Albatros van Gouden Griffel-winnaar Yorick Goldewijk is een spannend, intrigerend, ontroerend en bovenal meeslepend jeugdboek voor iedereen vanaf 12 jaar.
Soms word je wakker en weet je meteen dat er iets niet goed is. Je weet niet hoe je het weet, maar je weet het, zo zeker als de zon die door je raam naar binnen schijnt.
Al zo lang Abel zich kan herinneren klinken er geluiden van oorlog, maar op een dag is het stil. Als hij gaat kijken wat er aan de hand is, ontdekt hij dat zijn moeder in een hert veranderd is. Zijn vader is spoorloos. Eenmaal buiten lijkt iederéén wel een dier te zijn geworden.
Op zoek naar overgebleven mensen steekt Abel de rivier over naar het vijandige Noorden. Uitgerekend daar vindt hij de enige andere mens die geen dier is de cynische, hatelijke Kat.
Veroordeeld tot elkaars gezelschap gaan ze op reis. Abel omdat hij andere mensen wil vinden, Kat omdat ze de zee wil zien, en allebei omdat ze willen weten wat er in hemelsnaam aan de hand is…
Yorick Goldewijk schreef eerder o.a. Films die nergens draaien, waarvoor hij de Gouden Griffel won. De Engelse vertaling van dit boek werd uitgeroepen tot Times Children's Book of the Year.
Yorick Goldewijk schreef eerder o.a. Films die nergens draaien, waarvoor hij de Gouden Griffel won. De Engelse vertaling van dit boek werd uitgeroepen tot Times Children's Book of the Year.
'De wereld was niet opgehouden met mooi zijn. Daar had hij helemaal geen mensen voor nodig.'
Het beste boek dat me als groot liefhebber van de verbeeldingskracht, taal en humor van Yorick Goldewijk kon overkomen bij het koesteren van favoriete titels als 'Films die nergens draaien', 'De laatste verhalenverteller' en 'Het Ministerie van Tijd'.
Onmiskenbaar een Goldewijk, en feitelijk een ultieme mix van al zijn boeken samen, maar nog geëngageerder, urgenter en filosofischer over ons bestaan, gedrag en lot als lamlendige mensheid dan al zijn vorige werk bij elkaar. Ik vond het troostend, in een tijd dat ik geen chocola meer kan maken van de hele santenkraam op dit 'kwetsbare, blauwe bolletje'.
Prachtig, en krachtig.
~~~ PS: luister niet vóór het lezen de GVPodcast..!
Hoewel podcastreuzen Bas en Jaap op allerlei wijzen hun best doen om om de hete spoiler-brij heen te draaien, zijn hun vragen toch net zodanig suggestief dat je als geoefend lezer bij een bepaald perspectief in het verhaal meteen een gekleurd beeld hebt. Ik zou het onbevangen hebben willen lezen zonder! (En dat zegt een boekverkoper die je álles kunt spoileren zonder dat ze de lust het boek onbevangen te lezen verliest).
Luister of lees zo min mogelijk over het boek en lees het gewoon zelf. Ik vind dat dit boek dat verdient - zonder alle eigen eventuele gedachten (en dus die van anderen) over de verschillende lagen in het verhaal.
huivert alvast bij de gedachte aan de eerste review van iemand die spoilert zonder dit achter de spoiler wall te plaatsen 🙄 ~~~
--- Tijdens het lezen
21 'Abel moest denken aan die keer dat zijn vriend Benjamin hem de Barbie van zijn zus liet zien nadat die een halve minuut in de magnetron had gezeten. Dat zag er op dezelfde manier raar uit. Raar op een verontrustende manier.'
161 'De wereld was niet opgehouden met mooi zijn. Daar had hij helemaal geen mensen voor nodig.'
Oh, en nog even aandacht voor dat intens goede omslag door Martijn van der Linden. Ik heb tijdens het lezen zo vaak het boek dichtgeslagen om de sfeer even in me op te nemen. Heel geslaagd!
Dit is mijn eerste Yorick Goldewijk. Zijn prijswinnende 'Films die nergens draaien' staat al tijden in mijn kast, maar nog ongelezen. 'Albatros' zat als luisterboek in mijn abonnement dus ik las niet de letters maar luisterde.
Ik ben bang dat ik de beste boeken al gelezen heb in mijn kindertijd: Terlouw, Beckman, Dragt, en buitenlandse auteurs als Lindgren en Nöstlinger. Ik wil heel graag moderne Nederlandse jeugdliteratuur goed vinden maar ik blijf er moeite mee houden. Vertel gewoon een steengoed verhaal in ABN van een aanzienlijk niveau en ik ben blij.
Met het uitgangspunt van 'Albatros' is op zich niets mis: wat doe je als je als 12-jarige op een dag wakker wordt en álle mensen in dieren zijn veranderd? (Al moest ik wel méteen denken aan de film 'The Lobster'.) En wat als je dan toch nog onverwachts een 15-jarig ander mens tegenkomt?
Er zit vaart in die gebeurtenissen, de geloofwaardigheid van die vaart en absurd hoge mate van aanvaarding is niet geloofwaardig, maar oké: het is fictie. Het verloop van de relatie tussen Abel en Kat is voorspelbaar, en de tegenstellingen in hun karakter cliché en vrij ééndimensionaal, vooral het karakter van het meisje viel tegen. Van mij had zij in dit verhaal niet opgenomen hoeven worden, ik had een eenzame reis van 200 bladzijden door enkel Abel, evt. met hondvader, veel boeiender gevonden. Wederom verdenk ik een auteur ervan het hele boek te hebben geschreven voor jury's die in mijn optiek vooral aanstellerige boeken kiezen.
Echt geïrriteerd raakte ik door de moralistische ondertoon die te veel de boventoon voerde. Ja ja, oorlog is slecht, politieke leiders polariseren hun volk en creëren een vijand, mensen zijn slecht, dieren zijn beter, regimes die een genocide plegen behandelen hun slachtoffers erger dat dat ze dieren behandelen, we moeten lief zijn voor moeder aarde: dat zijn allemaal volwassen bespiegelingen.
Met de taal was niet heel veel mis, al kiest ook deze jeugdboekenschrijver regelmatig voor vergezochte beeldtaal waar ik niet kapot van ben. Dat heb ik met de jeugdboekenschrijvers van weleer echt nooit. Ik heb er speciaal de jeugdexemplaren er nog eens op nageslagen. Wat een verhalenverteller was Jan Terlouw! Over Van Goldewijks beeldtaal: niemand die ooit denkt dat een ander een blik in de ogen heeft als lasers of van koud water denkt dat het zou koud is als smeltwater wanneer je uit het Zuiden komt en nog nooit smeltwater hebt gevoeld (want stel je voor dat een recensent het saai vindt dat je schrijft dat ijskoud water gewoon dat is: ijskoud). Zo zaten er meer metaforen in waar ik jeuk van kreeg.
Het was dus op weg een driesterrenboek te zijn totdat de climax (waarom was iedereen in dieren veranderd en door wie) zich aandiende. Ik ga daar niets over zeggen, behalve dan dat ik dat tenenkrommend ruk vond.
Mijn eindoordeel? Laat pretentieuze Nederlandse kinderboeken links liggen en lees Kate diCamillo of Katya Balen voor. Sorry ;-)
4.5 sterren. Prachtig boek weer van Goldewijk en fijn dat Bas Westerweel weer de voorlezer is. Behoorlijk politiek en actueel dit boek. Een echte fabel dit, moraliserend, pratende dieren. Ik vond Films die nergens draaien net iets mooier, maar deze mag er ook zijn.
Ik vond het boek heel sterk en grappig in het begin. Maar op een gegeven moment werd het iets te actueel/maatschappelijk/filosofisch 🥲. Ook had ik gewoon echt een goede plottwist verwacht. Maar die bleef helaas uit, waardoor het vooral een beetje een gekkig sf jeugddrama verhaal is. Wel genoten van de schrijfstijl en ik vond het idee achter het verhaal echt super!
mooi geschreven. ik vind het heel aangenaam om te lezen. het begon als een fijn boek maar ergens halverwege veranderde het voor mij in een pageturner die ik lastig weg kon leggen
Prachtig boek dat nodig is in deze tijd, met zijn blik op de mensheid en al diens dromen en daden. En naast alle mooie metaforen en filosofische zinnen, heeft Yorick óók echt de toon van twee tieners te pakken. Waanzinnig goed gedaan!
“Blijf dan wel in de straat, alsjeblieft. Beloof je dat Abel? Straks gaat er alsnog ergens een bom af, of gebeurt er iets anders gevaarlijks. Je weet het nooit, dat weet je net zo goed als ik.”
Abel wordt wakker. Hij mist iets. Maar wat? Ah, de geluiden van oorlog. Hoezo kan dit? Is hij doof geworden?
Als lezer wordt je direct meegenomen het verhaal in van Abel, het enige jongensmensenkind dat nog bestaat. Want alle anderen zijn plots dieren geworden. Zijn moeder een hert, zijn vader een hond. Wat heeft dit te betekenen en is Abel echt de enige mens? Plots vindt hij in de supermarkt een briefje, een oproep van een ander mens met het verzoek de rivier over te steken. Dan moet hij dus naar “de tegenstander “, de noorderlingen. Als Abel moed heeft verzameld en de rivier overgestoken is, ontmoet hij Kat, ook een mens. En dan begint hun grote zoektocht naar andere mensen. Maar Kat wil vooral 1 ding: naar Mariposa, naar de zee, waar je naar de oneindigheid kan kijken. Ze pakken een Vespa en gaan op reis.
Vanaf dan krijg je een prachtig verhaal over het hoe en waarom we oorlog voeren, hoezo kijken we zo anders naar andere mensen en kunnen we elkaar niet gewoon in onze waarde laten? En dat door de ogen van twee tieners. Het gaat niet allemaal van een leien dakje, maar de reis wordt bijzonder. Lezen!!!
Mare en ik waren bij de beste boeken live bij Yorick over zijn nieuwe boek Albatros. Afgelopen weekend als cadeautje gekregen van mare <3. 2026 begonnen met een absolute banger. Ondanks dat dit een kinderboek is, weet ik niet of er iets zal zijn aankomend jaar dat dit nog zal overtreffen. Ik heb echt tranen met tuiten gehuild én heel hard gelachen. Het was prachtig!!!!
Een zeer interessant decor voor een verhaal: dystopisch, mysterieus, dat klonk als iets waar ik van zou kunnen genieten. En genieten was het ook wel, de schrijfstijl van Goldewijk is indrukwekkend en raak. Mooie zinnen, woorden (bijv. lispelend) en twee interessante hoofdpersonages in een wereld die erg tot de verbeelding spreekt maar tegelijkertijd eng dicht bij de realiteit van sommige plekken in de wereld komt. Dat is knap want ondanks het absurdistische aan het verhaal komen de onderliggende thema's en de conflicten van de hoofdpersonages daardoor hard binnen.
Het verhaal bouwt zich langzaam op, net iets te langzaam als je het mij vraagt. Zeker in vergelijking met het midden en einde. In het begin wordt er veel tijd genomen voor het schetsen van de wereld, de situatie en de emoties van Abel. Dat staat best wel in contrast met de vlotte ontwikkelingen als Abel en Kat eenmaal onderweg zijn. Maar goed dat vond ik allemaal niet zo erg, tot de plottwist aan het eind van het boek. Wat was dat dan? Het verhaal had prachtig mooi open kunnen eindigen en dat was perfect en helemaal in lijn geweest met de rest van het boek. Maar het toevoegen van het personage Ella en alles wat daarbij hoorde vond ik zo uit de toon vallen met de rest van het boek, dat het mijn mening over het boek echt heeft aangetast. Benieuwd naar deze keuze van de schrijver om deze elementen toe te voegen.
Reflectief. Zou ook voor eind bovenbouw basisschool kunnen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Lang geleden dat ik nog een jeugdroman heb gelezen, maar dit was een fijn avonturenverhaal met -zeker naar het einde toe- enorm veel diepgang. Hedendaagse conflicten ,en de banaliteit ervan, spelen een grote rol doorheen het verhaal, maar er luidt vooral ook een boodschap van hoop!
Ik heb genoten van dit boek. Het zit enorm goed in elkaar. Ik had misschien liever iets minder stereotype hoofdpersonen gezien, maar omdat ik van Kat en Abel ging houden, stoorde zelfs dat me niet. Het boek raakt je en zet je aan het denken. Echt briljant.
"Bizar was het. Het was het einde van de wereld en zij reden er gewoon doorheen op hun scooter".
Alles klopt in dit bijzondere boek. Emoties, overdenkingen en gedachten zijn prachtig beschreven. Dankzij de schrijfstijl kan je jezelf zo goed inleven in de hoofdpersoon en maak je echt onderdeel uit van het verhaal. Een science fiction achtig boek met hele actuele thema's als oorlog, dierenleed, propaganda maar ook jezelf schuldig voelen over wat anderen elkaar aandoen. Yorich Goldewijk heeft in dit fantasieverhaal prachtig uitgewerkt wat er zou kunnen gebeuren als mensen het te bont maken: "Op die momenten voelde hij dat alles, ondanks alles, goed was. Dat alles doorging, ook zonder mensen. Of misschien wel juist zonder mensen". Het blijft echter wel een kinderboek en wordt geen moment te dramatisch. Knap hoe de schrijver daar een balans in heeft weten te vinden. En dan als klap op de vuurpijl het einde: geniaal bedacht. Echt één van de beste boeken die ik gelezen heb.
"Vind je dat niet droevig? Zei Abel. Dan waren we al die tijd de enigen in het heelal. Dan zijn we een wonder geweest. Iets wat misschien nooit meer voorkomt. En dan hebben we het verpest."
Wat als iedereen om je heen in een dier verandert, behalve jij?
De dertienjarige Abel wordt op een ochtend wakker in een wereld die stil is gevallen. Zijn ouders zijn in dieren veranderd, de oorlog is verstomd en het leven lijkt tot stilstand gekomen. Wanneer hij Kat ontmoet, die net als hij niet is veranderd, besluiten ze samen op zoek te gaan naar andere mensen.
Wat begint als een fantasierijk avontuur, verandert langzaam in een verhaal met een post-apocalyptisch randje. Goldewijk schrijft met zijn kenmerkende poëtische toon over grote thema’s als menselijkheid, natuur en verbondenheid.
Een magisch, melancholisch en confronterend verhaal dat onder je huid kruipt. Een prachtig jeugdboek, vol gelaagdheid en ruimte voor gesprek.
Omvergeblazen en stil van dit meesterlijke epos. Waarin Abel en Kat een roadtrip maken en onderweg elkaar leren kennen en wan- en vertrouwen.
Dit filosofische sciencefiction verhaal heeft enorm veel parallellen met de huidige maatschappij. Via Abels gedachten spelen zich continu ethische vraagstukken af.
Tijdens het lezen deed het me her en der qua sfeer denken aan ‘Alleen op de wereld’. Dit boek geeft je veel gelegenheden om in huilen uit te barsten, en ook talloze keren kippenvel te ervaren van de hartverwarmende gebeurtenissen.
Prachtige karakters zijn uitgewerkt in dit boek. Dit is zeker een boek waar je met leerlingen over kan praten en debatteren.
Als je over het eerste ongemak heen bent dat de gehele mensheid (behalve dan Abel) in dieren is veranderd en je mee laten slepen door het taalgebruik van Goldewijk laat dit boek je niet alleen stilstaan bij de schoonheid van de natuur, de (on)belangrijkheid van de mensheid maar laat je naast de ongelofelijke slechtheid van de mens ook juist stilstaan bij wat wij als mensheid kunnen brengen.
Ik ben zo blij dat ik het heb gelezen! Zeker het laatste stuk . Wat kan Yorick Goldenwijk je toch raken ❤️ Super super super tof boek , een echte aanrader !
Prachtig boek weer van Yorick Goldewijk, qua stijl en thematiek. In een fantasierijk verhaal met soms pijnlijk actuele gebeurtenissen werpt hij filosofische en levensbeschouwelijke vragen op.
In één adem uitgelezen, maar toch teleurgesteld door het einde. Albatros had van mij een paar hoofdstukken eerder mogen stoppen en dan was het goed geweest. Waarom moest het allemaal een verklaring krijgen en waarom zo clichématig? Jammer jammer. Verder wel heel goed geschreven en met prachtige, ontroerende passages. Zeker de moeite waard dus, vooral voor de doelgroep (12+) die hier een prima boek in handen heeft voor een boeiende boekenbeurt.