What do you think?
Rate this book
Uitzaaien
Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker.
Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?
In juni 2022 werd bij Robert Haasnoot vierde stadium longkanker vastgesteld. Er volgde een lange periode van chemo- en immunotherapie waarin hij zich voorbereidde op het definitieve afscheid van zijn kinderen, zijn geliefden, zijn leven. Openhartig en vaak humorvol beschrijft Haasnoot zijn ervaringen met zijn de medische behandelingen, de reacties van zijn omgeving, de confrontatie met zijn mogelijke dood - maar ook de toenemende hoop op genezing.
Uitzaaien schreef hij in grote bevlogenheid, in slechts drie weken tijd. Hem was kort daarvoor meegedeeld hij dankzij een buitengewone respons op de kuren en bestralingen, zich moest richten op een veel langere tijd van leven.
De pers over eerder
Haasnoots proza heeft een zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. Sobere poëzie van dromen en beelden - De Standaard
Een writers writer (...) Er zijn maar weinig auteurs die hun woorden zo zorgvuldig kiezen als Robert Haasnoot - Elsevier
De snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt - NRC
Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?
In juni 2022 werd bij Robert Haasnoot vierde stadium longkanker vastgesteld. Er volgde een lange periode van chemo- en immunotherapie waarin hij zich voorbereidde op het definitieve afscheid van zijn kinderen, zijn geliefden, zijn leven. Openhartig en vaak humorvol beschrijft Haasnoot zijn ervaringen met zijn de medische behandelingen, de reacties van zijn omgeving, de confrontatie met zijn mogelijke dood - maar ook de toenemende hoop op genezing.
Uitzaaien schreef hij in grote bevlogenheid, in slechts drie weken tijd. Hem was kort daarvoor meegedeeld hij dankzij een buitengewone respons op de kuren en bestralingen, zich moest richten op een veel langere tijd van leven.
De pers over eerder
Haasnoots proza heeft een zijn woorden bezweren de stilte, maken haar tot bondgenoot. Sobere poëzie van dromen en beelden - De Standaard
Een writers writer (...) Er zijn maar weinig auteurs die hun woorden zo zorgvuldig kiezen als Robert Haasnoot - Elsevier
De snelle lezer krijgt een verhaal dat van begin tot het einde boeit, de aandachtige een gelaagd drama dat tot herlezen dwingt - NRC
105 pages, Kindle Edition
Published September 28, 2025
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
January 13, 2026
Nuchter, toegankelijk, herkenbaar en invoelbaar verslag van een kankergeval in Katwijk. Ik kende Robert Haasnoot niet, maar ben door dit boekje nieuwsgierig geworden naar ander werk, en dan met name naar Duinbrand.
January 4, 2026
Nee, dit was ‘m niet. Fragmentarisch, oninteressant, teveel dingen uit de persoonlijke sfeer waar je als lezer niks mee kunt/aan hebt.
November 27, 2025
mooi, mooi en nog eens mooi ❤️
“Wie zich niet volhartig kan overleveren aan zijn gevoelens, wordt weliswaar nooit geveld door het diepste leed, maar die bereikt ook nooit de toppen van het geluk. Koop maar een streepjespyjama en ga postzegels verzamelen, als je zo bang bent voor de pieken en dalen van het gevoelsleven.”
“Wie zich niet volhartig kan overleveren aan zijn gevoelens, wordt weliswaar nooit geveld door het diepste leed, maar die bereikt ook nooit de toppen van het geluk. Koop maar een streepjespyjama en ga postzegels verzamelen, als je zo bang bent voor de pieken en dalen van het gevoelsleven.”
November 23, 2025
Deze recensie werd eerder gepubliceerd op mijn blog GraagGelezen.
Van de achterflap:
Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?
Robert Haasnoot deelt in zijn boek 'Uitzaaien' een buitengewoon en intens persoonlijk verslag van zijn confrontatie met stadium vier longkanker. Wat begint als een reis naar verzoening met de naderende dood, verandert abrupt in een onverwachte wending van hoop en een hernieuwd perspectief op het leven. Dit boek, in slechts drie bevlogen weken geschreven, is een krachtig bewijs van menselijke veerkracht en de verraderlijke, maar soms ook wonderlijke, grillen van het lot.
Haasnoot neemt de lezer mee door de zware periode van chemo- en immunotherapie, waarin hij zich voorbereidt op het definitieve afscheid van zijn geliefden en zijn leven. De samenvatting benadrukt de eerlijkheid en openhartigheid waarmee hij deze ervaringen beschrijft: de medische mallemolen, de reacties uit zijn omgeving, de palliatieve terminale fase en de gedachten aan een hospice.
“Nu kan ik achteroverleunen, even mijn ogen sluiten en diep in en uitademen. Ik heb gezegd; het is heerlijk stil in mij. Minutenlang hou ik de roerloosheid vast…
...Zo hoort het als je weet dat het genoeg is geweest. Het definitieve afscheid, de reis naar de eeuwigheid, ik stel het me voor.”
Het meest bijzondere aan dit relaas is de draai in de epiloog. Terwijl het leven in het teken stond van de dood, sloegen de kuren onverwacht goed aan. De uitzaaiingen slinken en de schrijver wordt meegedeeld dat hij zich moet richten op een veel langere tijd van leven. Dit contrast – van terminaal naar een toenemende hoop op genezing – vormt de kern van het boek.
Wat 'Uitzaaien' bovenal tot een aanrader maakt, is de stijl. De samenvatting spreekt van een objectieve, eerlijke en oprechte roman, maar benadrukt tegelijkertijd de moed om zo persoonlijk te schrijven. Haasnoot is kwetsbaar, maar nergens zwaar aangezet of sentimenteel.
Zijn droogkomische en humorvolle toon zorgt ervoor dat dit zware onderwerp niet verlammend werkt. De lezer wordt getuige van een getuigenis waarin angst en hoop niet alleen naast elkaar bestaan, maar elkaar zelfs versterken door openheid en zelfspot. Zijn observaties zijn scherp en empathisch, wat een diepmenselijk portret schetst van hemzelf, zijn kinderen, vriendin en vrienden die deze onzekere weg met hem afleggen.
“Katwijk, 8 juni 2025
Dit weekend, Pinksterweekend, heb ik de oorspronkelijke tekst voor het eerst weer in bijna een jaar tijd herlezen en die hier en daar wat gecorrigeerd, zij het niet noemenswaardig…
...Ik hoop dat dit boek van enige betekenis mag zijn voor mensen die, net als ik destijds, geconfronteerd zijn met kanker. Ik besef dat mijn ongewoon positieve afloop geen vanzelfsprekendheid is. Aan allen die vechten, twijfelen, hopen of verliezen, wens ik kracht en troost toe in een vaak ongenadig zware periode.”
'Uitzaaien' is meer dan een ziektegeschiedenis; het is een literaire ontdekkingstocht over de definitie van leven, dood, en respijt. Haasnoot levert met dit boek een moedig en ontwapenend werk af. Het dwingt de lezer na te denken over het onverwachte en de kracht van de menselijke geest. Het feit dat hij dit alles in drie weken heeft neergepend, getuigt van een enorme bevlogenheid en urgentie.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een verhaal dat op een nuchtere, eerlijke, maar tegelijkertijd ontroerende manier omgaat met de meest fundamentele vragen van het bestaan. Het is een viering van het onverwachte leven, geschreven door iemand die al afscheid had genomen.
Van de achterflap:
Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?
Robert Haasnoot deelt in zijn boek 'Uitzaaien' een buitengewoon en intens persoonlijk verslag van zijn confrontatie met stadium vier longkanker. Wat begint als een reis naar verzoening met de naderende dood, verandert abrupt in een onverwachte wending van hoop en een hernieuwd perspectief op het leven. Dit boek, in slechts drie bevlogen weken geschreven, is een krachtig bewijs van menselijke veerkracht en de verraderlijke, maar soms ook wonderlijke, grillen van het lot.
Haasnoot neemt de lezer mee door de zware periode van chemo- en immunotherapie, waarin hij zich voorbereidt op het definitieve afscheid van zijn geliefden en zijn leven. De samenvatting benadrukt de eerlijkheid en openhartigheid waarmee hij deze ervaringen beschrijft: de medische mallemolen, de reacties uit zijn omgeving, de palliatieve terminale fase en de gedachten aan een hospice.
“Nu kan ik achteroverleunen, even mijn ogen sluiten en diep in en uitademen. Ik heb gezegd; het is heerlijk stil in mij. Minutenlang hou ik de roerloosheid vast…
...Zo hoort het als je weet dat het genoeg is geweest. Het definitieve afscheid, de reis naar de eeuwigheid, ik stel het me voor.”
Het meest bijzondere aan dit relaas is de draai in de epiloog. Terwijl het leven in het teken stond van de dood, sloegen de kuren onverwacht goed aan. De uitzaaiingen slinken en de schrijver wordt meegedeeld dat hij zich moet richten op een veel langere tijd van leven. Dit contrast – van terminaal naar een toenemende hoop op genezing – vormt de kern van het boek.
Wat 'Uitzaaien' bovenal tot een aanrader maakt, is de stijl. De samenvatting spreekt van een objectieve, eerlijke en oprechte roman, maar benadrukt tegelijkertijd de moed om zo persoonlijk te schrijven. Haasnoot is kwetsbaar, maar nergens zwaar aangezet of sentimenteel.
Zijn droogkomische en humorvolle toon zorgt ervoor dat dit zware onderwerp niet verlammend werkt. De lezer wordt getuige van een getuigenis waarin angst en hoop niet alleen naast elkaar bestaan, maar elkaar zelfs versterken door openheid en zelfspot. Zijn observaties zijn scherp en empathisch, wat een diepmenselijk portret schetst van hemzelf, zijn kinderen, vriendin en vrienden die deze onzekere weg met hem afleggen.
“Katwijk, 8 juni 2025
Dit weekend, Pinksterweekend, heb ik de oorspronkelijke tekst voor het eerst weer in bijna een jaar tijd herlezen en die hier en daar wat gecorrigeerd, zij het niet noemenswaardig…
...Ik hoop dat dit boek van enige betekenis mag zijn voor mensen die, net als ik destijds, geconfronteerd zijn met kanker. Ik besef dat mijn ongewoon positieve afloop geen vanzelfsprekendheid is. Aan allen die vechten, twijfelen, hopen of verliezen, wens ik kracht en troost toe in een vaak ongenadig zware periode.”
'Uitzaaien' is meer dan een ziektegeschiedenis; het is een literaire ontdekkingstocht over de definitie van leven, dood, en respijt. Haasnoot levert met dit boek een moedig en ontwapenend werk af. Het dwingt de lezer na te denken over het onverwachte en de kracht van de menselijke geest. Het feit dat hij dit alles in drie weken heeft neergepend, getuigt van een enorme bevlogenheid en urgentie.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die op zoek is naar een verhaal dat op een nuchtere, eerlijke, maar tegelijkertijd ontroerende manier omgaat met de meest fundamentele vragen van het bestaan. Het is een viering van het onverwachte leven, geschreven door iemand die al afscheid had genomen.
November 23, 2025
Robert Haasnoot (1961) maakte naam met zijn romans over het vissersdorp Zeewijk: Waanzee, Steenkind en De heugling. Hiervoor ontving hij zowel in binnen- als in buitenland lovende woorden. Zijn boeken zijn in meerdere talen vertaald. Verder is hij docent aan de Schrijversacademie en maakt hij deel uit van de Schrijfmeesters die jaarlijks schrijfretraites verzorgen.
Uitzaaien, het boek dat ik hier bespreek, schreef Robert Haasnoot in slechts 3(!) weken! Kijk zeker ook eens op https://roberthaasnoot.com voor de mooie boektrailer!
De cover is volledig wit. De titel cursief en zwart, de naam van de auteur in het geel. Dezelfde kleuren als het luciferstokje dat de cover siert. Half zwartgeblakerd, de andere helft nog mooi intact. De rook hangt nog rond het stokje. Het branden is gestopt vooraleer het stokje helemaal weg was. Een prachtige metafoor voor het verhaal van Robert Haasnoot.
“Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?”
Deze zin triggerde me om Uitzaaien te lezen. Jou ook? Robert Haasnoot kreeg de diagnose van vierde stadium longkanker in 2022. In dit boek lees je zijn verhaal.
Robert Haasnoot vertelt zijn verhaal vanuit het ik-perspectief. De tekst staat gecentreerd in het midden van het blad, het lettertype is klein. Het lijkt of ik een essay lees over zijn leven. Mijmerend, filosoferend en tegelijkertijd verhalend. Hij vertelt zijn verhaal in 11 hoofdstukken die elk voorzien zijn van een titel. De hoofstukken zijn vrij lang en vragen dus jouw tijd en onverdeelde aandacht. De aandacht die ze naar mijn mening verdienen! Dus zet je lekker neer en neem je tijd.
Het boek start in juni 2022, wanneer Robert Haasnoot ontdekt dat hij kanker heeft. In het eerste hoofdstuk lijkt het alsof hij vanop een afstand naar zijn situatie kijkt. Alsof alles slechts een lucide droom is. Het soort droom dat hem overigens fascineert. Maar eenmaal je verder leest komen zijn gedachten en gevoelens meer en meer tot leven. En dit op een vlotte, humoristische en soms lyrische manier. Haasnoot pent op een beeldende manier zijn verhaal neer. Met humor en zelfspot, piekerend, openhartig, berustend in zijn lot. Tot dit lot lijkt te veranderen en de twijfel de kop opsteekt. Met een zekerheid dat niets kwaads hem gaat overkomen.
Het belang van familie, vrienden, het vertrouwen in dokters en verpleging komt mooi aan bod. Haasnoot kijkt met plezier terug op een vol leven. Hij mijmert en filosofeert over leven en dood, ziek en gezond, het leven beleven, afscheid nemen, liefde, angst, verdriet, pijn, eenzaamheid en leven tussen hoop en vrees. Zijn humor geeft het geheel lucht. Haasnoot is een schrijver met een grote verbeelding die zijn behandeltraject met al zijn zintuigen ervaart.
Uitzaaien is het relaas van een naderende dood die op zich laat wachten. Het is een mooi verhaal over een bijna onoverwinnelijke strijd met een verrassende uitkomst. Hoe ga je om met het feit dat de dood je de hand reikt? En leven in reservetijd, hoe doe je dat? Dat ontdek je in Uitzaaien.
Van mij krijgen deze moedige auteur en dit sterke verhaal 4 sterren!
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: roman
Uitgever: Magonia
ISBN: 9789492241887
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 164
Uitgave: september 2025
Met dank aan uitgeverij Magonia voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
Uitzaaien, het boek dat ik hier bespreek, schreef Robert Haasnoot in slechts 3(!) weken! Kijk zeker ook eens op https://roberthaasnoot.com voor de mooie boektrailer!
De cover is volledig wit. De titel cursief en zwart, de naam van de auteur in het geel. Dezelfde kleuren als het luciferstokje dat de cover siert. Half zwartgeblakerd, de andere helft nog mooi intact. De rook hangt nog rond het stokje. Het branden is gestopt vooraleer het stokje helemaal weg was. Een prachtige metafoor voor het verhaal van Robert Haasnoot.
“Verzoend zijn met het lot van vierde stadium longkanker. Maar wat als de kuren aanslaan en het leven weer lonkt?”
Deze zin triggerde me om Uitzaaien te lezen. Jou ook? Robert Haasnoot kreeg de diagnose van vierde stadium longkanker in 2022. In dit boek lees je zijn verhaal.
Robert Haasnoot vertelt zijn verhaal vanuit het ik-perspectief. De tekst staat gecentreerd in het midden van het blad, het lettertype is klein. Het lijkt of ik een essay lees over zijn leven. Mijmerend, filosoferend en tegelijkertijd verhalend. Hij vertelt zijn verhaal in 11 hoofdstukken die elk voorzien zijn van een titel. De hoofstukken zijn vrij lang en vragen dus jouw tijd en onverdeelde aandacht. De aandacht die ze naar mijn mening verdienen! Dus zet je lekker neer en neem je tijd.
Het boek start in juni 2022, wanneer Robert Haasnoot ontdekt dat hij kanker heeft. In het eerste hoofdstuk lijkt het alsof hij vanop een afstand naar zijn situatie kijkt. Alsof alles slechts een lucide droom is. Het soort droom dat hem overigens fascineert. Maar eenmaal je verder leest komen zijn gedachten en gevoelens meer en meer tot leven. En dit op een vlotte, humoristische en soms lyrische manier. Haasnoot pent op een beeldende manier zijn verhaal neer. Met humor en zelfspot, piekerend, openhartig, berustend in zijn lot. Tot dit lot lijkt te veranderen en de twijfel de kop opsteekt. Met een zekerheid dat niets kwaads hem gaat overkomen.
Het belang van familie, vrienden, het vertrouwen in dokters en verpleging komt mooi aan bod. Haasnoot kijkt met plezier terug op een vol leven. Hij mijmert en filosofeert over leven en dood, ziek en gezond, het leven beleven, afscheid nemen, liefde, angst, verdriet, pijn, eenzaamheid en leven tussen hoop en vrees. Zijn humor geeft het geheel lucht. Haasnoot is een schrijver met een grote verbeelding die zijn behandeltraject met al zijn zintuigen ervaart.
Uitzaaien is het relaas van een naderende dood die op zich laat wachten. Het is een mooi verhaal over een bijna onoverwinnelijke strijd met een verrassende uitkomst. Hoe ga je om met het feit dat de dood je de hand reikt? En leven in reservetijd, hoe doe je dat? Dat ontdek je in Uitzaaien.
Van mij krijgen deze moedige auteur en dit sterke verhaal 4 sterren!
Ellen Boutsen
Boekencast
Genre: roman
Uitgever: Magonia
ISBN: 9789492241887
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 164
Uitgave: september 2025
Met dank aan uitgeverij Magonia voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.
December 30, 2025
Het goede nieuws van het boek is dat de schrijver Robert Haasnoot de ziekte heeft overleefd. Hij is een fijne schrijver, niet luidruchtig, maar met eigen thema's en een eigen geluid. In dit boek komen we dicht op de huid van de schrijver die zich voorbereidt op de dood. Misschien is het boek daar wel het best: waar de dood aanvaard wordt. De geschiedenis van zijn kinderen, vrienden en vriendinnen, van het medisch personeel, dat is heel eerlijk en accuraat, maar ook weer niet heel bijzonder (voor de lezer die de mens Haasnoot niet kent). Soms is de intimiteit me misschien wel wat te groot, al begrijp dat in het aangezicht van de dood schaamte en goede smaak niet tellen.
January 18, 2026
Heel herkenbaar.
Goed voor de auteur dat bij hem het leven weer lokt.
Goed voor de auteur dat bij hem het leven weer lokt.
January 18, 2026
Prachtig boek over de belevenissen van de auteur vanaf het moment dat hij de diagnose longkanker krijgt. Grappig, droevig, speels. Mooie metaforen en zinnen.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews