Regnið steypist yfir borgina og fáir eru á ferli. Það hefur ekki sést gestur á prentsafninu vikum saman. Björn og Írena drekka kaffi, endurraða í safnbúðinni og dytta að vélunum. Nágrannakötturinn kemur inn úr rigningunni, það er hápunktur dagsins. Þau spjalla og drekka kaffi, hundsa draugaganginn í prentvélunum og bæla niður langanir og eftirsjá, einsemd og ótta. Þessi heimsfaraldur er allt öðruvísi en sá síðasti. Írena hugsar um eiginkonuna sem sjúkdómurinn hrifsaði. Björn hefur á tilfinningunni að þetta hafi allt gerst áður. Nú kemur nágrannakötturinn inn úr rigningunni. Einhvers staðar þarna úti er óvæntur gestur á leiðinni, einmitt í dag, þegar borgin stendur á heljarþröm.
Lausaletur er magnþrungin skáldsaga um vinnuhjónaband, heimsendi og prentsögu.
Her work has been nominated for the Nordic Council Literature Prize, the Icelandic Literature Prize, The Icelandic Women's Literature Prize, Maístjarnan – The Icelandic Poetry Prize and won The Jón úr Vör Poetry Prize. She was the 2019-20 Resident Playwright at The Reykjavík City Theatre.
She is a member of the writers' collective Impostor Poets.
hún skrifar svo fallega, mér finnst ég alltaf halda niðri í mér andanum á meðan ég les og hverfa alveg inn í bókina, klukkutímarnir týndust á meðan ég las!
Falleg kápa. Er mjög heilluð af sögum sem settar eru þröngar tímaskorður, eins og þessi bók sem gerist á einum degi. Heimurinn er þjakaður af öðrum heimsfaraldri — í þetta sinn ódæmigerð vitglöp sem gera heilann að svampi og við fylgjum starfsmönnum á prentsmiðjusafni út daginn. Þessi bók hefði getað orðið algjör fimma, prósinn vandaður og sögusviðið spennandi en því miður fannst mér allar persónurnar svo flatar að mér var eiginlega alveg sama um afdrif þeirra. Þetta eins-dags-form er fullkomið fyrir djúpa karakterkönnun en hér var svolítið verið að tell-a en ekki show-a.
Það er ekki oft sem íslenskur nútímarithöfundur nær að skrifa ljóðrænan stíl sem er laus við uppskrúfun eða tilgerð. Þórdísi tekst það leikandi létt. Unun að lesa.
Fallega skrifuð en eitthvað fannst mér ekki ganga upp. Stuttu „kaflarnir“ gerðu mér erfitt fyrir að komast í lestrarflæði og mér varð þ.a.l. eiginlega alveg sama um framvindu sögunnar og örlög sögupersónanna. Var með háar væntingar eftir að hafa verið yfir mig hrifin af Armeló en þessi hitti því miður ekki alveg í mark.