Jump to ratings and reviews
Rate this book

ถ้าได้เกิดใหม่ ขอฉันเป็นผู้ใหญ่สักครั้ง

Rate this book
“เฮ้อ… ชาตินี้ฉันก็จบไม่สวยอีกแล้วเหรอ”
เสียงถอนหายใจของ ซงแจอี ดังก้องในทุกชาติภพที่เธอต้องวนเวียนกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง ทุกครั้งที่ตาย เหมือนถูกพระเจ้ากดปุ่มรีสตาร์ตในเกมที่เล่นไม่ผ่านด่าน และไม่ว่ากี่ครั้งเธอก็ยังไม่เคยเติบโตจนพ้นวัยเด็กได้เลย

เธอกลับมาเกิดใหม่เสมอใน บ้านพักข้าราชการหลังเดิม
กับ พ่อแม่ผู้เลินเล่อ ที่ไม่เคยช่วยชีวิตเธอไว้ได้
กับ เพื่อนร่วมรุ่นที่มีพัฒนาการช้ากว่าวัย แต่เหมือนจะรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับการตายของเธอ
และกับ ช็องโซย็อง นักจิตวิทยาเด็ก ผู้ใหญ่เพียงคนเดียวที่จำเรื่องราวการกลับชาติมาเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเธอได้

นี่คือ ชาติที่ 7 …
จะเป็นครั้งสุดท้ายหรือไม่ที่แจอีจะหลุดพ้นจากวงจรโหดร้าย และได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่เหมือนคนอื่น ๆ สักที?

304 pages, Paperback

Published October 1, 2025

Loading...
Loading...

About the author

Kang Ji Young

18 books22 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
2 (16%)
4 stars
8 (66%)
3 stars
2 (16%)
2 stars
0 (0%)
1 star
0 (0%)
Displaying 1 of 1 review
Profile Image for P.
110 reviews4 followers
April 5, 2026
ค่อนข้างประทับใจกว่าที่คิด แต่พออ่านจบมันก็ยังมีอะไรหลายอย่างที่ค่อนข้างคาใจอยู่มาก

เรื่องส่วนมากมักเล่าในมุมของแจอีที่ต้องมาเกิดในใหม่ในพ่อแม่คนเดิม วันเกิดเดิม อะไรเดิมๆตลอด และทุกชาติก็พยายามจะเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างเพื่อที่จุได้ให้ตัวเองไม่ตุย ซึ่งช่วง 3-4ชาติแรกเล่ามาได้ดี แต่พอมาชาติหลังๆเหมือนคนเขียนน่าจะเริ่มหมดมุขแล้ว เลยเหมือนอยู่ๆจะตัดก็ตัดเลย แล้วไปเน้นที่อีกตัวละครนึงแทน ซึ่งไม่ผิดนะ เขาใจได้ แล้วเราก็อินก็ซึ้งอยู่เหมือนกัน

แต่จากพล็อตตัวละครอื่นๆที่ดันมาพัวพันนี่แหละที่ทำให้เกิดคำถาม เพราะในเรื่องเหมือนจะไม่ได้ให้คำตอบ หรือเราไม่เข้าใจเองไม่รู้ เช่น ทำไมตัวละครนี้ถึงมามีบทบาทสำคัญของการกลับมาเกิดของแจอีได้ แล้วทำไมแจอีถึงต้องมาเกิดใหม่ ซึ่งพอมันไม่ขยี้ตอนจบก็เลยทำให้แบบ อ้าว แค่นี้แหละ เหมือนอารมณ์เรากำลังขึ้นสไลด์เดอร์สูงๆ พร้อมรับแรงกระแทกตอนตกลงมาจังๆ แต่มันดันแบบ เอ้า เบาๆ ไม่แรงอย่างที่คิดไว้เท่าไหร่ เลยแอบนอยชีวิตของแจอีหลังจากนั้นไปเลย เข้าใจพ้อยที่ต้องการสื่อ แต่พ้อยนั้นกลับเหมือนมาเฉยๆละก็ถูกลืมไปซะงั้น

แถมมุมมองตัวละครอื่นที่ถูกปูมา ก็เหมือนจะทิ้งข้อคิดสอนใจ ที่น่าจะหาโอกาสอธิบายมากกว่านี้ ว่าเขาผ่านอะไรมาบ้างจนเกิดข้อคิดนี้ขึ้นมาอีกหน่อย น่าจะสร้างอิมแพคได้มากกว่านี้นะ
Displaying 1 of 1 review