What do you think?
Rate this book
Nie dopytuj się. Historie z Bieszczadów O kobietach, lesie i wężu w Dolinie Sanu
Od leśnych szeptów Białowieży do górskiego echa Bieszczadów.
Pierwsza książka o kobietach w Bieszczadach.
Anna Kamińska, bestsellerowa autorka biografii i reportażu Białowieża szeptem, powraca z opowieścią o Bieszczadach, miejscu pełnym sprzeczności, piękna, surowości, dzikości, baśniowości, mroku, zmysłowości i niewypowiedzianych tajemnic.
Bieszczady są jak kobieta, niepokorne, niezależne, nieposkromione. Są tu pełnoprawnym bohaterem, a ich dzikość nadaje ton opowieści.
To miejsce wybrane przez niezwykłe kobiety: Zofię Komedową, Marię Kownacką, Joannę Hasiorową, żonę Hasiora, której historia przez nikogo nie była jeszcze opisywana. Odnajdujemy w nich także ślady Simony Kossak, bohaterki pierwszej bestsellerowej biografii Kamińskiej. Każda z tych kobiet na swój własny, wyjątkowy sposób wpisała się w krajobraz Bieszczadów. Autorka z uwagą i wrażliwością kreśli portrety bohaterek, a jednocześnie wsłuchuje się w głosy tych, którzy w górach szukali schronienia, wolności, przygody albo nowego początku.
Nie dopytuj się to tytuł, który wybrzmiewa jak echo – pełne tajemnic, ukrywanych prawd, bólu, ale i pamięci o napięciach kulturowych, wysiedleniach i wojnie. To także opowieść o ciszy, która czasem mówi więcej niż słowa.
Pierwsza książka o kobietach w Bieszczadach.
Anna Kamińska, bestsellerowa autorka biografii i reportażu Białowieża szeptem, powraca z opowieścią o Bieszczadach, miejscu pełnym sprzeczności, piękna, surowości, dzikości, baśniowości, mroku, zmysłowości i niewypowiedzianych tajemnic.
Bieszczady są jak kobieta, niepokorne, niezależne, nieposkromione. Są tu pełnoprawnym bohaterem, a ich dzikość nadaje ton opowieści.
To miejsce wybrane przez niezwykłe kobiety: Zofię Komedową, Marię Kownacką, Joannę Hasiorową, żonę Hasiora, której historia przez nikogo nie była jeszcze opisywana. Odnajdujemy w nich także ślady Simony Kossak, bohaterki pierwszej bestsellerowej biografii Kamińskiej. Każda z tych kobiet na swój własny, wyjątkowy sposób wpisała się w krajobraz Bieszczadów. Autorka z uwagą i wrażliwością kreśli portrety bohaterek, a jednocześnie wsłuchuje się w głosy tych, którzy w górach szukali schronienia, wolności, przygody albo nowego początku.
Nie dopytuj się to tytuł, który wybrzmiewa jak echo – pełne tajemnic, ukrywanych prawd, bólu, ale i pamięci o napięciach kulturowych, wysiedleniach i wojnie. To także opowieść o ciszy, która czasem mówi więcej niż słowa.
- GenresNonfiction
280 pages, Hardcover
First published October 29, 2025
9 people are currently reading
128 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
January 9, 2026
Piękna opowieść wymykająca się nieco klasycznej klasyfikacji gatunków. Reportaż, który czyta się jak powieść mocno osadzoną w miejscu i historii z wieloma wątkami biograficznymi. Historia Doliny Sanu opowiedziana historiami ludzi ją zamieszkujących, bez wyjątku barwnych, nieprzeciętnych. Wśród nich Zofia Komedowa, Joanna Hasior, Maria Kownacka (zbieżność nazwisk nieprzypadkowa). Opowieści szczere, osobiste momentami na granicy plotkarstwa, ale bez taniej sensacji. Przywracające w przypadku dwóch pierwszych bohaterek - „żon znanych artystów” należne im miejsce z uwagi na własne dokonania tak artystyczne jak społeczne. Wszystkie opisane postaci łączy zachwyt nad Bieszczadami i (poza Maria Kownacką) odnalezienie w Dolinie Sanu, pomimo bardzo surowych warunków, swojego miejsca na ziemi.
Zgodnie z tytułem wątki dotyczące wysiedleń, UPA, mordów na tle etnicznym są obecne, ale jakby w tle. Snują się jak dym w kurnej bojkowskiej chyży nadając szczególny aromat każdej osobie i rzeczy w niej przebywającej, nie wychodząc na pierwszy plan.
Zgodnie z tytułem wątki dotyczące wysiedleń, UPA, mordów na tle etnicznym są obecne, ale jakby w tle. Snują się jak dym w kurnej bojkowskiej chyży nadając szczególny aromat każdej osobie i rzeczy w niej przebywającej, nie wychodząc na pierwszy plan.
November 2, 2025
Anna Kaminska ma dar do opowiadania historii z duszą. Przeczytałam już kilka jej książek i wszystkie zostawiły we mnie swój ślad. Podobnie jest z opowieścią o Bieszczadach.
Arcyciekawe są te historie: przyrodnicze, górskie, ale i ludzkie: Lemkow, Bojkow i dawnych mieszkańców tych ziem, których juz nie ma.
Zaciekawiły mnie historie Zofii Komedowej, Joanny Hasior (wspaniale, oryginalne kobiety - artystki, ale i ciekawe osoby) a losy rodziny Staszeli poruszyły mnie do głębi.
Fantastyczne opowieści: bardzo życiowe, ukazujące kruchosc i zmienność ludzkiego życia.
Niezmiennie tęsknię za górami i przestrzenią, teraz jeszcze mocniej.
Arcyciekawe są te historie: przyrodnicze, górskie, ale i ludzkie: Lemkow, Bojkow i dawnych mieszkańców tych ziem, których juz nie ma.
Zaciekawiły mnie historie Zofii Komedowej, Joanny Hasior (wspaniale, oryginalne kobiety - artystki, ale i ciekawe osoby) a losy rodziny Staszeli poruszyły mnie do głębi.
Fantastyczne opowieści: bardzo życiowe, ukazujące kruchosc i zmienność ludzkiego życia.
Niezmiennie tęsknię za górami i przestrzenią, teraz jeszcze mocniej.
November 30, 2025
W książce Anny Kamińskiej Bieszczady stają się nie tylko przestrzenią, ale i żywym organizmem – pełnym sprzeczności, piękna, surowości i dzikiej zmysłowości. Jej opowieść snuje się jak mgła nad połoninami: delikatnie, a jednocześnie z niepokojącą intensywnością.
Góry stają się pełnoprawnym bohaterem, a ich dzikość wyznacza rytm całej narracji. Wśród tej przestrzeni żyją i tworzą niezwykłe kobiety: Zofia Komedowa, Maria Kownacka, Joanna Hasiorowa oraz duchowo obecna Simona Kossak. Ich losy splatają się z przyrodą, ale również z historią, która odcisnęła na tej ziemi piętno na całe pokolenia.
Szczególnie zachwycają opisy natury. Autorka potrafi opisać las, wiatr i zapach traw tak, że czytelnik niemal je czuje. Dzięki temu wróciły do mnie własne wspomnienia z Bieszczadów, które pokochałam kilka lat temu – tę dzikość i spokój, ciszę przesiąkniętą wilgocią lasu, zapach lata na połoninach. Interesujące są fragmenty poświęcone wężowi Eskulapa – tajemniczemu strażnikowi bieszczadzkiego ekosystemu, którego obecność autorka ukazuje z ogromną czułością i fascynacją.
Jednak ta książka to nie tylko zachwyt nad naturą. Autorka nie pozwala zapomnieć, że Bieszczady noszą w sobie także warstwy bólu, sekretów i niewypowiedzianych prawd. W tle opowieści pobrzmiewają echa wysiedleń, wojny, kulturowych napięć i dramatów ludzkich losów – tych, o których się nie mówi, albo mówi się szeptem. Krajobraz staje się zapisem pamięci, a cisza skrywa historie trudne, często bolesne, ale ważne. To one nadają książce głębię i sprawiają, że lektura nie jest jedynie nostalgicznym spacerem po górach, lecz również spotkaniem z niełatwą historią tego miejsca.
To piękna, wielowarstwowa książka – pełna zachwytu, ale też bólu; zapachu traw i mgieł, lecz również cichych ran przeszłości.
Góry stają się pełnoprawnym bohaterem, a ich dzikość wyznacza rytm całej narracji. Wśród tej przestrzeni żyją i tworzą niezwykłe kobiety: Zofia Komedowa, Maria Kownacka, Joanna Hasiorowa oraz duchowo obecna Simona Kossak. Ich losy splatają się z przyrodą, ale również z historią, która odcisnęła na tej ziemi piętno na całe pokolenia.
Szczególnie zachwycają opisy natury. Autorka potrafi opisać las, wiatr i zapach traw tak, że czytelnik niemal je czuje. Dzięki temu wróciły do mnie własne wspomnienia z Bieszczadów, które pokochałam kilka lat temu – tę dzikość i spokój, ciszę przesiąkniętą wilgocią lasu, zapach lata na połoninach. Interesujące są fragmenty poświęcone wężowi Eskulapa – tajemniczemu strażnikowi bieszczadzkiego ekosystemu, którego obecność autorka ukazuje z ogromną czułością i fascynacją.
Jednak ta książka to nie tylko zachwyt nad naturą. Autorka nie pozwala zapomnieć, że Bieszczady noszą w sobie także warstwy bólu, sekretów i niewypowiedzianych prawd. W tle opowieści pobrzmiewają echa wysiedleń, wojny, kulturowych napięć i dramatów ludzkich losów – tych, o których się nie mówi, albo mówi się szeptem. Krajobraz staje się zapisem pamięci, a cisza skrywa historie trudne, często bolesne, ale ważne. To one nadają książce głębię i sprawiają, że lektura nie jest jedynie nostalgicznym spacerem po górach, lecz również spotkaniem z niełatwą historią tego miejsca.
To piękna, wielowarstwowa książka – pełna zachwytu, ale też bólu; zapachu traw i mgieł, lecz również cichych ran przeszłości.
December 2, 2025
Historiami kilku kobiet - Zofii Komedowej, Marii Kownackiej czy Joanny Hasiorowej pragnie opowiedzieć o Bieszczadach - miejscu pełnym sprzeczności. O Bieszczadach będących wyborem, w których się żyje, które są codziennością, dziką i czasem baśniową. Piękną i brutalną zarazem. Serwuje nam kobiecą perspektywę, która rzuca nieco światła na istotę funkcjonowania w tej tajemniczej krainie, w tych historiach jednak nie brak mroku i tajemnic. A prawda bywa różna...
Anna Kamińska w “swoim” pięknym stylu snuje opowieść hipnotyzującą. Jej wyczucie i wrażliwość odsłaniają warstwa po warstwie bieszczadzkiego ducha i mentalność. Puls miejsca, którego nie da się do końca oswoić. Przyznam, że w tych przepięknie dopieszczonych opisach odnalazłam własne spostrzeżenia i przemyślenia. Kiedy człowiek zaczyna współgrać z naturą. Lecz to nie jedyna siła tej książki. Bo Anna Kamińska próbuje ująć w słowa istotę pamięci ludzi tam żyjących, zaklętej w kulturowych napięciach, wysiedleniach i wojennej traumie. Ta kobieca perspektywa niezwykle pomaga w zrozumieniu pulsującej pod powierzchnią opowieści i emocji, które targają mieszkańcami Bieszczad do dziś.
Polecam ogromnie Waszej uwadze tę fascynującą publikację. To coś nie tylko dla miłośników Bieszczad, ale i dla pasjonatów kobiecych historii.
Anna Kamińska w “swoim” pięknym stylu snuje opowieść hipnotyzującą. Jej wyczucie i wrażliwość odsłaniają warstwa po warstwie bieszczadzkiego ducha i mentalność. Puls miejsca, którego nie da się do końca oswoić. Przyznam, że w tych przepięknie dopieszczonych opisach odnalazłam własne spostrzeżenia i przemyślenia. Kiedy człowiek zaczyna współgrać z naturą. Lecz to nie jedyna siła tej książki. Bo Anna Kamińska próbuje ująć w słowa istotę pamięci ludzi tam żyjących, zaklętej w kulturowych napięciach, wysiedleniach i wojennej traumie. Ta kobieca perspektywa niezwykle pomaga w zrozumieniu pulsującej pod powierzchnią opowieści i emocji, które targają mieszkańcami Bieszczad do dziś.
Polecam ogromnie Waszej uwadze tę fascynującą publikację. To coś nie tylko dla miłośników Bieszczad, ale i dla pasjonatów kobiecych historii.
January 15, 2026
Dla miłośników Bieszczad ( wolę tę formę), sztuki i reportażu. Czyta się lekko, chociaż nie zawsze są to łatwe historie. Także dla tych, którzy jeszcze się zastanawiają, czy warto tam jechać. Nie, to ani przewodni, ani rozliczenia z historia. To opowieści o ludziach. Polecam.
January 11, 2026
Interesująca historia, kolejna w mojej edukacji dotyczącej historii regionu.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews