Kotlina

by Agata Kunderman

Najstraszniejsze tajemnice skrywane są w ciszy.

Podczas remontu starej kamienicy w Kłodzku robotnicy natrafiają na ludzkie szczątki oraz tajemniczą figurę anioła z jednym skrzydłem. Następnego dnia lokalny historyk sztuki, Albert Sznajder, zostaje znaleziony martwy.

Komisarz Miron Zaleski i prokurator Szymon Gawron podejmują śledztwo, które prowadzi w głąb historii miasta, do dramatycznych czasów przesiedleń i prób odbudowy powojennego świata. W tym samym czasie pojawiają się kolejne tropy ujawniające mroczne ludzkie sekrety.

Sprawę komplikuje kilkuletni Staś, wychowanek domu dziecka, który maluje w swoim pokoju symbole anioła z jednym skrzydłem. Czy dziecko widzi coś, co dorośli boją się nazwać? Jak głęboko w mrok sięgają tajemnice miasta i jego mieszkańców?

Genres: Audiobook, Crime, Polish Literature

432 pages, Paperback

First published October 15, 2025

Reviews

[Ilona * ksiazka_w_kwiatach * · Rating 4 out of 5]

Miałam już przyjemność spotkać się z twórczością Agaty Kunderman trzykrotnie. Jej powieści zawsze oferują coś więcej niż klasyczną kryminalną intrygę – to historie, które wciągają emocjami, nastrojem i misternie budowanym napięciem. Autorka ma niezwykły talent do kreowania pełnokrwistych bohaterów, których losy pozostają w pamięci na długo po zakończeniu lektury.
Szczególnie cenię kryminały, w których śledztwo sięga przeszłości, dlatego od razu wiedziałam, że „Kotlina” będzie książką idealnie skrojoną pod mój gust. Zaintrygowana opisem, sięgnęłam po nią z dużymi oczekiwaniami – i już po kilku pierwszych stronach miałam pewność, że się nie zawiodę.

Podczas remontu starej kamienicy w Kłodzku robotnicy odkrywają ludzkie szczątki oraz figurę anioła. Niedługo potem zostaje znalezione ciało lokalnego historyka sztuki, Alberta Sznajdera. Komisarz Miron Zaleski i prokurator Szymon Gawron ruszają tropem, który prowadzi ich nie tylko przez współczesne Kłodzko, lecz także w głąb jego dramatycznej przeszłości – czasów powojennych przesiedleń, odbudowy z ruin i prób ułożenia życia na nowo w miejscu przesiąkniętym wspomnieniami i winą.

Agata Kunderman w powieści „Kotlina” zabiera czytelnika w podróż do miasta pełnego tajemnic, cieni przeszłości i niedopowiedzianych historii. Z wyczuciem łączy wątki kryminalne z bogatym tłem historycznym. Śledztwo toczy się niespiesznie, lecz z każdym rozdziałem atmosfera gęstnieje, a kolejne tropy odkrywają coraz mroczniejsze sekrety mieszkańców Kotliny. Autorka z niezwykłą wrażliwością pokazuje, jak przeszłość przenika teraźniejszość i jak dawne wydarzenia potrafią wciąż kształtować losy współczesnych ludzi.
W tle rozgrywa się dramat przesiedleń, powojennego chaosu i prób odbudowy życia po traumie – zarówno tej zbiorowej, jak i indywidualnej. Szczególne wrażenie robi postać kilkuletniego Stasia, chłopca z domu dziecka, który maluje symbole anioła z jednym skrzydłem. Jego wątek wnosi do opowieści nutę tajemniczości i metafizyki, idealnie współgrającą z ciężkim, senno-mrocznym klimatem powieści.
Styl Kunderman pozostaje jak zawsze dopracowany – język plastyczny, a opisy miejsc sugestywnie przywołują atmosferę dolnośląskiego miasteczka, pełnego historii i cieni przeszłości. Kłodzko nie jest tu tylko tłem, lecz pełnoprawnym bohaterem – miastem, które oddycha historią i ukrywa swoje rany pod warstwą nowoczesności. Mroczny klimat, chłodne ulice i ciężkie niebo Kotliny Kłodzkiej tworzą nastrój, od którego trudno się oderwać. Autorka nie ucieka się do tanich efektów – buduje napięcie powoli, z precyzją i wyczuciem, pozwalając czytelnikowi samodzielnie odkrywać kolejne warstwy tajemnicy.
Podsumowując – „Kotlina” to wciągający, klimatyczny kryminał z duszą. To nie jest książka, którą pochłania się jednym tchem, lecz taka, w którą stopniowo się wnika – jak w mgłę spowijającą stare miasto. Dla mnie to kolejny dowód na to, że Agata Kunderman ma wyjątkowy dar łączenia historii z emocjami oraz że Dolny Śląsk w jej wydaniu to nie tylko miejsce na mapie, ale przestrzeń pełna tajemnic, która żyje własnym życiem.

[szyszka_czyta · Rating 4 out of 5]

Podczas remontu jednej z kamienic w Kłodzku, robotnicy trafiają na ludzkie szczątki oraz tajemniczą figurę anioła. Następnego dnia lokalny historyk sztuki, zostaje znaleziony martwy. Komisarz Miron Zaleski podejmuje śledztwo, które prowadzi w głąb historii miasta.

„Kotlina” to najnowszy kryminał spod pióra autorki. Historia przedstawiona w powieści wciągnęła mnie od samego początku. Autorka buduje mroczny i oplatający czytelnika klimat. Stare miasto, tajemnice ukryte pod powierzchnią, historia miasta z przeszłością w tle, mroczne ludzkie sekrety. Śledztwo kryminalne jest dobrze skonstruowane i solidnie po prowadzone, wielowątkowe, dowody, poszlaki, analiza i łączenie faktów. Równolegle pojawia się wątek historyczny, po przez retrospekcje obserwujemy dramatyczne czasy przesiedleń i odbudowy powojennych ziem. Autorka z dbałością o szczegóły przedstawia te historię, a dodatkowym atutem stanowią również wspomnienia jej bliskich, które są podstawą do stworzenia tej powieści. Tło historyczne najbardziej mnie ciekawiło, nadawało głębi tej historii, dzięki temu to nie jest tylko prosta historia kryminalna. Figura anioła z jednym skrzydłem jako symbolem i elementem intrygi oraz zagadki, to ciekawy pomysł, który na pewno stanowi wyróżnienie na tle innych historii. Bohaterzy skonstruowani ciekawie, nie są schematyczni, a tchnięto w nich życie, różnorodni. Ich historie są gęste od emocji. Babcia Baziakowa oraz Staś, zapadną w mojej pamięci. Duet detektywów to elektryzujące połączenie i czekam na kolejne spotkanie z nimi.

„Kotlina” to kryminał łączący w sobie zagadkę, głębię psychologiczną oraz tło regionalne, a całość tworzy ciekawą i spójną historię. Historię, w której przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, polecam 🖤

[Coralinaae · Rating 4 out of 5]

Świetna książka

[Katarzyna Hulbój]

[Materiał powstał we współpracy barterowej z @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia ] Serdecznie dziękuję za książkę do recenzji ❤️ #reklama #współpraca #współpracabarterowa


„Kotlina” od @filiamrocznastrona i @agatakunderman_autorka przedstawia historię komisarza Mirona Zaleskiego i jego współpracowników. Podczas remontu kamienicy w Kłodzku dochodzi do odkrycia ludzkich szczątków i tajemniczej figurki z jednym skrzydłem. Od tamtego momentu wszystko nabiera tempa, ponieważ ktoś zaczyna likwidować osoby zaangażowane w sprawę. Jednocześnie akcja przenosi nas do czasów przesiedleń i prób odbudowy powojennego świata. Co z tego wyniknie? Przekonajcie się, czytając!

„Kotlina” to moje pierwsze spotkanie z autorką, ale jakże udane. Książka mocna, z wyraźnie zarysowaną intrygą, która wciąga i nie chce puścić. Wydarzenia mają swoją przyczynę i skutek, tam nic nie dzieje się przypadkowo.

Zagadka dodaje tajemniczości i grozy. Przyznaję, że długo czytałam ten kryminał, ponieważ był dla mnie trudny. Nie dlatego, że źle napisany, ale dlatego, że mocno na mnie wpływał. Nie mogłam przeczytać tego w jeden czy kilka wieczorów, dawkowałam sobie tę historię chyba dwa tygodnie.

Zakończenie ciekawe, nie miałam co do niego wizji, spełnia moje oczekiwania. Morderca umiejętnie ukryty, ani przez chwilę nie stawiałam bohatera, który się nim okazał.

Bohaterowie, moim zdaniem, dobrze wykreowani, każdy wyjątkowy, ciekawie poprowadzony. Nie są tylko literkami na papierze, są czymś więcej, można ich sobie wyobrazić. Najbardziej za serce chwyta historia babki Baziakowej, czuć jej samotność.
Szczerze polecam!

[Magdalena · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobry kryminał

[Ewa · Rating 4 out of 5]

4,5

[Klau · Rating 3 out of 5]

3.5

[zośta · Rating 4 out of 5]

4,5🌟

[Karolina · Rating 5 out of 5]

Czy wierzysz, że cisza potrafi być głośniejsza od krzyku? Że to, czego nie wypowiadamy, z czasem zaczyna żyć własnym życiem - odbijając się echem w murach, snach i ludzkich sumieniach? Właśnie taką ciszę usłyszysz w „Kotlinie” Agaty Kunderman - powieści, która wciąga jak mgła nad Kłodzkiem i nie pozwala się z niej wydostać nawet po ostatniej stronie.

W „Kotlinie” Agaty Kunderman już sam początek brzmi jak koszmar: remont starej kamienicy, odkryte ludzkie szczątki i figura anioła z jednym skrzydłem. A potem - śmierć lokalnego historyka sztuki. To nie przypadek. To początek historii, w której przeszłość nie chce dać się pogrzebać. Komisarz Miron Zaleski i prokurator Szymon Gawron rozpoczynają śledztwo, które prowadzi ich w głąb mroku - tego ludzkiego i tego, który od dziesięcioleci unosi się nad Kotliną Kłodzką.

Agata Kunderman nie tworzy zwykłego kryminału. Ona snuje opowieść - o winie, o pamięci i o tym, że zło czasem nie znika, tylko zmienia twarz. „Kotlina” to książka, która łączy w sobie dwie płaszczyzny: współczesne śledztwo i dramatyczne wydarzenia z czasów powojennych przesiedleń. Ten wątek historyczny dodaje powieści niezwykłej głębi - bo to właśnie historia jest tu cichym sprawcą, niewidzialną siłą napędzającą zbrodnię. Autorka potrafi oddać ciężar tamtych lat - bolesne rozdarcie między dawnym a nowym światem, pomieszanie języków, wspomnień i lęków.

To, co zachwyca, to klimat. Duszny, pełen napięcia, w którym czuje się chłód kamiennych murów i zapach wilgoci po deszczu. Kunderman potrafi pisać tak, że słyszysz echo kroków w pustym korytarzu, czujesz niepokój, gdy ktoś w ciemności szeptem wypowiada imię, którego nie powinien znać. Nie potrzebuje tanich efektów - jej siłą jest atmosfera. Każdy rozdział to jak kolejna warstwa mgły, którą zdzierasz powoli, odkrywając coś, co wcale nie daje ukojenia.

Bohaterowie są jednym z najmocniejszych punktów tej historii. Miron Zaleski - komisarz z przeszłością, której sam wolałby nie pamiętać. Prokurator Szymon Gawron - jego racjonalny, ale niepozbawiony emocji partner. I wreszcie kilkuletni Staś - chłopiec z domu dziecka, który maluje anioły z jednym skrzydłem. Czy to tylko przypadek? Czy może dziecko widzi to, czego dorośli nie potrafią dostrzec? Ten wątek wprowadza do książki nutę metafizyki, subtelne napięcie między światem realnym a tym, co wymyka się rozumowi.

„Kotlina” to powieść, w której przeszłość nie daje o sobie zapomnieć. Kunderman mistrzowsko pokazuje, że tajemnice mają długie cienie, a zło - nawet jeśli przykryte warstwami zapomnienia - zawsze znajdzie sposób, by znów się ujawnić. Czytelnik błądzi tu razem z bohaterami, podejrzewa wszystkich i nikomu nie ufa. Każda strona przynosi kolejne tropy, które zamiast rozwiewać wątpliwości, tylko je mnożą. I właśnie w tym tkwi siła tej książki - w niepewności, która trzyma do końca.

Nie będę ukrywać - „Kotlina” nie jest lekturą lekką. To thriller, który wymaga uwagi, skupienia i gotowości, by wejść głęboko w ludzkie emocje. Ale jeśli pozwolisz się jej prowadzić, dostaniesz historię, która długo nie opuści Twojej głowy. To opowieść o złu rodzącym się w milczeniu, o pamięci, która potrafi zabijać, i o aniele, który zamiast chronić - zwiastuje śmierć.

W moim odczuciu Agata Kunderman napisała książkę dojrzalszą, pełniejszą i bardziej emocjonalną niż cokolwiek wcześniej. To thriller, który działa na wszystkich poziomach - fabularnym, historycznym i psychologicznym. I choć końcówka zostawia w czytelniku więcej pytań niż odpowiedzi, to właśnie w tym tkwi jej urok. Bo prawdziwe zło nigdy nie daje się zamknąć w logicznych ramach.

Ocena: 9/10 - bo „Kotlina” to jedna z tych historii, które czyta się z przyspieszonym biciem serca, ale odkłada z poczuciem smutku i zachwytu jednocześnie. Smutku - bo tak wiele tu bólu. Zachwytu - bo to literatura z duszą.

[Kawka Nad Książką · Rating 4 out of 5]

🕊️🧱 Kotlina Agaty Kunderman to kryminał, który wciąga już od pierwszych stron swoim gęstym, niepokojącym klimatem. Nie mamy tu gwałtownego startu ani sensacyjnych fajerwerków, lecz powolne, konsekwentne narastanie atmosfery tajemnicy. Kłodzko staje się tłem pełnym historii zapisanej w murach, zarówno tej oficjalnej, jak i tej, o której ludzie wolą milczeć. Autorka prowadzi nas krok po kroku w głąb miasta, które zdaje się pamiętać więcej, niż chcieliby jego mieszkańcy. Odkrycie ludzkich szczątków i jednoskrzydłego anioła podczas remontu kamienicy stanowi punkt wyjścia do opowieści o pamięci, winie i sekretach z przeszłości, które nigdy tak naprawdę nie odeszły.

🕊️🧱 Agata Kunderman potrafi budować napięcie w sposób subtelny, niemal hipnotyczny. Każda rozmowa, każde wspomnienie, każdy detal wydaje się mieć ukryte znaczenie, które dopiero z czasem zaczynamy składać w całość. Nie ma tu nic przypadkowego. Śledztwo prowadzone przez komisarza Mirona Zaleskiego oraz prokuratora Szymona Gawrona jest realistyczne i pełne emocjonalnych odcieni. Obaj bohaterowie nie są jedynie narzędziami fabuły, lecz ludźmi z bagażem doświadczeń i własnymi granicami wytrzymałości. Ich determinacja zderza się ze zmową milczenia, jakby całe miasto próbowało ukryć głęboko zakorzeniony lęk.

🕊️🧱 Wśród tego wszystkiego pojawia się Staś, kilkuletni chłopiec z domu dziecka, który rysuje wciąż ten sam obraz: anioła z jednym skrzydłem. To właśnie jego postać wprowadza do fabuły delikatny, ale intensywny element niepokoju. Dzieci często widzą i czują więcej, niż potrafią nazwać dorośli. Czy Staś jest świadkiem czegoś niewyjaśnionego? Może nosi w sobie pamięć, która nie należy wyłącznie do niego? Autorka nie podaje odpowiedzi od razu, pozwalając czytelnikowi samodzielnie snuć domysły. Dzięki temu opowieść ma w sobie coś z opowieści przekazywanej szeptem, w której granica między przeszłością a teraźniejszością staje się wyjątkowo cienka.

🕊️🧱 Bardzo mocną stroną powieści jest jej warstwa historyczna. Agata Kunderman z wyczuciem i szacunkiem prowadzi nas przez powojenne realia, pełne bólu, zagubienia i prób budowania życia na nowo. To okres, o którym niełatwo mówić, a jednak autorka pokazuje go w sposób przejmujący, prawdziwy i głęboko ludzki. Trauma przesiedleń i konieczność odnalezienia swojej tożsamości rezonują w bohaterach współczesnych wydarzeń, jakby echo dawnych tragedii wciąż było obecne w każdym zakątku Kotliny Kłodzkiej.
ㅤ
🕊️🧱 Chociaż w książce pojawia się wiele wątków obyczajowych, żadnego z nich nie odbiera się jako zbędnego. Wręcz przeciwnie, wszystkie one nadają fabule pełni, sprawiają, że bohaterowie nie są tylko uczestnikami zagadki, lecz ludźmi, którzy próbują żyć, radzić sobie, kochać i zapominać. Kryminał łączy się tu z dramatem, psychologią i opowieścią o pamięci, co sprawia, że historia nabiera niezwykłej głębi.
ㅤ
🕊️🧱 Kotlina to książka dla tych, którzy lubią powolne odkrywanie prawdy, ale takiej, która wbija się pod skórę i zostaje tam na długo. To opowieść o tym, jak przeszłość potrafi wracać w najmniej oczekiwanym momencie i jak tajemnice przechowywane zbyt długo zaczynają domagać się głosu. Jeśli szukasz kryminału, który oprócz intrygi daje również emocje i refleksję, ta powieść zdecydowanie zasługuje na uwagę. Bez pośpiechu, za to z pełnym przejęcia zanurzeniem się w ciszę, jaka kryje najstraszniejsze sekrety.

[Kama · Rating 5 out of 5]

Powiem ci, moja droga, że po kilkunastu latach pracy w policji mogę stwierdzić, że czasami te filmy i książki są wręcz za grzeczne.

Nieszczęście kiedyś na nas tym sprowadzisz... Wyrzuć już to i zapomnij. Bo użytku z tego nie będzie, a śmierć jeszcze po nas może zastukać.

Anioł był jak ten głupi świat po głupiej wojnie. Z jednym skrzydłem nie mógł już latać, ale nadal mógł żyć.
W niewielkiej miejscowości Kłodzko każdy każdego zna ,przynajmniej z widzenia.
I to właśnie w tym mieście doszło do wypadku w jednej z kamienic.
A wraz z nim pojawiły się tajemnice i echa przeszłości, która wydawała się być pogrzebana na zawsze.
Na miejscu pojawiają się policjanci z komisarzem Mironem Zalewskim na czele oraz oczywiście prokurator- Szymon Gawwron.
Figura anioła z jednym skrzydłem oraz ludzka kość piszczelowa, a może udowa każą przypuszczać,że budynek był świadkiem zbrodni.
Miron decyduje, że anioła trzeba pokazać osobie związanej ze sztuką i filantropią.
Wybór pada na Alberta Sznajdera.
Niestety zainteresowanie znaleziskiem kończy się dla mężczyzny tragicznie.
Kto i dlaczego odebrał mu życie?
Tego mają się dowiedzieć Zaleski wraz z partnerką Laurą Rysą.
Co odkryją?
I jak ta sprawa łączy się z pięcioletnim chłopcem mieszkającym w domu dziecka?
Bardzo lubię czytać książki nowych autorów i odkrywać literackie perełki.
Co najfajniejsze właśnie taką osobą okazała się dla mnie pani Agata Kunderman.
Stworzyła historię w której Kłodzko odgrywa niebagatelną rolę na przestrzeni lat.
Prócz współczesnych wydarzeń autorka snuje historię starszej kobiety , pani Henryki Baziak , która dla policjantów jest niczym najlepsza babcia na świecie.
Zbrodnia , chciwość i oczywiście rodzące się uczucia splatają się ze sobą w niesamowicie ciekawą i angażującą lekturę.
Autorka świetnie buduje napięcie nie tylko poprzez samą zbrodnię, ale przede wszystkim przez ludzi – ich wybory, lęki i sekrety. To nie jest historia czarno-biała. Każdy bohater nosi w sobie coś, co może stać się początkiem tragedii. I właśnie ta ludzka warstwa sprawia, że „Kotlina” zostaje w głowie na długo po zamknięciu książki.
Miron zdecydowanie zasilił listę moich ulubieńców, a fabuła zaskakiwała na każdym kroku i to zdecydowanie jest najlepsze.
Ten tytuł to nie tylko kryminalna zagadka, ale też opowieść o winach, które nie chcą zostać zapomniane, i o przeszłości, która zawsze znajdzie sposób, by upomnieć się o swoje. Mroczny klimat małego miasta, w którym każdy coś wie, ale nie każdy chce mówić, sprawia, że napięcie czuć niemal od pierwszych stron.
To historia, która pokazuje, że z jednym skrzydłem może nie da się już latać — ale wciąż można walczyć o prawdę.
Mam nadzieję, że doczekam się kontynuacji tej historii.
Serdecznie polecam 🖤

[Kilka_slow_o_ksiazkach · Rating 4 out of 5]

„Sekunda trwa bardzo krótko. Trzy sekundy niewiele dłużej. Ale w niektórych przypadkach to wieczność. Czyjeś być albo nie być. Czyjeś życie lub czyjaś śmierć”.

Podczas remontu starej kamienicy w Kłodzku robotnicy znajdują ludzkie kości oraz tajemniczą figurkę anioła z jednym skrzydłem. Znalezisko trafia do Alberta Sznajdera, lokalnego historyka sztuki. Jednak następnego dnia mężczyzna zostaje odnaleziony martwy, a jego ciało ułożono tak, aby nawiązać do anioła z jednym skrzydłem…

Śledztwo prowadzi komisarz Miron Zaleski oraz Laura Rysa. Pojawiają się kolejne tropy, niektóre prowadzą w głąb historii miasta, do czasów przesiedleń i prób odbudowy powojennego świata. Poza tym wszędzie pojawia się symbol jednoskrzydłego anioła – ktoś narysował go w starych gazetach, a kilkuletni chłopiec z domu dziecka maluje go w swoim pokoju…

Co oznacza tajemniczy anioł z jednym skrzydłem?
Kto odpowiada za śmierć Sznajdera?
Czy dziecko widziało lub wie coś więcej na temat anioła lub mordercy?

„Kotlina” to bardzo dobry kryminał, który trzyma w napięciu od samego początku do końca. W książce pojawił się wątek kryminalny oraz historyczny. Bieżące śledztwo przeplata się z opowieścią o przesiedleniach oraz odbudowie powojennego świata. Przenosimy się do roku 1945 oraz w lata 60 XX wieku i poznajemy historię rodziny Jerzego Szulke. Autorka stworzyła ciekawą, wciągającą opowieść z duszną, gęstą atmosferą. Jeżeli chodzi o wątek kryminalny to pojawiają się tu liczne tropy, często mylne. Dlatego rozwiązanie zagadki nie jest takie proste. Uważam, że autorka bardzo dobrze wykreowała postaci policjantów prowadzących śledztwo. Bardzo polubiłam Rysę, która nie ma łatwego życia, jednak nie poddaje się i jest naprawdę silną kobietą oraz świetną policjantką. Tajemnice, duszny klimat, mroczna przeszłość, to wszystko sprawia, że trudno oderwać się od tej historii. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, ale na pewno nie ostatnie. Jej styl pisania przypadł mi do gustu, dlatego chętnie poznam inne jej powieści. Jeżeli lubicie czytać kryminały z historią w tle to koniecznie przeczytajcie tę książkę.

[Olga Majerska · Rating 4 out of 5]

ukryty i naznaczony
gdzieś w kącie chaty
anioł stał z drewna
przez ludzi wymyślony
w bólu tkwił i upadku
bez skrzydła, bez wiary
z ciszy był wyrzeźbiony
jakby to były czary
stał się się ciemnością
stał się niepewnością

dobro z niego wyszło
a czerń się wdarła
nie było w nim umiłowania
bo zło mroczne przyszło
między snem a jawą
między słowami, co dręczą
ostało mu się jedno skrzydło
i krzyki, co tak duszę męczą
tak nieprzebrane
tak niezapomniane

szeptał anioł o wojnie
co zadrżała w duszach
o przesiedleniach szemrał
i o ludzkich katuszach
wydarte siłą te serca
z domów, co były wszystkim
nie Polak już i nie Niemiec
nikt już tu nie był bliski
ten anioł obok usiadł
w końcu z nimi też upadł

popiół dawnych tajemnic
nosił w sobie przez lata
przez marne słowa obietnic
już nigdy nie będzie latać

Trzeba udać się wstecz, by zrozumieć. Trzeba spojrzeć w tamte czasy. Powojenne realia. Kiedy wydzierali z nich domy. Z rąk wyrywali. Z dusz i serc. Kiedy zabierali wszystko, a zostawiali strach i niepewność. Pustkę i ciszę. W nieznane wysyłali. Bo zabrać dom, to jak zabrać duszę, pewność i bezpieczeństwo. Trzeba tam się udać. Do Kłodzka. To tam anioł został z drewna stworzony. A z nim nadzieja. Że ten skarb w nim ukryty przyniesie coś lepszego. Tak przetrwał czasy. Nadziei jednak ubyło, a nadszedł czyjś koniec.

Teraz to ciemność, co kiełkuje. A może to chciwość, co gryzie środek. Mrok przez lata domagał się ujawnienia. Trwał w czerni, bo to ona była jego siłą. Dziś przynosi odpowiedź. Dziś to prawda, która boli. I koniec, który daje spokój. Dziś to anioł, który wciąż bez skrzydła trwa. Był przekleństwem. I przekleństwo przyniósł na człowiecze barki.

Solidny, piękny kryminał z duszą. Może czasem wątki przytłaczały, może tempo zwalniało. Ale czymże są te niuanse wobec cudnych emocji, jakie niesie ta książka? Cichym echem są tylko. Bo uczucia jakie ta historia za sobą zostawia są tak poruszające, że osiadają z dreszczem na skórze. Pięknie jest. Polecam bardzo.

[Atejka · Rating 4 out of 5]

Czy jedna tajemnica wystarczy, by obudzić całe miasto? "Kotlina" udowadnia, że czasami wystarczy jeden (za to niespotykany) anioł!

Książka rozpoczyna się od sceny godnej dreszczowca: robotnicy remontujący starą kamienicę przeżywają chwile grozy, gdy podłoga nagle zapada się pod jednym z nich. Po akcji ratunkowej w odkrytej piwnicy czeka mrożący krew w żyłach widok: ludzkie kości. Obok makabrycznego znaleziska spoczywa zagadkowa figura anioła. Niezwykła, bo posiada tylko jedno skrzydło i co jest kluczowe - nigdy nie miała drugiego!

Sprawą zajmują się komisarz Miron Zaleski i prokurator Szymon Gawron. Jeden z nich, czując, że to coś więcej niż zwykły anioł, zatrudnia lokalnego historyka sztuki do zbadania figury. Niestety, już kolejnego dnia mężczyzna zostaje znaleziony martwy, a jednoskrzydły anioł znika bez śladu. Jakby tego było mało, w podobnym czasie pięcioletni chłopczyk z domu dziecka nagle zaczyna rysować... właśnie tego samego anioła! Jak to możliwe, że dziecko wie coś, czego nie potrafią dostrzec dorośli śledczy?

Książka ma świetnie skonstruowaną narrację, która lawiruje nie tylko między perspektywami różnych postaci, ale i różnymi latami. Przenosimy się z teraźniejszości zarówno do roku 1945 i do lat 1961-62. Dzięki temu możemy złożyć kawałki układanki w całość i zrozumieć, że ta historia jest znacznie szersza, głębsza i bardziej zakorzeniona w przeszłości, niż mogłoby się wydawać.

Osobiście muszę przyznać, że autorka trochę namieszała mi w głowie. Liczba nazwisk na "Sz" (Szarskich, Szulków i Sznajderów!) momentami sprawiała, że gubiłam się w powiązaniach i zastanawiałam, kto jest synem kogo. Na moje nieszczęście, miałam też przeczucie, kto stoi za całą tą historią, więc finał nie zaserwował mi wielkiego szoku. Mimo to (i to jest bardzo ważne!) to naprawdę ciekawa, lekka i wciągająca lektura, idealna na jesienny weekend pod kocem. Serdecznie polecam wszystkim fanom kryminałów z historycznym tłem.

[Agnieszka Chajmik · Rating 4 out of 5]

Agata Kunderman w swojej najnowszej powieści udowadnia, że najmroczniejsze sekrety nie leżą wcale w wyobraźni autorów, ale w ziemi, po której stąpamy. „Kotlina” to kryminał, który znacznie wykracza poza ramy gatunku, stając się przejmującym studium ludzkich tragedii i historycznych blizn, które nigdy się nie zagoiły.

To, co w tej książce zachwyca najbardziej, to wątek historyczny. Autorka z niezwykłą precyzją i wyczuciem przenosi nas w czasy powojennych przesiedleń w Kłodzku. To nie jest tylko suche tło dla śledztwa – to żywa, bolesna tkanka opowieści. Odkrycie ludzkich szczątków i tajemniczej figury jednoskrzydłego anioła podczas remontu kamienicy staje się kluczem do drzwi, których nikt nie chciał otwierać. Kunderman mistrzowsko pokazuje, jak dramatyczne losy ludzi z 1945 roku i lat 60. XX wieku – przesiedleńców z Kresów i wysiedlanych Niemców – wciąż rzucają cień na współczesność. To historia o winach, które nie zostały odkupione i o chciwości, która potrafi przetrwać pokolenia.

Drugim filarem powieści są jej bohaterowie. Nie są to papierowe postacie; każdy z nich dźwiga własny ciężar. Komisarz Miron Zaleski i prokurator Szymon Gawron prowadzą śledztwo, które szybko staje się osobistą podróżą w mrok. Jednak to postacie takie jak mały Staś z domu dziecka, który obsesyjnie maluje jednoskrzydłe anioły, czy postacie z retrospekcji historycznych, budują prawdziwy ładunek emocjonalny tej książki. Losy rodziny Jerzego Szulke i dramat osób uciekających przed zagrożeniem chwytają za serce i sprawiają, że „Kotlina” to lektura, która boli w najbardziej odpowiedni sposób.

Choć tempo akcji momentami zwalnia, by oddać głos opisom i gęstej atmosferze, to właśnie ten „ciężar” jest największą siłą książki. To idealna propozycja dla czytelników, którzy w kryminałach szukają czegoś więcej niż tylko odpowiedzi na pytanie „kto zabił?”. To opowieść o tym, jak głęboko sięgają korzenie zła i jak trudno jest uciec przed przeznaczeniem zapisanym w murach starego miasta.

[Kulturowa.Anihilacja · Rating 5 out of 5]

Historia Kunderman od początku spowijała mnie mgłą, gęsta, niepokojąca i skrywająca mnóstwo tajemnic, które nie zawsze warte są odkrycia, bowiem przeszłość nieustannie upomina się o swoje.

Powieść zaczyna się z przytupem, ponieważ podczas remontu kamienicy znalezione zostają ludzkie szczątki oraz figura anioła z jednym skrzydłem. To zdarzenie okazuje się być łącznikiem w sieci powiązań z czasów powojennych, niegodnych i często przemilczanych rozdziałów historii.
Odnalezienie Alberta Sznajdera lokalnego historyka rozpoczyna istny dramat, a komisarz Zaleski wraz z prokuratorem Gawronem wchodzą na iście grząski teren śledztwa.

Kunderman znakomicie oddaje atmosferę wydarzeń i to zarówno za sprawą aury mglistej Kotliny Kłodzkiej, jak i wydarzeń pełnych niedopowiedzeń i przemilczeń, sprawiając, że byłam niemym świadkiem wydarzeń, gdzie każdy cień skrywał echa dawnych win.

Jest w tej historii motyw małego Stasia, który mnie osobiście zdewastował, złapał za czarną dusze i zmielił ją zupełnie, bo to właśnie za sprawą tej postaci „Kotlina” nabrała nieco metafizycznego i emocjonalnego wymiaru, bo to dziecko stało się symbolem, że dzieci często widzą więcej i postrzegają cos dojrzalej niż nam się wydaje.

Ta powieść zdecydowanie jest niejednoznaczna i przez swoją wielowarstwowość, balansując miedzy kryminałem a dramatem. Książka stopniowo odsłania swoje tajemnice, co dla niecierpliwych czytelników może być trudne, ponieważ każdy rozdział to fragment jednej wielkiej układanki.

Kunderman sięgnęła po rudny temat, co pewnie wymagało odwagi, ale moim zdaniem obroniła się przedstawiona historią. Samo zakończenie mnie usatysfakcjonowało pomimo tego, że jest otwarte i nieco melancholijne.

[Barbara Kieś · Rating 3 out of 5]

Dzisiaj przychodzę do Was z książką, co do której mam dosc mieszane uczucia. Z jednej strony mi się podobała, że drugiej jednak czuję po jej przeczytaniu ogromny niedosyt. Mam nawet takie poczucie, że nie dostałam tego, czego oczekiwałam kiedy zgłębiałam pierwsze rozdziały powieści.

Historia zaczyna się od odkrycia szczątków ludzkich podczas remontu kamienicy. Do gry wkraczają śledczy i zaczynają pracę nad rozwikłaniem zagadki.
Niezwykle zaintrygowała mnie ta historia i powiem szczerze, że dodatkowe wątki jakie autorka wprowadzała do powieści jeszcze mocniej podkręcały moja ciekawość.
Motyw anioła z jednym skrzydłem jest niesamowicie tajemniczy i mroczny.
Dodatkowo mamy Stasia, który nie wiadomo dlaczego, tworzy rysunki z tym aniołem wlaśnie. Poznajemy historię przesiedleń oraz pewnego skarbu.

Niestety akcja zwalniała momentami bardzo mocno. Dodatkowo mam wrażenie, że z wszystkich rozpoczętych wątków, nie wszystkie zostały zamknięte jednocześnie nie pozostawiając czytelnika z obietnicą zamknięcia ich w ewentualnych kolejnych częściach. Jak chociażby motyw Stasia u jego rysunków.

Niemniej jednak, wszystko jest dość fajnie i lekko opisane. Książkę czytało mi sie szybko i przyjemnie. Dodatkowo klimat stworzony przez autorkę też do mnie przemówił. Weszłam w niego ze wszystkimi emocjami. Czułam chłód kamienic i mrok skrywany w ich zakamarkach.
Również nawiązanie do historii, mimo, że nie przepadam za takimi zabiegami, zaciekawił mnie.

Także czytelnicy, polecam sprawdzić i przekonać się czy ta historia jest godna uwagi 😊

[Ewelina · Rating 4 out of 5]

„Kotlina” to książka, która wiedziałam, że spodoba mi się już patrząc na jej tytuł. Uwielbiam wracać do Kotliny Kłodzkiej w realu jak również literacko.
W Kłodzku zostają odkryte zwłoki w jednej z kamienic, w której zawalił się strop. Oprócz szczątek znaleziono również drewnianą figurkę aniołka z jednym skrzydłem. Na dugi dzień natomiast Albert Sznajder, lokalny historyk sztuki zostaje znaleziony martwy.
Sprawą zajmuje się komisarz Miron Zalewski i prokurator Szymon Gawron. Śledztwo zabiera ich w głąb historii miasta. Do czasów prób odbudowy miasta po wojnie.
Dreszczyk podczas lektury nie odpuszcza. Zwłaszcza gdy mały chłopiec Staś rysuje anioła z jednym skrzydłem. Wydaje się, że Staś widzi więcej niż dorośli. Co to takie? Jakie tajemnice o mieście i jego mieszkańcach wyjdą na jaw? Przekonacie się sami.
Dolny Śląsk bogaty jest w historię i bardzo lubię gdy chociaż małe wzmianki o niej znajdują się w książkach. I tak właśnie jest tutaj. Autorka wspaniale oddała klimat starej kamienicy i sekretów jakie skrywa. Napięcie podczas lektury wzrasta z każdym nowym rozdziałem. Akcja jest dość dynamiczna. Kolejne sekrety wychodzą na jaw dość szybko. Nie ma tutaj długich i nudnych opisów, które sprawiają, że ma się ochotę przeskoczyć parę stron, ale są takie które oddają mroczny klimat.
Wszystko to sprawia, że książka jest fantastyczną lektura na długie jesienne wieczory. Bardzo polecam!

[Karol · Rating 2 out of 5]

Czasami zdarza mi się sięgnąć po książkę autorki lub autora, których kompletnie nie znam. Nie sprawdzam ich wcześniej - jeśli przekona mnie tytuł albo tematyka, po prostu zaczynam czytać. Tak było również w tym przypadku. Jak wyszło?

Niestety… średnio.

Książka zaczyna się bardzo dobrze. Jest tajemnica, jest klimatyczne miejsce akcji - Kłodzko. Miasto, po którym wielokrotnie spacerowałem i które już podczas takich spacerów sprawia wrażenie pełnego ukrytych sekretów. Właśnie taką scenerię wybrała autorka. Akcja zawiązuje się dość ciekawie, jednak bardzo szybko tempo opada. To jeszcze dałoby się wybaczyć.

Problem pojawia się w momencie, którego po prostu nie znoszę. Kiedy odkryta zostaje tożsamość głównego „złego”, my jako czytelnicy nie dowiadujemy się tego od razu. Nie wiemy, co dokładnie odkrył bohater ani o co mu chodzi. Taki zabieg narracyjny odpycha mnie od lektury z ogromną siłą. A samo zakończenie? Zamiast zostać rozegrane fabularnie, zostaje po prostu wyjaśnione w dialogach między bohaterami.

Czy to dobra książka? Wierzę, że mniej wymagającym czytelnikom może się spodobać. Do mnie jednak niestety nie trafiła. Było to moje pierwsze i wiem już że ostatnie spotkanie z twórczością tej autorki. Jest wiele znacznie lepszych książek, które naprawdę warto przeczytać.

#459#99#2025

[Logana · Rating 2 out of 5]

Pierwsze dwie książki autorki mnie oczarowały. Niestety z każdą następną jest coraz gorzej. Podczas czytania "Kotliny" wynudziłam się jak mops. W połowie miałam chęć ją porzucić, ale przekonałam samą siebie, że dalej będzie ciekawiej. Nie było. Rozwiązanie sprawy nie wzbudziło we mnie żadnych emocji, podobnie jak i cała książka. Wątek, który w zamyśle miał być kryminalnym, nie ma napięcia, lecz retrospekcje z przeszłości i historyczne opisy znacząco spowalniają i tak już żółwie tempo powieści. Autorka zastosowała w niej zabieg, który miał podkręcić zaciekawienie w czytelniku, ale w moim odczuciu był nieudolnym, irytującym, a momentami kuriozalnym. Gdy Miron odkrył, kto jest złoczyńcą, określał go tak, by nie zdradzić tożsamości, np.:
"– Może nam pani pomóc? Czy co­kol­wiek wie pani o… – Tu wy­mie­nił na­zwi­sko po­szu­ki­wa­ne­go."

Jeśli autorka napisze kolejną powieść zastanowię się pięć razy, zanim po nią sięgnę.

[Iza Ożga · Rating 3 out of 5]

Poprawnie skonstruowany kryminał. Niestety, w pewnym momencie domyśliłam się, kto jest mordercą, a to zawsze ujma dla tego gatunku. sięgnęłam po tą książkę, bo jej fabuła rozgrywa się na terenach bardzo bliskich. Liczyłam na trochę więcej ciekawostek historycznych, zwłaszcza gdy okazało się, że akcja dotyczy, między innymi, powojennych przesiedleńców i tego, co poniemieckie. Plusik za to, że na kartach tej książki, zdawkowo bo zdawkowo, ale zostało wspomniane moje miasto - i nie jest to Kłodzko.

[Martyna 🐨 · Rating 3 out of 5]

3,5/5
Calkiem w porzadku tbh. Nie byla to niesamowita historia choc z pewnoscia bardzo ciekawa. Autorka swietnie laczy przeszlosc z terazniejszoscia, co podkreca zainteresowanie czytelnika. Niestety poza tym nie wywolala we mnie wiekszych emocji i mimo tego ze skonczylam ja ledwo kilka dni temu to juz niewiele na jej temat pamietam :(

[Iwona · Rating 3 out of 5]

3,50
Kłodzko i okolice znam, a lubię kiedy moge sobie zwizualizować miejsca akcji, lubię również kiedy z takich gatunków nieoczywistych, można wyciągać wiadomości, historię i nawet dać się nimi zaskoczyć. Jak dla mnie kryminał ok, trzeba się trochę (w moim przypadku) przyzwyczaić do stylu pisarki - a było to moje pierwsze z nią spotkanie. Z pewnością sięgnę po inne pozycje pani Kunderman.

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Oczekiwałam historii trzymającej w napięciu i to właśnie dostałam, jest kilka rzeczy, które się zagubiły i nie wiem, czy były celowym zabiegiem czy zapomnieniem, ale można to wybaczyć, bo zdecydowanie autorka dowozi całość.

[Marta Czepiel · Rating 4 out of 5]

4,4

[Joanna Be · Rating 3 out of 5]

Dobrze się czytało.

[Miedzy_okladkamiii · Rating 3 out of 5]

Całkiem przyjemne. Nie jest to nic nowego ani zaskakującego, ale książka w porządku. Nawet wzruszyłam się pod koniec.

[Michał · Rating 3 out of 5]

Nie jest to wybitny kryminał, nie jest to teź paździerz. To książka gdzieś pośrodku. Jeśli wpadnie w Twoje ręce i masz dwa-trzy wieczory dla siebie można przeczytać.

[Alex B · Rating 4 out of 5]

4,5

[matiiksiazki · Rating 4 out of 5]

����4
Jaka to była świetna książka!