Poezen zijn grappig als ze hun eigen staart achternarennen, en ondoorgrondelijk als ze kalm voor zich uit kijkend alles lijken te overdenken. Hun intelligentie is ongekend. En hoe gelukkig worden we als ze op schoot liggen en spinnen van tevredenheid. We krijgen nooit genoeg van hun kopjes en hun ondeugende capriolen.
In Méér kattenkwaad en poezenliefde staan de grappigste en ontroerendste verhalen bijeen van de grootste poezenliefhebbers onder de Nederlandse schrijvers.
Eens in het jaar twee van die oortjes te zien die net boven de onderrand van een kozijn steken is voor mij voldoende om de zin van het leven opnieuw in overweging te nemen.' - Midas Dekkers #DeZinVanHetBoek
Ik stonk erin. Dit boekje lag bij de toonbank van de boekhandel verleidelijk te lonken. Liefhebber als ik ben van katten en mooie vormgeving, legde ik het op de stapel die ik ging afrekenen. De vormgeving, met name het drukwerk, van dit boekje is geweldig.. Op de kaft is namelijk een kat afgebeeld wiens oortjes aan de bovenkant van het boek zijn uitgesneden.
Maar ja, dat is dan ook het enige mooie aan het boekje. De inhoud viel me behoorlijk tegen. De verhaaltjes waren veelal eerder gepubliceerd in kranten of tijdschriften. Een paar ervan vond ik aardig. De rest kwam zeer gekunsteld over, of leek met haast geschreven, alsof de schrijver een deadline moest halen en even geen inspiratie meer had. Dan maar snel iets over de kat, zoiets.
Ik ben bij dit soort boeken vaak huiverig dat het slecht geschreven is, iets van dat schrijven over katten een vrijbrief is om geen aandacht te hoeven besteden aan het verhaal, de logica, de grammatica en/of hoe de tekst loopt. Gelukkig is dit hier niet het geval; dit is een boekje dat je ook kunt lezen om kennis te maken met de stijl van verschillende schrijvers, waarbij dan “toevallig” alle verhalen over katten gaan. Ik heb de meeste verhalen met plezier gelezen, en ik heb genoten van (de droge humor van) Midas Dekkers.
Leuk om een set aan kat-gerelateerde poëzie en verhaaltjes te lezen door een veelvoud aan verschillende schrijvers. De meeste vond ik ook heel slim in elkaar gezet, maar enkele waren het niet zo wat mij betreft; dat krijg je natuurlijk weleens en vandaar dan ook de 4 sterren in plaats van 5. Wel heel leuk om zo meer te leren over de schrijfstijlen van verschillende klassiekere Nederlandse auteurs.
Ik ben zelf niet de grootste fan van de meeste verhalen, maar mijn kattenliefde is te groot om dit boek te laten liggen. Ook het eerste in de serie (kattenkwaad en poezenliefde) was een fijn, maar niet uitzonderlijk, boekje.