W ślinie wilka, w skrobaniu kruczych szponów

by Emilia Piotrowska

Znajdź mnie, zanim Panna Popielna doszczętnie mnie pożre.

Schodzę spiralą schodów w głąb Wieży. Przede mną Gosposia z przyklejonym do twarzy uśmiechem i kagankiem w ręku, chroniącym nas od ciemności, zapewnia, że w podziemiach nic złego mnie nie czeka.

Odkąd obudziłam się na dnie studni na opustoszałej Wyspie, ledwie mogę rozróżnić, co jest rzeczywistością, a co ciągnącym się we mgle majakiem. Więc tylko obserwuję resztki tego obcego świata, pozwalając moim myślom wolno płynąć. Boję się, że gdybym spróbowała go zrozumieć, postradałabym zmysły.

Wpierw spotkałam Chimerę. Wisielcze stworzenie powieszone za jeden z łbów, tak ogromne, że wydawało mi się, iż musi być bogiem.

Później Wilk wydrapał mi oko. Przedziwna bestia z pięknymi kłami raz na mnie warczy, raz przemawia mądrze, przez co nie wiem, czy traktować ją jak dzikie zwierzę, czy jak ludzką istotę.

Gosposia macha na mnie, mówiąc: „Jesteśmy już blisko”.

Schody się kończą.

Zdaje mi się, że coś porusza się w mroku.

KSIĄŻKA DLA FANÓW ASMR

294 pages, Paperback

First published July 31, 2025

Reviews

[Karolina · Rating 3 out of 5]

Główną bohaterkę poznajemy w dość trudnych okolicznościach, gdyż dziewczyna nie wie, gdzie jest, jak się nazywa, nie ma żadnych wspomnień. Okazuje się, że została połknięta przez wyspę, a sens swojego istnienia musi odkryć na nowo. Dziewczyna poznaje na swojej drodze różne istoty, niekoniecznie ludzkie, a ich obecność ma znaczenie dla rozwoju nowej osobowości głównej bohaterki oraz odkrycia tego, kim na prawdę jest lub co dla niej zostało zaplanowane. Wydawałoby się, że bohaterka ma uciec z tego świata, podczas gdy jej zadaniem będzie nauka alchemii oraz nie dać się pożreć Popielnej Pannie.
Od samego początku jest dużo niewiadomych, które mnie denerwowały, ale mogło to wynikać też z narracji pierwszoosobowej. Klimat tajemnicy i mroku utrzymuje się przez cały czas, do tego całość otoczenia jest dla mnie bagnami, czymś obślizgłym, obrzydzającym, choć wielokrotnie pojawiał się przyjemny kontrast, chociażby w postaci elegancko ubranego Trzynaście pośród mokradeł.
Książka zadedykowana jest fanom ASMR i przyznam szczerze, że znajdzie tutaj dużo szczegółowych i długich opisów, masę zabiegów dźwiękonaśladownictwa. Myślę, że mógłby z tego powstać całkiem niezły audiobook, choć zdecydowanie bardziej myślami jestem za tym, że z tej książki można zrobić absolutnie dobrą grę komputerową.
Fabuła jest dość dynamiczna poprzez niewielką ilość dialogów w stosunku do całej treści. Całość przypomina dla mnie jeden, wielki koszmar, który komuś się przyśnił, a przez to czasami nie wiedziałam, co czytam. Zdania były dla mnie wyrwane z kontekstu.
Język momentami jest dla mnie poetycki, bardzo alegoryczny, a potem pojawiają się prostackie słowa, co czasami gryzło mnie w oczy.
Nie do końca byłam przygotowana na tę książkę, gdyż czerpanie przyjemności ze śliny wilka, krwi, rozcinania skóry było czymś, co wprawiało mnie czasami w osłupienie. Przede wszystkim relacja Alchemiczki z Wilkiem była dość trudna do rozgryzienia w porównaniu do jej relacji z Trzynaście, ktora od samego początku była dla mnie raczej pociągiem fizycznym, wydawało mi się nawet, że Kruk chciał ją wykorzystać. Z czasem zaczęłam rozumieć, że każdy troszczył się o Alchemiczkę na swój własny sposób, nawet jeżeli mogło sprawić jej to przykrość.
Finalnie książka okazała się być dla mnie zbyt metaforyczna. Na początku byłam podekscytowana, jednak z czasem cały zapał opadał i czytało mi się ją coraz trudniej. Uważam, że cały utwór ma potencjał, jednak czegoś mi brakowało, znalezienia balansu między tym co magiczne, a prawdziwe.

[Izabela Malarczyk · Rating 3 out of 5]

Książkę bardzo trudno mi się czytało, ciężko mi było się przyzwyczaić do sposobu w jaki jest napisana, a świat w niej zawarty jest skomplikowany i chyba nie do końca go zrozumiałam. Książka natomiast bardzo wpływa na wyobraźnię i emocje czytelników. Historia jest przedstawiona bardzo obrazowo i opisowo. Jest w niej naprawdę dużo postaci, a każda z nich odgrywa jakąś rolę na drodze naszej bohaterki. Mocno wpływa na zmysły. I jedno jest pewne tej książki się nie czyta tą książkę się czuje.
Myślę, że nie jest to książka dla każdego, ale napewno znajdzie grono swoich fanów.