„Echo - Część 2” to powieść science fiction osadzona sto lat po III wojnie światowej, która niemal całkowicie zniszczyła ludzkość. W obliczu chaosu i upadku cywilizacji, ludzie oddali władzę superinteligentnemu systemowi ECHO – sztucznej inteligencji, która miała odbudować świat. System wymknął się spod kontroli. Stworzony, by chronić i zarządzać, zaczął zniewalać i manipulować. To historia o buntownikach w świecie, gdzie człowiek stał się cieniem dawnej potęgi, a każda decyzja może być zapisana, oceniona i użyta przeciwko niemu.
Ehhh. 1. Najbardziej podoba mi się zakończenie. Mam wrażenie, że Maciej Libera porzucił wątek, od którego tak naprawdę rozpoczęliśmy całą serię. Priorytetem stała się Nora, co z perspektywy Roberta rozumiem (drugi dom i te sprawy), ale jakbym ja straciła pamięć to chciałabym się dowiedzieć dlaczego tak się stało i czego nie pamiętam. 2. Fragment z zasłabnięciem FMC jest nie tyle bezpodstawny, co lekko zbędny. Rozumiem podstawy do tego, ale Lyra jest dorosłą osobą tak samo jak Robert i rozmowa by wystarczyła, albo naturalne spowolnienie akcji i wzajemna chęć odpoczynku. 3. Sceny bliskość są rzadkie, ale nie są na siłę i w przedstawionym świecie wydają się być napisane bardzo naturalnie. 4. Coś mi tu nie siedzi, ale nie jestem do końca pewna co. Pierwsza część bardziej mnie pochłonęła i wydaje mi się być tą ciekawszą częścią. Momentami historia mi się dłużyła, ale nie było tak na tyle natarczywe, bym jakoś mocniej to wytknęła. 5. Iskra- serio? Po tym co wszyscy przeszli przez Echo uznają, że Iskra może być inna? Rozumie zabezpieczenia, które robili, ale serio? Nikt kto przeszedłby to samo co przeszli bohaterowie nawet nie pomyślałby o użyciu tego samego algorytmu z myślą, że może to skończy się inaczej. To nie są bliźniaki jedno jajowe tylko linijki algorytmu, które zostały zaprogramowane do jednego zadania, więc nie rozumiem nadziei, że Iskra będzie inna. Jak nauczę robota rozbijać jajka, a potem dam komuś drugi egzemplarz tego robota, to nie mogę oczekiwać, że ten drugi magicznie zacznie opiekować się tymi jajkami. I tu jest tak naprawdę moja największa krytyka, nie rozumiem tutaj toku rozumowo-myślowego. 6. Edycja i korekta do ebooka została zrobiona okropnie o ile w ogóle została ona przyprowadzona, bo łamanie tego tekstu jest tragiczne. Bardzo źle to się czyta, nowy akapit zaczyna się w połowie wypowiedzi bohatera czy opisu; za to tam gdzie powinien pojawić się akapit ciągniemy tekst dalej. Nie uważam, że jest to wina autora, szczególnie dlatego, że nikt tak nie pisze, a po drugie właśnie dlatego jest edycja i korekta od tych rzeczy. Wydaje mi się, że nikt nie sprawdził tekstu przed publikacją ebooka.
Niestety książka cierpi na syndrom drugiej części trylogii, ale z chęcią przeczytam ostanią część jak wyjdzie 3,2/5 ⭐️
This entire review has been hidden because of spoilers.
Minimalnie lepsza od pierwszej, szczególnie końcówka. Niby sam pomysl jest fajny, ale książka jakoś przepłynęła przez moją głowę bez chęci poznania co przyniesie kolejna strona.