Luciano is de zoon van een wrede koning. Zijn moeder stierf bij zijn geboorte en zijn vader wil niks van hem weten - hij heeft het veel te druk met oorlog voeren. Maar er is iets bijzonders met het prinsje: als hij zingt geeft hij licht en komen de dieren naar hem luisteren. Wanneer de koning dit ontdekt sluit hij Luciano op: hij moet opgroeien in het donker.
Maar met hulp van de kokkin en een bewaker weet Luciano toch een manier te vinden om zijn magie te verspreiden. En als alle dieren en kinderen uit het land komen helpen, is het licht niet meer te stoppen.
Een sprookjesachtige en hoopvolle vertelling over opstaan tegen donkere machten.
Hedendaags sprookje van Edward van de Vendel. Mooie, maatschappijkritische boodschap in die typische van de Vendel-taal. Meer heeft een mens niet nodig op een druilerige zondag.
4 sterren voor dit mooie, maatschappijkritische sprookje over een prinsje dat licht geeft wanneer hij zingt en hoe dat licht precies is wat zijn wrede vader nodig heeft. Met mooie illustraties en typische van de Vendel-taal.
Woordkunstenaar Edward van de Vendel weet toch telkens weer goud te spinnen van woorden. Zo ook in dit sprookje waarin hij woorden aaneen plakt waar je van glimlacht.
Eigenlijk wilde ik dat dit sprookje minstens 300 pagina’s was, zodat je je er helemaal in kan onderdompelen.
Ook het sprookje zelf vond ik mooi met een duidelijk maatschappij kritische noot. Ik stem voor meer van dit soort verhalen.
Dit boek heeft voor mij al een onmogelijke start waarin de koning wil dat de jonge bediende (een meisje) van de oude kokkin naar zijn kamer kwam '...en nu wordt het dus niet al te best: daar komt een kindje van...'. Het verhaal opent dus met een niet uitgesproken verkrachting van een jonge bediende door de koning. Wat moeten kinderlezers die zich afvragen wat er niet al te best was? Wat moeten kinderlezers die wel bevroeden wat er bedoeld wordt? Een verkrachting als plot, terwijl je echt heel veel andere redenen had kunnen bedenken waarom de koning een zoon afwijst.
De rest van het verhaal is ook gewoon ruk: totaal oninteressant plot met een dikke vette volwassen moraal waar een kinderlezer helemaal geen reet voor koopt.
Kan ik mijn kritiek niet wat netter omschrijven? Neen. Mijn afschuw voor luie geweldporno en moralistisch geleuter in kinderboeken groeit met de dag. En nee, ik heb geen moeite met het geweld in sprookjes, mythen en legenden. Die verhalen pretenderen niet een genuanceerde gebeurtenis in onze werkelijke wereld op te tekenen.
Dit verhaal begi t niet al te best, maar loopt goed af. Niemand mag weten dat de koning een zoon heeft. prins Luciano straalt licht uit als hij zingt. daarom laat de koning hem opgroeien in het donker. zijn wereld wordt steeds kleiner. Tot het licht anderen bereikt. vuurvliegjes weten niet wat grenzen zijn. met prachtige tekeningen. ook thema oorlog/ruzie past hierbij.
boekpromo voorlezen tot blz. 11. prent blz. 12 laten zien. voorspellen. hoe loopt dit verhaal af. wat zie je? hoe kan het kind licht geven? Blz. 28 laten zien.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Een boek dat leest als een sprookje. Met ups en downs, bijzondere dingen zoals het lichtgeven van de prins. Fijn dat het goed afloopt en je de boodschap eruit kan vissen. Leuk om met kinderen over te praten. De illustraties maken dit dunne boekje toch wel tot een pareltje. Wat kan Martijn van der Linden toch prachtig verbeelden. Een verhaal dat letterlijk licht brengt.
Altijd fijn als er een nieuw sprookje wordt geboren. Persoonlijk vind ik de namen Fakkeltje, Olielampje en Luciano wat flauwtjes. Maar dat het licht opstaat en het duister verjaagt, dat mag met deze namen wel duidelijk zijn.