱれで感動した。

[Txga · Rating 3 out of 5]

จะเรียกว่าหักแล้วหักอีกได้มั้ย คือกว่าจะเฉลยฆาตรกร ทำมึนเลย แต่สนุก5555 ตัวมิโอะเองก็มีปม มีความดาร์กของนาง เขียนออกมาได้ดีนะ รู้สึกสงสารนางมาก เรื่องนี้สะท้อนปมเรื่องผลกระทบของสื่อได้ดี เรื่องอธิพลด้วย การโดนเอาเปรียบ ความไม่เท่าเทียม สะท้อนให้เห็นถึงความโชคร้ายของคนบางคนที่กิดมาแล้วต้องเจอแต่เรื่องแย่ๆ ต้องคอยดิ้นรนแบบนางเอก อ่านแล้วสงสารนางจริงๆ

⭐3.5

[bacon tong · Rating 3 out of 5]

อ่านจบละ หักมุมจริงมั้ย จริง แต่คือเหมือนเน้นท่าทีของการหักมุม ความพีคไรงี้ มีประเด็นเรื่องความรุนแรงในครอบครัว แต่ก็เหมือนใส่มาเฉย ๆ จริงอะ ไม่ได้สะท้อนอะไร เหมือนใส่มาไปงั้น ๆ 4555555 จริง ๆ จะให้2ดาว แต่เพิ่มมาอีก1ดาวเพราะหักมุมดี

[TONG . · Rating 4 out of 5]

#ShelfReview เลมอนกับฆาตกรปีศาจ

เมื่อน้องสาวถูกฆ่า การตามล่าความจริงจึงเริ่มขึ้นพร้อมปริศนาจากอดีต
เป็นเล่มที่คัดเรื่องย่อออกมาให้ฟังดูน่าสนใจได้ยาก แต่กลับสนุกประหลาด
โทนเรื่องเริ่มต้นด้วยความติดกลิ่นดรามา มีความสืบสวนที่บาง ๆ ไม่หนัก
แต่พอเข้าพาร์ทสืบสวนก็เร่งสปีดจนหยุดอ่านไม่ได้ เพลินกับเรื่องราว
เพียงผ่านครึ่งเล่มไป ความลับเบื้องลึกบางอย่างยิ่งเฉลยขึ้นได้น่าสนใจ
ช่วงท้ายของเรื่องที่เล่าเรื่องราวพลิกไปพลิกมาทำให้ครึ่งแรกดูดีขึ้นมาก
มันเป็นหนังสือที่ิอานได้เพลินและติดมือมาก ๆ โทนเล่าเรื่องก็มีปริศนาตลอด
ปมปัญหาใด ๆ ก็ดูวางหยอดไว้ได้ดี แต่มีหลายจุดที่จะดูเหมือนละครไปนิด
แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย หลัก ๆ คือการจับต้นชนปลายว่าจะเล่าเรื่องอะไร
เป็นเล่มที่อธิบายความรู้สึกช่วงเริ่มอ่านได้ยากมาก แต่ตอนจบคือดีเลย
หักมุมหลายตลบแบบที่เหมือนจะจับทางได้แต่ก็ยังจับได้ไม่ทุกตลบอยู่ดี
อ่านสนุก เพลิน ๆ อ่านแบบไม่รู้เรื่องย่ออะไรเลยก็สนุกไปอีกแบบนะ

8/10 .

[Layla · Rating 2 out of 5]

前段嘅設定都幾吸引，弱小暗角搵殺妹真相，但係中後段開始就大暴走，全員癲佬，點睇啊😂

中間啲回憶無講明邊個打邊個，去誤導讀者，呢個手段好老套。

[Indy · Rating 3 out of 5]

Surprising twist at the end.

[紅茶 · Rating 3 out of 5]

猜不透的結局啊~

[Dana · Rating 1 out of 5]

Felt like the author was trying so hard to make it shocking.

[Shea Chen · Rating 3 out of 5]

一开始还蛮好看，最后全乱作一团，剧情有很大的硬伤，角色的行动都莫名其妙，还有最后的解说吹的有点过了。

[Camila · Rating 2 out of 5]

Capa maravilhosa
Mas a autora queria muito ficar impressionando o leitor com vira voltas um atrás do outro, pra no final ficar "Oi?", fica bizarro e sem sentido.

[Art Mlang · Rating 2 out of 5]

สมัยเด็กเพื่อนผมทำงานเชือดไก่ ไม่เห็นมันจะคิดเยอะอะไรขนาดนี้เลย
หลายๆอย่างมันก็บังเอิญเกินไปเหมือน โลกแคบมากๆ

[Goosy · Rating 1 out of 5]

一坨屎

[Bhoompong Bhamoraputr · Rating 3 out of 5]

สนุกใช้ได้ แม้จะตัดสลับไปสลับมาแต่ไม่ทำให้งง
หักคะแนนเพราะมีความรู้สึกว่าพยายามให้เกิดการหักมุมเกินไปหน่อย เลยทำให้บางจุดดูโดดๆ

[Anwarjacool · Rating 5 out of 5]

อ่านรวดเดียวจบเพราะอยากรู้ หมุนอ่านแบบแกนโลก

[Pongsakon Chamnankit · Rating 4 out of 5]

เล่าเรื่องได้ดี ไม่ยืดเยื้อ ในช่วงท้ายๆจะมีการหักมุมที่ซ้อนกันเยอะมาก ต้องค่อยๆอ่านและคิดตาม การเฉลยในจุดต่างๆทำได้ดี หากใครต้องการหาอะไรอ่านสักเล่มที่มีการหักมุมเเนะนำเรื่องนี้เลย