What do you think?
Rate this book
Żubura
Czy zło jest tylko wyborem człowieka, czy może jednak istnieje jako wcielenie?
Gdy zostaje zamordowany młody ziemianin, Konstanty Oporowski, radca Teodor Goszczyński rozpoczyna śledztwo. W ślad za zabójcą rusza również siostra Kostka, Makryna. Morderca okazuje się jednak niezwykle inteligentnym i przebiegłym człowiekiem. Kobieta wpada w jego sidła i znika. Odtąd radca Goszczyński stawia sobie za punkt honoru rozwikłanie obu spraw.
Opowieść o rozwiązywaniu zagadek kryminalnych przeplatana jest trudną, a zarazem pasjonującą historią życia bohaterów. Autor po mistrzowsku zarysowuje skomplikowane charaktery Teodora oraz zabójcy, dając czytelnikowi możliwość interpretacji i oceny pobudek, jakimi się kierowali. Z kolei losy Makryny łączą się z losami rzymianek, uciekających przed wojną ze stolicy Imperium i porywanych w Kartaginie do domów publicznych. Autor przenosi czytelnika na rzymską prowincję V wieku, gdzie może spotkać św. Augustyna, który prowadząc intelektualny spór z Zenonem o wolną wolę i z donatystami o sens wiary, mimowolnie zostaje zmuszony do pochylenia się nad tragedią kobiet.
Książka Rafała Grupińskiego, prócz doskonale poprowadzonej narracji kryminalnej, pozwala rozkoszować się czytelnikowi rozważaniami na temat ludzkiej natury niczym grą. Czy rzeczywiście ludzkość się rozwija, czy kierują nami żądze? A może pod warstwą kulturowej maski bezustannie kotłują się w nas zwierzęce instynkty?
Gdy zostaje zamordowany młody ziemianin, Konstanty Oporowski, radca Teodor Goszczyński rozpoczyna śledztwo. W ślad za zabójcą rusza również siostra Kostka, Makryna. Morderca okazuje się jednak niezwykle inteligentnym i przebiegłym człowiekiem. Kobieta wpada w jego sidła i znika. Odtąd radca Goszczyński stawia sobie za punkt honoru rozwikłanie obu spraw.
Opowieść o rozwiązywaniu zagadek kryminalnych przeplatana jest trudną, a zarazem pasjonującą historią życia bohaterów. Autor po mistrzowsku zarysowuje skomplikowane charaktery Teodora oraz zabójcy, dając czytelnikowi możliwość interpretacji i oceny pobudek, jakimi się kierowali. Z kolei losy Makryny łączą się z losami rzymianek, uciekających przed wojną ze stolicy Imperium i porywanych w Kartaginie do domów publicznych. Autor przenosi czytelnika na rzymską prowincję V wieku, gdzie może spotkać św. Augustyna, który prowadząc intelektualny spór z Zenonem o wolną wolę i z donatystami o sens wiary, mimowolnie zostaje zmuszony do pochylenia się nad tragedią kobiet.
Książka Rafała Grupińskiego, prócz doskonale poprowadzonej narracji kryminalnej, pozwala rozkoszować się czytelnikowi rozważaniami na temat ludzkiej natury niczym grą. Czy rzeczywiście ludzkość się rozwija, czy kierują nami żądze? A może pod warstwą kulturowej maski bezustannie kotłują się w nas zwierzęce instynkty?
360 pages, Hardcover
First published October 22, 2025
1 person is currently reading
12 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
November 15, 2025
⚖️🔥 Żubura Rafała Grupińskiego to powieść, która wymyka się prostym klasyfikacjom. Z pozoru to kryminał historyczny – mamy tu morderstwo, śledztwo i tajemniczego sprawcę, który zaskakuje inteligencją i okrucieństwem. Jednak im dalej zagłębiamy się w tę historię, tym bardziej zdajemy sobie sprawę, że autor nie chce nas jedynie wciągnąć w intrygę, lecz zmusić do refleksji nad tym, czym właściwie jest zło. Czy to tylko świadomy wybór człowieka, czy może siła, która istnieje niezależnie od nas? Grupiński z niezwykłą wrażliwością i erudycją prowadzi nas przez meandry ludzkiej duszy, pokazując, że granica między ofiarą a katem, między wiarą a zwątpieniem, jest cienka jak ostrze brzytwy.
⚖️🔥 Punktem wyjścia jest śmierć młodego ziemianina, Konstantego Oporowskiego. Sprawą zajmuje się radca Teodor Goszczyński – postać, której wewnętrzna złożoność sprawia, że nie sposób oderwać od niej uwagi. To człowiek rozumny, racjonalny, a jednak stopniowo wciągany w sieć zła, którego natury nie potrafi pojąć. W ślad za nim podąża Makryna, siostra zamordowanego, której losy wkrótce stają się równie tajemnicze jak sama zbrodnia. Jej zniknięcie nie tylko potęguje dramat, ale staje się katalizatorem duchowej przemiany Goszczyńskiego. Grupiński tworzy bohaterów, którzy nie są ani jednoznacznie dobrzy, ani źli – to ludzie z krwi i kości, rozdrapani przez wątpliwości, uwikłani w świat, w którym moralność bywa tylko iluzją.
⚖️🔥 Autor z ogromną odwagą łączy dwa pozornie odległe światy: ziemiańską Polskę i późnoantyczną Kartaginę. Ten zaskakujący zabieg nadaje Żuburze wymiar niemal metafizyczny. Wątki Makryny splatają się z historią rzymskich kobiet, które uciekając przed wojną, trafiają w sam środek ludzkiego upodlenia. Na tle tej opowieści pojawia się postać św. Augustyna – filozofa i teologa, którego rozważania o wolnej woli i naturze zła stają się duchowym komentarzem do współczesnych dramatów bohaterów. Grupiński nie tylko rekonstruuje dawne światy z historyczną precyzją, ale potrafi tchnąć w nie życie i emocje.
⚖️🔥 Jednym z największych atutów powieści jest jej język. Rafał Grupiński pisze z rzadko spotykaną dbałością o rytm i ton wypowiedzi. Jego proza jest gęsta, pełna znaczeń, a jednocześnie nieprzesadnie trudna. Autor potrafi jednym zdaniem zbudować nastrój grozy, by za chwilę przejść do poetyckiej refleksji nad losem człowieka. To właśnie ta zmienność sprawia, że Żubura czyta się jak literacki poemat o ciemnych stronach istnienia. Mrok tej opowieści nie wynika z brutalnych scen, lecz z nieustannego poczucia, że człowiek, nawet w obliczu wiedzy i wiary, pozostaje istotą skłonną do upadku.
ㅤ
⚖️🔥 Filozoficzna warstwa książki nie jest jedynie ozdobą – to jej serce. Grupiński wciąga czytelnika w dyskusję o wolnej woli, winie i odpowiedzialności. Pyta, czy człowiek rodzi się z predyspozycją do zła, czy dopiero świat czyni go potworem. Zmusza do konfrontacji z własnymi przekonaniami, nie oferując prostych odpowiedzi. Każdy z bohaterów jest w pewnym sensie metaforą – Goszczyński to rozum walczący z sumieniem, Makryna symbolizuje czystość splątaną z ofiarą, a morderca – ciemną stronę ludzkiej natury, której nie sposób całkowicie stłumić.
ㅤ
⚖️🔥 Żubura to niezwykle dojrzała, ambitna i odważna książka, która łączy w sobie klimat kryminału z głębią traktatu filozoficznego. Rafał Grupiński udowadnia, że potrafi tworzyć literaturę, która nie tylko wciąga fabułą, ale także prowokuje do myślenia. To opowieść o świecie, w którym zło nie zawsze przybiera widoczną postać, a jego największym sprzymierzeńcem bywa ludzkie milczenie. Lektura wymaga skupienia i cierpliwości, ale nagrodą jest doświadczenie prawdziwej literackiej uczty – pełnej emocji, refleksji i niepokojącego piękna. Żubura zostaje w czytelniku długo po ostatniej stronie, niczym echo pytania, na które nie ma jednej odpowiedzi.
⚖️🔥 Punktem wyjścia jest śmierć młodego ziemianina, Konstantego Oporowskiego. Sprawą zajmuje się radca Teodor Goszczyński – postać, której wewnętrzna złożoność sprawia, że nie sposób oderwać od niej uwagi. To człowiek rozumny, racjonalny, a jednak stopniowo wciągany w sieć zła, którego natury nie potrafi pojąć. W ślad za nim podąża Makryna, siostra zamordowanego, której losy wkrótce stają się równie tajemnicze jak sama zbrodnia. Jej zniknięcie nie tylko potęguje dramat, ale staje się katalizatorem duchowej przemiany Goszczyńskiego. Grupiński tworzy bohaterów, którzy nie są ani jednoznacznie dobrzy, ani źli – to ludzie z krwi i kości, rozdrapani przez wątpliwości, uwikłani w świat, w którym moralność bywa tylko iluzją.
⚖️🔥 Autor z ogromną odwagą łączy dwa pozornie odległe światy: ziemiańską Polskę i późnoantyczną Kartaginę. Ten zaskakujący zabieg nadaje Żuburze wymiar niemal metafizyczny. Wątki Makryny splatają się z historią rzymskich kobiet, które uciekając przed wojną, trafiają w sam środek ludzkiego upodlenia. Na tle tej opowieści pojawia się postać św. Augustyna – filozofa i teologa, którego rozważania o wolnej woli i naturze zła stają się duchowym komentarzem do współczesnych dramatów bohaterów. Grupiński nie tylko rekonstruuje dawne światy z historyczną precyzją, ale potrafi tchnąć w nie życie i emocje.
⚖️🔥 Jednym z największych atutów powieści jest jej język. Rafał Grupiński pisze z rzadko spotykaną dbałością o rytm i ton wypowiedzi. Jego proza jest gęsta, pełna znaczeń, a jednocześnie nieprzesadnie trudna. Autor potrafi jednym zdaniem zbudować nastrój grozy, by za chwilę przejść do poetyckiej refleksji nad losem człowieka. To właśnie ta zmienność sprawia, że Żubura czyta się jak literacki poemat o ciemnych stronach istnienia. Mrok tej opowieści nie wynika z brutalnych scen, lecz z nieustannego poczucia, że człowiek, nawet w obliczu wiedzy i wiary, pozostaje istotą skłonną do upadku.
ㅤ
⚖️🔥 Filozoficzna warstwa książki nie jest jedynie ozdobą – to jej serce. Grupiński wciąga czytelnika w dyskusję o wolnej woli, winie i odpowiedzialności. Pyta, czy człowiek rodzi się z predyspozycją do zła, czy dopiero świat czyni go potworem. Zmusza do konfrontacji z własnymi przekonaniami, nie oferując prostych odpowiedzi. Każdy z bohaterów jest w pewnym sensie metaforą – Goszczyński to rozum walczący z sumieniem, Makryna symbolizuje czystość splątaną z ofiarą, a morderca – ciemną stronę ludzkiej natury, której nie sposób całkowicie stłumić.
ㅤ
⚖️🔥 Żubura to niezwykle dojrzała, ambitna i odważna książka, która łączy w sobie klimat kryminału z głębią traktatu filozoficznego. Rafał Grupiński udowadnia, że potrafi tworzyć literaturę, która nie tylko wciąga fabułą, ale także prowokuje do myślenia. To opowieść o świecie, w którym zło nie zawsze przybiera widoczną postać, a jego największym sprzymierzeńcem bywa ludzkie milczenie. Lektura wymaga skupienia i cierpliwości, ale nagrodą jest doświadczenie prawdziwej literackiej uczty – pełnej emocji, refleksji i niepokojącego piękna. Żubura zostaje w czytelniku długo po ostatniej stronie, niczym echo pytania, na które nie ma jednej odpowiedzi.
December 3, 2025
Ta książka nie jest zwykłym kryminałem. Wątek śledczy jest tu jedynie częścią większej całości, w której pojawia się filozofia, refleksje nad ludzką naturą oraz liczne rozważania dotyczące dobra i zła. Akcja rozpoczyna się w Wielkopolsce, gdzie zamordowany zostaje młody ziemianin. Śledztwo prowadzi radca Teodor, lecz tropem mordercy podąża również siostra ofiary. Kobieta wpada jednak w pułapkę zastawioną przez sprawcę i znika bez śladu. Radca bierze sobie za cel rozwiązanie obu zagadek.
Choć w książce pojawia się zbrodnia, trudno nazwać ją typowym kryminałem. To literatura piękna pełna głębokich treści i intelektualnych analiz. Autor tworzy niezwykle złożone postacie, obdarzone trudną przeszłością i wielowymiarową osobowością. Ważniejsze od samego finału śledztwa jest tu zastanowienie się nad naturą zła. Obie zagadki kryminalne łączy jeden sprawca, przedstawiony jako człowiek nieprzeciętnie inteligentny, przebiegły i mroczny. Bohaterowie stopniowo przechodzą wewnętrzne przemiany i trudno tu mówić o jednoznacznym podziale na dobrych i złych. Są to ludzie z krwi i kości, ukazani ze swoimi zaletami, wadami i słabościami.
Autor prowadzi narrację dwutorowo, zestawiając świat polskiej rzeczywistości z późnoantyczną Kartaginą. Wątki siostry ofiary splatają się z historiami rzymskich kobiet, tworząc intrygującą i wielowarstwową opowieść. Styl pisania jest niezwykle dopracowany. Widać ogromną dbałość o język, ton i konstrukcję zdań. To wymagająca literatura, która zmusza do zatrzymania się i uważnego czytania. Autor potrafi budować klimat grozy, a jednocześnie nadaje fragmentom refleksyjnym niemal poetycki charakter.
Książka w centrum stawia człowieka jako jednostkę. Pojawiają się liczne rozważania dotyczące wolnej woli oraz pytanie, czy człowiek rodzi się z zalążkiem zła, czy też świat i okoliczności potrafią go zmienić w potwora. To wyjątkowa i specyficzna powieść, która angażuje od pierwszych stron. Jest pełna refleksji na temat życia, natury człowieka, dobra i zła. Ja bawiłam się przy niej wyśmienicie i z pewnością kiedyś do niej wrócę.
Choć w książce pojawia się zbrodnia, trudno nazwać ją typowym kryminałem. To literatura piękna pełna głębokich treści i intelektualnych analiz. Autor tworzy niezwykle złożone postacie, obdarzone trudną przeszłością i wielowymiarową osobowością. Ważniejsze od samego finału śledztwa jest tu zastanowienie się nad naturą zła. Obie zagadki kryminalne łączy jeden sprawca, przedstawiony jako człowiek nieprzeciętnie inteligentny, przebiegły i mroczny. Bohaterowie stopniowo przechodzą wewnętrzne przemiany i trudno tu mówić o jednoznacznym podziale na dobrych i złych. Są to ludzie z krwi i kości, ukazani ze swoimi zaletami, wadami i słabościami.
Autor prowadzi narrację dwutorowo, zestawiając świat polskiej rzeczywistości z późnoantyczną Kartaginą. Wątki siostry ofiary splatają się z historiami rzymskich kobiet, tworząc intrygującą i wielowarstwową opowieść. Styl pisania jest niezwykle dopracowany. Widać ogromną dbałość o język, ton i konstrukcję zdań. To wymagająca literatura, która zmusza do zatrzymania się i uważnego czytania. Autor potrafi budować klimat grozy, a jednocześnie nadaje fragmentom refleksyjnym niemal poetycki charakter.
Książka w centrum stawia człowieka jako jednostkę. Pojawiają się liczne rozważania dotyczące wolnej woli oraz pytanie, czy człowiek rodzi się z zalążkiem zła, czy też świat i okoliczności potrafią go zmienić w potwora. To wyjątkowa i specyficzna powieść, która angażuje od pierwszych stron. Jest pełna refleksji na temat życia, natury człowieka, dobra i zła. Ja bawiłam się przy niej wyśmienicie i z pewnością kiedyś do niej wrócę.
December 1, 2025
Są powieści, które pozostawiają mnie w bezradności. Czasem jest tak, że zupełnie nie wpisują się w moje zainteresowania, czasem język nie zachwyci, czasem po prostu zderzam się z materią. Tu chodzi o ten trzeci przypadek.
Niby zagrało wszystko. Różne plany czasowe - rozrzut jest ogromny, bo i rzeczywistość popowstaniowa, i dwie wojny, i nawet starożytność. Intryga kryminalna - śmierć młodego ziemianina Konstantego Oporowskiego, która puszcza w ruch machinę zdarzeń. W ślad za mordercą podąża śledczy Teodor Goszczyński, a także siostra zabitego - Makryna. To nie jest świat przyjazny kobietom, więc Makryna wplątuje się w tarapaty mroczne i przynoszące opłakane skutki. Inne kobiety, także te sprzed wieków, ukazane są jako ofiary okoliczności, czasów, mężczyzn.
Intryga kryminalna to jedno. Obok niej mamy pogłębione charakterystyki bohaterów, które pozwalają lepiej zrozumieć ich motywacje. Wszystko to układa się na tle głębokich rozważań, bo mamy poglądy świętego Augustyna, wolną wolę, a nade wszystko - istotę zła. Bo to powieść o Złym, tyle że nie wiadomo, czy to zło w człowieku, czy zło po prostu wszędzie.
Powieść jest jak dla mnie, ale, niestety, taka nie była. Odbiłam się od formy. Przeskoki czasowe, zaburzona chronologia - zwyczajnie gubiłam się w opowieści i im dalej, tym trudniej było mi się odnaleźć. Żałuję, bo dostrzegam ogrom pracy autora, pokłady erudycji, a mimo to nie umiałam czerpać z niej takiej przyjemności, jaka powinna mi towarzyszyć podczas lektury.
Niby zagrało wszystko. Różne plany czasowe - rozrzut jest ogromny, bo i rzeczywistość popowstaniowa, i dwie wojny, i nawet starożytność. Intryga kryminalna - śmierć młodego ziemianina Konstantego Oporowskiego, która puszcza w ruch machinę zdarzeń. W ślad za mordercą podąża śledczy Teodor Goszczyński, a także siostra zabitego - Makryna. To nie jest świat przyjazny kobietom, więc Makryna wplątuje się w tarapaty mroczne i przynoszące opłakane skutki. Inne kobiety, także te sprzed wieków, ukazane są jako ofiary okoliczności, czasów, mężczyzn.
Intryga kryminalna to jedno. Obok niej mamy pogłębione charakterystyki bohaterów, które pozwalają lepiej zrozumieć ich motywacje. Wszystko to układa się na tle głębokich rozważań, bo mamy poglądy świętego Augustyna, wolną wolę, a nade wszystko - istotę zła. Bo to powieść o Złym, tyle że nie wiadomo, czy to zło w człowieku, czy zło po prostu wszędzie.
Powieść jest jak dla mnie, ale, niestety, taka nie była. Odbiłam się od formy. Przeskoki czasowe, zaburzona chronologia - zwyczajnie gubiłam się w opowieści i im dalej, tym trudniej było mi się odnaleźć. Żałuję, bo dostrzegam ogrom pracy autora, pokłady erudycji, a mimo to nie umiałam czerpać z niej takiej przyjemności, jaka powinna mi towarzyszyć podczas lektury.
November 11, 2025
Wyobraźcie sobie mroźne powietrze i zimowy klimat. Dochodzi do morderstwa, ofiarą jest Konstanty Oporowski, ziemianin. Siostrzana miłość nie pozwala tak tego zostawić więc Makryna, siostra Konstantego oraz bardzo honorowy radca Teodor robią wszystko by rozwikłać sprawę. W pewnym momencie dziewczyna znika bez śladu. Radca podchodzi do problemu bardzo profesjonalnie i próbuje odpowiedzieć sobie na pytania jakie mógłby mieć motywy zabójca i kto może nim być?
Dokąd doprowadzają nas pierwotne instynkty i jaka jest naprawdę natura ludzka?
Historia otworzy przed nami rozważania psychologiczne i filozoficzne.
Powieść jest przedstawiona dwojako: z jednej strony są fragmenty opowiadające historię kryminalną, ale także fragmenty związane ze starożytnością, co czyni historię bardziej filozoficzną.
To nie jest prosta lektura, nie da się czytać tej powieści z milionem zmartwień na głowie. To literatura, która wymaga od Was 100% skupienia się na tym co się czyta. Nie mogę zaliczyć jej do łatwych pozycji. Na ten moment mojego życia niestety totalnie nie wpisała się w mój gust czytelniczy.
Dokąd doprowadzają nas pierwotne instynkty i jaka jest naprawdę natura ludzka?
Historia otworzy przed nami rozważania psychologiczne i filozoficzne.
Powieść jest przedstawiona dwojako: z jednej strony są fragmenty opowiadające historię kryminalną, ale także fragmenty związane ze starożytnością, co czyni historię bardziej filozoficzną.
To nie jest prosta lektura, nie da się czytać tej powieści z milionem zmartwień na głowie. To literatura, która wymaga od Was 100% skupienia się na tym co się czyta. Nie mogę zaliczyć jej do łatwych pozycji. Na ten moment mojego życia niestety totalnie nie wpisała się w mój gust czytelniczy.
November 4, 2025
🖤 „żᴜʙᴜʀᴀ” ʀᴀꜰᴀᴌ ɢʀᴜᴘɪńꜱᴋɪ 🖤
•• Czy zło jest tylko wyborem człowieka, czy może jednak istnieje jako wcielenie? ••
▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️
Lektura „Żubury” autorstwa Rafała Grupińskiego zmusiła mnie do wielu przemyśleń. To tego typu książka, która zdecydowanie wymaga od czytelnika większego zaangażowania w lekturę i która pozostaje na długo w głowie po odłożeniu jej na półkę. To opowieść o zbrodni na młodym ziemianinie Konstantym, która rozpoczyna bieg wydarzeń. Radcą Teodor Goszczyński rusza w ślad za mordercą, a zaraz za nim siostra zamordowanego, Makryna.
„Żubura” to nie jest tylko kryminał osadzony w XIX wiecznej Polsce, który prowadzi czytelnika do rozwikłania zbrodni. Pod całą tą otoczką kryje się historia, pełna filozoficznej refleksji nad naturą ludzką. Autor wplótł również dzieje życia w tamtym okresie. To pełna mroku opowieść, która sprawia, że czytelnik odbiera ją jakby ta książka miała duszę. Jak pewnie możecie się domyślać ciężka tematyka tej książki w całości przekłada się na panującą w niej atmosferę, a ta totalnie wciągnęła mnie w swe sidła. Im bardziej zagłębiałam się w książkę, i im więcej faktów poznawałam tym bardziej czułam tę przytłaczająca atmosferę, która kaleczyła moją duszę i nawet po skończeniu tej książki została tam głęboko ukryta.
Ta książka to dobry dowód na to, że nie trzeba posługiwać się nie wiadomo jak pięknym językiem, aby całkowicie oczarować czytelnika wykreowaną przez siebie historią. Ta lektura nie daje ukojenia. Autor zaprasza nas w wir wydarzeń, które próbują rozwikłać ludzką naturę. Czy rzeczywiście ludzkość się rozwija, czy kierują nami żądze? A może pod warstwą kulturowej maski bezustannie kotłują się w nas zwierzęce instynkty?
„Żubura” to istny majstersztyk! Podczas lektury trzeba się mocno skupić i poświęcić jej 100% uwagi, ale gwarantuje, że odwdzięczy się wam wspaniała ucztą literacką, która was zachwyci! Rafał Grupiński ma niezwykły talent pisarski. Doskonale wie, jak zainteresować czytelnika, by ten nie mógł się oderwać od lektury. ❤️
•• Czy zło jest tylko wyborem człowieka, czy może jednak istnieje jako wcielenie? ••
▪️𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪️
Lektura „Żubury” autorstwa Rafała Grupińskiego zmusiła mnie do wielu przemyśleń. To tego typu książka, która zdecydowanie wymaga od czytelnika większego zaangażowania w lekturę i która pozostaje na długo w głowie po odłożeniu jej na półkę. To opowieść o zbrodni na młodym ziemianinie Konstantym, która rozpoczyna bieg wydarzeń. Radcą Teodor Goszczyński rusza w ślad za mordercą, a zaraz za nim siostra zamordowanego, Makryna.
„Żubura” to nie jest tylko kryminał osadzony w XIX wiecznej Polsce, który prowadzi czytelnika do rozwikłania zbrodni. Pod całą tą otoczką kryje się historia, pełna filozoficznej refleksji nad naturą ludzką. Autor wplótł również dzieje życia w tamtym okresie. To pełna mroku opowieść, która sprawia, że czytelnik odbiera ją jakby ta książka miała duszę. Jak pewnie możecie się domyślać ciężka tematyka tej książki w całości przekłada się na panującą w niej atmosferę, a ta totalnie wciągnęła mnie w swe sidła. Im bardziej zagłębiałam się w książkę, i im więcej faktów poznawałam tym bardziej czułam tę przytłaczająca atmosferę, która kaleczyła moją duszę i nawet po skończeniu tej książki została tam głęboko ukryta.
Ta książka to dobry dowód na to, że nie trzeba posługiwać się nie wiadomo jak pięknym językiem, aby całkowicie oczarować czytelnika wykreowaną przez siebie historią. Ta lektura nie daje ukojenia. Autor zaprasza nas w wir wydarzeń, które próbują rozwikłać ludzką naturę. Czy rzeczywiście ludzkość się rozwija, czy kierują nami żądze? A może pod warstwą kulturowej maski bezustannie kotłują się w nas zwierzęce instynkty?
„Żubura” to istny majstersztyk! Podczas lektury trzeba się mocno skupić i poświęcić jej 100% uwagi, ale gwarantuje, że odwdzięczy się wam wspaniała ucztą literacką, która was zachwyci! Rafał Grupiński ma niezwykły talent pisarski. Doskonale wie, jak zainteresować czytelnika, by ten nie mógł się oderwać od lektury. ❤️
Displaying 1 - 5 of 5 reviews