เบญจมาศเร้นรัก

by เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

ราชินทร์ พิรุณภารัณ
นายห้างหนุ่มผู้เพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและสินทรัพย์
เขาพร้อมฉุดเธอออกจากกรงทองด้วยอำนาจแห่งเงินตราซึ่งมีค่ายิ่งกว่าศักดินา
เพราะ ‘เธอ’ คือสมบัติล้ำค่าที่ต้องได้มาครอบครอง

เบญจมาศ ศิริพันธเรศ
บุตรีของท่านเจ้าคุณเพียงในนาม เธอถูกใครต่อใครหยามเหยียด
ด้วยฐานะลูกนอกสมรสซึ่งเป็นดั่งความอัปยศของตระกูล
เธอจึงไม่เคยหวังครอบครองสิ่งใด กระทั่งได้พบกับนายช่างถ่ายภาพหนุ่มผู้นั้น

มาเอดะ จุนเป
ช่างถ่ายภาพหนุ่มผู้แสนอ่อนโยน ทว่าแฝงเร้นไว้ด้วยความสง่างามราวซามูไร
นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยมักมองเธออย่างนุ่มนวลชวนฝัน
และปรารถนาว่าสักวัน…เธอจะเป็นของเขาเพียงผู้เดียว

เมื่อความรักลุกไหม้ท่ามกลางเปลวเพลิงแห่งสงคราม
‘เขา’ จะเป็นคนเดียวที่ทำให้เธอยอมทิ้งทุกอย่าง...ต่อให้ต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม

Genres: Romance

488 pages, Paperback

Published October 9, 2025

About the author

Associated Names:
* เจ้าหญิงผู้เลอโฉม
* กานตริน ลีละหุต

Reviews

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

⭐⭐⭐⭐
.
#เบญจมาศเร้นรัก
#เจ้าหญิงผู้เลอโฉม
.
เบญ/เบญจมาศ ศิริพันธเรศ:
ลูกอนุของเจ้าคุณพระยามหาศิริพันธเรศ นารีมีรูปเป็นทรัพย์เพราะชีเบญสวยมากกกสวยตะโกนสวยแบบยิ่งโตยิ่งสวยผุดผาด ชุดไม่ส่งคน เพราะคนใส่ชุดบ้านๆแต่ความสวยของชีส่งตัวชีเองแบบที่ชุดบ้านๆมอซอก็กดความสวยของชีไม่ลง พาลให้คุณหญิงNo.1ของบ้านไม่ชอบหน้าเข้าไปใหญ่เพราะนับวันชีก็ยิ่งสวยเหมือนแม่ที่ตุยไปแล้ว( เบญจพรเป็นสาวพาร์ตเนอร์ดาวเด่นตัวเรียกแขกของบาร์/เมียน้อยท่านเจ้าคุณ) เบญเติบโตมาแบบไม่ใช่ลูกป๊า(มีสถานะกึ่งๆคนใช้ ช่วยงานในครัว แทบไม่ได้เชิดหน้าชูตา) แต่ชีมีการศึกษานะจ๊ะ ชีเป็นนิสิตอักษรจุฬาพูดEngได้ ภาษาญี่ปุ่นก็พอรู้(เพราะมีครูดี+มีใจรัก) และในงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของนาวินทร์พี่ชายต่างมารดาที่ไปรบทัพจับศึกกลับมา ชีวิตของเบญจมาศก็เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยนแบบที่ชีไม่ได้ตระเตรียมหัวใจ เมื่อเจ้าคุณพ่อแจ้งให้ทราบว่า...เธอต้องแต่งงานกับ...ราชินทร์ พิรุณภารัณ ผู้ชายคนที่เธอเพิ่งเห็นเขานัวเนียจูบกับสาวสวยคนหนึ่งเมื่อตะกี้นี้...

ราชินทร์ พิรุณภารัณ:
ผู้บ่าวไทยทรงแบดนิสัยรวย เจ้าของห้างภารัณพาณิชย์ตรงถนนสี่พระยา คหบดีที่เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะการเงิน คุณราชินทร์ถือสถานะเป็นทั้งว่าที่ลูกเขยและเจ้าหนี้รายใหญ่ของว่าที่พ่อตาอีกด้วย แม้การพบกันครั้งแรกระหว่างเบญจมาศกับคุณราชินทร์จะไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ แต่เมื่อไหร่ที่เบญมีภัย เดือดร้อนใดๆ...คนที่ช่วยเหลือเธอเป็นคนแรกเสมอคือเขา

มาเอดะ จุนเป
แว่นมานี่มา...ช่างภาพหนุ่มหล่อละมุนชาวญี่ปุ่นที่มาช่วยสอนภาษาให้เบญจมาศ และต่างคนต่างมีใจให้กัน จุนเปอ่อนโยนแสนดี รักและหลงใหลเบญจมาศมากแต่ยังไม่ได้บอกไปเพราะเธอยังเป็นนิสิตและมีเหตุผลลับๆบางอย่างในใจ ส่วนเบญมาศก็มีจุนเปเป็นรักแรก เขินอายทุกครั้งเวลาได้อยู่ใกล้เขา แต่ก็เตรียมจะหักใจลาเพราะต้องไปแต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รัก
.
.
ความรู้สึก:
-เนื่องจากเป็นนิยายพีเรียดสมัยสงครามโลกครั้งที่2 ก็เลยหน่วงๆ อึนๆ Angstๆ อ่านแบบหายใจได้ไม่ทั่วท้องระแวงไปหมด ตามบรรยากาศสงครามของเรื่อง....แต่แซ่บกว่าที่คิดจ้าาา แซ่บตั้งแต่เปิดเรื่อง แซ่บแบบยสตน.ด้วย 🫢

-ด้านข้อมูลรายละเอียดไทม์ไลน์เหตุการณ์ต่างๆ ผู้เขียนทำการบ้านมาดี เรียบเรียงเรื่องดีทิ้งปมชวนให้อยากรู้ต่อไปและต่อไปว่าสุดท้ายแล้วเรื่องราวจะจบลงอย่างไร และใครคือพี่พระเอกตัวจริง

-แครักเตอร์ตัวละคร เปลี่ยนตามเหตุปัจจัย สถานการณ์ และบริบท อย่าชะล่าใจว่าเปิดตัวมาแบบนึงแล้วจะเป็นแบบนั้นตลอดไปจนจบ มีตัวละครนึงที่บั้นปลายชีวิตเขาทำให้นึกถึงประโยคเด็ดอันโด่งดังของคุณหญิงกีรติ(ข้างหลังภาพ)ด้วยค่ะ

...อะไรๆก็ดีนิ ทำไมคุณให้4ดาวล่ะ หรือคุณอิจเบญจมาศ?

-ไม่จริ๊ง! ไม่ได้อิจฉ๊า!

-เรา...ไม่ถูกจริตกับนางเอกค่ะ เข้าใจความแค้น ความรู้สึกถูกทรยศหักหลัง ความแรงของชีทุกอย่างมีที่มา แต่ชีไม่ใช่นางเอกไทป์แบบที่ชอบ การกระทำหลายอย่างเราไม่เออออเห็นด้วยหรือคล้อยตาม เลยอ่านแบบผู้สังเกตการณ์ ดูว่าคุณนักเขียนจะให้ชีทำอะไรต่อไป จะไปสุดที่ตรงไหน ซึ่งก็มีอะไรมาให้เซอร์ไพรส์อีกเรื่อยๆเลย555 เต็มที่ไปเลยเบญจมาศ!555555

-รู้สึกว่ามันยังขาดอะไรบางอย่าง อารมณ์ยังไม่สุด หน่วงๆอึนๆระหว่างอ่านใช่ แต่ใจมันไม่ได้ไหลไปกับตัวละคร เราไม่ได้รู้สึกหลงรักนางเอกแบบที่ทั้งคู่รัก และมันไม่ได้ติดค้างในอารมณ์เราค่ะ อ่านจบคืออ้อ อืม จบ

-เมนเรา....😔

-ข้อคิด-
-ชีวิตคนเราหากยังไม่ตายก็ต้องไปต่อ


ด้านหน้า...

ด้านหลัง...

โปสการ์ด+ที่คั่น

สุดท้ายย

[pannit · Rating 4 out of 5]

4.5/5
เป็นอีกเรื่องที่อ่านจบแล้วทิ้งความรู้สึกไว้ในใจมากมาย มันทั้งเต็มตื้นในอกและวูบโหวงในใจ แต่ก็ชอบมากเลยแหละ เป็นพีเรียดไทยในยุคสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 กับผชสองคนที่เราต้องเลือกลงเรือ บอกเลยงานดีทั้งคู่ แต่ลงให้ถูกก็แล้วกัน 🤓

ช่วงแรกจะเน้นปูเรื่องราวกับค่อย ๆ ให้เราทำความรู้จักกับตัวละคร ตอนอ่านเราก็แอบไม่ค่อยอินคสพของนางเอกกับผชหนึ่งในสองคนนี้ว่าเออรักกันหรอ ยังไม่ค่อยสัมผัสถึงความรักได้เท่าไหร่ แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ คือเชื่อหมดใจเลยว่าเขารักกันมากกก มากจนสงสัยว่าคนเราจะยอมเสียสละได้ขนาดไหนกันนะเพื่อความรักนี้

มันจะมีจุดเปลี่ยนของเรื่องที่ทำให้เรื่องราวมันเข้มข้นขึ้นจนหยุดอ่านไม่ได้เลย อยากรู้ว่าจะเป็นยังไงต่อ อ่านไปก็ระแวงไปว่าจะเจ็บไหมน้อ เรือที่เราลงมันถูกลำใช่ไหม ถึงจะมั่นใจในเรือตัวเองแต่ก็กลัวเจอนักเขียนหลอก 😂

เอ้อ ๆ พอเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์มันก็เลยได้รับรู้เหตุการณ์ไปด้วยว่ายุคสมัยนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง เราชอบที่นข show don’t tell อะ วิถีชีวิตคนในยุคนั้น ภัยสงคราม ข้าวยากหมากแพง ใช้ชีวิตแบบหวาดระแวง จากที่เคยคิดว่าสงครามเป็นเรื่องไกลตัวก็ต้องมาใช้ชีวิตแบบกลัว ๆ ไม่รู้จะต้องวิ่งหนีระเบิดวันไหนอะไรงี้ อ่านแล้วอินมากแหละ ไทยก็พึ่งผ่านเหตุการณ์ทำนองนี้มาไม่นานอะเนาะ

ความรู้สึกขณะอ่านเรื่องนี้มันมีทั้งความหวาน เขิน ซึ้ง ไปจนถึงความตึงเครียดจากสงคราม ใครที่ชอบแนว angst หน่อย ๆ ต้องถูกใจแน่

โดยรวมแล้วชอบมากแหละ อ่านแบบ go blind ดีสุดและต่อให้เราจะมีเรือในใจ แต่เอาเข้าจริงเราก็อินกับความรักของทั้งคู่อยู่ดี จะลงเอยกับใครเราก็ไม่ติดเลย มันจบได้สวยงามแล้ว ถึงจะเจ็บปวดแต่ก็เป็นความเจ็บปวดที่งดงาม(ไหม?——?) อ่านจบแล้วยังแว้บมาอยู่ในหัวบ่อย ๆ เลยเนี่ย

ปล. ไม่เต็มห้าเพราะรู้สึกว่าความเต็มตื้นและความวูบโหวงมันมาแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ น่ะ

[JPR 🦦 · Rating 5 out of 5]

รักสามเศร้าเซตติ้งสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ความรักระหว่างเบญจมาศ จุนเป และราชินทร์ แอบลุ้นว่า พระเอกคนนั้นจริง ๆ จะเป็นใคร ถ่ายทอดเรื่องราวช่วงสงครามออกมาได้ดีมาก เศร้าซึมตามตัวละคร 🥹 คุ้มค่าสมการรอคอย ตั้งตารอตั้งแต่เปิดปก 👀

ด้วยยุคสมัยที่ผู้หญิงมักจะต้องคลุมถุงชนกับคนที่พ่อแม่เลือกให้ เลยทำให้ เบญจมาศถือเป็นว่าที่เจ้าสาวของ ราชินทร์ นายห้างผู้ร่ำรวยจากความสามารถล้วน ๆ แต่ในใจนางเอกกลับมีแต่ จุนเป ช่างภาพชาวญี่ปุ่น ��ี่เป็นเซนเซสอนภาษาให้แก่นางเอก ตอนแรกเข้าใจว่า เค้าไม่ได้ชอบพอ แต่พอใจตรงกันเท่านั้น

ความรักทั้งคู่น่าร้ากกก ใจตรงกัน จุนเป แบบซาเปคมากกก คำพูดคำจาหวานอะ อ่านไปอมยิ้มไป แต่พอถึงช่วงสงครามเท่านั้นแหละ… ดิ่งเลยย 😭 คุณไรต์เล่าแล้วไต่ความรู้สึกจากสุข หม่น ๆ กับครอบครัวนางเอก ไปจนดำดิ่ง เหมือนเราได้อยู่ในช่วงสงคราม และมีการบาดเจ็บ สูญเสียจริง ๆ เหตุการณ์ต่าง ๆ

ทำการบ้านมาดีมาก ทั้งสถานการณ์ฝั่งญี่ปุ่น vs อเมริกา และสิ่งที่เกิดขึ้นในประเทศไทย รวมถึงขบวนการเสรีไทยของท่านปรีดี พนมยงค์ ชื่อย่อเอย เหตุการณ์วางแผนลับ ๆ เอย ถ้าใครชอบแนวประวัติศาสตร์ + พีเรียด เชียร์เรื่องนี้มาก ๆๆๆๆ แม้จะสุขเศร้าซึมบ้าง แต่การถ่ายทอดออกมาผสมโศกนาฏกรรมความรักที่ลึกซึ้งและเอาใจช่วยทุกคนเลยค่ะ 😭

เล่าออกมาได้ดี ไม่น่าเบื่อสักจุดเลย ชอบสำนวนกับภาษาที่เล่ามาในเรื่องนี้มั่กก ภาษาญี่ปุ่น อังกฤษ เป็นอีกเรื่องที่เราชอบบบของนามปากกานี้ แล้วฉากที่เค้าจูจุ๊บซอกตึก หรือฉากเซ็กส์ซีน อ่านแล้วม้วนอะ รวมถึงคารมของผู้ชายในเรื่องนี้ แต่ละประโยคค่อนข้างหนักแน่นจริงใจ อย่างเขินนน 😳😳

โดยรวมแนวพีเรียดโรมานซ์ สมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อ่านเพลิน ภาษาสวย สนุกมั่กก เอาใจช่วยทั้งสามคน รักสามเศร้าที่ฮือออ 😭 บรรยากาศหม่น ๆ ตลอดทั้งเรื่อง มีการสูญเสีย ทำร้ายร่างกาย และทารุณกรรมผู้คนที่ต่อต้านญี่ปุ่น แต่ใครไปไหว มาอ่านด้วยกันเถอะ เป็นเรื่องที่อยากบอกต่อชอบบอ่า

[Pakwan · Rating 5 out of 5]

มองจากปกเหมือนพีเรียดรักสามเศร้า แต่พออ่านแล้วเป็นนวนิยายที่ใช้เซตติ้งทางประวัติศาสตร์ได้คุ้มที่สุดเรื่องหนึ่งเลย

อย่าตัดสินคนจากภายนอก นิยายก็เช่นกัน หน้าปกก็ดูแบบโรมานซ์เสวๆ ประกอบกับภาพจำของเจ้าหญิงผู้เลอโฉมของเราคือสมัย Nippon, uprince รักใสๆ เลยคิดว่าเรื่องนี้คงมาแนวนิยายรักที่มีเซตติ้งอยู่ในช่วงสงครามโลกเฉยๆ

note เรื่องความสัมพันธ์ของตัวละคร : เรื่องนี้ไม่ใช่ 3P เรื่องนี้นางเอกรักทั้งสองคน แต่รักทีละคน แฟนเก่าแฟนใหม่ แล้วแฟนใหม่ดันหน้าคุ้นๆ

เรื่องนี้แบ่งเป็น 3 ภาค น่าจะสนุกกว่าถ้าไม่ได้ปักพระเอกมาแต่แรก แต่ถามว่าปักหรือพอเดาๆ พระเอกได้แล้วจะอ่านไม่สนุกหรือไม่ ก็ต้องบอกว่าสนุก มีอะไรพลิกได้ตลอด ถ้าไม่อยากปักธงพระเอกแนะนำให้เริ่มอ่านจากภาค 1 อย่าเริ่มอ่านบทนำ(เพราะมันเดาพระเอกได้ลางๆ )

เริ่มมาตามโทรปนางเอกที่น่าสงสาร ลูกเมียน้อยที่ไม่ได้รับการทรีตดีๆ ทั้งบ้านมีแค่พี่ชายต่างแม่ เจ้าคุณพ่อก็หมายจะให้ไปแต่งงานกับราชินทร์ หนุ่มธงแดงมาแต่ไกล ถึงชีวิตจะน่าสงสารแต่ไม่ได้แบบหัวอ่อนขนาดนั้น ชีมีความมั่นความกล้าพอ เริ่ดเลยล่ะ กุลสตรี(ที่ไวไฟ แซ่บถึงทรวงมากเรื่องนี้) สาวอักษรฬ(แน่ล่ะมีอยู่อักษรเดียวสมัยนั้น) นอกจากอิ้งก็ยังได้ญป ซึ่งคนที่สอนภาษาให้นางเอกก็คือจุนเปหนุ่มตากล้องจากญี่ปุ่น หนุ่มธงเขียว ใจดี นิ่มๆ สอนเก่งจนนางเอกไปทำงานล่ามได้ ในหัวตอนนั้นคือชีน่าจะไปเป็นคนสอนภาษาเนาะ ช่วงแรกๆ เป็นเหมือนนิยายรักพีเรียดปกติเลย นางเอกมีคนที่นางเอกรักอยู่แล้ว แต่ครอบครัวให้นางเอกแต่งเพื่อครอบครัว ไอ้ตากล้องนั่นมันจะเลี้ยงอะไรแกได้ แล้วหลังจากนั้นจุนเปหนุ่มที่รักในการถ่ายภาพก็พูดว่าจริงๆ แล้ว ฉันนี่แหละประธานบริษัทให้ผู้ใหญ่ยื่นมือมาช่วยนางเอกแต่แอบอึ้ง อยู่ๆก็เป็นลูกท่านหลานเธอ นางเอกแฮปปี้ คนอ่านแฮปปี้

แต่หลังจากนั้นคือวางไม่ลง ของจริงเริ่มแล้ว ความนิยายรักโรแมนติกของเรื่องนี้อยู่ไม่นาน ใครที่ด่วนตัดสินจากปกว่าคงเป็นนิยายรักๆ ใคร่ๆ (อย่างฉัน) คือบอกเลยว่าคิดผิด!

ความประทับใจแรกเลยคือแบบ แกรนด์โอเพนนิ่งงี้เลยหรอ อึ้ง พอนึกย้อนไปก็แบบ อห(โอ้โห) ถึงจะเดาได้ลางๆ จากตอนประกาศว่าฉันนี่แหละ ลูกท่านหลานเธอ คือรู้สึกแปลกตั้งแต่ตอนนี้แล้วว่ามาเล่นบทคนจนเพื่อ?? อาจจะด้วยช่วงเวลานั้นเป็นช่วงที่ไทยญี่ปุ่นยังรักกันอยู่ ยังไม่มีเหตุการณ์อะไร เลยค่อนข้างปักใจไปในทางร้าย ความนิยายรักโรแมนติกของเรื่องนี้อยู่ไม่นานอย่างที่บอกไป กลายเป็นนิยายที่บอกเล่าโศกนาฏกรรม การดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดของผู้คน ตั้งแต่คนธรรมดา แม่ค้า ไปจนถึงผู้ที่กุมอำนาจ สอดแทรกเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ได้ในแบบที่รู้สึกว่า ต่อให้ไม่ใช่คนที่สนใจเรื่องสงครามโลกครั้งที่ 2 มาก่อน ก็สามารถอ่านเรื่องนี้ได้โดยไม่รู้สึกว่าโดน dump ข้อมูลใส่หัวปึ้งใหญ่ น่าจะสามารถอินตามไปได้ง่าย เพราะค่อยๆ เล่าไปตามสถานการณ์ แต่ก็ไม่ได้ถึงขนาดหย่อนยาน ดำเนินเรื่องได้ค่อนข้างรวดเร็ว แม้จะดูเน้นสงคราม แต่พาร์ทความรักก็มากและพอที่จะทำให้เชื่อได้ว่ารักกันมากจนตายแทนกันได้จริงๆ

อย่างที่บอกไป เรื่องนี้ใช้เวลาอยู่กับช่วงสงครามนานมาก อาจจะนานที่สุดเลย ไม่ใช่แค่มาพูดๆ ว่าสงครามเป็นงี้ๆ lore bomb บทสองบทแล้วจากไป แต่อยู่นานมากตั้งแต่ก่อนเกิดการยกพลขึ้นบกของทหารญี่ปุ่น(8 ธันวาคม 1941) ให้เราได้เห็นว่ามีคนญปอยู่ในพระนครอยู่แล้ว ประกอบอาชีพต่างๆ จนกระทั่งวันที่พระนครเต็มไปด้วยทหารญี่ปุ่นเดินกันทั่ว ความเกลียดชังของประชาชนที่มีต่อญี่ปุ่น กับรัฐบาลที่ให้การสนับสนุนญี่ปุ่นอย่างดี—ซึ่งอาจเป็นเหตุมาจากเป็นประเทศที่คล้ายกัน คือเป็นตะวันออกเหมือนกัน มีพระราชาเหมือนกัน นับถือพุทธเหมือนกัน แม้ประชาชนจะเกลียดจนไม่อยากเผาผี เหตุการณ์อุทกภัยที่เป็นเหตุให้เกิดข้าวยากหมากแพงซึ่งในเรื่องเขียนบอกว่าต่อให้ไม่ชอบญป แต่ก็ต้องค้าขายกับญป เพราะมีแต่ญปที่มีเงินจ่ายได้ คือแบบหดหู่

ถึงตัวละครหลักในเรื่องจะเป็นคนญี่ปุ่น แต่เรื่องนี้คือชูความพยายามในการต่อต้านญี่ปุ่นสุดๆ
ที่ไม่ใช่แค่เสรีไทย ตั้งแต่การกระจายข่าวของนิสิตนักศึกษา(ที่แปลว่าคนอ่านเห็นแก๊งนั้นมาตั้งแต่แรก) จนกระทั่งวันที่ถูกจับไป "ซักถาม" กับทหารญี่ปุ่นที่พยายามจะแบบ "แค่สอบถามเฉยๆ" แต่ถ้าตอบไม่ถูกใจก็เป็นอีกเรื่อง ประทับใจอีกอย่างคือเล่าตั้งแต่ความพยายามต่อต้านญี่ปุ่นของชาวบ้านตาดำๆ นักศึกษา พ่อค้าแม่ค้า ไปจนถึงระดับบนๆ ผลของการเป็นปรปักษ์ต่อจักรวรรดิญี่ปุ่น เรื่องนี้เล่าแบบให้เห็นชัดๆ ผ่านนางเอกและนานพอ ไม่ใ��่แค่ Just tell เฉยๆ แล้วผ่านไป

เรื่องนี้ใช้เวลาในช่วงสงครามนานมาก หลังจากที่มีทหารญี่ปุ่นเกลื่อนเมือง ระเบิดฝ่ายสัมพันธมิตรลงจนต้องหลบภัย ความพยายามของเสรีไทยทั้งในUK และ US ที่พยายามจะทำให้ไทยไม่ใช่ประเทศฝั่งเดียวกับญี่ปุ่น จนกระทั่งถึงช่วงสิ้นสุดสงคราม ทหารยังเกลื่อนเมือง—เพียงแต่เปลี่ยนสัญชาติ การพลิกบทบาทของทหารญี่ปุ่น เป็นส่วนที่ไม่ค่อยเห็นเล่าเท่าไหร่ในนิยายแนวๆนี้

โดยสรุปพาร์ทอิงประวัติศาสตร์ เรื่องนี้คือรับรู้ได้ว่าทำรีเสิร์ชมาหนักมา และสอดแทรกทีละนิดเผื่อคนที่ไม่ได้สนใจในเรื่องนี้สามารถทำความเข้าใจได้ นำพาร์ทประวัติศาสตร์ กับเส้นเรื่องของตัวละครทั้งในบทบาทหน้าที่การงาน กับความรัก มาหลอมรวมกันได้ดีมาก ให้อินไปยิ่งกว่าเดิมสุดๆ ดิ่ง ซึม ที่สำคัญคือภาษา ไม่ใช่ภาษาเก่าที่คนชอบกลัวกัน(แม้นิยายในยุคนั้นกับยุคนี้ อ่านแล้วก็ยังไม่ต่างกันนัก) บรรยายดี มีความละเมียดละไมแม้จะอยู่ในฉากเสว เป็นนิยายพีเรียดอิงประวัติศาสตร์ที่ต่อให้รับรู้เรื่องราวww2เพียงผิวเผิน ไม่ใช่นักอ่านสายพีเรียด ก็สามารถอินตามเรื่องนี้ได้ง่าย เป็นเล่มที่แนะนำสำหรับคนอยากเริ่ม ถึงเนื้อหาสงครามจะหนักหน่วง แต่เป็นเล่มที่ควรค่าแก่การอ่านจริงๆ


ส่วนพาร์ทความรัก คิดอยู่นาน จนตอนนี้ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะเขียนยังไงให้ไม่สปอยล์เกินไป ก็ได้แต่ใช้คำในตอนต้น พระเอกคนหนึ่งคบกันแล้วมีเหตุให้เลิกรักกัน แล้วไปเกิดรักกับพระเอกอีกคนหนึ่งแทน

ในมุมมองของเรา คนหนึ่งเป็นเหมือนพระเอกจอมมาร ฉันจะทำลายสามภพเพื่อเธอ ส่วนอีกคนเหมือนพระเอกเทพประมุข ฉันเลือกสละตัวเอง

สปอยล์พาร์ทความรักจริงแล้ว ขอหวีด พาร์ทความรักของเรื่องนี้แอบเป็นแนวแก้แค้น รักหักเหลี่ยม แต่แบบ ตอนจบแอบไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เหมือนดีมาทั้งเรื่องแต่ดรอปตอนปลาย โกรธมาทั้งเรื่องแต่พอรู้ว่าพี่ไม่ตายก็ไม่คิดแค้น ดูปล่อยวางง่ายมาก(ฉันอาจจะเป็นคนเลว แต่ว่าขัดใจจริงๆ) ส่วนพระเอกถึงจะดูกล้าๆ ดูเป็นตัวร้ายที่รักเธอมาตลอด พอตอนจะจบคือ เข้าใจและไม่เข้าใจ ถ้าไม่มีคนตบคงจะแบบ นางเอกเป็นโสดแน่ แต่นั่นแหละ จุดเล็กๆ ที่แบบนิดนึง แต่รวมๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราชอบมากๆ เส้นเรื่องความรักกับบทบาทในสงครามคือผสานกันได้เริ่ดสุด

แต่ตอนสุดท้าย ที่ได้ไปดูภูเขาไฟฟูจิคือทำฉันซึม ทำตามสัญญาได้แล้วนะ


สุดท้ายจริงๆ แล้ว ยาวมาก

ดีใจที่ได้อ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของปีค่ะ

[Anassasu · Rating 5 out of 5]

เบญจมาศเร้นรัก
โดยเจ้าหญิงผู้เลอโฉม

มาเอดะ จุนเป: ผมรักคุณเสมอ…ตราบนี้ไปจนนิรันดร์ โอคิคุ

ราชินทร์ พิรุณภารัณ: ฉันรักเธอ เบญจมาศ

“เบญจมาศเร้นรัก” คือนิยายไทยเเนวโรเเมนติกพีเรียด เซตติ้ง ยุคพระนครในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ช่วงยุคที่ไฟเเห่งสงครามโหมกระน่ำ เต็มไปด้วยความหวาดกลัว หดหู่ เเละน่าโศกเศร้า โดยในเรื่องจะเล่าถึงเรื่องราวรักสามเศร้า ที่ก่อเกิดในช่วงความขัดเเย้งทางสงคราม โดยมีตัวละครหลักอย่าง “เบญจมาศ ศิริพันธเรศ” ที่ต้องเลือกระหว่างชายหนุ่มผู้เป็นรักเเรกอย่าง ชายชาวญี่ปุ่น “มาเอดะ จุนเป” เเละชายผู้เพียบพร้อมด้วยรูปกายคุณทรัพย์อย่าง “ราชินทร์ พิรุณภารัณ” โดยนิยายจะพาเราเข้าไปดำดิ่งเเละสัมผัสกับกลิ่นอายของความพีเรียดในช่วงยุคสงคราม ที่อบอวลไปด้วยบรรยากาศอันคลาสสิค เเละโรเเมนติก เเต่ก็เเฝงไปด้วยประเด็นทางสงครามเเละการเมืองที่เข้มข้น ที่จะทำให้ผู้อ่านนั้นจมดิ่งไปกับเนื้อเรื่องที่สนุกขึ้นเรื่อยๆ บวกความลุ้นระทึก เเละบีบคั้นอารมณ์ จนวางนิยายเรื่องนี้กันไม่ลงเเละอยากอ่านต่อเรื่อยๆจนจบหน้าสุดท้าย

โดยนิยายจะเล่าถึง ตัวละครหลักผู้ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่อง อย่าง “เบญจมาศ” ผู้เป็นลูกอนุของท่านเจ้าคุณศิริพันธเรศ ที่เติบโตมาในบ้านหลังใหญ่โตเเต่เธอกลับไม่เคยได้รับความรักจากผู้เป็นพ่อเเละเเม่เลี้ยงเลย มีเพียงพี่ชายต่างเเม่อย่าง “นาวินทร์” เท่านั้นที่รักเเละดูเเลเธอเหมือนน้องสาวเเท้ๆมาโดยตลอด อยู่มาวันนึงเธอได้ถูกจับคลุมถุงชน ให้หมั้นหมายเเละเเต่งงานกับ เศรษฐีเสือหนุ่ม นักธุรกิจไฟแรงเเห่งพระนครเจ้าของห้างเเละโรงเเรมที่มีชื่อเสียง อย่าง “ราชินทร์ พิรุณภารัณ” เเต่เบญจมาศกลับไม่เคยมีใจรักให้กับเขาเลยเเม้เเต่น้อย กลับกันเธอเกลียดเขาเข้ากระดูกดำเสียมากกว่า เเต่ในขณะเดียวกับ เบญจมาศเองนั้นกลับรักเเละชอบพออยู่กับชายญี่ปุ่นอย่าง “มาเอดะ จุนเป” ผู้ซึ่งทำอาชีพเป็นช่างภาพเเละอาจารย์สอนภาษาญี่ปุ่นให้กับเธอ

เบญจมาศคือผู้หญิงที่ภายนอกคนมักจะมองเธอว่าอ่อนเเอเเละไร้เสียงที่จะโต้เเย้ง เเต่เเท้จริงเเล้วภายในเธอทั้งดื้อดึง สู้คนเเละไม่ย้อมเเพ้ต่อโชคชะตา ในครั้งหนึ่งที่เธอได้เเต่ยอมจำนนต่อโชคชะตาว่าไม่สามารถที่จะสมหวังในความรักกับชายที่เธอรัก เเละต้องยอมเเต่งงานกับชายผู้ที่ครอบครัวเลือกให้ เเต่ท้ายที่สุดเเล้วโชคชะตาก็นำพาให้เธอกับชายคนรักอย่าง มาเอดะ จุนเป ได้มาเป็นคู่หมั้นคู่หมายกันในที่สุด เบญจมาศรู้สึกตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดที่จะได้เเต่งงานกับชายที่ตนรัก เเละจะได้ออกไปท่องโลกกว้างร่วมกันกับเขา เธอได้เเต่นั่งเฝ้ารอเวลาเเละละเมอเพ้อฝันถึงอนาคตอันเเสนสุขของเธอที่กำลังจะมาถึง เเต่ท้ายที่สุดเเล้วความฝันของเธอก็ต้องดับสูญไปพร้อมกับไฟเเห่งสงครามที่ถูกจุดปะทุขึ้นมา เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2484 คือวันที่กองทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นบกเพื่อขอพื้นที่ผ่านทางในการเดินทางไปโจมตีพม่าเเละมาลายู เเต่สิ่งที่ทำให้เบญจมาศตกใจขีดสุด คือการที่เธอได้รับรู้ว่า ชายที่เธอรักมาตลอดนั้นหลอกลวงเธอ เพราะแท้จริงเเล้ว เขาคือสายลับจากกองกำลังญี่ปุ่น ที่เข้ามาในประเทศไทยเพื่อสำรวจเส้นทางในการยึดเป็นฐานที่ตั้งของกองพลทหารญี่ปุ่น

ต้องขอบอกเลยว่านิยายเรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งเล่มที่เราได้บอกกับตัวเองว่าทำไมไม่รีบหยิบขึ้นมาอ่านให้เร็วกว่านี้ เพราะมันดีเเละสนุกมาก ซึ่งเรายกให้เป็นหนึ่งใน one of the best thai novel 2026 เเละติดหนึ่งใน Top 10 ของนิยายไทยที่ชอบที่สุดในชีวิตด้วย ต้องขอชื่นชมคุณนักเขียนอย่าง “เจ้าหญิงผู้เลอโฉม” หนึ่งในนักเขียนที่เราติดตามผลงานมาตั้งยังเด็กสมัยนิยายเเจ่มใส ซึ่งเห็นได้ชัดเจนเลยว่าผู้เขียนนั้นต้องทำการบ้านอย่างหนักมากๆในการหาข้อมูลมาเขียนนิยายเรื่องนี้ เพื่อให้ทุกอย่างออกมาดูสมจริงได้ขนาดนี้ บวกกับสไตล์การเขียนอันเป็นเอกลักษณ์ของผู้เขียนเเละภาษาที่สวยเเละอบอวลไปด้วยมนตร์เสน่ห์ที่ทำให้นิยายเรื่องนี้มันมีความน่าติดตามตั้งเเต่หน้าเเรกจนหน้าสุดท้าย

เราชอบนิยานเรื่องนี้ตรงที่มันไม่ได้เน้นพาผู้อ่านไปสำรวจในพาร์ทความรักเพียงเเค่อย่างเดียวเเต่ยังพาเราไปสำรวจถึงพาร์ทประวัติศาสตร์ในช่วงยุคสงครามโลกครั้งที่2 ด้วย เมื่ออ่านไปแล้วผู้อ่านจะได้สัมผัสถึงบรรยากาศของความเข้มข้นทางการเมืองความโกรธเเค้นเเละความหวาดกลัวในช่วงสงครามที่ถูกถ่ายทอดมาได้สมจริงมากๆ เเละที่สำคัญคืออ่านเพลินสุดๆ ไม่มีช่วงน่าเบื่อเลย อ่านเเล้วยิ่งยากอ่านต่อเรื่อยๆจนจบ

อีกสิ่งที่เราชื่นชอบเเละขอชื่นชมคุณนักเขียนคือการวางคาเเรคเตอร์ของตัวละครหลักทั้ง 3 ที่ทำออกมาได้ดีมากๆ ชอบตรงที่วางตัวละครผู้ชายทั้ง 2 คนให้มีเสน่ห์ที่เเตกต่างกันออกไป คนนึงก็ ธงเขียว คนนึง ธงเเดง ทำให้ผู้อ่านอย่างเราต้องเลือกข้างว่าจะเชียร์ฝ่ายใน ฝ่ายนึงก็อบอุ่นสะเหลือเกิน อีกฝ่ายนึงก็อันตรายเเต่ร้อนเเรงดั่งไฟ บอกเลยว่าเลือกยากสุดๆ เพราะเสน่ห์เเต่ละครพลังทำลายล้างสูงมาก อย่าว่าเเต่เบญจมาศทนไม่ไหวเลย ผู้อ่านก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน🤣🤣

หากใครที่ช่วงนี้กำลังตามหานิยาย เเนวโรเเมนติกพีเรียดอยู่เเละอยากสัมผัสถึงความโรเเมนติกบวกกับความสนุกเเละตื่นเต้นเเบบบีบคั้นอารมณ์เเนว Angst บอกเลยว่าไม่ควรพลาดเรื่องนี้ด้วยประการทั้งปวง เมื่อคุณได้ลองอ่านเเล้วจะอยากอ่านต่อไปเรื่อยๆจนจบหน้าสุดท้าย จนเมื่ออ่านจบก���จะรู้สึกหน่วงๆมูฟออนไม่ได้ไปอีกหลายวัน🤣 สำหรับเรานิยายเรื่องนี้เอาไปเลย 5ดาวเต็ม ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

[Wisawaporn Jakkoljan · Rating 3 out of 5]

3.5/5
ตอนเห็นนิยายนี้ในบัญชีส่วนตัวของคนเขียนในอีกแอปนึง ทีแรกเข้าใจว่าจะเป็นโรแมนซ์เชือดเฉือน แต่จริง ๆ แล้วเป็นนิยายสงครามที่ฉายภาพสงครามโลกครั้งที่ 2 ในไทยอย่างตรงไปตรงมา มีเมสเสจ anti war แบบไม่ romanticized ญี่ปุ่นแบบคู่กรรม

มีฉากกุ๊กกิ๊กอยู่ในเนื้อเรื่องช่วงต้น แต่เพราะปูนาน ช่วงนั้นเลยแอบเนือย มา sprint เอาได้ตอนกลางเรื่องที่เข้าสงคราม และ flow ดีกว่าตอนต้นมาก (แต่ก็มีช่วงยืด) historical background ทำมาดี แต่ย่อยง่ายและพออ่านลื่น

ไดอาลอคภาษาไทยค่อนข้างสมจริง ภาษาอังกฤษเขียนโอเค แอบสะดุดการใช้ฟ้อนต์ภาษาญี่ปุ่นนิดหน่อยเป็นการส่วนตัว แต่ไม่มีปัญหาอะไร

ตัวเอกหญิงกล้าหาญในระดับที่ไม่น่าหงุดหงิด มีสกิลการใช้ชีวิตระดับหนึ่ง dynamic การห้ำหั่นของตัวเอกผู้ชายสองคนทำมานำสมัยดี เอาจริงมองว่าตัวเรื่องใช้สงครามและการเมืองเป็นอุปสรรคที่เข้มพอ ๆ ความสัมพันธ์วงนี้ด้วย

ฉากซึ้งทำได้ดี (คนที่บ่อน้ำตาตื้น อ่านแบบมีสติได้ร้องแน่นอน) มีฉากกุ๊กกิ๊กน้อยแค่ช่วงต้นเรื่อง ข้อสังเกตคือ มีฉากทรมานเชลยที่ค่อนข้าง grapphic (ซึ่งเพิ่มความสมตริง) และฉาก 18+ ค่อนข้างละเอียด

สรุปคือ เรื่องนี้เหมาะกับคนชอบนิยายโรแมนซ์ที่มีฉากกุ๊กกิ๊กน้อย หรือชอบแบบ angst เพราะ angst จัด ๆ เลย ส่วนตัวรู้สึกว่าแอบยืดไปหน่อย แต่พอช่วงเครื่องติดก็อ่านสนุกดี

[Nic · Rating 4 out of 5]

4.5/5 ⭐️ สนุกและประทับใจมาก

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ครบรสทั้งรักหวาน สุข เศร้า ขม แตกสลาย ที่เรารู้สึกร่วมไปกับทุกตัวละครตั้งแต่หน้าแรกจนหน้าสุดท้าย


รักสามเศร้าในยุคสงครามโลกครั้งที่2 ที่ไม่เคยราบเรียบเช่นเดียวกับชีวิตและความรักของนางเอก เพราะสงครามนั้นโหดร้าย และไม่เคยปรานีใคร แม้แต่กับความรักที่มาจากใจบริสุทธิ์

ลุ้นมากว่าใครจะเป็นพระเอกตัวจริงของนางเอกในตอนจบ แต่กว่าจะไปถึงตรงนั้นมันมีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้นจนนางเอก (และใจคนอ่าน) แตกสลายไปไม่รู้กี่ครั้ง 💔


จุดเด่นของเรื่องนี้ที่ยกให้เป็นจุดที่ชอบที่สุดคือจังหวะในการเล่าเรื่องดีมากกกก การเขียนเป็นแบบเน้น show don't tell ซึ่งมันทำให้คนอ่านอยากอ่านต่อเรื่อยๆด้วยอยากรู้ว่าเรื่องจะดำเนินต่อไปทางไหน การเขียนแบบนี้พอถึงเวลาสถานการณ์กำลังเครียดมันยิ่ง suspense ขึ้นไปอีก และส่วน slowburn ดีมาก (ทั้งความรัก ทั้งการเมือง) มันแผดเผาใจคนอ่านเหลือเกินกว่าจะดำเนินไปจนเฉลยว่าจุดจบของเหตุการณ์นี้เป็นยังไง แถมยังหักมุมแล้วหักมุมอีก จนต้องอ่านยิงยาวยันจบ


การใช้ภาษาญี่ปุ่นในเรื่องตลอดอาจดูโดดๆไปบ้าง แต่คิดว่าก็ไม่ได้ stick out like a sore thumb ขนาดนั้น แล้วก็ใช้ได้ถูกต้อง เราชอบตรงกลอนไฮกุคั่นแต่ละพาร์ทมาก


คาร์แรกเตอร์ตัวเอกทั้ง 3 คนเขียนมาดี มีตื้นลึกหนาบาง มีวิสัยทัศน์และความเชื่อของตัวเองหนักแน่น ซึ่งพอมาอยู่รวมกันแล้วมันทั้ง contrast ทั้ง blend in ไปด้วยกัน มันเลยเป็นรักสามเศร้าที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอย่างที่ได้อ่านในเรื่อง และพอบทจะรักมันก็รักเสียแสนหวาน บทจะเจ็บมันก็เจ็บจวนเจียนตายจริงๆ


นางเอกเรื่องนี้เก่ง ไม่รู้คนจะคิดว่านางเอกไม่ชอบอยู่เฉยๆแล้วพาตัวเองไปในที่อันตรายจนคนอื่นเดือดร้อนรึเปล่า แต่สำหรับเรา เรารู้สึกว่า เขาเคยตกอยู่ในจุดที่ไม่มีใคร ไม่มีตัวเลือกมาก่อน พอถึงเวลาที่เขาสามารถทำอะไรได้ สามารถตัดสินใจด้วยตนเองได้ เขาจึงอยากทำ เขาเลยเลือกทำทุกวิถีทางตราบใดที่ตนเองยังยืนหยัดต่อสู้ได้ไหว เราว่ามันใช้ความกล้าไม่น้อยเลย เป็นเรื่องที่อ่านแล้วไม่ขัดใจนางเอกและชอบเธอมาก


ไม่ค่อยมีจุดที่ไม่ชอบ
เท่าที่นึกออกก็คือ เวลาเบญจมาศกับราชินทร์เจอกัน จะเป็นซีนเดิมๆ ดื่มเหล้า สูบบุหรี่ ซึ่งบางจังหวะก็สงสัยว่า ทำไมสองคนนี้ต้องมาเจอกันในฉากเดิมๆและต้องมีการดื่มการสูบแบบนี้อยู่บ่อยๆ จนบางทีมันรู้สึกว่าเยอะไปมั้ง

แต่มองอีกมุม คืออาจจะต้องการสื่อว่า ในช่วงที่ความสัมพันธ์ของพวกเขาไม่ได้เป็นอะไรกันนอกจาก ’เพื่อนร่วมงาน‘ พวกเขาคงสามารถเจอกันได้แค่ในสถานการณ์เช่นนั้น หรืออาจหมายถึงว่าความรู้สึกระหว่างราชินทร์กับเบญจมาศ มันสามารถแสดงออกมาได้แค่ในสถานที่แบบนั้น และ fleeting เหมือนควันบุหรี่ อะไรพวกนั้นละมั้ง คิดเอาเอง 55555 แต่เวลาสองคนนี้เข้าฉากกันมันจะเป็นไวบ์ๆแบบนั้นเลย ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบ


ไม่รู้จะรีวิวละเอียดยังไง แต่ชอบเรื่องนี้มากจริงๆ มันดีไปหมดทุกอย่าง ทั้งพล็อต setting ตัวละคร ปมต่างๆ เอาเป็นว่าเป็นเรื่องที่เล่าถึงความรักและความหวังที่เกิดขึ้นท่ามกลางไฟสงครามในพระนครได้หวานปนขมลงตัว ควรค่าแก่การอ่านมากๆ

[Leekana · Rating 5 out of 5]

เนื้อเรื่องให้ 4 ดาว แต่เพราะชอบจุนเป เลยให้ 5 ดาว

[Smtlee · Rating 4 out of 5]

เพิ่งจะอ่านจบเลย ตั้งแต่นักเขียนเปิดเรื่องก็มีเรือให้เลือกลงเลย ไปอ่านคำโปรยนี่แอบปักเลยแต่ก็ไม่รู้นักเขียนจะตลบหลังคนอ่านมั้ยนะพอดีทางนี้ชอบผู้ชายลุคแบดกายหน่อยๆอ่ะค่ะ รออีบุ๊คไม่ไหวกดเล่มมาเลย เคยอ่านพีเรียดมาบ้างนิดหน่อยแต่ไม่เคยอ่านเซตติ้งสงครามแบบนี้บวกมีกลิ่นดราม่ารักสามเศร้าก็เข้าทางเลย อ่านช่วงแรกๆยังเป็นช่วงปูเรื่องแนะนำตัวละครเรื่อยๆอยู่ พอเรื่องเริ่มเข้มข้นเท่านั้นแหละโหะติดหนึบ หลังอ่านจบความรู้สึกมันโหวงหน่วงๆอึนๆในอกอ่ะนี่เศร้าแทนทั้งสามคนเลย ไม่อยากให้มีใครเจ็บแต่ก็เป็นไปไม่ได้ นักเขียนเก่งมากเราเชื่อจริงๆว่านางเอกรักทั้งคู่ด้วยความรู้สึกจริงๆ
จริงๆเป็นคนไม่ค่อยชอบพวกวิชาสังคมพวกประวัติศาตร์แต่พออ่านเจอในเรื่องนี้มันไม่น่าเบื่อเลย นักเขียนทำการบ้านเอาพวกเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นจริงมาใส่ประกอบในเรื่องได้แนบเนียนมันทำให้เรื่องสมบูรณ์ขึ้นและคนอ่านอย่างเราอินได้มากขึ้น มีการบรรยากาศชีวิตความเป็นอยู่ที่ต้องดำเนินไปท่ามกลางสงครามเหมือนทำให้เราเข้าไปอยู่ตรงนั้นด้วยจริงๆ มันทำให้เข้าใจขึ้นว่าคำพูดที่ว่า สงครามไม่เคยให้คุณกับใคร ทุกฝ่ายเป็นฝ่ายสูญเสียกันหมด มันเป็นคำพูดที่ถูกจริงๆ
สุดท้ายแต่ไม่สปอยหรอกว่าเรือที่ปักน่ะมันถูกมั้ย ฮ่าๆ #เบญจมาศเร้นรัก

[Mirai · Rating 4 out of 5]

ท่ามกลางสถานการณ์บ้านเมืองที่ระส่ำระสายด้วยภัยสงคราม ‘เบญจมาศ ศิริพันธเรศ’ บุตรีนอกสมรสของท่านเจ้าคุณ ได้ถูกบิดาคลุมถุงชนให้แต่งงานกับ ‘ราชินทร์ พิรุณภารัณ’ นายห้างหนุ่มผู้ร่ำรวยเพื่อชดใช้หนี้ให้กับครอบครัว โดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า หัวใจเธอตอนนี้จะอยู่ที่ ‘มาเอดะ จุนเป’ ช่างภาพชาวญี่ปุ่นผู้เป็นทั้งครูสอนภาษาและเพื่อนที่แสนดีของเธอก็ตาม

เป็นนิยายพีเรียดดราม่ารักสามเศร้าที่ย้อนไปยังสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยสถานการณ์ในเรื่องเริ่มตั้งแต่ช่วงก่อนที่ทหารญี่ปุ่นจะยกพลขึ้นบกที่ไทย (พ.ศ.2484) ลากยาวไปจนญี่ปุ่นประกาศแพ้สงคราม (พ.ศ.2488) (และหลังจากนั้นอีกนิดหน่อย)

ในเริ่มแรกเปิดเรื่องมา นึกว่านิยายรักย้อนยุคธรรมดา ช่วงแรกใช้เวลาปูข้อมูลตัวละครหลักนานพอสมควรกว่าจะเห็นภาพความสัมพันธ์ทั้งหมด ช่วงแรกเลยออกเอื่อยๆ หน่อย เหมือนไม่มีอะไร เหมือนเป็นแค่รักสามเศร้าเคล้าน้ำตาธรรมดา การเมืองการสงครามดูห่างไกลยังไงพิกล

แต่พอเดินเรื่องมาถึงจุดๆ หนึ่งซึ่งเป็นจุดพลิกผันครั้งใหญ่ของเรื่อง ตัวละครจากที่ต่างใช้ชีวิตไปวันๆ โฟกัสแต่ปัญหาของตัวเอง ต้องเปลี่ยนมุมมองการใช้ชีวิตกันใหม่ เพราะภัยสงครามของจริงได้เข้ามาเยือนถึงแผ่นดินไทยแล้ว จากนิยายรักธรรมดาเหมือนถูกยกระดับความตึงเครียดขึ้นมาทันทีด้วยสถานการณ์การเมือง ด้วยความหลาดระแวงของชาวบ้าน ด้วยปัญหาเศรษฐกิจ ทุกอย่างถาโถมประเดประดังเข้ามาเยอะมาก พออ่านถึงจุดนี้ปุ๊ปก็หยุดอ่านต่อไม่ได้เลย อ่านรวดเดียวจนจบ

รู้เลยว่าผู้เขียนทำการบ้านมาหนักมากในแง่ของประวัติศาสตร์สงครามโลกครั้งที่ 2 ทุกเหตุการณ์สำคัญถูกเชื่อมให้เข้ากับเส้นเรื่องรักของตัวละครได้อย่างแนบเนียนสุดยอด นับถือในการวางโครงเรื่องมาก เป็นเรื่องที่บรรยากาศเต็มไปด้วยความไม่น่าไว้วางใจเลย ไว้ใจใครไม่ได้เลย แต่ถึงความหวังต่อสถานการณ์บ้านเมืองในเรื่องจะดูริบหรี่ เรายังคงสัมผัสได้ถึงความรักในใจลึกๆ ระหว่างตัวละครอยู่ แม้จะเป็นความรักที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความทุกข์และความขมก็ตาม อื้มมม ชอบค่ะ ชอบความขมแบบนี้ 5555

ในส่วนความสัมพันธ์ตัวละคร ผู้เขียนก็ทำได้ดีเลยนะ เหมือนได้เข้าไปนั่งในใจของตัวละคร ได้รับรู้ได้เข้าใจความรู้สึกของทั้งสามคน เกลียดใครไม่ลงสักคน ทุกคนล้วนแต่มีเหตุผลของตัวเอง แต่ตัวละครที่เรารักที่สุดคงเป็นนางเอกเรื่องที่ต้องเผชิญกับสงครามภายนอกแล้วยังต่อสู้กับสงครามภายในใจตัวเองอีก เป็นคนที่ภายนอกดูอ่อนแอ แต่ภายในเข้มแข็งเป็นบ้าเลย 5555 เป็นตัวละครที่พัฒนาขึ้นมากจากตอนต้นเรื่องมากๆ อ่านไปก็คอยเอาใจช่วยไป นางเอกตัดสินใจในตอนจบยังไงก็ไม่ค้านความรู้สึกเราสักนิด แค่อยากให้นางเอกพบความสุขพบที่ทางของตัวเองสักที

ชอบนะ ชอบเล่มนี้มาก สารภาพเลยว่าอ่านจบรอบแรกแล้วกลับไปอ่านวนใหม่อีกรอบ ยังรู้สึกอ้อยอิ่งกับบางช่วงเวลาในเรื่องอยู่ เป็นหนังสือที่อ่านจบแล้วทิ้งความรู้สึกหนักหน่วงบางอย่างไว้มากพอสมควร จะเรียกว่าอาการซึมเหมียนหมาก็ได้นะ 😂