در تاریخ اندیشهی سیاسی غرب، با شرحی روشن و پویا از افکار مهمترین اندیشمندان سیاسی غرب مواجهایم. نویسنده به توصیف صرف اندیشهها بسنده نمیکند و ناظری بیطرف باقی نمیماند، بلکه عملاً با مسائل فکری درگیر میشود و در نهایت به شرحی متوازن و درعینحال روزآمد از اندیشههای قدیم و جدید میرسد. با توجه به مسائل حاد معاصر، تأکید نویسنده بر طح مباحث این اندیشمندان اثر را هرچه بیشتر روزآمد میکند. در این میان، آنچه بیشتر اهمیت دارد، احاطهی مکللند به موضوعات سیاسی و طرح مسائل بنیادی است. ازاینرو تاریخ اندیشهی سیاسی غرب میتواند مدخلی مناسب برای آشنایی با سیر تحول مبانی و مفاهیم سیاسی غرب باشد. جی. اس. مکللند استاد علوم سیاسی در دانشگاه ناتینگهام و استاد مدعو در دانشگاههای ایندیانا و ساکرامنتو است. از دیگر آثار وی میتوان راستگرایی در فرانسه: از دومستر تا مورا و توده: از افلاطون تا کانتی نام برد.
I admit that I haven't read all of this book, but I read almost all the theorists we went over in class. Everytime I picked this book up, I felt smarter. Some of it takes longer to read than others, and some theorists are more interesting than others, but overall I liked this text. I will say that there were times the author seemed to be rambling a bit, and he had a little trouble being concise, but overall it was informative and interesting.
فکر کنم برای یک علاقهمند به علوم سیاسی که سررشته چندانی هم از تاریخ اندیشههای سیاسی نداره گزینه خیلی مناسبی برای شروع باشه. جلد اول از اسطورهشناسی و خدایان یونانی و تاثیر اون بر شکلگیری تفکر سیاسی جامعه آن زمان یونان شروع میکنه و با گذر از افلاطون و ارسطو و نگاهی به دولت-شهرهای یونانی به آگوستین و توماس و درهمتنیدگی فلسفه مسیحی و فلسفه سیاسی در قرون وسطی میرسه. در نهایت هم با تفکرات هابز و لاک و روسو و پیوندشون با خواستگاههای دولتهای مدرن کتاب تمام میشه. ترجمه خوبی داره کتاب و جز در پارهای از جاها، که بهسبب محتوای کلام بیان دشوار جلوه میکنه، ایرادی به چشم من نخورد.
تاریخِ اندیشهی سیاسیِ غرب: از یونانِ باستان تا عصرِ روشنگری؛ جلدِ اول / جان مکللند / تهران: نی، چاپِ اول 1393 علوم سیاسی – تاریخ
دیباچه «جان مکللند»، شرح میدهد که در این کتاب، هیچ خطِ داستانی «خاصی» را دنبال نکرده است. و او سعی کرده بهصورتی وارونه، یعنی از پایین به بالا، از حکومتشوندگان بهسمتِ حاکمان نیز تاریخچهی اندیشهی سیاسی را روایت کند. زیرا مایل بوده به این پرسش بپردازد که «چرا آنگونه که باید هرگز سرشتِ مردمِ تحتِ حکومت، در نظر گرفته نشده است؟ حال چه در قالبِ ازدحامِ آنها یا بهشکلِ توده.» وی معتقد است که دیگر به این شیوه و از این مسیرهای یکسویه نمیتوان به سادگی ادامه داد. زیرا نحوهی تفکرِ هر اندیشمند، بر این حکم که چگونه میتوان و باید حکومت کرد، تنیده شده است. و اگر این نحوهی درهم تنیدگی، حاوی اسراری باشد که برای آشکار شدنشان، به تحملِ فشار و زجر محتاج باشیم، آن نظرات و نتیجهگیریهای ما نیز آشکارا غیرِ قابلِ اتکا هستند. و این شاملِ نظراتِ اندیشمندانی میشود که مادهی اولیهی نگرشِ آنها نسبت به سرشتِ انسانی در جوامعِ سیاسی، یکسویه، مبهم و گُم است. [11] «مکللند»، از شاگردِ خود دوشیزه «الیزابت والترز» نیز تشکر میکند که در یکی از جلساتِ درس، نظرِ او را تغییر میدهد، نظری که دربارهی نقشِ نگهبانان در کتابِ «جمهور افلاطون» داشته و به آن نیز بسیار مباهات میکرده، اما میفهمد که کاملاً پیچیده و غیرِ ضروری است. [12] [...]
Absolutely magisterial. An intellectual achievement of the highest order. It's taken me several months to read and has included several halts while I have taken the time to read less demanding things and also just to think seriously about themes and arguments presented. As someone with a strong interest in history I find it important to engage with works of political science and theory from time to time in order to bring sense and coherence to the effectively endless streams of historical facts and narratives. My several other interests mean that it is unlikely that I will ever get around to reading the original works of the relevant thinkers. A survey such as this which combines both breadth and depth is undoubtedly the next best thing that can be managed. I've read several commentaries on political philosophy before and have some familiarity with some of the thinkers discussed. But I was introduced to others not encountered before and even, in the cases of Nietzsche and Freud, awakened to their, for me unrealised, significance as political thinkers and their influence on subsequent political thought.
Over and above the content it is the fluency of the writing that is so deeply impressive. This is a great work of literature. Also admirable is the fact that on completeing the book I would still be unable to guess what McLelland's own political inclinations might be.
A treasure, one of the best book on political philosophy I have read. But it will require your time and its 800 pages of small print will often test your patience.
The writing is smooth, flowing, sometime rather wordy, but never dull, and it will mostly keep you engaged.
Finally this long and tough book has finished. I would like to write just one sentence as conclusion about this book. The author thinks that the end of the western political philosophy which was in general rational and universalist started with Democritus's individualism, lasted in the cloak of liberal political thought and culminated as a positivist-scientific thought was over in the 19. century. Nietzsche was one of the first thinkers who realized that the European philosophy was at the stage of decadence.