เป็นเรื่องที่ 'พยายาม' ดราม่า รันทด และทรหดมากทีเดียว เขียนได้ดีในส่วนบีบเค้นเจ็บปวดหัวใจ แต่เราไม่อินไง เพราะค่อนข้างรำกับความใจแข็งของตัวละคร คือไม่ว่าตัวละครนึงจะทุ่มเทมากมายอย่างไร แต่อีกคนก็คอยผลักไสอยู่นั่นแหละ
และที่อึ้งจังงังอีกอย่าง คืออิฉันเข้าใจผิดมาทั้งเรื่อง สลับเมะกับเคะผิดเฉยเลย *0*
คือเข้าใจว่าไอ้คนที่ชอบพูดจาแทะโลมดิบๆห่ามๆคือเมะมาตลอด พอมาเจอฉากเรท(ฉากเดียว)ตอนท้าย ก็...อ้าวเฮ้ยย 55+ งงไปเลย
จริงๆแล้วมันไม่ใช่แค่นั้นหรอก ไอ้ตอนช่วงครึ่งเรื่องหลังที่ความรู้สึกของตัวละครเริ่มสวนทางกัน จากรักเริ่มไม่รัก จากไม่รักเริ่มมารัก จู่ๆคาแรกเตอร์นิสัย รวมถึงวิธีการพูดจาของตัวละครก็เปลี่ยนไปซะเฉยๆ จากที่เคยชอบพูดจาห่ามๆ ขี้เล่น ก็เปลี่ยนเป็นแง่งอนไว้ตัว ไม่เชิงออกสาวหรอกนะ แต่มีความเคะออกมาซะเฉยๆจากที่แต่ก่อนดูเมะมาตลอด
โดยรวมดำเนินเรื่องรวบๆ ปูความเป็นมาน้อย เน้นฉากบรรยายความรู้สึกตัวละครค่อนข้างมาก จุดนี้ทำได้ดีนะ (แต่ไม่ค่อยอินด้วยเหตุผลด้านบนและการปูเรื่องน้อยด้วย) คาแรกเตอร์ตัวละครก็แกว่งๆ ตัวละครหนึ่งกล่าวกว่าเป็นจอมยุทธ์ แต่ก็ดูไม่เก่งกาจ และไม่ค่อยมีฉากที่แสดงฝีมือเท่าไร่ ตรงข้ามกับตัวละครหลักอีกคนที่กล่าวว่าเป็นหมอ ฝ่ายนี้ดูจะมีฉากได้แสดงบทบาทมากกว่า เลยได้เปรียบกว่าละมั้ง