Rozdroża

Zapisane w kartach #1

by Karolina Wilczyńska

Emilia postanawia zacząć wszystko od nowa. Wraca do Kielc – miasta, z którym wiążą się trudne wspomnienia. Gdy los prowadzi ją do starego opuszczonego domu, intuicja podpowiada jej, że to nie przypadek. Emilia wierzy, że domy mają dusze, a karty skrywają wiele tajemnic, bez wahania podejmuje więc decyzję – to tu chce stworzyć bezpieczną przystań nie tylko dla siebie, ale też dla innych kobiet.

Tuż obok, w idealnym domu, mieszka rodzina, która ma wszystko. Agnieszka i Rafał to ludzie sukcesu, z imponującym dorobkiem i pozornie poukładanym życiem. Ich córki, Zosia i Eliza, zdają się mieć przed sobą świetlaną przyszłość.

Ale za tą perfekcyjną fasadą kryje się coś innego – smutek, samotność i ciche rozczarowanie. Emilia dostrzega te pęknięcia. Jedno zdarzenie połączy ją i Zosię już na zawsze. Czy młoda dziewczyna stojąca u progu dorosłości ma jeszcze szansę na szczęście?

Karolina Wilczyńska z czułością i zrozumieniem zagląda w zwykłe życie, by pokazać nam, że to właśnie w nim można odnaleźć sens i bliskość.

320 pages, Paperback

First published October 15, 2025

Reviews

[eyes_on_words · Rating 2 out of 5]

2,5 ⭐️
Nie podobało mi się, możliwe że po prostu nie jestem wielką fanką obyczajówek, ale cały klimat był taki podniosły, że nie potrafiłam tym bohaterom uwierzyć. Nie będę kontynuowała serii.

[Anna · Rating 5 out of 5]

Ta książka przypomniała mi, za co tak bardzo polubiłam kiedyś twórczość Karoliny Wilczyńskiej. To prostota przekazu połączona z pięknym językiem i przeszywającymi do głębi, ludzkimi historiami. „Zapisane w kartach. Rozdroża” to powieść, w której splatają się losy dojrzałej kobiety, zdającej się wreszcie odnajdywać swoje miejsce na ziemi, oraz wchodzącej w dorosłość dziewczyny, której pozornie pewna przyszłość została nagle zachwiana.

✨️Kto pokocha?
Na pewno ci, którzy lubią literaturę obyczajową, taką pełną emocji i refleksji. Ta historia w pokazuje różne rodzaje relacji międzyludzkich i portrety osób będących na innych etapach życia. To też opowieść o przemianie, kobiecej sile, presji nakładanej przez rodziców na młode osoby, poszukiwaniu sensu i radości w codziennych chwilach.

✨️Za co pokochasz?
Za historię, która gniecie, uwiera, wywołuje niepokój i boli. Za to, że mimo iż akcja nie pędzi tu z prędkością światła, to ta powieść ma w sobie coś wciągającego, co nie pozwala się oderwać nawet na moment. Za to, że pokazuje prawdę, w której na pewno niejedna osoba dostrzeże siebie. Nie da się tej historii nie pokochać, ma w sobie sto procent autentyczności.

✨️Czy ja pokochałam?
Bardzo! I jestem ogromnie ciekawa dalszych losów Emilii oraz jej sąsiadów, rodziny Wardeckich. Ta powieść ujęła mnie przede wszystkim wspomnianą autentycznością, emocjami, jakich mi dostarczyła i obrazem relacji, które nie są idealizowane, a pokazane ze wszystkimi swoimi wadami i zaletami. Zwłaszcza wątek Zosi był niezwykle bolesny — nigdy nie znalazłam się w podobnej sytuacji, ale wyobrażam sobie, że wiele młodych osób wchodzących w dorosłość może doświadczać podobnych co ona, emocji. Autorka, choć łamie w pewnej chwili serce czytelników, to robi to z niezwykłą empatią i wrażliwością, podobnie też je skleja.

✨️Czy polecam?
Oczywiście, polecam bardzo bardzo bardzo! To historia, która łączy życiowe doświadczenie Emilii, jej spokój, odrobinę magii, jaką roztacza wokół siebie dzięki temu, czym się zajmuje z codziennym pędem, w jakim żyją Wardeccy, presją bycia coraz lepszym i chęcią odnoszenia coraz to nowszych sukcesów.

✨️O czym jest?
Emilia po latach wraca do Kielc. To miasto przypomina jej o trudnych chwilach, jednak czuje, że właśnie tu chce zacząć wszystko od nowa. Kupuje stary dom, który ma być nie tylko jej miejscem na ziemi, ale też oazą dla kobiet, potrzebujących wsparcia. Jej sąsiadami jest rodzina Wardeckich. Agnieszka i Rafał to małżeństwo wychowujące dwie nastoletnie córki. Starsza z nich, Zosia właśnie pisze maturę — jej plan na życie jest określony i od dawna zaplanowany. Niedługo wraz z chłopakiem przeprowadzi się do Krakowa, gdzie zacznie studia medyczne. Wszystko jednak zaczyna sypać się jak domek z kart, a dziewczyna będąca dla swojego otoczenia pewnikiem w odnoszeniu sukcesów, boi się przyznać do tego, co ją spotkało.

[papierow.a · Rating 5 out of 5]

✨️ Zdarzyło wam się odwiedzić wróżkę lub stawiać tarota?

Ja nie miałam nigdy odwagi. Myślę, że mogłoby to na mnie za bardzo wpłynąć i ciągle bym o tym myślała i szukała drugiego, a nawet i trzeciego dna 🙈. Więc póki co się tam nie wybieram, chyba że jako czytelniczka jednej z nowszych historii Karoliny Wilczyńskiej „Zapisane w kartach. Rozdroża”.

🔮 O czym jest historia?
Emilia wraca do Kielc, by zacząć od nowa. Trafia na stary dom i od razu czuje, że to jej miejsce. Postanawia stworzyć w nim bezpieczne przestrzenie dla kobiet. Tuż obok mieszka rodzina, która z zewnątrz wydaje się idealna, choć w środku pełna jest pęknięć i niewypowiedzianych emocji. Gdy los splata drogi Emilii i młodej Zosi, obie przekonują się, że czasem nowe początki rodzą się tam, gdzie najmniej się tego spodziewamy.

🔮 „Zapisane w kartach. Rozdroża” to historia, która zaczyna się bardzo niepozornie. Autorka opowiada o losach Emilii i mieszkającej po sąsiedzku rodziny, jednak w głównej mierze skupia się na życiu trzech kobiet. W tej opowieści widzimy, jak trudne bywają początki: powrót w rodzinne strony czy wejście w dorosłość. Bardzo podobało mi się także to, jak zwykła codzienność i jej problemy przeplatają się z tajemnicami i niezwykłą energią Emilii. Nigdy wcześniej nie trafiłam na wróżkę w powieści obyczajowej, więc dla mnie to powiew świeżości w tym gatunku, który bardzo przypadł mi do gustu.
Zazwyczaj pierwsze tomy serii są wprowadzeniem do historii i tak częściowo jest też tutaj. Poznajemy bohaterów, ale autorka zadbała też o ciekawe i wciągające zwroty akcji, które sprawiły, że pierwszy tom zdecydowanie zachęcił mnie do sięgnięcia po kolejny. Liczę, że następna część otworzy naszych bohaterów jeszcze bardziej, poznamy ich lepiej, a między Emilią a Zosią zawiąże się przyjaźń 🩷

Jeśli lubicie literaturę obyczajową to myślę, że ta historia ma szansę skraść wasze serce. Polecam 🤌.

[Las Bookowy · Rating 4 out of 5]

Ta książka przyciągnęła mnie do siebie okładką. Przyznaję bez wahania, jestem okładkową sroką, a złocenia na okładce zrobiły na mnie ogromne wrażenie. Emilia postanawia zacząć wszystko od nowa i wraca do Kielc, choć to miasto wiąże się dla niej z trudnymi wspomnieniami. Los prowadzi ją do starego, opuszczonego domu. Intuicja podpowiada jej, że nie trafia tam przypadkiem. Emilia wierzy, że domy mają duszę, a karty potrafią skrywać tajemnice. Bez wahania decyduje się stworzyć w tym miejscu bezpieczną przystań dla siebie i innych kobiet.

W sąsiednim domu mieszka rodzina, która wydaje się mieć wszystko. Agnieszka i Rafał są ludźmi sukcesu, z imponującym dorobkiem i pozornie poukładanym życiem. Ich córki, Zosia i Eliza, sprawiają wrażenie, jakby miały przed sobą świetlaną przyszłość. Jednak za tą perfekcyjną fasadą kryje się coś zupełnie innego. Smutek, samotność i ciche rozczarowanie towarzyszą im każdego dnia. Emilia dostrzega te pęknięcia, a jedno dramatyczne zdarzenie na zawsze połączy ją z Zosią.

Książka zaczyna się niepozornie, stopniowo budując klimat i fabułę. Nie spieszy się i pozwala czytelnikowi delektować się historią. Perspektyw jest tu wiele, a każda z nich wnosi inne spojrzenie na sytuację bohaterów. Autorka porusza ważne, życiowe problemy, z którymi wielu z nas mogło się spotkać na różnych etapach życia. W tle pojawia się również wątek delikatnie zahaczający o fantastykę, widoczny w zdolnościach Emilii. Nie dominuje on jednak opowieści, ale tworzy ciekawą i subtelną ramę dla fabuły.

Historia skupia się przede wszystkim na kobiecych bohaterkach. Szczególnie istotna okazuje się Zosia, która mierzy się z ogromną presją społeczną związaną z wyborem studiów. Obciążenie emocjonalne doprowadza ją na skraj wytrzymałości. Zakończenie książki jest bardzo intensywne, choć muszę przyznać, że nieco mnie zawiodło. Liczyłam na inne rozwiązanie, zwłaszcza na mocniejszą konfrontację Agnieszki z Zosią, która mogłaby nadać całości pełniejszy wydźwięk.

To była przyjemna, klimatyczna lektura, choć zakończenie pozostawia mały niedosyt. Książka porusza trudne tematy z dużym wyczuciem i szacunkiem. Jeśli szukacie czegoś idealnego na ostatnie jesienne dni, z czystym sercem polecam tę historię.

[Kasia Panda · Rating 5 out of 5]

Wleci trochę prywaty niezwiązanej z książką i spojlery. Zacznijmy od tego, że mam swój klub książki i co miesiąc losujemy sobie co ma być na okładce, co mamy przeczytać. Teraz się wylosował księżyc i trzy inne rzeczy ale skupmy się na księżycu. Miałam już wybraną książkę z księżycem na okładce, ale jakoś nie mogłam się za nią wziąć. Teraz mam ciężki okres w życiu. Dawno się tak źle nie czułam, dzisiaj pierwszy raz miałam myśli które mówiły "zawiodłam samą siebie, zawiodłam innych" i tak sobie myślałam że po prostu gorzej być nie może... I tak szukam na legimi książek żeby nie myśleć żeby sobie coś poczytać i nagle wpadła mi książka z księżycem na okładce polskiej autorki. Mówie: dobra, zobaczymy co to będzie. I była mi ta historia potrzebna. Tam jednej z bohaterek "świat legł w gruzach" z błahego powodu (to znaczy dla niej ważnego, bo stwierdziła że nie spełniła oczekiwań innych, coś bardzo w moim przypadku) i postanawia SPOJLER zakończyć swoje życie. Zostaje uratowana przez osobę, która chce dla niej dobrze i stwierdza, że dobrym pomysłem będzie postawienie jej Tarota. Pierwsza karta mówi coś w stylu, że będzie dobrze. Że nie tak jak sobie zaplanowała, ale będzie dobrze. I ja potrzebowałam to przeczytać. Że będzie dobrze. Że to nie jest "koniec świata" tylko zamknięta historia i teraz będzie tak jak ja chce, ale "inną drogą". Z jednej strony chce poznać dalsze losy bohaterów, bo wiem, że jest już drugi tom, a z drugiej chce, żeby ta historia skończyła się właśnie na tych wydarzeniach.

[Daria · Rating 4 out of 5]

Hmm zagięła, ruszyła i zaskoczyła mnie ta książka...
A dlatego, że nastawiłam się na sielankę i spokój, zwykłą codzienność, po prostu na ten powrót Emilii do Kielc i jej układania nowego życia. Na początku oczywiście tak było i nic nie zapowiadało na to, że przejmie mnie inny wątek. A mowa o wątku Zosi, Zosi, która żyje w niepewności i oczekiwaniu na wyniki matur, na swoje nowe życie. I wkońcu to się dzieje, oczekiwania dobiegły końca, już wszystko wiadomo. Każdy wokół tryska radością, każdy zaczyna nowy etap, każdemu wychodzi. A Zosia się zatrzymała i samotnie błądzi. Każdy jest zapatrzony w siebie i nie zwraca na nią uwagi oprócz sąsiadki Emili, która jej pomaga. Emilia widzi w Zosi cząstkę dawnej siebie. Obie chcą znaleźć spokój, pytanie; ile to potrwa? Kiedy to się uda?

Sama jestem aktualnie po maturach i czekam w niepewności na wyniki. Szczerze mówiąc wątek Zosi był dla mnie ogromnym zaskoczeniem, to że akurat w tym momencie trafiłam na tą historię.
Tak, trafiła we mnie ta książka i chcę więcej i kibicuje Zosi i Emili w szczęściu.
Nie wiem, jak bym spojrzała na to w innym momencie swojego życia, ale teraz po prostu to we mnie trafiło.

A wątek Wardeckiej mimo, że wzbudził we mnie trochę irytacji, to jej podejście do życia i dyscyplina wywołuje jednak motywację, której wcześniej mi brakowało.
Ogólnie może ta książka jest mocna ale daje mi także nadzieję.

Wypożyczyłam to głównie ze względu na prześliczną okładkę, lecz niespodziewanie wyniosłam całkiem sporo dla siebie.

[Martyna goraczka_sobotniej_ksiazki · Rating 3 out of 5]

Jak na to, że nie czytam obyczajówek, to ta była całkiem przyjemna. Trochę ostatnie strony mnie zraziły, bo jednak jestem zwolenniczką tego, że w niektórych przypadkach powinna bezwględnie zostać zastosowana pomoc lekarska.
Jeżeli chodzi o koci wątek, to pierwszy raz spotykam się książka, która nie powiela mitów na temat tych zwierząt, więc to bardzo miły wątek poboczny

[Marta Nawrocka · Rating 2 out of 5]

Przerysowani bohaterowie, zbyt wiele detali (w rodzaju „założyła cienka bluzkę w kolorze x wykończona koronką” - potem człowiek czeka co się stanie z tą koronką albo chociaż z bluzką, ale gdzie tam, już ich chwila minęła), rozwleczona historia. Ale 2* za pomysł