What do you think?
Rate this book
Properzia
Rebels avonturenverhaal over de eerste vrouwelijke beeldhouwer uit de Renaissance.
Bologna, begin zestiende eeuw. Properzia is woedend omdat haar zus gaat trouwen. Properzia is al vijftien én de eerstgeborene! Maar haar vader vindt haar veel te grillig voor het huwelijk en weet zeker dat een tijdje in het klooster haar goed zal doen
Dan leert Properzia de jonge schilder Lucas kennen. Op de dag dat ze naar het klooster moet, sluipt ze het huis uit om Lucas en zijn maten te volgen naar Rome. In Properzia kruist Properzia de' Rossi het pad van huurlingen, pausen, kardinalen en zelfs van de grote Michelangelo. Ze doet alles om te bewijzen dat ook een jonge vrouw een beeldhouwer kan worden.
'Een van de beste vertellers in dit genre.' Trouw
'Alleen een rasverteller kan zo Van Rijckeghem is er een.' NRC
Over
'Een van de knapste adolescentenromans van het jaar.' **** De Standaard
Bologna, begin zestiende eeuw. Properzia is woedend omdat haar zus gaat trouwen. Properzia is al vijftien én de eerstgeborene! Maar haar vader vindt haar veel te grillig voor het huwelijk en weet zeker dat een tijdje in het klooster haar goed zal doen
Dan leert Properzia de jonge schilder Lucas kennen. Op de dag dat ze naar het klooster moet, sluipt ze het huis uit om Lucas en zijn maten te volgen naar Rome. In Properzia kruist Properzia de' Rossi het pad van huurlingen, pausen, kardinalen en zelfs van de grote Michelangelo. Ze doet alles om te bewijzen dat ook een jonge vrouw een beeldhouwer kan worden.
'Een van de beste vertellers in dit genre.' Trouw
'Alleen een rasverteller kan zo Van Rijckeghem is er een.' NRC
Over
'Een van de knapste adolescentenromans van het jaar.' **** De Standaard
349 pages, Kindle Edition
Published October 1, 2025
6 people are currently reading
64 people want to read
About the author
Jean-Claude van Rijckeghem
39 books34 followersJean-Claude is the author of four historical novels for young adults. He writes in his native Dutch and his novels have been widely translated. He describes history through his young, often defiant female protagonists and their struggle to make their way in the world. Jonkvrouw (A Sword in her Hand) is set in the late Middle Ages and deals with young Marguerite who is at odds with her father, the count of Flanders. In Galgenmeid (Gallows Maiden), set in the 16th century, cutpurse Nita Nomansdaughter is recruited as a spy for the Dutch duke of Orange. In IJzerkop ( Ironhead, or, Once a Young Lady), a young woman escapes her unwanted marriage by becoming a soldier in Napoleon's army. In Onheilsdochter (Daughter of Doom), two adolescents, a Danish girl and a Flemish nun, stand up to the wrath of the Vikings. Jean-Claude's novels have won awards in his native Belgium, in the Netherlands, Italy and Austria.
Jean-Claude also pens comic books for artist Thomas Du Caju, like the series Saboteuses on English/French Paulette who is parachuted into France during world war II as a spy. He is also a screenwriter (often in collaboration with others) of Belgian (or Dutch) films and television series.
Jean-Claude also pens comic books for artist Thomas Du Caju, like the series Saboteuses on English/French Paulette who is parachuted into France during world war II as a spy. He is also a screenwriter (often in collaboration with others) of Belgian (or Dutch) films and television series.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
October 12, 2025
Hier en daar ietwat kort door de bocht door de vele twists en turns, maar het is hoe dan ook de vlijmscherpe pen van Van Rijckeghem die me steeds weer weet te bekoren.
‘’’Zeg elke dag je gebeden en gedraag je’,’ zei hij alsof ik van plan was naakt voor de duivel te gaan dansen in deze vlek aan de rand van Italië.’
Het middendeel werd ineens enigszins traag daar waar de vlucht van Properzia werd onderbroken. Maar dat werd uiteindelijk juist de opmaat naar de benodigde skills en plot-zaken voor de finale - het klooster, de pitjes, het wonderlijke lijk.
Ik miste soms wat begrip voor de grillig aandoende keuzes van de hoofdpersoon (Rome, niet het klooster, trouwen, toch niet, Bologna..!), maar ik begrijp tegelijkertijd ook dat ‘alles’ verteld moest - en dat Properzia alle recht heeft zo grillig te zijn als ze maar wil in een wereld die haar niet wil zoals ze is.
De raad van tante zonder neus aan zee raakte me het meest. Evenals de liefdevolle hand van de bakkerstante op die van Properzia. Uberhaupt zijn vrouwen in dit verhaal de opperwezens.
De epiloog ontroerde me, ondanks dat deze vanuit zo’n ander perspectief was geschreven, en we Properzia helaas uit het oog zijn verloren.
Vaart, gevatheid, en dan ook nog ontroering: met recht een heel goed boek.
—-
Tijdens het lezen
47
‘’’Zeg elke dag je gebeden en gedraag je’,’ zei hij alsof ik van plan was naakt voor de duivel te gaan dansen in deze vlek aan de rand van Italië.’
50
Lorenzo 💔
Hoofdstuk 23
Dit boek was met een noodvaart in de zo kenmerkende taal die ik koester uit ‘IJzerkop’ onderweg naar vijf sterren: de reis, de obstakels, het moment dat Properzia daadwerkelijk krijgt afgedwongen ‘one of the guys’ te zijn. En dan duikt er een personage op dat iemand heeft meegenomen - en die twee halen de volledige vaart uit het verhaal. Er is weer een afscheid van gastvrije mensen en een kamer die lekker ruikt - net terwijl je Properzia richting Rome cheert.
Deze twist zal nodig zijn voor het verhaal, maar in m’n hoofd ben ik stug onderweg naar Rome en moet ik me als lezer grondig aanpassen aan het Klooster van de Arme Klaren.
Op een of andere manier krijg ik steevast misbruik- en mishandelingvibes wanneer een boek zich in deze tijd in een klooster afspeelt en sterke tegenzin om door te lezen. Maar het is een Van Rijckeghem, dus vamos met die rotnonnen!
212
Okay okay, de twist die je niet zag komen maar die we absoluut nodig hebben!
218
Dat gebalsemde lijk van Catarina is echt hysterisch lol.
‘’’Zeg elke dag je gebeden en gedraag je’,’ zei hij alsof ik van plan was naakt voor de duivel te gaan dansen in deze vlek aan de rand van Italië.’
Het middendeel werd ineens enigszins traag daar waar de vlucht van Properzia werd onderbroken. Maar dat werd uiteindelijk juist de opmaat naar de benodigde skills en plot-zaken voor de finale - het klooster, de pitjes, het wonderlijke lijk.
Ik miste soms wat begrip voor de grillig aandoende keuzes van de hoofdpersoon (Rome, niet het klooster, trouwen, toch niet, Bologna..!), maar ik begrijp tegelijkertijd ook dat ‘alles’ verteld moest - en dat Properzia alle recht heeft zo grillig te zijn als ze maar wil in een wereld die haar niet wil zoals ze is.
De raad van tante zonder neus aan zee raakte me het meest. Evenals de liefdevolle hand van de bakkerstante op die van Properzia. Uberhaupt zijn vrouwen in dit verhaal de opperwezens.
De epiloog ontroerde me, ondanks dat deze vanuit zo’n ander perspectief was geschreven, en we Properzia helaas uit het oog zijn verloren.
Vaart, gevatheid, en dan ook nog ontroering: met recht een heel goed boek.
—-
Tijdens het lezen
47
‘’’Zeg elke dag je gebeden en gedraag je’,’ zei hij alsof ik van plan was naakt voor de duivel te gaan dansen in deze vlek aan de rand van Italië.’
50
Lorenzo 💔
Hoofdstuk 23
Dit boek was met een noodvaart in de zo kenmerkende taal die ik koester uit ‘IJzerkop’ onderweg naar vijf sterren: de reis, de obstakels, het moment dat Properzia daadwerkelijk krijgt afgedwongen ‘one of the guys’ te zijn. En dan duikt er een personage op dat iemand heeft meegenomen - en die twee halen de volledige vaart uit het verhaal. Er is weer een afscheid van gastvrije mensen en een kamer die lekker ruikt - net terwijl je Properzia richting Rome cheert.
Deze twist zal nodig zijn voor het verhaal, maar in m’n hoofd ben ik stug onderweg naar Rome en moet ik me als lezer grondig aanpassen aan het Klooster van de Arme Klaren.
Op een of andere manier krijg ik steevast misbruik- en mishandelingvibes wanneer een boek zich in deze tijd in een klooster afspeelt en sterke tegenzin om door te lezen. Maar het is een Van Rijckeghem, dus vamos met die rotnonnen!
212
Okay okay, de twist die je niet zag komen maar die we absoluut nodig hebben!
218
Dat gebalsemde lijk van Catarina is echt hysterisch lol.
December 19, 2025
Fijn om even met Properzia door de straten van Bologna te dwalen. Ik wil graag de kersenpit met meer dan 100 gezichten erin gaan bezichtigen. Zeer geslaagde historische jeugdroman.
October 6, 2025
100.000 sterren 🫶🏻
January 2, 2026
Het jaar begonnen met een aanrader. Dankzij mijn leerlingen al kennisgemaakt met Properzia en haar intrigerende kunst. Dankzij meesterverteller van Rijckeghem betoverd door haar levenswandel.
Read
October 13, 2025Weer heel erg goed en nu wil ik eigenlijk ook weer zijn andere boeken (her)lezen.
December 12, 2025
Ode aan creativiteit, lef en doorzettingsvermogen!
Properzia is een roman die je vanaf de eerste pagina raakt.
Jean-Claude Van Rijckeghem duikt opnieuw de geschiedenis in en zet een vrouw centraal die je onmogelijk kunt vergeten: Properzia de’ Rossi, een talentvolle, koppige en onweerstaanbaar levendige jonge beeldhouwster in het Italië van de renaissance. Ze is de eerstgeborene van een tweeling, dochter van een notaris, maar vooral iemand die weigert zich te laten muilkorven door verwachtingen of conventies.
De auteur geeft haar een stem die bruist van de energie.
Properzia stuitert door het leven alsof elke dag een nieuwe kans is om haar vrijheid op te eisen. Ze is een meisje dat steeds te luid praat, altijd te veel vragen stelt en volgens haar vader haar “plaats in de wereld niet kent.” Precies daardoor blijft ze zo bij. Haar rebellie is geen pose maar pure noodzaak; het alternatief is een leven binnen de muren van een klooster en daar is ze veel te groot voor. Dat ze letterlijk in het water springt om te ontsnappen aan een toekomst die haar niet past, zegt genoeg over haar temperament.
Jean-Claude van Rijckeghem weeft historische feiten en fictie tot een verhaal dat leest als een avonturenfilm. Hij gunt de lezer een blik op Bologna en Rome in 1505: strenge geloofspraktijken, machtige kardinalen, kunstenaars die balanceren tussen patronage en ambitie. Maar hij doet dat zonder zwaarheid. Zijn stijl blijft licht, speels en modern, en hij weet perfect hoe jongeren toen en jongeren nu denken, voelen en botsen met de wereld. Properzia lijkt soms een hedendaagse zestienjarige die toevallig in de verkeerde eeuw is beland.
Wat het verhaal mijns inziens zo meeslepend maakt, is de manier waarop Properzia in het leven staat. Ze trekt de wijde wereld in, reist met een groep jongens door de bergen, ruilt haar jurk voor jongenskleren en ontdekt dat ze een uitzonderlijk talent heeft: miniaturen snijden in pitten en later beeldhouwen in marmer. Terwijl de omgeving haar telkens probeert terug te duwen ingegeven door angst, sociale regels of pure minachting, blijft ze haar eigen weg volgen.
Bekende figuren als Michelangelo duiken op, niet als imposante standbeelden, maar als mensen van vlees en bloed die haar herkennen voor wat ze is: een kunstenaar, niet iemands dochter of iemands toekomstige bruid. Net die erkenning geeft het verhaal emotionele kracht, want uiteindelijk draait Properzia om geloof, een niet religieus geloof, maar geloof in jezelf en in je eigen kunnen.
Jean-Claude van Rijckeghem toont opnieuw dat hij een meester is in het tot leven wekken van historische underdogs. Zijn verhaal is rijk aan details maar leest nooit zwaar, het is humoristisch, scherp en warm tegelijk. Hij koppelt avontuur aan emotie en laat zien hoe pijnlijk en beklemmend vrouwenlevens vroeger konden zijn, zonder dat het verhaal zelf somber wordt. Properzia is sprankelend, ontroerend en ontembaar en haar zoektocht naar vrijheid en erkenning werkt nog lang na.
Dit boek is een ode aan creativiteit, lef en doorzettingsvermogen, een roman die zowel jonge als volwassen lezers moeiteloos meeneemt in een wervelende reis door kunst, geschiedenis en zelfontdekking.
Eén ding staat als een paal boven water: Properzia laat je niet meer los!
Meer leuke en interessante recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com
Properzia is een roman die je vanaf de eerste pagina raakt.
Jean-Claude Van Rijckeghem duikt opnieuw de geschiedenis in en zet een vrouw centraal die je onmogelijk kunt vergeten: Properzia de’ Rossi, een talentvolle, koppige en onweerstaanbaar levendige jonge beeldhouwster in het Italië van de renaissance. Ze is de eerstgeborene van een tweeling, dochter van een notaris, maar vooral iemand die weigert zich te laten muilkorven door verwachtingen of conventies.
De auteur geeft haar een stem die bruist van de energie.
Properzia stuitert door het leven alsof elke dag een nieuwe kans is om haar vrijheid op te eisen. Ze is een meisje dat steeds te luid praat, altijd te veel vragen stelt en volgens haar vader haar “plaats in de wereld niet kent.” Precies daardoor blijft ze zo bij. Haar rebellie is geen pose maar pure noodzaak; het alternatief is een leven binnen de muren van een klooster en daar is ze veel te groot voor. Dat ze letterlijk in het water springt om te ontsnappen aan een toekomst die haar niet past, zegt genoeg over haar temperament.
Jean-Claude van Rijckeghem weeft historische feiten en fictie tot een verhaal dat leest als een avonturenfilm. Hij gunt de lezer een blik op Bologna en Rome in 1505: strenge geloofspraktijken, machtige kardinalen, kunstenaars die balanceren tussen patronage en ambitie. Maar hij doet dat zonder zwaarheid. Zijn stijl blijft licht, speels en modern, en hij weet perfect hoe jongeren toen en jongeren nu denken, voelen en botsen met de wereld. Properzia lijkt soms een hedendaagse zestienjarige die toevallig in de verkeerde eeuw is beland.
Wat het verhaal mijns inziens zo meeslepend maakt, is de manier waarop Properzia in het leven staat. Ze trekt de wijde wereld in, reist met een groep jongens door de bergen, ruilt haar jurk voor jongenskleren en ontdekt dat ze een uitzonderlijk talent heeft: miniaturen snijden in pitten en later beeldhouwen in marmer. Terwijl de omgeving haar telkens probeert terug te duwen ingegeven door angst, sociale regels of pure minachting, blijft ze haar eigen weg volgen.
Bekende figuren als Michelangelo duiken op, niet als imposante standbeelden, maar als mensen van vlees en bloed die haar herkennen voor wat ze is: een kunstenaar, niet iemands dochter of iemands toekomstige bruid. Net die erkenning geeft het verhaal emotionele kracht, want uiteindelijk draait Properzia om geloof, een niet religieus geloof, maar geloof in jezelf en in je eigen kunnen.
Jean-Claude van Rijckeghem toont opnieuw dat hij een meester is in het tot leven wekken van historische underdogs. Zijn verhaal is rijk aan details maar leest nooit zwaar, het is humoristisch, scherp en warm tegelijk. Hij koppelt avontuur aan emotie en laat zien hoe pijnlijk en beklemmend vrouwenlevens vroeger konden zijn, zonder dat het verhaal zelf somber wordt. Properzia is sprankelend, ontroerend en ontembaar en haar zoektocht naar vrijheid en erkenning werkt nog lang na.
Dit boek is een ode aan creativiteit, lef en doorzettingsvermogen, een roman die zowel jonge als volwassen lezers moeiteloos meeneemt in een wervelende reis door kunst, geschiedenis en zelfontdekking.
Eén ding staat als een paal boven water: Properzia laat je niet meer los!
Meer leuke en interessante recensies zijn te lezen op www.indeboekenkast.com
October 26, 2025
Wat een geweldig boek over het leven van Beeldhouwster Properzia de’ Rossi (deels fictief natuurlijk). Maar wat ben ik blij dat ik als vrouw niet in die tijd leefde. Wat een power had deze meid. Ze werd gezien als lastig en het duivelsgebroed, alleen omdat ze niet mee wilde doen aan de gevestigde orde. Vrouwen kunnen geen ambities hebben en mogen ze zeker niet uitvoeren. Zij bleef staan voor waar ze in geloofde. Gelukkig hadden sommige mannen geen problemen met het feit dat zij meer kon en dat wilde laten zien. Vandaar dat we sommige grootheden van haar nog kunnen bewonderen. Ook fijn dat ze wordt erkend, als vrouwelijke kunstenares van die tijd en niet dat een man de eer krijgt voor haar werk.
November 30, 2025
Female rage. Verlangen naar creëren. Liefde (voor jezelf).
December 4, 2025
4.5 ⭐️
Jammer dat ze niet met Lucas geëindigd is
Jammer dat ze niet met Lucas geëindigd is
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 5, 2025
Fantastisch! Helemaal als je van historische verhalen houdt.
Properzia (1490-1530), wat een stoere meid.
Properzia (1490-1530), wat een stoere meid.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews