What do you think?
Rate this book
Willy & Romain
In september 1990 ontspoort de laatste wagon van een goederentrein in Sint-Mariaburg bij Antwerpen. De hele buurt wordt geëvacueerd, want de gevaarlijke lading kan ieder moment ontploffen. Onder de circa vierhonderd mensen die hun huis moeten verlaten, bevinden zich Willy en Romain, een homokoppel dat vlak bij de plaats van de ramp woont. Het gaat niet goed tussen de twee mannen. Er is een drama in de maak. De treinramp gooit alle plannen overhoop. Wanneer ze de volgende namiddag weer naar huis mogen, zijn ze allebei vastbesloten. Vastbesloten waartoe?
Willy & Romain is tegelijk het coming-of-ageverhaal van twee homomannen – de ene uit de Antwerpse polder, de andere uit Olen Fabriek – en een portret van de Antwerpse gayscene van de jaren tachtig, de periode waarin aids vele tientallen levens wegmaaide.
Willy & Romain is tegelijk het coming-of-ageverhaal van twee homomannen – de ene uit de Antwerpse polder, de andere uit Olen Fabriek – en een portret van de Antwerpse gayscene van de jaren tachtig, de periode waarin aids vele tientallen levens wegmaaide.
176 pages, Paperback
Published September 9, 2025
1 person is currently reading
32 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
November 15, 2025
http://looneybooks79.blog/2025/11/15/...
Als een trein ontspoort in Sint-Mariaburg, dicht bij Antwerpen, in september 1990 moeten alle bewoners in een straal rond de ramp uit hun huis geëvacueerd worden, wegens ontploffingsgevaar. Zo ook het koppel Willy en Romain, die al negen jaar samen zijn. De meeste mensen kunnen terecht bij familie maar enkele tientallen bewoners hebben geen plek waar ze heen kunnen gaan, die worden opgevangen in de sporthal, zo ook Willy en Romain. Terwijl de buurtbewoners de twee mannen beter leren kennen in hun noodsituatie, botert het niet zo goed meer tussen het koppel. In een tijdperk waar de opkomst van HIV en Aids niet te stoppen lijkt te vallen, leeft er een grote angst onder de gay populatie. Als er dan ook een vermoeden bestaat van ontrouw, dreigt een groot drama te gebeuren, ware het niet dat de treinramp een stokje steekt tussen de plannen.
Vanuit de herinneringen van de twee mannen wordt een beeld geschetst waarin homoseksualiteit niet aanvaard wordt, mensen zich van hun familie afkeren (en omgekeerd) en waarin de Antwerpse gayscene in de jaren tachtig wordt geportretteerd, maar met de schrik voor die vreselijke ziekte op de achtergrond, loerend.
Toen ik dit boek zag verschijnen dacht ik, dit is helemaal iets voor mij. Het thema stond me heel hard aan en ik was dus heel benieuwd naar het verhaal. Maar mijn verwachtingen zijn niet bepaald ingelost. Op zich leest het boek wel heel snel, is er een vlotte schrijfstijl (én een kleine, weliswaar onnodige twist aan het einde) maar toch stoorden bepaalde dingen me in het verhaal. Het staat bol van de clichés, die vooral in de dialogen heel hard naar voor komen. In een boek dat geschreven is in 2025 vind ik het gebruik van het woord 'neger' niet meer gepast (ook al weerspiegelt het een andere tijd, mij stoorde het enorm) en dan heb ik nog één kleine opmerking over het boek: tijdens het verloop van het verhaal merkte ik enkele anachronistische fouten op. Het verhaal speelt zich af tijdens de jaren tachtig en in 1990 en toch worden enkele merken vermeld die op dat moment nog helemaal niet bestaan (Telenet, Pink Lady appels en de radiozender Klara). De schrijver is een ex-journalist en schrijver van boeken als Rik III en Hof van Assisen, dan zou ik toch verwachten dat hij dergelijke zaken zeker checkt vooraleer het boek te publiceren.
De treinramp en het ontploffingsgevaar dat in dit boek beschreven is, is wel echt gebeurd. In de kleine intermezzo's waarin de auteur nieuwsberichten over de ramp beschrijft komt zijn eigen naam ook voor, dus ik vermoed dat hij zelf ook verslag deed over deze ramp destijds en daar zijn inspiratie kon halen voor dit boek.
Al bij al was dit niet het boek dat ik had verwacht.
Als een trein ontspoort in Sint-Mariaburg, dicht bij Antwerpen, in september 1990 moeten alle bewoners in een straal rond de ramp uit hun huis geëvacueerd worden, wegens ontploffingsgevaar. Zo ook het koppel Willy en Romain, die al negen jaar samen zijn. De meeste mensen kunnen terecht bij familie maar enkele tientallen bewoners hebben geen plek waar ze heen kunnen gaan, die worden opgevangen in de sporthal, zo ook Willy en Romain. Terwijl de buurtbewoners de twee mannen beter leren kennen in hun noodsituatie, botert het niet zo goed meer tussen het koppel. In een tijdperk waar de opkomst van HIV en Aids niet te stoppen lijkt te vallen, leeft er een grote angst onder de gay populatie. Als er dan ook een vermoeden bestaat van ontrouw, dreigt een groot drama te gebeuren, ware het niet dat de treinramp een stokje steekt tussen de plannen.
Vanuit de herinneringen van de twee mannen wordt een beeld geschetst waarin homoseksualiteit niet aanvaard wordt, mensen zich van hun familie afkeren (en omgekeerd) en waarin de Antwerpse gayscene in de jaren tachtig wordt geportretteerd, maar met de schrik voor die vreselijke ziekte op de achtergrond, loerend.
Toen ik dit boek zag verschijnen dacht ik, dit is helemaal iets voor mij. Het thema stond me heel hard aan en ik was dus heel benieuwd naar het verhaal. Maar mijn verwachtingen zijn niet bepaald ingelost. Op zich leest het boek wel heel snel, is er een vlotte schrijfstijl (én een kleine, weliswaar onnodige twist aan het einde) maar toch stoorden bepaalde dingen me in het verhaal. Het staat bol van de clichés, die vooral in de dialogen heel hard naar voor komen. In een boek dat geschreven is in 2025 vind ik het gebruik van het woord 'neger' niet meer gepast (ook al weerspiegelt het een andere tijd, mij stoorde het enorm) en dan heb ik nog één kleine opmerking over het boek: tijdens het verloop van het verhaal merkte ik enkele anachronistische fouten op. Het verhaal speelt zich af tijdens de jaren tachtig en in 1990 en toch worden enkele merken vermeld die op dat moment nog helemaal niet bestaan (Telenet, Pink Lady appels en de radiozender Klara). De schrijver is een ex-journalist en schrijver van boeken als Rik III en Hof van Assisen, dan zou ik toch verwachten dat hij dergelijke zaken zeker checkt vooraleer het boek te publiceren.
De treinramp en het ontploffingsgevaar dat in dit boek beschreven is, is wel echt gebeurd. In de kleine intermezzo's waarin de auteur nieuwsberichten over de ramp beschrijft komt zijn eigen naam ook voor, dus ik vermoed dat hij zelf ook verslag deed over deze ramp destijds en daar zijn inspiratie kon halen voor dit boek.
Al bij al was dit niet het boek dat ik had verwacht.
November 22, 2025
Oud VRT-journalist Louis Van Dievel heeft al een twintigtal romans gepubliceerd, "Willy & Romain" (2025) is mijn eerste. De roman handelt over een ouder, slechtgematcht homokoppel aan de rand van Antwerpen, ten tijde van de treinramp van 1990 in Mariaburg. Veel details zijn me bekend, uit eigen belevenissen of die van mijn man en zijn familie, van de Strange en de Marcus Antonius tot de Ekerse Putten. Ondanks deze bekendheid beginnen deze elementen pas tegen het einde van de roman samen te klonteren tot een verhaal dat weet te boeien. Willy noch Romain komen uit de verf (en Didier nog minder). Toch blijft het een aangename streekroman, goed voor een namiddagje lectuur. Maar, zoals marktkramers zeggen, het mocht iets meer zijn.
September 23, 2025
Alweer een pareltje.
October 9, 2025
In de stij´ can Louis
October 22, 2025
Hij zou wel zien wat er op hem afkwam. Het was nooit te laat om aan een nieuw leven te beginnen..[163]
December 15, 2025
Het was leuk en gemakkelijk te lezen. Wat een miserie toch weer. Ik vond de setting in de jaren 80 heel interessant om over te lezen en hoe de tijden veranderd zijn.
December 25, 2025
Typische Van Dievel. Een aangenaam tussendoortje.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews