What do you think?
Rate this book
ฆาตกรรมคืนจันทร์ดับ
รอยัลทาวน์ โครงการที่อยู่อาศัยสุดหรูที่ดีที่สุดของเกาหลีใต้
เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติการณ์
นักสืบพัคและสิบตรีฮยอนซูรีบไปยังสถานที่เกิดเหตุบริเวณตึกหลักของรอยัลทาวน์
แต่แล้วฮยอนซูก็ได้พบความจริงสุดสะเทือนใจ...
ผู้เสียชีวิตคือ แซดบยอล ผู้ช่วยพยาบาลหอผู้ป่วยวีไอพี
ซึ่งเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆ ของเธอ
ฮยอนซูทำใจยอมรับความตายของแซดบยอลไม่ได้
จึงเริ่มสืบสวนบุคคลรอบข้าง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังหาหลักฐานไม่ได้
ทว่าไม่นานหลังจากนั้น เมื่อผู้คนที่รักแซดบยอลมาร่วมไว้อาลัย
แบ่งเบาความโศกเศร้าของกันและกันในพิธีฌาปนกิจ
ขณะที่บทเพลงส่งวิญญาณกำลังบรรเลงส่งเธอเป็นครั้งสุดท้าย
เสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์มือถือของผู้ร่วมงานก็ดังขึ้นพร้อมกัน!
‘ฉันยังไม่ตายค่ะ’
เรื่องราวสุดเข้มข้นในการไขปริศนาการตายอย่างลึกลับ
พร้อมปมปัญหาที่โยงใยไปสู่ความจริงอันโหดร้าย!
เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติการณ์
นักสืบพัคและสิบตรีฮยอนซูรีบไปยังสถานที่เกิดเหตุบริเวณตึกหลักของรอยัลทาวน์
แต่แล้วฮยอนซูก็ได้พบความจริงสุดสะเทือนใจ...
ผู้เสียชีวิตคือ แซดบยอล ผู้ช่วยพยาบาลหอผู้ป่วยวีไอพี
ซึ่งเป็นเหมือนน้องสาวแท้ๆ ของเธอ
ฮยอนซูทำใจยอมรับความตายของแซดบยอลไม่ได้
จึงเริ่มสืบสวนบุคคลรอบข้าง แต่จนแล้วจนรอดก็ยังหาหลักฐานไม่ได้
ทว่าไม่นานหลังจากนั้น เมื่อผู้คนที่รักแซดบยอลมาร่วมไว้อาลัย
แบ่งเบาความโศกเศร้าของกันและกันในพิธีฌาปนกิจ
ขณะที่บทเพลงส่งวิญญาณกำลังบรรเลงส่งเธอเป็นครั้งสุดท้าย
เสียงแจ้งเตือนข้อความในโทรศัพท์มือถือของผู้ร่วมงานก็ดังขึ้นพร้อมกัน!
‘ฉันยังไม่ตายค่ะ’
เรื่องราวสุดเข้มข้นในการไขปริศนาการตายอย่างลึกลับ
พร้อมปมปัญหาที่โยงใยไปสู่ความจริงอันโหดร้าย!
304 pages, Paperback
First published January 1, 2022
5 people are currently reading
10 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 26, 2025
เนื้อเรื่องพาเราเข้าไปใน โครงการที่พักอาศัยครบวงจรสุดหรูระดับ VIP ของเกาหลีใต้ ที่ภายนอกดูสมบูรณ์แบบ แต่กลับซ่อนบางอย่างเอาไว้ลึกมาก ๆ จุดเริ่มต้นทั้งหมดคือ ข้อความจากผู้เสียชีวิตที่ส่งมาระหว่างงานไว้อาลัยว่า… ฉันยังไม่ตายค่ะ
ทำให้เราต้องตั้งคำถามตลอดว่า
เป็นเธอจริง ๆ ที่ส่งมา? หรือมีใครบางคนเก็บโทรศัพท์ไปแล้วจงใจส่งถึงทุกคนในงานศพ?
แล้วถ้าเป็นอย่างหลัง คนนั้นต้องการเปิดโปงอะไรกันแน่?
เรื่องเล่าคลายปมทีละชั้น เผยให้เห็นทั้ง อำนาจที่ไม่อยากถูกแตะต้อง ความขัดแย้ง และความจริงบางอย่างที่มีคนพยายามฝังกลบไว้ เนื้อเรื่องจะแบ่งเป็น 4 chapter ใหญ่ และยังมีแบ่งเป็นพาร์ทสั้น ๆ เป็ดน้อยพึ่งอ่านหนังสือแปลตะวันตกมาก็เลยชอบมาก อ่านแล้วลื่นมาก ไม่ยืด ไม่เบื่อ ตอนจบอาจพอเดาคนร้ายได้ แต่เสน่ห์ของเรื่องคือ ภาษาและจังหวะเล่าที่ดึงให้ติดตามจนวางไม่ลงจริง ๆ นักเขียนสมมงอยู่นะ .. เจ้าของรางวัลยอดเยี่ยม korea story contest วางไม่ลงจริงๆนะ
ทำให้เราต้องตั้งคำถามตลอดว่า
เป็นเธอจริง ๆ ที่ส่งมา? หรือมีใครบางคนเก็บโทรศัพท์ไปแล้วจงใจส่งถึงทุกคนในงานศพ?
แล้วถ้าเป็นอย่างหลัง คนนั้นต้องการเปิดโปงอะไรกันแน่?
เรื่องเล่าคลายปมทีละชั้น เผยให้เห็นทั้ง อำนาจที่ไม่อยากถูกแตะต้อง ความขัดแย้ง และความจริงบางอย่างที่มีคนพยายามฝังกลบไว้ เนื้อเรื่องจะแบ่งเป็น 4 chapter ใหญ่ และยังมีแบ่งเป็นพาร์ทสั้น ๆ เป็ดน้อยพึ่งอ่านหนังสือแปลตะวันตกมาก็เลยชอบมาก อ่านแล้วลื่นมาก ไม่ยืด ไม่เบื่อ ตอนจบอาจพอเดาคนร้ายได้ แต่เสน่ห์ของเรื่องคือ ภาษาและจังหวะเล่าที่ดึงให้ติดตามจนวางไม่ลงจริง ๆ นักเขียนสมมงอยู่นะ .. เจ้าของรางวัลยอดเยี่ยม korea story contest วางไม่ลงจริงๆนะ
Read
February 11, 2026น้องเชปเตอร์เล่าเลยนะ 🫧 เรื่องนี้พาเราเข้าไปในโครงการที่พักอาศัยสุดหรูระดับ VIP ของเกาหลีใต้ ที่ทุกอย่างดูเงาวับ สะอาด เรียบร้อย เหมือนภาพโบรชัวร์ที่ไม่มีฝุ่นเกาะเลยสักเม็ด 🏢✨ แต่พออ่านไปเรื่อย ๆ น้องเชปเตอร์เริ่มรู้สึกว่า ความเงานี่แหละมันสะท้อนอะไรบางอย่างที่ไม่น่าไว้ใจ เหมือนพื้นกระเบื้องที่ลื่นเกินไป เดินดี ๆ ยังอาจล้มได้
จุดเริ่มต้นมันแรงมากนะ ระหว่างงานไว้อาลัยที่ทุกคนแต่งดำ เรียบร้อย สง่างาม อยู่ดี ๆ โทรศัพท์ดังพร้อมกัน 📱 แล้วข้อความจากผู้เสียชีวิตเด้งขึ้นมาว่า “ฉันยังไม่ตายค่ะ” น้องเชปเตอร์อ่านถึงตรงนี้คือขนลุกจริง ๆ 😳 ใครส่ง? เธอส่งเองเหรอ? หรือมีใครกำลังเล่นเกมกับทั้งงานศพ? แล้วถ้าเป็นเกม เกมนี้ต้องการเปิดโปงอะไรบางอย่างใช่ไหม?
เรื่องมันค่อย ๆ แกะทีละชั้น เหมือนแกะของขวัญที่ห่อหลายชั้นมาก 🎁 แต่ทุกชั้นไม่ใช่ริบบิ้นน่ารักนะ เป็นเส้นด้ายพันกันยุ่ง ๆ ของอำนาจ ความลับ ความสัมพันธ์ที่ดูดีภายนอกแต่ข้างในมีรอยร้าว 🪞 น้องเชปเตอร์ชอบที่มันแบ่งเป็น 4 chapter ใหญ่ แล้วก็ซอยเป็นพาร์ทสั้น ๆ อ่านแล้วลื่นมาก ไม่ยืด ไม่หลับ ไม่เบื่อเลย เหมือนผู้เขียนรู้จังหวะว่าจะปล่อยข้อมูลตรงไหนให้ใจเราตก แล้วตรงไหนให้เราหายใจ
คดีการตกตึก 30 เมตรก็ทำให้น้องเชปเตอร์หยุดคิดนานมากนะ 🏙️ ถ้ากระโดดจริง ทำไมร่างไปอยู่ไกลขนาดนั้น? มันไม่ใช่ระยะของการตกธรรมดาเลย มันเหมือนมีใครบางคนจัดวางฉากมากกว่า… แล้วคำถามแบบนี้มันตามหลอกทั้งเล่ม ทุกคนดูเป็นผู้ต้องสงสัยได้หมด เพราะทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ทุกคน “พอจะทำได้” ทั้งนั้น 😶
ที่น้องเชปเตอร์รู้สึกหน่วงที่สุดคือ ตัวละคร “แซตบยอล” ที่เหมือนเป็นหัวใจของเรื่อง แต่กลับไม่มีตัวตนตรง ๆ เรารู้จักเธอผ่านความทรงจำ ผ่านคำบอกเล่า ผ่านสายตาคนอื่น เหมือนต่อภาพคนคนหนึ่งจากเศษกระจกหลายชิ้น 🧩 แล้วพอความจริงเปิดออก มันไม่ใช่แค่เรื่องฆาตกรรม แต่มันถามเราว่า ความสัมพันธ์ที่ไม่ผ่านการกลั่นกรองมันอันตรายแค่ไหน คนที่ยิ้มให้เราอาจไม่ได้ยืนข้างเราเสมอไป
น้องเชปเตอร์อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้พยายามทำให้เราตกใจด้วยฉากโหด แต่มันทำให้ใจเต้นด้วย “ความจริงที่ค่อย ๆ โผล่” 💓 ตอนจบอาจพอเดาคนร้ายได้ แต่เสน่ห์มันอยู่ที่ทางเดิน ไม่ใช่แค่ปลายทาง ภาษาเขียนเฉียบ คุมจังหวะเก่งมาก สมมงเจ้าของรางวัล Korea Story Contest จริง ๆ 🏆
อ่านจบแล้วน้องเชปเตอร์ยังคิดต่อเลยว่า ในที่ที่ดูหรูที่สุด บางทีอาจซ่อนความเปราะบางที่สุดไว้ก็ได้ แล้วข้อความแปดตัวอักษรนั้น…มันยังดังก้องอยู่ในหัวน้องเชปเตอร์จนถึงตอนนี้ 📩❄️
จุดเริ่มต้นมันแรงมากนะ ระหว่างงานไว้อาลัยที่ทุกคนแต่งดำ เรียบร้อย สง่างาม อยู่ดี ๆ โทรศัพท์ดังพร้อมกัน 📱 แล้วข้อความจากผู้เสียชีวิตเด้งขึ้นมาว่า “ฉันยังไม่ตายค่ะ” น้องเชปเตอร์อ่านถึงตรงนี้คือขนลุกจริง ๆ 😳 ใครส่ง? เธอส่งเองเหรอ? หรือมีใครกำลังเล่นเกมกับทั้งงานศพ? แล้วถ้าเป็นเกม เกมนี้ต้องการเปิดโปงอะไรบางอย่างใช่ไหม?
เรื่องมันค่อย ๆ แกะทีละชั้น เหมือนแกะของขวัญที่ห่อหลายชั้นมาก 🎁 แต่ทุกชั้นไม่ใช่ริบบิ้นน่ารักนะ เป็นเส้นด้ายพันกันยุ่ง ๆ ของอำนาจ ความลับ ความสัมพันธ์ที่ดูดีภายนอกแต่ข้างในมีรอยร้าว 🪞 น้องเชปเตอร์ชอบที่มันแบ่งเป็น 4 chapter ใหญ่ แล้วก็ซอยเป็นพาร์ทสั้น ๆ อ่านแล้วลื่นมาก ไม่ยืด ไม่หลับ ไม่เบื่อเลย เหมือนผู้เขียนรู้จังหวะว่าจะปล่อยข้อมูลตรงไหนให้ใจเราตก แล้วตรงไหนให้เราหายใจ
คดีการตกตึก 30 เมตรก็ทำให้น้องเชปเตอร์หยุดคิดนานมากนะ 🏙️ ถ้ากระโดดจริง ทำไมร่างไปอยู่ไกลขนาดนั้น? มันไม่ใช่ระยะของการตกธรรมดาเลย มันเหมือนมีใครบางคนจัดวางฉากมากกว่า… แล้วคำถามแบบนี้มันตามหลอกทั้งเล่ม ทุกคนดูเป็นผู้ต้องสงสัยได้หมด เพราะทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ทุกคน “พอจะทำได้” ทั้งนั้น 😶
ที่น้องเชปเตอร์รู้สึกหน่วงที่สุดคือ ตัวละคร “แซตบยอล” ที่เหมือนเป็นหัวใจของเรื่อง แต่กลับไม่มีตัวตนตรง ๆ เรารู้จักเธอผ่านความทรงจำ ผ่านคำบอกเล่า ผ่านสายตาคนอื่น เหมือนต่อภาพคนคนหนึ่งจากเศษกระจกหลายชิ้น 🧩 แล้วพอความจริงเปิดออก มันไม่ใช่แค่เรื่องฆาตกรรม แต่มันถามเราว่า ความสัมพันธ์ที่ไม่ผ่านการกลั่นกรองมันอันตรายแค่ไหน คนที่ยิ้มให้เราอาจไม่ได้ยืนข้างเราเสมอไป
น้องเชปเตอร์อ่านแล้วรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ได้พยายามทำให้เราตกใจด้วยฉากโหด แต่มันทำให้ใจเต้นด้วย “ความจริงที่ค่อย ๆ โผล่” 💓 ตอนจบอาจพอเดาคนร้ายได้ แต่เสน่ห์มันอยู่ที่ทางเดิน ไม่ใช่แค่ปลายทาง ภาษาเขียนเฉียบ คุมจังหวะเก่งมาก สมมงเจ้าของรางวัล Korea Story Contest จริง ๆ 🏆
อ่านจบแล้วน้องเชปเตอร์ยังคิดต่อเลยว่า ในที่ที่ดูหรูที่สุด บางทีอาจซ่อนความเปราะบางที่สุดไว้ก็ได้ แล้วข้อความแปดตัวอักษรนั้น…มันยังดังก้องอยู่ในหัวน้องเชปเตอร์จนถึงตอนนี้ 📩❄️
January 7, 2026
5 ดาวเล่มแรกของปี รีวิวไม่สปอย
-อ่านสนุกมาก เล่าเรื่องแบบเรียบง่ายไม่หวือหวาแต่น่าติดตาม มีความสืบสวนดราม่าชีวิต ตำรวจในเรื่องคือสืบแบบสืบจริงจังเลยจริงๆ
เริ่มเรื่องจากการตายของผู้ช่วยพยาบาลสู่ความลับดำมืด ความเหลื่อมล้ำของชนชั้น การดิ้นรนเอาตัวรอดของตัวละครแต่ละตัว ภายใต้ภาพถ่ายที่สวยหรูแต่ในใจนั้น...
-ข้อเสียคือ ชื่อเกาหลีบางทีจะงงว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เลยต้องไปค้นเอาเพื่อจะได้จินตนาการถูก ตัวละครไม่เยอะมากแต่มีต้องพยายามนึกชื่อบ้าง
-ตอนเฉลยอาจจะไม่ได้หักมุมมาก แต่มันกัดใจ แบบสงสารตัวละคร
-สรุปว่างานดีมากๆ ปกติงานเกาหลีเราจะเทบ่อยแต่เรื่องนี้เอาไปเต็มคะแนนไม่หัก คิดว่าน่าจะมีเอาไปทำเป็นซีรีย์ในอนาคตนะ
-อ่านสนุกมาก เล่าเรื่องแบบเรียบง่ายไม่หวือหวาแต่น่าติดตาม มีความสืบสวนดราม่าชีวิต ตำรวจในเรื่องคือสืบแบบสืบจริงจังเลยจริงๆ
เริ่มเรื่องจากการตายของผู้ช่วยพยาบาลสู่ความลับดำมืด ความเหลื่อมล้ำของชนชั้น การดิ้นรนเอาตัวรอดของตัวละครแต่ละตัว ภายใต้ภาพถ่ายที่สวยหรูแต่ในใจนั้น...
-ข้อเสียคือ ชื่อเกาหลีบางทีจะงงว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย เลยต้องไปค้นเอาเพื่อจะได้จินตนาการถูก ตัวละครไม่เยอะมากแต่มีต้องพยายามนึกชื่อบ้าง
-ตอนเฉลยอาจจะไม่ได้หักมุมมาก แต่มันกัดใจ แบบสงสารตัวละคร
-สรุปว่างานดีมากๆ ปกติงานเกาหลีเราจะเทบ่อยแต่เรื่องนี้เอาไปเต็มคะแนนไม่หัก คิดว่าน่าจะมีเอาไปทำเป็นซีรีย์ในอนาคตนะ
February 19, 2026
สิ่งแรกที่จะบอกคือ ปกกับเนื้อเรื่องแทบไม่สัมพันธ์กัน เราพยายามมากที่จะหาทางผูกปกกับเนื้อเรื่อง แต่คิดยังไงก็ไม่ได้อ่ะ สมมติไม่ได้อ่านปกหลังทุกคนคิดว่าเรื่องนี้ = มีคนวางยาให้ผู้หญิงตุยเย่ ป่ะ
นอกจากปกแล้ว ชื่อก็แทบไม่ใช่สาระสำคัญของเนื้อเรื่องเลยด้วย
แต่ใด ๆ ก็แล้วแต่เนื้อเรื่องอ่านสนุกดีแบบเพลิน ๆ ความรู้สึกส่วนตัวคิดว่าเป็นนิยายที่สืบสวนแบบไม่เข้มข้นเท่าไหร่ ก็ดีที่ตำรวจยังไม่รีบปิดคดีทำให้สุดท้ายคดีก็คลี่คลายได้ด้วยการอ่านไปเรื่อย ๆ
3.5 ปัดขึ้น 4 ได้ไม่ติด
นอกจากปกแล้ว ชื่อก็แทบไม่ใช่สาระสำคัญของเนื้อเรื่องเลยด้วย
แต่ใด ๆ ก็แล้วแต่เนื้อเรื่องอ่านสนุกดีแบบเพลิน ๆ ความรู้สึกส่วนตัวคิดว่าเป็นนิยายที่สืบสวนแบบไม่เข้มข้นเท่าไหร่ ก็ดีที่ตำรวจยังไม่รีบปิดคดีทำให้สุดท้ายคดีก็คลี่คลายได้ด้วยการอ่านไปเรื่อย ๆ
3.5 ปัดขึ้น 4 ได้ไม่ติด
Displaying 1 - 4 of 4 reviews