รูมเมต

by Aya Imamura, 今邑 彩, หนึ่งฤทัย ปราดเปรียว (Translator)

ฮารุมิมาเรียนต่อในโตเกียว โดยแชร์ห้องกับเพื่อนใหม่นาม ‘เรโกะ’ แต่รู้จักกันไม่ทันไร รูมเมตของเธอเริ่มทำตัวต่างจากเคยและหายตัวไปอย่างลึกลับ ฮารุมิกับเคนสึเกะ รุ่นพี่ร่วมชมรม จึงตามแกะรอยจนได้พบความจริงชวนขนลุกและคาดไม่ถึงเกี่ยวกับเรโกะ

Genres: Horror, Fiction, Suspense, Japanese Literature

288 pages, Paperback

First published April 1, 2006

About the author

Associated Names:
* Aya Imamura
* 今邑 彩 (Japanese Profile)

Reviews

[Mizuki · Rating 3 out of 5]

Roommate by Aya Imamura (recently departed in 2013) is a decent thriller/crime/detective novel about two young women rooming together out of convenience, then one day, one woman suddenly disappears and it is up to her roommate and a male friend of hers to uncover what had became of the missing woman and solve the mystery of the confusing secret triple lives the woman led. I am not kidding, the missing woman led the complicated lives of a traditional kimono-wearing housewife, an 18 years old well mannered student and a men-eating hostess all at once, but how she managed these? You will have to find out for yourself.

the first half of the book is outstanding, the author set her tone and the atmosphere in a satisfying manner, her plots are neatly written and purposefully set even when the characters aren't all that freshened up and their personalities a bit too thin. However, around page 120 or so I managed to predict how the mystery will end---and my guessing doesn't miss the mark---not even by an inch (you can read my reading progress if you like). So after all, the explanation for murder mystery isn't so difficult to predict.

So, if you were new to the thriller/crime genre, you might be more likely to be taken by surprise by the plot twists, but to seen-it-all old birds like me, the ending is a bit lukewarm. Still, I am curious about the movie adaptation of this book and I hope to watch it someday, I heard they changed some details of the story to make it different from the book, so I will give it a try.

Movie Review of Roommate: http://www.hollywoodreporter.com/revi...

[top. · Rating 3 out of 5]

คาดว่านักอ่านที่ผ่านงานแนวนี้มาเยอะๆ น่าจะไม่แปลกใจกับพล็อตแบบนี้ที่เดาได้ตั้งแต่ค่อนเรื่อง ความสนุกส่วนใหญ่จึงไปอยู่ที่การสังเกตอุบายที่วางหลอกคนอ่านมากกว่า ซึ่งมันเป็นหลักฐานแสดงว่า ผู้เขียนมีฝีมือระดับไหน

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ฉงนฉงายกับเล่มนี้เป็นพิเศษคือ จุดประสงค์ของการสร้างอุปนิสัยให้ตัวละครชอบงานอดิเรกอย่างในเรื่อง และความพยายามในการนำเรื่องราวของศาลเจ้าคามิคุระ จนถึงตำนานที่เกี่ยวข้องมาใส่ ว่ามันมีผลกับเรื่องยังไงหว่า หรือเราพลาดการตีความอะไรไป

[Mook · Rating 4 out of 5]

เปิดเรื่องมาน่าสนใจค่ะ กลาง ๆ มีเอื่อย ๆ นิดหน่อย ในขณะที่ฉากตอนท้ายช่วงบ้านพักตากอากาศคือพีคมากกกก ตอนแรกในใจกะไว้ว่าจะให้สามดาวค่ะ เพราะพอเดาเนื้อเรื่องได้ แต่พอหลังจบบทโมโนล็อก 4 กลับเพิ่มมาให้เป็นสี่ดาวไปเลยยยยค่ะคุณอายะ ⭐⭐⭐⭐

[เด็กแว่น · Rating 5 out of 5]

ตอนอ่านเรื่องนี้ เราคิดว่า แก นี้แหละคือฆาตกร​ แต่พออ่านไปอีกสักพัก เอ็งใช่ไหม คือฆาตกร​ตัวจริง เดาไม่ถูกเลย

อย่างที่เคยบอกไปเวลาอ่านหนังสือ​ของอาจารย์ท่านนี้ ตอนจบมักจะมีบางอย่างมาทำให้ตอนจบมันจบแบบหักมุม และเป็นอีกเส้นเรื่องหนึ่งเลย

เรื่องราวเกี่ยวกับเพื่อนร่วมห้องที่ทำนิสัยแปลก ๆ แล้วเกิดคดีการฆาตกรรม​ขึ้นมา ทำให้เพื่อนที่อยู่ร่วมห้องด้วยกันอีกคน มาตามสืบพร้อมกับรุ่นพี่พล็อตเหมือนจะธรรมดา แต่พออ่านไปสักพักหนึ่งหัวใจเต้นแบบเร็วมาก เหมือนกับคนที่รีวิวท่านอื่น ๆ บอก ยิ่งตอนบ้านพักตากอากาศ คือ หายใจไม่ออกเลย นี้ร้องกรี๊ด เลยนะ ชอบมาก 5555 แต่ตอนจบอาจจะยังไม่สาแก่ใจ ถ้าเขียนต่ออีกนิด น่าจะดีครับ

[沊 沊 · Rating 3 out of 5]

後半部有點小驚喜，其餘都在預料範圍，起伏安排上十分平緩，可惜了…

[osa · Rating 3 out of 5]

เจ็บไม่จำ โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะเหมือนจะเดาได้แต่ก็ยังไม่ถูกอยู่ดี

เรื่องย่อ: ฮารุมิมาเรียนต่อในโตเกียว โดยแชร์ห้องกับเพื่อนใหม่นาม ‘เรโกะ’ แต่รู้จักกันไม่ทันไร รูมเมตของเธอเริ่มทำตัวต่างจากเคย และหายตัวไปอย่างลึกลับฮารุมิกับเคนสึเกะ รุ่นพี่ร่วมชมรมออกจึงตามแกะรอย จนได้พบความจริงชวนขนลุกและคาดไม่ถึงเกี่ยวกับเรโกะ

ขอเกริ่นก่อนว่าทำไมถึงเริ่มด้วยการบอกว่า "เจ็บไม่จำ" เป็นเพราะก่อนที่จะอ่านรูมเมต ได้อ่าน คดีฆาตกรรมปริศนากับนกฟลามิงโก มาก่อนแล้ว แทนที่จะเห็นภาพรวมของความคล้ายคลึงกัน แต่กลับมองข้ามไปเสียดื้อๆ ทีแรกยังมั่นใจอยู่เลยว่าคนร้ายต้องเป็นคนนี้แน่ๆ กลับกลายไม่เป็นอย่างที่คิด และตอนจบของเรื่องยิ่งพีคเข้าไปใหญ่

นับถือที่นำประเด็น DID หรือ Dissociative Identity Disorder มาเขียนในช่วงที่ awareness ของ mental disorder ยังไม่แพร่หลายเหมือนปัจจุบัน มีการอธิบายอาการต่างๆของโรคหลายอัตลักษณ์ เช่น อัตลักษณ์ที่แตกต่าง (alters), ช่องว่างในความทรงจำ (memory gaps), และ ภาวะแปลกแยก (derealization)

สังเกตได้ว่างานเขียนของ อิมามุระ อายะ มักมีแกนหลักของประเด็นที่หนักหน่วง อย่างเช่นเรื่องนี้นำภาวะป่วยทางจิตใจ พร้อม DID มาเขียน แต่การสื่อสารผ่านตัวเรื่องนั้นเบากว่าน้ำหนักจริง ไม่ทำให้หนักสมองหรือรู้สึกเหนื่อยที่จะอ่าน ดำเนินเรื่องสนุก อ่านง่าย อ่านจบภายใน 1-2 วัน หากมีเวลาอ่านก็เชื่อว่าอ่านจบได้ภายใน 2-3 ชั่วโมง

เป็นอีกหนึ่งนักเขียนที่ดึงเราออกจาก reading slump ได้ พออ่านจบก็หยิบเรื่อง ปริศนากุหลาบสีเลือด & ฆาตกรรมกิโมโนสีแดง ออกจากกองดองเลยทันที

[addie · Rating 3 out of 5]

3.5/5 เล่มนี้เป็นเรื่องของรูมเมตที่แปลกประหลาดของฮารุมิ ฮารุมิมาเรียนต่อในโตเกียวแล้วก็เจอกับผู้หญิงแปลกหน้าที่เชื่อว่าเรโกะ แต่อยู่ๆเรโกะก็ทำตัวแปลกๆ เปลี่ยนรสนิยมการแต่งตัวการฟังเพลง จนสุดท้ายอยู่ๆเรโกะก็หายตัวไปอย่างลึกลับ พอสืบไปเรื่อยๆก็พบว่าจริงๆแล้วเรโกะไม่ใช่คนเดียวกับที่คิด ระหว่างนั้นก็จะมีการคั่นเรื่องด้วยบทของฆาตกรโรคจิตคนนึงที่มีความเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมชาวต่างชาติอย่างโหดร้าย โดยรวมสนุกมากๆ ชอบตอนจบ แต่พอเดาได้ไปหน่อย ถ้าไม่ค่อยได้อ่านแนวสืบสวนน่าจะชอบเล่มนี้มากๆ อ่านรวดเดียวจบเลย

[Justreadalot · Rating 5 out of 5]

Movie: Roommate (2013)

[ด.ญ. ฉ่านี · Rating 4 out of 5]

อ่านเรื่อง “ฆาตกรรมล้างตระกูล” เสร็จแล้วติดใจการเขียนของนักเขียนมากก็เลยมาอ่านเล่มนี้ต่อ

ชอบเล่มนั้นมากกว่า เพราะรู้สึกว่าวิธีการเล่าสนุกกว่ามาก ในขณะที่เรื่องนี้บางตอนจะมีความเอื่อยหน่อย

แล้วบางเรื่องเราไม่แน่ใจว่าใส่มาทำไมอย่างเช่นเรื่องก้อนหิน/ศาลเจ้า ความเชื่อต่าง ๆ พยายามคิดแต่ก็มองหาความเชื่อมโยงไม่ออกนอกจากว่าแค่อยากใส่มาเฉย ๆ เหมือนที่จู่ ๆ ตัวละครหนึ่งก็พูดทำนองว่า “ทั้งที่เมืองอยู่ได้เพราะคนต่างจังหวัดแท้ ๆ” แต่อาจจะมีประเด็นรองที���นักเขียนอยากสื่อซึ่งเรามองว่ามันไม่ไม่เหมาะจะใส่มาเฉย ๆ ก็ได้

+ ยังไงก็รู้สึกว่าช่วงที่บรรยายเรื่องศาลเจ้า/ความเชื่อมันเย���ะไปจนเบื่อจริง ๆ หักคะแนน 0.5

หักอีก 0.25 เพราะตัวละครในบางฉากสะเพร่าอย่างน่าหงุดหงิด ทั้งที่ในระหว่างดำเนินเรื่องดูเป็นคนฉลาดและรอบคอบ แต่พอเกิดเหตุการณ์ที่ถึงขั้นทำให้คอขาดบาดตายได้กลับประมาทเฉย และถึงนักเขียนจะพยายามอธิบายว่าทำไมตอนนั้นถึงสะเพร่า เราก็รู้สึกว่าน้ำหนักมันไม่พอ

แล้วเราก็รู้สึกว่าบทสุดท้ายมันไม่จำเป็นจริง ๆ อย่างที่นักเขียนเกริ่นไว้ว่าจริง ๆ จบตั้งแต่บทที่ 3 แล้วก็ได้ แต่ส่วนตัวรู้สึกว่ามันจะดีกว่ามากถ้าไม่ใส่ตัวละครนั้นมาเลย เหมือนใส่มาแค่เพราะอยากให้มันมีอะไรมากกว่านั้น ใส่มาขัด happy ending แล้วอีกอย่าง จู่ ๆ ตัวละครนั้นเกิดขึ้นได้ยังไง คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกว่าระหว่างนี้มี trauma อะไรที่ทำให้นางเอกต้องสร้างตัวตนของคนนี้ขึ้นมาอีกคน เพราะจำได้ว่ามันมีอยู่ตั้งนานแล้ว ตั้งแต่ฆ่าแมรี แล้วมันไปเกิดอะไรขึ้นตอนไหน?

สุดท้าย หักอีก 0.25 เพราะไม่พอใจเทสการออกแบบปกเป็นอย่างมาก เชื่อสุดใจว่าที่ไม่มีคนหยิบอ่านในห้องสมุดเป็นเพราะปก ไม่ปลื้มเลย ขนาดสนใจพล็อตนะ เห็นปกแล้วไม่อยากหยิบมาถือกับตัวเลย 😫

[Dive · Rating 4 out of 5]

ชอบรายละเอียดต่างๆ ที่ใส่เข้ามาเพื่อเป็นสัญญะของเหตุการณ์ในเรื่องมากกกกก ช่วงแรกๆ ปูเรื่องนานนิดนึง แต่ตอนจะจบ paid off มากๆ

ตอนเฉลย แต่ละบรรทัดที่อ่านคือใจเต้นตุ้บๆ ชอบไดนามิคตัวละครช่วงหลังๆ โดยเฉพาะฉากในบ้านพักตากอากาศเป็นพิเศษ สนุกมาก และถึงเนื้อเรื่องค่อนข้างเดาได้เพราะเขาก็โปรยคำใบ้ไว้ให้ตามทาง โน่นนิดนี่หน่อย แต่คนเขียนเล่าเรื่องเก่งจริงๆ ต่อให้รู้ว่าจะเกิดไรขึ้นก็ทำให้คนอ่านลุ้นชิบหายไปพร้อมกับตัวละครได้ สุดยอดค่ะ

[Grenntea · Rating 4 out of 5]

เอากิมมิกมาเล่นได้ดีมาก ตอนแรกที่เทปเรียกชื่อเคนสึเกะ นี่เบะปากละ ท่าง่ายเกินว่าจะให้สัก 2-3 ดาวพอ เพราะนี่เดาว่าน่าจะฮารุมินี่แหล่ะตั้งแต่แรก 55555 มีคนพูดถึงโมโนล็อกสุดท้ายเยอะ แต่พอเจอจริง ๆ ก็พอจะเดาได้อยู่แล้วว่าน่าจะเป็นเคนสึเกะคนนั้นงอกออกมา แต่ดีนะ รู้สึกเดินเรื่องฉับไวดี แปป ๆ โปรยใส่ผู้ต้องสงสัยคนนั้นคนนี้ ค่อย ๆ เก็บรายทาง หักสามรอบกำลังพอดี นิยายมันนานมากแล้ว เชื่อว่าสมัยที่ออกมาใหม่ ๆ คงสร้างความฮือฮาไม่น้อยเลย

[Mr. N · Rating 4 out of 5]

ถึงพล็อตเรื่องจะพอเดาทางออก แต่สิ่งที่อยากจะจับตามองคือกลอุบายที่วางหลอกคนอ่านมากกว่า นี่แหละคือความสนุกของเรื่องนี้ เป็นเรื่องที่เล่นเกี่ยวกับประเด็นของโรคหลายบุคลิก ยิ่งอ่านยิ่งมีจุดที่น่าสงสัย ทำให้อยากรู้จนต้องอ่านต่อไปจนถึงตอนจบ ทุกสิ่งทุกอย่างค่อยๆ เฉลยให้ได้เห็นถึงความจริงมากยิ่งขึ้น สรุปโดยรวมแล้วคือชอบมาก แอบรักในผลงานเลย

[bambamkwong · Rating 5 out of 5]

สนุกมาก (มากจนแทบบรรยายออกมาไม่ถูก) ตอนช่วงแรกๆ อ่านแบบไม่ได้คิดอะไร เรื่อยๆ เปื่อยๆ แต่พอเริ่มบท 2 ที่มันมีพารากราฟนึงมาเชื่อมบทแรก เท่านั้นแหละแทบนั่งไม่ติดเก้าอี้ เรื่องราวมันสนุกขึ้นเรื่อยๆ กราฟความสนุกคือชันเป็นเส้นตรง ปกติเป็นคนที่ประทับใจอะไรง่ายๆ อยู่แล้ว เจอเล่มนี้ไปจอดเลย ชอบสุดๆ นักเขียนทำได้ดีมากๆ

[_taretare · Rating 4 out of 5]

เล่มที่เคยเป็นแรร์ไอเทมช่วงหนึ่ง แล้ว soul publishing นำมารีปริ้นใหม่เลยกลับมาตามอ่าน

เปิดเรื่องมาค่อนข้างน่าติดตาม และเนือยๆ ช่วงกลางและกลับมาพีคช่วงท้าย เคยอ่านแต่เรื่องสั้นของอาจารย์ แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องยาวแต่ก็ไม่ทิ้งกลิ่นอายของนักเขียนเลย ทั้งคลายปม และทิ้งปริศนาให้นักอ่านคิดต่อ

ให้ 4/5 เพราะพอเดาเนื้อเรื่อง และความลับตัวละครได้

[JujU · Rating 5 out of 5]

สนุก น่าติดตาม เฉลยได้ค่อนข้างดี
ตอนแรกคิดสงสัยว่านิยายที่ออกมานานแล้ว จะสนุกเหมือนเรื่องที่ออกมาในยุคปัจจุบันหรือไม่
ขณะอ่าน เหมือนจะเดาได้ แต่ก็เดาได้ไม่ทั้งหมด
เหนือความคาดหมายอย่างมาก เยี่ยมมากๆค่ะ

[Augustus Isse · Rating 3 out of 5]

เรื่องของฮารุมิที่มาเรียนต่อในโตเกียวโดยแชร์ห้องกับเรโกะ ซึ่งมีบุคลิกแปลกๆ จนได้รู้ว่าเป็นคนหลายบุคลิก เป็นแนวเรื่องที่อ่านแล้วแหวกแนวดี แต่การค้นหาความจริงอาจจะไม่ค่อยเหวอหวา ค่อยๆไล่ทีละสเตปเข้าใจง่าย จบได้ค้างให้กลับไปคิดเองว่าสรุปแล้วมันคืออะไร เสียงของใคร สนุกดี

[Makmild · Rating 4 out of 5]

ตอนจบอย่างพีค

[Yui · Rating 5 out of 5]

สนุกกกก วางไม่ลงเลยอะ ช่วงท้ายแอบหักมุม

[colorless tazaki · Rating 5 out of 5]

รูมเมต - อิมามุระ อายะ สมเป็นงานชั้นครูที่ใครๆต่างพูดถึง แม้จะแอบรู้สปอยมานิดหน่อยก็ยังอ่านสนุกมาก เรียกได้ว่าพีคจนประโยคสุดท้ายเลยดีกว่า

[J. Pink · Rating 4 out of 5]

2คำสั้น ๆ พีคมาก

[Pruke · Rating 5 out of 5]

ซื้อมาเกือบ 10 ปีที่แล้วที่งานหนังสือ ไม่ได้หยิบมาอ่าน
พอได้อ่าน คืออ่าน 2 วันจบ ตอนแรกนึกว่าเดาตัวคนร้ายออก ไปๆ มาๆ หักมุมแล้วหักมุมอีก
สนุกดี ทำไมเพิ่งมาได้อานตอนนี้

[Kat Sira · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องที่อยากอ่านมานานแล้ว ดีใจที่ทำเป็น ebook ค่ะ

ไม่สนุกอย่างคำร่ำลือ แต่ก็อ่านเพลิน มีหักมุมเล็กๆ ไม่รู้จะให้ดาวยังไง เพราะไม่ถึงกับชอบ แต่ก็อ่านรวดเดียวจบเลย (ซึ่งหาได้ยากมากที่ไม่เท)

[Tanh Chomphooteep · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้อยากอ่านมานานมาก เพิ่งมีโอกาสได้อ่าน เขียนโดยนักเขียนคนโปรด คุณอิมามุระ อายะ เล่าเกี่ยวกับหญิงสาว 2 คนได้เป็นรูมเมตกัน แต่คนนึงทำตัวแปลกๆ และสวมหลายบทบาท แถมเกี่ยวเนื่องกับฆาตกรรมอีก สนุกมากวางไม่ลง
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
สไตล์งานเขียนคุณอิมามุระ จะมีสอดแทรกความสยองขวัญลึกลับเข้าไปในชิ้นงานด้วย เล่มนี้ก็มีแต่ไม่เยอะมาก ค่อนข้างเน้นไปที่ตัวละครและคดีฆาตกรรม แต่สไตล์การเขียนที่อ่านแล้วติดงอมแงมยังคงอยู่ ยิ่งหน้าท้ายๆ ยิงไม่อยากหยุดอ่าน
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ก่อนหน้านี้ได้ยินมาว่าเรื่องนี้หักมุมมาก นี่ก็เตรียมใจไว้ละ ลองเดาๆ เรื่องดูด้วย ปรากฏว่าเดาถูกบางส่วน ก็คือไม่ได้เหนือคาดขนาดนั้น อาจจะเพราะอ่านอะไรแนวนี้มาเยอะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนอาจจะเดาไม่ออก เพราะเนื้อเรื่องก็เนียนอยู่เหมือนกัน แทบไม่ทิ้งคำใบ้ไว้เลย
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
ผู้เขียนเตือนว่าถ้าใจไม่ถึง อย่าอ่านบทสุดท้าย ให้คิดว่าบทก่อนหน้านั้นเป็นบทจบก็ได้ แต่เราเชียร์ให้อ่านนะ มันว้าวดี 555 และส่วนตัวไม่ได้รู้สึกระคายขนาดนั้นเหมือนที่ผู้เขียนบอก ออกจะรู้สึกว่าเจ๋งดี และไม่ได้จบแบบสวยหวานเกินไป ยังมีกลิ่นอายเค้าเดิมของนิยายอยู่
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
โดยสรุป ใครชอบนิยายสืบสวนญี่ปุ่น หรืองานของคุณอิมามุระเป็นทุนเดิม น่าจะชอบเล่มนี้ด้วยเช่นกัน
‍‍‍‍‍‍ ‍‍
เราซื้อเล่มนี้ มือ 2 จากช็อปปี้ค่ะ น่าจะยังมีขายอยู่บ้างนะ

[Runz Sama · Rating 5 out of 5]

เรื่องแรกที่ทำให้รู้จัก อายะ อิมามูระ

งานมีเอกลักษณ์มาก

เรื่องนี้ดังมากจนทำไปเป็นหนังที่เคย์โกะ กับเคียวโกะเล่น

สำหรับหนังสือนี่ปังมากกับเรา เพราะเป็นเล่มแรกๆ ที่อ่านเกี่ยวกับความผิดปกติ...แบบนี้

ชอบมาก