What do you think?
Rate this book
Złotowłosa
Urszula wychodzi pobiegać do pobliskiego parku. W złości. Ten dzień miał wyglądać zupełnie inaczej. Miały być zaręczyny i wielka radość, ale wszystko poszło nie tak.
Dziewczyna budzi się w piwnicy – poturbowana, głodna, zdezorientowana. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. W głowie zaś kołacze się pytanie: czy to możliwe, że w parku zaatakował ją niedźwiedź? W dodatku słyszy głos Malwiny – tyle że Malwina nie żyje...
Urszula to opiekunka w hospicjum, osoba lubiana, empatyczna i oddana ludziom. Dlaczego więc nikt od razu nie zgłasza jej zaginięcia? Dlaczego narzeczony milczy? Kim naprawdę jest kobieta, która wydaje się aniołem? W trakcie śledztwa wychodzą na jaw fakty, które zmieniają wszystko: tajemnice z przeszłości, toksyczny związek, przemilczane winy.
Złotowłosa to thriller psychologiczny o zniknięciu prowadzącym do czegoś znacznie większego – bolesnej konfrontacji z przeszłością i pytań o to, co to znaczy naprawdę zapłacić za swoje błędy. Chmielarz w najwyższej formie.
Dziewczyna budzi się w piwnicy – poturbowana, głodna, zdezorientowana. Nie wie, gdzie jest ani kto ją porwał. W głowie zaś kołacze się pytanie: czy to możliwe, że w parku zaatakował ją niedźwiedź? W dodatku słyszy głos Malwiny – tyle że Malwina nie żyje...
Urszula to opiekunka w hospicjum, osoba lubiana, empatyczna i oddana ludziom. Dlaczego więc nikt od razu nie zgłasza jej zaginięcia? Dlaczego narzeczony milczy? Kim naprawdę jest kobieta, która wydaje się aniołem? W trakcie śledztwa wychodzą na jaw fakty, które zmieniają wszystko: tajemnice z przeszłości, toksyczny związek, przemilczane winy.
Złotowłosa to thriller psychologiczny o zniknięciu prowadzącym do czegoś znacznie większego – bolesnej konfrontacji z przeszłością i pytań o to, co to znaczy naprawdę zapłacić za swoje błędy. Chmielarz w najwyższej formie.
352 pages, Paperback
First published October 15, 2025
About the author
Wojciech Chmielarz
62 books424 followersPolski pisarz i dziennikarz. Autor książek z cyklu Jakub Mortka, publikował między innymi dla "Pulsu Biznesu", "Polityki" czy "Nowej Fantastyki".
W 2013 oraz w 2014 nominowany do Nagrody Wielkiego Kalibru, w 2015 został jej laureatem za powieść Przejęcie. W 2019 roku laureat nagrody "Złoty Pocisk" w kategorii najlepszy kryminał 2018 roku, którą otrzymał za książkę Żmijowisko.
Source: wikipedia
W 2013 oraz w 2014 nominowany do Nagrody Wielkiego Kalibru, w 2015 został jej laureatem za powieść Przejęcie. W 2019 roku laureat nagrody "Złoty Pocisk" w kategorii najlepszy kryminał 2018 roku, którą otrzymał za książkę Żmijowisko.
Source: wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 99 reviews
January 4, 2026
Zazwyczaj bardzo lubię ksiażki autorstwa Pana Wojtka, a seria z Jakubem Mortką jest jedną z moich ulubionych, jednak w przypadku "Złotowłosej" coś nie zagrało.
Sam pomysł na historę podobał mi się, natomiast żaden z bohaterów nie przekonał mnie do siebie.
Zarówno główna bohaterka, jak i znakomita większość pozostałych postaci, były mi obojętne.
Łapałam się na tym, że zamiast skupić się na lekturze, momentami całkowicie odlatywałam myślami, bo dany fragment tekstu zupełnie nie przykuwał mojej uwagi.
Sam pomysł na historę podobał mi się, natomiast żaden z bohaterów nie przekonał mnie do siebie.
Zarówno główna bohaterka, jak i znakomita większość pozostałych postaci, były mi obojętne.
Łapałam się na tym, że zamiast skupić się na lekturze, momentami całkowicie odlatywałam myślami, bo dany fragment tekstu zupełnie nie przykuwał mojej uwagi.
October 31, 2025
3.75/5
Nie jest to łałałiła, ale uraczyła mnie powiewiem pewnej świeżości. Miejscami wieje również nudą, ale umówmy się - jak są całkiem dobre wątki psychologiczne, to jak dla mnie większość akcji rozgrywać się może w bujanych fotelach, na ganku wiejskiego domku i też będzie ok.
Nie jest to łałałiła, ale uraczyła mnie powiewiem pewnej świeżości. Miejscami wieje również nudą, ale umówmy się - jak są całkiem dobre wątki psychologiczne, to jak dla mnie większość akcji rozgrywać się może w bujanych fotelach, na ganku wiejskiego domku i też będzie ok.
February 9, 2026
3,5? kurde bele, mam do tej książki bardzo mieszane uczucia
November 28, 2025
Po długiej przerwie wróciłam do historii opowiadanych przez pana Chmielarza. Cieszę się, że ciągle dba o historię i psychologię postaci. Nieobrażanie inteligencji czytelnika jest teraz nawet jeszcze bardziej w cenie, niż było kilka lat temu, a ja już wtedy to doceniałam.
December 22, 2025
Gdyby to nie był Chmielarz nikt by tego nawet nie wydał, takie to było absurdalne
Szczerze, nie wiem nawet za co ktokolwiek mógłby doceniać tę książkę. Od kreacji bohaterów po samą fabułę była tragiczna💩
Po za tym jak można nazywać swojego oprawcę ,,Panią licznik,, i jeszcze jakimś tam skrzatem (już zapomniałam jakim xd). Myślałam, że wykipieje z cringe’u😂😂
Nie marnujcie na to czasu
Btw słuchałam w audio (nie żeby to coś zmieniało)
Szczerze, nie wiem nawet za co ktokolwiek mógłby doceniać tę książkę. Od kreacji bohaterów po samą fabułę była tragiczna💩
Po za tym jak można nazywać swojego oprawcę ,,Panią licznik,, i jeszcze jakimś tam skrzatem (już zapomniałam jakim xd). Myślałam, że wykipieje z cringe’u😂😂
Nie marnujcie na to czasu
Btw słuchałam w audio (nie żeby to coś zmieniało)
November 9, 2025
Niestety, ale to spotkanie z Panem Chmielarzem po prawie dwóch latach oceniam na mocno średnie. Nie wiem, czego się spodziewałam, ale na pewno nie tak dziwnie napisanej historii, która przez większą część książki była po prostu nudna. Zastanawiałam czy jej nie odłożyć. Niektóre wątki były tak dla mnie nierealne...Dziwna i nudna, tak podsumuję.
Chociaż trzeba oddać autorowi, że jego styl pisania wciąga nawet przy słabszej pozycji.
🐻🥚
Chociaż trzeba oddać autorowi, że jego styl pisania wciąga nawet przy słabszej pozycji.
🐻🥚
November 11, 2025
Dawno się tak nie zawiodłam i chyba pierwszy raz piszę tak długą recenzję, bo niesamowicie mnie sfrustrowała ta książka.
Gdyby Wojciech Chmielarz był w porządku wobec czytelnika, to wielki sekret i główny powód dla którego Urszula została uwięziona byłby nam znany w momencie, kiedy rozpoznałaby w oprawczyni swoją ex nauczycielkę. Przecież przez cały czas mamy wgląd w jej myśli (i omamy).
Jeszcze, o ironio, pod koniec jest wspomniane że Ula nie może przestać myśleć o Agacie i jej praca w hospicjum jest motywowana wyrzutami sumienia związanymi z jej śmiercią. No, najwidoczniej dotknęła ją amnezja na 90% akcji książki XD
Nie wiem jak inaczej nazwać taki zabieg niż leniwym. Nic się nie układa w spójną całość, prawda nie jest przed nami powoli odkrywana, nie da się połączyć kropek, po prostu jeden bardzo, bardzo istotny fakt jest przed czytelnikiem ukrywany celowo i instrumentalnie, żeby wziąć nas z zaskoczenia pod koniec. Tylko to nie jest “eureka”, tylko “wszystko co przeczytałeś dotychczas nie miało za bardzo sensu”. No bo, pomijając wygodną amnezję Uli, mamy uwierzyć, że oprawczyni też wspomina o tym po raz pierwszy dopiero po kilku miesiącach akcji?
Pewnie byłoby do wybaczenia gdyby sama historia wciągała, ale nie było w niej nic wartego uwagi, a wątki narzeczonego i młodego chłopaka ostatecznie okazało się, że prowadziły do nikąd. Mogłyby zostać wyrzucone z historii i wpływ na fabułę byłby marginalny.
Gdyby Wojciech Chmielarz był w porządku wobec czytelnika, to wielki sekret i główny powód dla którego Urszula została uwięziona byłby nam znany w momencie, kiedy rozpoznałaby w oprawczyni swoją ex nauczycielkę. Przecież przez cały czas mamy wgląd w jej myśli (i omamy).
Jeszcze, o ironio, pod koniec jest wspomniane że Ula nie może przestać myśleć o Agacie i jej praca w hospicjum jest motywowana wyrzutami sumienia związanymi z jej śmiercią. No, najwidoczniej dotknęła ją amnezja na 90% akcji książki XD
Nie wiem jak inaczej nazwać taki zabieg niż leniwym. Nic się nie układa w spójną całość, prawda nie jest przed nami powoli odkrywana, nie da się połączyć kropek, po prostu jeden bardzo, bardzo istotny fakt jest przed czytelnikiem ukrywany celowo i instrumentalnie, żeby wziąć nas z zaskoczenia pod koniec. Tylko to nie jest “eureka”, tylko “wszystko co przeczytałeś dotychczas nie miało za bardzo sensu”. No bo, pomijając wygodną amnezję Uli, mamy uwierzyć, że oprawczyni też wspomina o tym po raz pierwszy dopiero po kilku miesiącach akcji?
Pewnie byłoby do wybaczenia gdyby sama historia wciągała, ale nie było w niej nic wartego uwagi, a wątki narzeczonego i młodego chłopaka ostatecznie okazało się, że prowadziły do nikąd. Mogłyby zostać wyrzucone z historii i wpływ na fabułę byłby marginalny.
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 6, 2025
Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że Wojciech Chmielarz to jeden z moich ulubionych autorów. „Żmijowisko” i „Wyrwa” były jednymi z pierwszych kryminałów, które przeczytałam – to właśnie dzięki nim odkryłam, jak emocjonalne i nieoczywiste potrafią być polskie thrillery. Autor znakomicie łączy intrygującą fabułę z głębokim portretem psychologicznym postaci. Od pierwszego spotkania urzekła mnie jego umiejętność budowania napięcia oraz to, że jego bohaterowie nigdy nie są jednoznaczni. Zawsze coś ukrywają, zawsze coś ich dręczy – ta niejednoznaczność sprawia, że trudno oderwać się od jego książek.
Urszula, ciepła i empatyczna opiekunka w hospicjum, znana z poświęcenia i serdeczności wobec swoich podopiecznych, planuje spędzić najpiękniejszy dzień swojego życia – ma się zaręczyć z ukochanym. Jednak romantyczny wieczór kończy się katastrofą. Po kłótni z narzeczonym, rozgoryczona i wściekła, wychodzi do pobliskiego parku, by ochłonąć. Nigdy jednak nie wraca do domu.
Jej zniknięcie początkowo nie wzbudza alarmu – nikt nie zgłasza jej zaginięcia, a narzeczony zachowuje się podejrzanie obojętnie. Tymczasem Urszula budzi się w ciemnej, zimnej piwnicy. Jest ranna, głodna i zdezorientowana. Nie ma pojęcia, kto ją porwał ani dlaczego. Próbuje zrozumieć, co się stało, lecz jej myśli plączą się wokół dziwnych wspomnień, wyrzutów sumienia i… głosu Malwiny – dawno zmarłej kobiety, której śmierć najwyraźniej wciąż ciąży Urszuli na sumieniu.
Wraz z rozwojem akcji na jaw wychodzą mroczne sekrety z przeszłości – zarówno Urszuli, jak i jej otoczenia. Zniknięcie okazuje się nie przypadkiem, lecz konsekwencją dawnych win, przemilczeń i toksycznych relacji.
W najnowszej powieści „Złotowłosa” Wojciech Chmielarz ponownie udowadnia, że należy do grona najciekawszych współczesnych autorów polskiego thrillera psychologicznego. Autor, znany z umiejętności łączenia intrygi kryminalnej z głęboką analizą ludzkich emocji, ponownie kieruje naszą uwagę nie tyle na samą zagadkę, ile na człowieka – jego lęki, słabości i mechanizmy obronne.
„Złotowłosa” to pełen niepokoju i zaskakujących zwrotów thriller o traumie, emocjonalnej zależności i trudnej sztuce konfrontacji z przeszłością. Wojciech Chmielarz z wyczuciem pokazuje, jak dawne doświadczenia determinują teraźniejsze wybory bohaterów, tworząc narrację, która miejscami przeraża, miejscami wzrusza, ale przede wszystkim – konsekwentnie trzyma w napięciu aż do finału.
Początek powieści jednak wzbudził we mnie pewien dyskomfort. Trudno mi było przebrnąć przez pierwsze rozdziały, które sprawiają wrażenie nieco chaotycznych – narracja jest poszatkowana, pełna niedopowiedzeń, a postacie wydają się emocjonalnie od siebie odizolowane. Jednak wraz z rozwojem fabuły zorientowałam się, że był to świadomy zabieg autora: z czasem fragmenty układają się w spójną całość, a historia nabiera coraz większej intensywności. W pewnym momencie lektura stała się niemal hipnotyczna – napięcie wzrastało z każdą kolejną stroną, a mnie trudno było oderwać się od książki.
Ostatecznie „Złotowłosa” okazała się dla mnie lekturą wyborną – mrocznym, poruszającym thrillerem psychologicznym, który pozostawia po sobie wyraźny emocjonalny ślad. Wojciech Chmielarz po raz kolejny dowodzi, że nie potrzebuje efektownych zbrodni, by wstrząsnąć czytelnikiem – wystarczy mu człowiek i jego wewnętrzne demony. To proza gęsta od emocji, doskonale skonstruowana i głęboko ludzka.
„Złotowłosa” to historia, która nie tylko intryguje fabularnie, ale również skłania do refleksji nad naturą winy, pamięci i odpowiedzialności. Dla miłośników gatunku będzie to lektura w pełni satysfakcjonująca.
Urszula, ciepła i empatyczna opiekunka w hospicjum, znana z poświęcenia i serdeczności wobec swoich podopiecznych, planuje spędzić najpiękniejszy dzień swojego życia – ma się zaręczyć z ukochanym. Jednak romantyczny wieczór kończy się katastrofą. Po kłótni z narzeczonym, rozgoryczona i wściekła, wychodzi do pobliskiego parku, by ochłonąć. Nigdy jednak nie wraca do domu.
Jej zniknięcie początkowo nie wzbudza alarmu – nikt nie zgłasza jej zaginięcia, a narzeczony zachowuje się podejrzanie obojętnie. Tymczasem Urszula budzi się w ciemnej, zimnej piwnicy. Jest ranna, głodna i zdezorientowana. Nie ma pojęcia, kto ją porwał ani dlaczego. Próbuje zrozumieć, co się stało, lecz jej myśli plączą się wokół dziwnych wspomnień, wyrzutów sumienia i… głosu Malwiny – dawno zmarłej kobiety, której śmierć najwyraźniej wciąż ciąży Urszuli na sumieniu.
Wraz z rozwojem akcji na jaw wychodzą mroczne sekrety z przeszłości – zarówno Urszuli, jak i jej otoczenia. Zniknięcie okazuje się nie przypadkiem, lecz konsekwencją dawnych win, przemilczeń i toksycznych relacji.
W najnowszej powieści „Złotowłosa” Wojciech Chmielarz ponownie udowadnia, że należy do grona najciekawszych współczesnych autorów polskiego thrillera psychologicznego. Autor, znany z umiejętności łączenia intrygi kryminalnej z głęboką analizą ludzkich emocji, ponownie kieruje naszą uwagę nie tyle na samą zagadkę, ile na człowieka – jego lęki, słabości i mechanizmy obronne.
„Złotowłosa” to pełen niepokoju i zaskakujących zwrotów thriller o traumie, emocjonalnej zależności i trudnej sztuce konfrontacji z przeszłością. Wojciech Chmielarz z wyczuciem pokazuje, jak dawne doświadczenia determinują teraźniejsze wybory bohaterów, tworząc narrację, która miejscami przeraża, miejscami wzrusza, ale przede wszystkim – konsekwentnie trzyma w napięciu aż do finału.
Początek powieści jednak wzbudził we mnie pewien dyskomfort. Trudno mi było przebrnąć przez pierwsze rozdziały, które sprawiają wrażenie nieco chaotycznych – narracja jest poszatkowana, pełna niedopowiedzeń, a postacie wydają się emocjonalnie od siebie odizolowane. Jednak wraz z rozwojem fabuły zorientowałam się, że był to świadomy zabieg autora: z czasem fragmenty układają się w spójną całość, a historia nabiera coraz większej intensywności. W pewnym momencie lektura stała się niemal hipnotyczna – napięcie wzrastało z każdą kolejną stroną, a mnie trudno było oderwać się od książki.
Ostatecznie „Złotowłosa” okazała się dla mnie lekturą wyborną – mrocznym, poruszającym thrillerem psychologicznym, który pozostawia po sobie wyraźny emocjonalny ślad. Wojciech Chmielarz po raz kolejny dowodzi, że nie potrzebuje efektownych zbrodni, by wstrząsnąć czytelnikiem – wystarczy mu człowiek i jego wewnętrzne demony. To proza gęsta od emocji, doskonale skonstruowana i głęboko ludzka.
„Złotowłosa” to historia, która nie tylko intryguje fabularnie, ale również skłania do refleksji nad naturą winy, pamięci i odpowiedzialności. Dla miłośników gatunku będzie to lektura w pełni satysfakcjonująca.
November 3, 2025
Złotowłosa”
Wojciech Chmielarz w najbardziej intymnym thrillerze swojej kariery
Znacie bajkę "Złotowłosa i trzy misie"? 😉
Są książki, które prozdzierają nas od środka- zmuszają, by zajrzeć w te zakamarki psychiki, w które zwykle boimy się spojrzeć. "Złotowłosa" Wojciecha Chmielarza jest właśnie taką powieścią. Nie daje ukojenia. Nie oferuje prostych emocji. To literatura, która obnaża człowieka do surowej prawdy- bez filtra, bez taryfy ulgowej.
Dla mnie Chmielarz to fundament współczesnego polskiego kryminału- autor, który nie potrzebuje trupów na każdej stronie, by zbudować napięcie. Jego zbrodnia rozgrywa się w psychice, nie w zaułkach miast. "Złotowłosa" to mistrzowska gra na granicy realizmu i halucynacji, powieść duszna jak sen, z którego nie sposób się obudzić. Tu nie chodzi o to, kto porwał- lecz kto naprawdę kogo więzi.
Największą siłą tej książki jest motyw uwięzienia- zarówno fizycznego, jak i emocjonalnego. Chmielarz tworzy klaustrofobiczny świat, w którym ściany stają się metaforą winy, a echo własnych myśli- najokrutniejszym katem. Głos Malwiny, tajemniczy niedźwiedź, pęknięcia pamięci- wszystko to buduje pejzaż ludzkiej psychiki na granicy rozpadu. Autor z chirurgiczną precyzją odsłania, jak cienka jest granica między empatią a egoizmem, między ofiarą a oprawcą.
To thriller, który nie szuka taniej sensacji. Jego napięcie rodzi się z ciszy, z półcieni, z wątpliwości. Każdy gest, każde wspomnienie ma tu ciężar emocjonalnego kamienia. Styl Chmielarza- ascetyczny, skupiony, wręcz bezlitosny- tnie jak skalpel, odsłaniając to, co zwykle ukrywamy nawet przed sobą.
"Złotowłosa" to nie tylko historia kobiety zamkniętej w piwnicy. To opowieść o człowieku, który utknął w swojej przeszłości, w cudzych oczekiwaniach, w kłamstwach, które sam zbudował. Chmielarz stawia pytanie: czy można być jednocześnie ofiarą i winowajcą? I czy cierpienie naprawdę oczyszcza, czy tylko pogłębia przepaść?
To książka, która zostaje w człowieku długo po ostatniej stronie. Nie dlatego, że przeraża- lecz dlatego, że zmusza, by przemyśleć, ile masek nosimy każdego dnia i jak łatwo pod nimi zgubić siebie.
⭐ Ocena: 8/10 – Gęsta, niepokojąca i piekielnie inteligentna opowieść o winie, tożsamości i cienkiej granicy między dobrem a złem. Chmielarz w szczytowej formie- mniej sensacyjny, bardziej psychologiczny, głęboko ludzki.
#WojciechChmielarz #Złotowłosa #thrillerpsychologiczny #polskikryminał #literaturapolska #emocje #czytambolubie #książkadladorosłych #refleksja #wartoczytać
Wojciech Chmielarz w najbardziej intymnym thrillerze swojej kariery
Znacie bajkę "Złotowłosa i trzy misie"? 😉
Są książki, które prozdzierają nas od środka- zmuszają, by zajrzeć w te zakamarki psychiki, w które zwykle boimy się spojrzeć. "Złotowłosa" Wojciecha Chmielarza jest właśnie taką powieścią. Nie daje ukojenia. Nie oferuje prostych emocji. To literatura, która obnaża człowieka do surowej prawdy- bez filtra, bez taryfy ulgowej.
Dla mnie Chmielarz to fundament współczesnego polskiego kryminału- autor, który nie potrzebuje trupów na każdej stronie, by zbudować napięcie. Jego zbrodnia rozgrywa się w psychice, nie w zaułkach miast. "Złotowłosa" to mistrzowska gra na granicy realizmu i halucynacji, powieść duszna jak sen, z którego nie sposób się obudzić. Tu nie chodzi o to, kto porwał- lecz kto naprawdę kogo więzi.
Największą siłą tej książki jest motyw uwięzienia- zarówno fizycznego, jak i emocjonalnego. Chmielarz tworzy klaustrofobiczny świat, w którym ściany stają się metaforą winy, a echo własnych myśli- najokrutniejszym katem. Głos Malwiny, tajemniczy niedźwiedź, pęknięcia pamięci- wszystko to buduje pejzaż ludzkiej psychiki na granicy rozpadu. Autor z chirurgiczną precyzją odsłania, jak cienka jest granica między empatią a egoizmem, między ofiarą a oprawcą.
To thriller, który nie szuka taniej sensacji. Jego napięcie rodzi się z ciszy, z półcieni, z wątpliwości. Każdy gest, każde wspomnienie ma tu ciężar emocjonalnego kamienia. Styl Chmielarza- ascetyczny, skupiony, wręcz bezlitosny- tnie jak skalpel, odsłaniając to, co zwykle ukrywamy nawet przed sobą.
"Złotowłosa" to nie tylko historia kobiety zamkniętej w piwnicy. To opowieść o człowieku, który utknął w swojej przeszłości, w cudzych oczekiwaniach, w kłamstwach, które sam zbudował. Chmielarz stawia pytanie: czy można być jednocześnie ofiarą i winowajcą? I czy cierpienie naprawdę oczyszcza, czy tylko pogłębia przepaść?
To książka, która zostaje w człowieku długo po ostatniej stronie. Nie dlatego, że przeraża- lecz dlatego, że zmusza, by przemyśleć, ile masek nosimy każdego dnia i jak łatwo pod nimi zgubić siebie.
⭐ Ocena: 8/10 – Gęsta, niepokojąca i piekielnie inteligentna opowieść o winie, tożsamości i cienkiej granicy między dobrem a złem. Chmielarz w szczytowej formie- mniej sensacyjny, bardziej psychologiczny, głęboko ludzki.
#WojciechChmielarz #Złotowłosa #thrillerpsychologiczny #polskikryminał #literaturapolska #emocje #czytambolubie #książkadladorosłych #refleksja #wartoczytać
November 16, 2025
trochę absurdalne, ale w sumie dobre
February 12, 2026
Zaskakująca
(Moim zdaniem tytuł nie pasuje do treści)
(Moim zdaniem tytuł nie pasuje do treści)
October 28, 2025
„Czasami tak jest – pojawiasz się gdzieś i masz przeczucie, a właściwie zupełną pewność, że nie spotka cię tam nic dobrego. Coś wisi w powietrzu, jakiś rodzaj negatywnej energii. A może, tak jak wyobrażają to sobie astrolodzy, cały Wszechświat postanowił ci dopierdolić negatywną konstelacją planet”.
Przyznaję, że może nie był to najlepszy pomysł, by zaczynać nową książkę o godz. 22, ale skusił mnie najnowszy tytuł autora i dodatkowa godzina darowana na czytanie dzięki zmianie czasu na zimowy. Już zapomniałam, że podczas czytania książek Wojciecha Chmielarza czas przestaje mieć znaczenie, bo historia wciąga już na samym początku i pochłania bez reszty. „Złotowłosa” to thriller psychologiczny o zemście po latach i konsekwencjach, jakie przychodzi nam ponieść za czyny, o których już dawno temu chcielibyśmy zapomnieć. Historia może i była momentami grubymi nićmi szyta (nawet mnie bolało czytanie o pewnym zabiegu ;)), ale to, co kryje się pod nią głębiej i zostaje po lekturze to pytanie, czy dobrymi uczynkami da się odkupić swoje winy. Podobała mi się niejednoznaczność bohaterów, nikt z nich nie był kryształowo czysty, raczej wszyscy mienili się różnymi odcieniami szarości. Polecam zwłaszcza tym, którzy lubią historie o tajemnicach z przeszłości oraz refleksje nad motywem zbrodni i kary. Ja lubię i polecam.
Przyznaję, że może nie był to najlepszy pomysł, by zaczynać nową książkę o godz. 22, ale skusił mnie najnowszy tytuł autora i dodatkowa godzina darowana na czytanie dzięki zmianie czasu na zimowy. Już zapomniałam, że podczas czytania książek Wojciecha Chmielarza czas przestaje mieć znaczenie, bo historia wciąga już na samym początku i pochłania bez reszty. „Złotowłosa” to thriller psychologiczny o zemście po latach i konsekwencjach, jakie przychodzi nam ponieść za czyny, o których już dawno temu chcielibyśmy zapomnieć. Historia może i była momentami grubymi nićmi szyta (nawet mnie bolało czytanie o pewnym zabiegu ;)), ale to, co kryje się pod nią głębiej i zostaje po lekturze to pytanie, czy dobrymi uczynkami da się odkupić swoje winy. Podobała mi się niejednoznaczność bohaterów, nikt z nich nie był kryształowo czysty, raczej wszyscy mienili się różnymi odcieniami szarości. Polecam zwłaszcza tym, którzy lubią historie o tajemnicach z przeszłości oraz refleksje nad motywem zbrodni i kary. Ja lubię i polecam.
December 31, 2025
ocena: 1,3 / 5 🌻
forma: 🎧
oh wow, Panie Wojciechu, co Pan właściwe napisał? Czemu…? nie wiem co myśleć o tej historii, totalnie oderwana, odklejona i niedorzeczna? Nie wiem czemu ale tak jak zazwyczaj przepływam przez historię spod pióra tego autora tak tu kopałam się z tą historią mam wrażenie miesiącami, no cóż chyba czas pogodzić się z faktem że już się minęliśmy z twórczością Pana Chmielarza i nie szukać w niej tego co kiedyś na siłę.
PS. Serio, Ursa? Niedźwiedzica? Serio?
[kryteria oceny dla „kryminału”]
0,4/1 logiczność i ciągłość wydarzeń
0,3/1 fabuła
0,2/0,5 płynność i przyjemność w odbiorze
0,1/0,5 intryga kryminalna
0,1/0,5 kreacja bohaterów
0,2/0,5 styl pisania autora
0/0,5 „sedno”/ cel/ morał/ rozwiązanie
0/0,25 pozytywny odbiór całości
0/0,25 ✨ to coś ✨
forma: 🎧
oh wow, Panie Wojciechu, co Pan właściwe napisał? Czemu…? nie wiem co myśleć o tej historii, totalnie oderwana, odklejona i niedorzeczna? Nie wiem czemu ale tak jak zazwyczaj przepływam przez historię spod pióra tego autora tak tu kopałam się z tą historią mam wrażenie miesiącami, no cóż chyba czas pogodzić się z faktem że już się minęliśmy z twórczością Pana Chmielarza i nie szukać w niej tego co kiedyś na siłę.
PS. Serio, Ursa? Niedźwiedzica? Serio?
[kryteria oceny dla „kryminału”]
0,4/1 logiczność i ciągłość wydarzeń
0,3/1 fabuła
0,2/0,5 płynność i przyjemność w odbiorze
0,1/0,5 intryga kryminalna
0,1/0,5 kreacja bohaterów
0,2/0,5 styl pisania autora
0/0,5 „sedno”/ cel/ morał/ rozwiązanie
0/0,25 pozytywny odbiór całości
0/0,25 ✨ to coś ✨
November 13, 2025
Książka zapowiadana z ogromnym rozmachem, przed premierą (zresztą również i po) wyskakiwała nawet z lodówki. Musiałam sprawdzić o co tyle krzyku i... rozczarowałam się.
Zapowiadało się całkiem nieźle. Ula budzi się w piwnicy, nie wie skąd się tam wzięła i co może się wydarzyć dalej. Kojarzy urywki wspomnień, między innymi niedźwiedzia, który ją zaatakował. Dziewczyna próbuje poskładać te fragmenty w całość i jakośprzetrwać, a w tym towarzyszy jej głos zmarłej pacjentki z hospicjum. Wspólnie zastanawiają się o co tu chodzi i jak mogą uciec.
Po pewnym czasie Ula poznaje tożsamość osoby, którą ją więzi. Nie dowierzałam, czytałam tę stronę kilka razy, żeby się upewnić, czy serio dobrze widzę. Im dalej tym już tylko gorzej.
Miałam dostać mocny thriller psychologiczny, a otrzymałam historię, gdzie absurd goni absurd. Przeczytałam do końca z nadzieją, że może jednak zaraz pojawi się twist, który sprawi, że szczęka opadnie mi na podłogę. To niestety nie nastąpiło.
Z przykrością muszę przyznać, że ten tytuł nie trafi do moich polecajek.
Zapowiadało się całkiem nieźle. Ula budzi się w piwnicy, nie wie skąd się tam wzięła i co może się wydarzyć dalej. Kojarzy urywki wspomnień, między innymi niedźwiedzia, który ją zaatakował. Dziewczyna próbuje poskładać te fragmenty w całość i jakośprzetrwać, a w tym towarzyszy jej głos zmarłej pacjentki z hospicjum. Wspólnie zastanawiają się o co tu chodzi i jak mogą uciec.
Po pewnym czasie Ula poznaje tożsamość osoby, którą ją więzi. Nie dowierzałam, czytałam tę stronę kilka razy, żeby się upewnić, czy serio dobrze widzę. Im dalej tym już tylko gorzej.
Miałam dostać mocny thriller psychologiczny, a otrzymałam historię, gdzie absurd goni absurd. Przeczytałam do końca z nadzieją, że może jednak zaraz pojawi się twist, który sprawi, że szczęka opadnie mi na podłogę. To niestety nie nastąpiło.
Z przykrością muszę przyznać, że ten tytuł nie trafi do moich polecajek.
November 22, 2025
Czasami przychodzi moment, w którym trzeba przyznać się do czegoś z lekkim wstydem. W moim przypadku jest to fakt, że do tej pory nie miałem okazji w pełni zapoznać się z twórczością Wojciecha Chmielarza. Owszem, czytałem dwie książki, których jest współautorem, jednak żadnej jego samodzielnej powieści wcześniej nie poznałem. W końcu jednak nadarzyła się okazja - i oczywiście postanowiłem to zaniedbanie nadrobić.
Tytuł powieści, „Złotowłosa”, oczywiście przywodzi na myśl znaną baśń, którą większość z nas kojarzy z dzieciństwa. I rzeczywiście, można podejrzewać, że stanowiła ona pewną inspirację dla autora. Bohaterką książki jest Urszula - kobieta, która przeżywa największy koszmar swojego życia. Budzi się w piwnicy nieznanego domu, nie mając pojęcia, kto ją tam uwięził ani dlaczego. Jedynym jej oparciem staje się tajemniczy głos w głowie, który jakkolwiek dziwnie to brzmi - pomaga jej zachować resztki rozsądku.
Z czasem fabuła nabiera tempa, a Chmielarz powoli odkrywa przed czytelnikiem kolejne karty. Narracja prowadzona jest bez pośpiechu. Urszula wciąż żyje w poczuciu zagrożenia, obserwując brutalność i okrucieństwo sytuacji, w które zostaje uwikłana. Książka ta to naprawdę dobry thriller psychologiczny w pełnym tego zwrotu znaczeniu.
To książka dobra i mocna. Przed sięgnięciem po nią warto zastanowić się, czy jesteście gotowi na taką dawkę brutalności, przemocy i mrocznych emocji. Nie brakuje tu momentów trudnych i niepokojących, więc z pewnością nie jest to lektura dla każdego. Jeśli jednak lubicie historie trzymające w napięciu, nie boicie się emocjonalnych wstrząsów i doceniacie dobrze skonstruowane thrillery, „Złotowłosa” z pewnością Was nie zawiedzie. Polecam.
#445#85#2025
Tytuł powieści, „Złotowłosa”, oczywiście przywodzi na myśl znaną baśń, którą większość z nas kojarzy z dzieciństwa. I rzeczywiście, można podejrzewać, że stanowiła ona pewną inspirację dla autora. Bohaterką książki jest Urszula - kobieta, która przeżywa największy koszmar swojego życia. Budzi się w piwnicy nieznanego domu, nie mając pojęcia, kto ją tam uwięził ani dlaczego. Jedynym jej oparciem staje się tajemniczy głos w głowie, który jakkolwiek dziwnie to brzmi - pomaga jej zachować resztki rozsądku.
Z czasem fabuła nabiera tempa, a Chmielarz powoli odkrywa przed czytelnikiem kolejne karty. Narracja prowadzona jest bez pośpiechu. Urszula wciąż żyje w poczuciu zagrożenia, obserwując brutalność i okrucieństwo sytuacji, w które zostaje uwikłana. Książka ta to naprawdę dobry thriller psychologiczny w pełnym tego zwrotu znaczeniu.
To książka dobra i mocna. Przed sięgnięciem po nią warto zastanowić się, czy jesteście gotowi na taką dawkę brutalności, przemocy i mrocznych emocji. Nie brakuje tu momentów trudnych i niepokojących, więc z pewnością nie jest to lektura dla każdego. Jeśli jednak lubicie historie trzymające w napięciu, nie boicie się emocjonalnych wstrząsów i doceniacie dobrze skonstruowane thrillery, „Złotowłosa” z pewnością Was nie zawiedzie. Polecam.
#445#85#2025
December 11, 2025
Mam problem z tą książką. Ogólnie bardzo lubię serię komisarza Mortki ale chciałam zobaczyć jak się czyta jednotomówki Chmielarza. Jestem świeżo po przeczytaniu i bardzo mi się podobała końcówka, bo ona tak domyka dobrze fabułę. Myślę, że mogło być lepiej, nie wiem czy nie za dużo wymagam, po prostu książka miała duży potencjał i ciężko stwierdzić czy został wykorzystany.
Przez 3/4 Złotowłosej było sporo zarysowania postaci, protagoniści są bardzo różni i przedstawieni dosyć naturalnie, tak od ich ludzkiej strony.
Natomiast ciężko mi się było wgryźć w sytuację i emocje innych postaci. Fajnie by było, gdyby w książce był ich POV, nawet krótki chociaż na pół strony. Nie wykorzystanie takiego motywu nie jest złe ale wpłynęłoby pozytywnie na jakość.
Fabuła fajna, przemyślana i nie spodziewałam się, że główna akcja potoczy się w taki sposób, ciężko było przewidzieć konkrety. Kilka dziwnych i trochę z dupy momentów się przewinęło ale trudno, można przymknąć oko.
3,5/5 więc dam 4★
Przez 3/4 Złotowłosej było sporo zarysowania postaci, protagoniści są bardzo różni i przedstawieni dosyć naturalnie, tak od ich ludzkiej strony.
Natomiast ciężko mi się było wgryźć w sytuację i emocje innych postaci. Fajnie by było, gdyby w książce był ich POV, nawet krótki chociaż na pół strony. Nie wykorzystanie takiego motywu nie jest złe ale wpłynęłoby pozytywnie na jakość.
Fabuła fajna, przemyślana i nie spodziewałam się, że główna akcja potoczy się w taki sposób, ciężko było przewidzieć konkrety. Kilka dziwnych i trochę z dupy momentów się przewinęło ale trudno, można przymknąć oko.
3,5/5 więc dam 4★
January 13, 2026
3,25 moze 3,5.
szkoda ze wątki z narzeczonym i krzyśkiem nie prowadziły nigdzie dalej i skonczyly się tak, jak sie skończyły. widzę kilka zgrzytów w tej pozycji, ale byłam na tyle zaangażowana i naprawdę przyjemnie mi się to czytalo, ze nie zwracam na nie większej uwagi.
czy byla to pozycja niesamowita i odkrywcza? nie. ale bylo fajne!
ogolnie uważam ze jesli zastanawiacie sie czy podejść do tej pozycji, to nie ma co sie negatywnie nastawiać tymi wszystkimi opiniami, ja spędziłam bardzo przyjemnie czas i na pewno po kolejne pozycje chmielarza bede sięgać
szkoda ze wątki z narzeczonym i krzyśkiem nie prowadziły nigdzie dalej i skonczyly się tak, jak sie skończyły. widzę kilka zgrzytów w tej pozycji, ale byłam na tyle zaangażowana i naprawdę przyjemnie mi się to czytalo, ze nie zwracam na nie większej uwagi.
czy byla to pozycja niesamowita i odkrywcza? nie. ale bylo fajne!
ogolnie uważam ze jesli zastanawiacie sie czy podejść do tej pozycji, to nie ma co sie negatywnie nastawiać tymi wszystkimi opiniami, ja spędziłam bardzo przyjemnie czas i na pewno po kolejne pozycje chmielarza bede sięgać
November 1, 2025
Pan Wojtek, jak zawsze nie zawiódł.
To inna książka... Prosta, ale jednocześnie tak zawiła. Ukazuje jak ludzkie słowa, emocje, reakcje mogą krzywdzić, tworzyć rany a w ostateczności zabijać...
To inna książka... Prosta, ale jednocześnie tak zawiła. Ukazuje jak ludzkie słowa, emocje, reakcje mogą krzywdzić, tworzyć rany a w ostateczności zabijać...
December 15, 2025
Ależ ta książka mnie wciągnęła! Opis scen są tak sugestywne, że jeszcze długo będę miała ciarki na myśl o tej historii. Naprawdę rewelacyjny thriller!
February 12, 2026
początek serio niezły, ale końcówka mocno absurdalna i zepsuła mi kompletnie odbiór całości :/
March 1, 2026
Chyba najgorsza od Pana Chmielarza.
April 22, 2026
Podobało mi się jak Chmielarz dobrze rozpisał wszystkich bohaterów, ich charakter, motywacje etc.
April 11, 2026
3,5 ⭐️⭐️⭐️
Na początku rozwija się bardzo powoli akcja, ale później jest naprawdę dobrze ! 🫶🏻
Na początku rozwija się bardzo powoli akcja, ale później jest naprawdę dobrze ! 🫶🏻
April 20, 2026
3.3 - trochę nudnawe (przede wszystkim postaci bohaterów źle zbudowane), chociaż koncepcja ciekawa; dobrze napisane, ale dłuży się momentami
November 24, 2025
„Złotowłosa” to Chmielarz w odświeżonym wydaniu: szybkie tempo i mocny wątek psychologiczny. Autor buduje klaustrofobiczną, nerwową atmosferę i kilka skutecznych twistów; miejscami zostawia czytelnika z nieprzyjemnym posmakiem. Inna niż jego wcześniejsze powieści, ale przekonująca.
Displaying 1 - 30 of 99 reviews